320 resultaten.
Uit en thuis voelen
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
1.469 Een kakkerlak is razend vlug
En faraomieren klein als een streep
De chinees is vast wel lekker
Maar teveel natuur verlamt mijn greep
En over de lambrizering trippelt kuis
Een dikke vast wel zwangere muis
Na de gratis fles wijn als zwijggeld
Bestond die ene kakkerlak plots uit vier
Maar thuis gewend aan faraomier
Aan kakkerlak rat spin…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 Mijn oudste en grote broer
kwam terug van de oorlog
met een barst in het hoofd
waaronder hij veel had vergeten
toch vond hij de weg naar huis
Zijn lief herkende hij niet meer
zij snikte, hij groette haar beleefd
Hij werd een kind van mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar…
Te druk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
764 Wie blijft er nog even kijken
als een mus haar jongen voert,
hoe een spin haar web kan weven
of de kat een muis beloert.
Tele-visie en computer
zijn belangrijker voor ons
dan 't verkleuren van de bla'dren
in de herfst, in geel en brons.
Wanneer nemen wij er tijd voor,
voor het simpele geluk.…
Zeven echo's uit de natuur
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
884 een oude bladluis
zei fier en zonder blozen:
ik zit op rozen
***
een jonge glimworm
staart afgunstig naar de maan:
jou kan ik niet aan
***
een naaktslak smeekte:
genade zus huisjesslak,
bied me onderdak
***
Het web sloot zich niet
“geen vlieg”, zei de oude spin
de mot zit erin
***
Bram, het vliegend hert
liet zich finaal verblinden…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 O minnaars, door dit najaar ondermijnd
zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout
maar staan als stammen, van hun kroon ontzet
met smalle handjes, spin- en bladernaakt
en loven, liefkozen en spelen wel en
wentelen en strelen, eindeloos verstekt
het tedere instinct, dat, winters al verpopt
verstopt, hergeven paradijs verbeidt:
maar ai…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 (voor Marys)
Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend als kind
of wat je maar verzint
verzonken in woorden
waar jij op klimmen wilde
in jouw vergeten dromen
van toen
de spin…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 als grauwe graven
’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd
Verlicht de stad haar sluikse slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar als aaneengerijgd
Voegen van angst langs paarse paden
Met nergens nerven van enigheid
Maskers huilen langs kale kaden
Hebzuchtig waas in zwart habijt
De spin…
in alles en altijd
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
627 mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen
omvatten, langs dorpen en steden, akkers
en weiden, voorbij wolken, sterren en maan
overal huis ik, in struik en bloem, in krekel
en spin, zweef boven bergen en wouden
adem zon en wind
ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek
speelman en zwijger, wijsgeer en gek
schuil in het kind…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 draven door
details worden in herhaling verdraaid,
het zuiverste moment van oorsprong, het
eerste contact wat tot een vibratie leidt
schaduwen steeds zwakker klinken, de naald
voorbij het nulpunt van het geweten lokt,
we slijpen het geluid langs de voorgeschreven
groeven, uiteindelijk is dat er maar een, z’n arm
kruipt als een trage spin…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 fictieve tijd rent
door tot in het duister is versleten,
alle opinies van de wereld draven door
details worden in herhaling grijs gedraaid
in het zuiverste moment van oorsprong
het eerste contact waaruit de vibratie komt
de tonen steeds zwakker klinken, de naald
voorbij het nulpunt van het geweten lokt
met inflexibele armen, kruipt als een spin…
Honora division
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 Vooruit, even een rondje langs de velden
of liever, op mijn flashscore applicaat
de app die alles weet van sport,
hoe laat
gescoord wordt, wie gemist heeft en hoe vaak
Geen cruijff ruud krol sjaak swart van hanegem
geen eddy pieters graafland coen moulijn
van beveren, zou hij een bijnaam hebben
de spin de tank de kromme of de keu
Wie…
2110
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Ik heb zijn dagen gevolgd:
twee lieve juffies, Stephanie en Laurentine,
de spin op de kapstok,
een hand die nog even zwaait.
Hij leert straks letters,
cijfers,
hoe je naast een ander zit.
Ik kijk naar hem
en denk aan 2110.
Dan is hij zo oud als ik nu ben.
Wat zal er van de wereld zijn
die hem vandaag
nog zo klein omringt?…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, in de spin; rijgt mij tussen
al zijn draden in. Geslepen glas, gevangen
in het spinnenrag; wacht ik op die ragebol
die mij boenen mag.…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 overlevende geuren
en de amber kleuren van het bladergoed
stileert het natte mos op de verlaten aarde,
zij is alleen, ontwijkt en gewaarschuwd door
mistdruppels die een violette licht uitstralen,
verkleefd met een gesponnen web, een toegift
in de afscheid van de ondergaande zon
als veilig baken, om ver van de harige poten
van een spin…
zondagavondpraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 over fouten, wijzen en praten
vergeten dat het moeilijk is echt te raken
alsof de microfoon een toverstok is
die dom geklets tot kennis verheft
dronken van hun eigen woorden
debiteren ze leeg de holle kritiek
maar ach, het hoort bij het ritueel
de slang sist, het schaap blaat
de vos krijst en de aal glibbert
op het gezag van een valse spin…
zwartgatje
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
859 nooit is echt teveel gezegd
ooit heb ik er één omgelegd
die met zijn tang
zijn vrouw het behang
op joeg op de vlucht na een echt gevecht
het leek alsof ze daarbij vloog
zo snel ging die dame omhoog
ik dacht die schat
vliegt in een zwart gat
terwijl ze me op piepdun draad bedroog
later kreeg ik echt de smoor in
het bleek familie hangmatspin…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 een biertje aan het water
met samengeknepen ogen in de zon
maar jouw lijf, jouw lijf had verloren
door de kanker overmeesterd
keken wij met lede ogen toe
wie kon vermoeden dat het einde zo snel daar zou zijn
omarmd door stilte starend naar een groene fles
vol onuitgesproken woorden over gemis en houden van
rilt de wind
weeft een spin…
Tezeer verleden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Zielige tentakels van een ontzielde spin.
Geen familie van de wolfsspin.
Eerder van een iel schrijvertje.
Maar ik schrijf toch!, verzet ik mij toch nog.
Over wat allang voorbij is!, knal je eruit.
Een wereldreis? Of een dagje Urk, stokvis,
maar kom in godsnaam tot leven!..…
Later
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Een spin weeft zijn web,
vangt vliegjes zoals jij woorden.
Het alfabet jouw palet.
Het mozaïek een vergezicht.
De verbeelding de drijvende kracht.
De ondergang de wederopstanding
het gedicht een bloem
de zon de motor
woorden als water
de verlossing komt altijd
Later…
INBREKER
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.143 Zachtjes sloop ik door het huis
en hoorde er een plotselinge gil
Ik dacht oei, ‘t is hier niet pluis
en dus was ik eventjes muisstil
Stilletjes bukte ik bij de bank
en ik gluurde toen de kamer in
Wat ik zag was werkelijk slank:
een griezelig, langpotige spin
Zachtjes maar niet stil genoeg
probeerde ik het nachtslot vlug
toen opeens de…
erge streken
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.622 Anders ga je de gevangenis in,
In een kamer met een enge spin…
Hoe zou je dan ontsnappen?
En nog wel zonder dat ze je betrappen!
Dat zou moeilijk zijn,
Dat is niet zo fijn!
Want je kan de doodstraf krijgen,
Ja, dan zal je wel zwijgen!
Of een jaartje achter de tralies,
In een kamer; nogal vies!…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 morgen net zo min in zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken
in dromen de primus van de klas
ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend
dat waren hem nog eens tijden
al denkt niet iedere vlieg zo
ontvleugeld en potig ontleed
om vervolgens op bezoek bij de spin…
Schouwtoneel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
562 bloedtekort kinkkabelt
er een schietspoel in
de alarmbel katapulteert
een aap naar de eerste aap
tienbenige worsteling voor een stonde
de eerste aap laat zich achterover vallen
de souffleur
wij zijn van die dichtdingen
wij draaien een aap op zijn rug
en met die instrumenten van ons,
sommigen noemen het platweg woorden,
maken wij er een spin…
Peperkoeken huisje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Spin showt trots haar kanten web; wat heeft dat klasse
Romantiek ten voeten uit en dat is het zo krasse.
Mens en viervoetertjes toeven er in respect en complete harmonie
In grote tegenstelling met de hedendaagse kakafonie.
Daar waar sprookjes werkelijkheid zijn!…
Boldakijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 Een geel gevaarte monstert even aan
vlak langs spoor zeven van Utrecht Centraal
zie ze dringen tussen het metaal
men perst zich tegen hen die naast hem staan
op weg naar hun klimaatmanifestatie
honderden studenten en scholieren
in Noach's ark, symbool voor mens en dieren
strijdend tegen zondvloed onzer natie
deuren schuiven terug,…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 bochten
heb me zo door het leven gevochten
steeds verder ben ik weg gegleden
tot er niets meer was in het heden
ik was mijzelf volledig kwijtgeraakt
heb door uitputting de strijd gestaakt
mijn oude huid die past me niet meer
juist daarom doet het overal zo zeer
het besef: het zal anders moeten gaan
ik wil weer midden in het leven staan
ik spin…
dekkend in lagen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
721 van registers
op de gespleten seconde
wordt niet gesproken
alleen de vooruitgang
het glas stinkt niet
of het is verder weg
de veroordeling tot solitair vergassen
verwording tot ledematen van was
het wachten in zetels van vlees
verstrekkend
als een loopplank
bovenop een paar echte mensen
clowns, dichters, marginalen
sub specimen, de spin-off…
Vingertje.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
776 Een spin zo groot als mijn hand, maakt zich klein
en laat zich vallen tussen de dozen en blikken
op de schappen van het oude en stoffige magazijn.
Op mijn zoektocht stuit ik ineens op een klein aapje,
dat ik probeer te pakken.…
Zwaan Kleef Aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.274 In spin, alle bochten in.
De rimpels in het spiegelglas.
Ras, ras, door elke plas.
Zwanen hebben uilen nodig,
Om te weten welk jaar het mooiste was.…