5639 resultaten.
rukwind
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
442 met mijn woorden kun je
donkere wolken stapelen
boven alles wat je lief is
wat ons perspectief is
de zorgeloosheid
plotseling
laten varen op een rukwind
en de zonovergoten toekomst-
tijdzeeën
ook met z’n tweeën
even
in angst lijken te vergeten
in diezelfde zinnen vind je
bouwstenen voor de tempel
voor wat we houden willen
waar vertrouwen…
verademing
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
410 onderwijl
krijgt ijsberen vorm
op normloze klanken
(van de blaasbrouwerij)
zij
als meervoud van jij
baant de weg vrij
voor een nabije
verbintenis
binnen de kaders
van onvermijdelijkheid
van veranderende aanpassingen
zonder verrassingen
uit een hoed
met een willekeurige maat
op losse eindjes geschroefd
ik hoef niks van haar
vandaar…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
Verboden reminiscenties
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
365 plannen en keuzes
die mochten ze maken
had hij zijn hersenen
maar laten kraken
had hij eerder beseft
zich gerealiseerd
niet geloofd dat het
haar eigen schuld
niet betreft
eerder gedane
afspraken stonden
prioriteiten die
voor beiden golden
akkoorden verbroken
verklaring verdrongen
geen vonnis gewraakt
haar beloftes gebroken…
In cubiculo di casa blanca
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
455 Doodvermoeid en uitgeput
wacht de maestro del canto
del cordilleras de los andes
op zijn amoris dormicum
in casa blanca quindecima
in cubiculo verwikkeld
in tastelijkheden met
een gezochte, onvindbare
onzichtbare primadonna
Een vervaarlijke Medea
liet haar tanden zien
zwellende tentakels
in een nietsverhullend
solstitium…
ganzenei III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
312 het is het park waar
een andere keer
onder beelden uit zijn jeugd
een ganzenei verheugd
op het gras achterbleef
vooruit
pasgeboren kuikens zwommen
om duikende ouders heen
in de vijvers rondom welke
zij allebei zinnen zochten
om niet af te wijzen
maar af te leiden
van blijkbaar
blijvende verlangens
alsook
zo’n zangvogel…
Sweetvoice
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
320 Een hele goedemorgen
juffrouw duif
ik hoor u koeren met een
zachte g
uw toon is zoet, uw zang
neemt mijn ziel mee
naar maretakken in uw
ochtendruif
Waarom, vraag ik mij af
of nee, waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat…
Skin deep elime
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
367 Wat zou ik toch graag
dat boek willen zijn
maar dan moet je
goed zoeken Elime
het ligt diep verstopt
verder weg dan toen jij
Mamatova, je liefde
voor mij deed ontkiemen
skin deep zat je in me
maar onder de omslag
van mijn huid, goud op snee
kon ik jou terug verdienen
mijn onyxogen
zien jouw diamanten
van kaft tot kaft lezen…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
400 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Niobe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
319 Ontwakend uit een palindroom
lag hij daar ziende blind van woede
in een uithoek van de melkweg
wacht hij nog steeds op keer ten goede
op het verkeerde paard gewed
trekt kwade trouw door merg en been
als listig spoor van vuig bedrog
vliegt zij als schaduw van hem heen
aan gene zijde van de zon
tot zij, ten prooi aan d'elementen
gelijk…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 Een jaar geleden hebben
een paar pioniers
erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers…
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
310 Wat ik lees in jouw woorden,
goede vriend van mij,
wat ik hoor tussen de zinnen door
en wat je net niet hardop zei;
wat je doet door de dagen,
door het houden van,
hoe geven doorwerkt in het leven
en het zelf overtreffen kan.
Wat ik zie in jouw beelden,
als jonge leerling van,
wat ik voel boven de namen uit,
maar wat er toch niet…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
357 Hoorde hij de schelpenzee door
zijn oor; ongeholpen luisterend
doet hij dat, mompelen; vergeef
de verhalen hun achtergronden.
Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemin
knie- en kleedloos als kansarme
als stof in haar…
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 Terwijl haar handen
over lijnen glijden
aan steile wanden
landen mijn passen
op tweeërlei paden
in pure plassen
verblijden onze harten
in eigengereide sprongen
als perfect passende parten.
In dat lichte drijven
ook ganzen
rotte, grauwere
zwaangasten
kleine brantajongen!
En verborgen blijven
de dagen
koude, sombere
razende…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
277 Achter de dichter staat deze waargenomen
wereld van blazende zwanen, openslaande
deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil
ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende
hengstenhalzen, het grote rode mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven…
Een hommage
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
193 De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel
Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?…
Droogzweet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
162 Was jij vannacht nog wakker geschud
door de regen met ijshagelstenen en dreigend rollende donder
en schichtende bliksem
wreed uit je dromen gehaald
Was je gerend als een zot
naar het raam
had je de deur naar je balkon
niet op slot
maar vanwege de adembenemende hitte
juist wagenwijd open gedaan
Sloeg de vlam in de pan
in het oog…
hoorn des overvloeds
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
146 soms maken
woorden van jou
mij woordeloos
stil
soms maken
woorden van mij
jou woordeloos
stil
een stilte
vervuld van
bloemen
en vruchten…
Ave Viator!
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
238 (Wees gegroet, voorbijganger!)
Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar…
Ambulante wandelaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 Ahasveros was De Wandelaar
De jood, van wie ik het verhaal nog mis
Maar godzijdank komt Adriaan van Dis
Nu met een gratis OB-exemplaar…
Reflectief
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
714 Steeds vaker kijk ik op mijn leven terug
En ben dan helemaal niet ontevreden
Met wat de jaren brachten tot op heden
En wat ik nu doe, ouder, minder vlug
Ik dicht, dit maakt mijn dagen stukken lichter:
Hier heb ik het gebracht tot zondagsdichter!…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 In de berg bij mijn vuurman
heb ik niets te doen
dan gelukkig te zijn
Om me te vermaken
verschijn ik soms
als blanke maagd
in de wereld
voor afgunstige ogen en
onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 (voor Alexei Navalny)
Wie staat op na jou
met dezelfde moed van onverschrokken leeuwen
onuitwisbaar de glimlach om je mond
en ogen die keken dwars doorheen verdorven zielen?
wie heeft jou zo gevreesd dat zelfs je dode lichaam
hem nog meer angst aanjaagt dan zijn eigen schaduw
waarin hij onophoudelijk het dreunen van
jouw voetstappen hoorde…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 je zit voorover in je stoel op wielen
hangt zwaar naar voren in je slaap
de nek valknakt haast los van boven
de rug daaronder als van een bultenaar
het grijze haar nog deftig in de krul
de handen rustend de polsen zwaar
zo zit je lijdzaam al de uren vol
en telt heel stil de grijze dagen rond
wacht dapper met geduld op ons
en rijgen zich de…
Jantje lacht, Jantje huilt!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
831 Je hoort zo vaak, zo veel
we hebben zo gelachen
we hadden zo'n lol
we kwamen niet meer bij
Je hoort zo weinig, tot niet
we hebben zo gehuild
we hadden zoveel tranen
we konden niet meer stoppen
Maar Jantje lacht, Jantje huilt
die horen onlosmakelijk bij elkaar
Dat zegt niet m`n verstand
dat zegt mijn gevoel!…
Zonder enige symboliek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
674 Het hart
leeft, ademt
tikt haar tik
vol levenslusten
om de mensheid
te verheffen
uit schuld, straf en boete.
Mijn hart
zonder gevoel voor
enige symboliek
is zuiver
als zij schoon is.…
Een vrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.316 Een vrouw moet en mag niet.
Een vrouw wordt gezegd en geweigerd.
Een vrouw wordt verheerlijkt en getreiterd.
Er wordt haar van alles verboden en zij kan altijd
verlaten worden, te pas en te onpas.
Een man mag alles
moet alles...
een man wil alles, wil teveel
vaak teveel..
dan eist zich de tol op
van de douane..
achter het ijzeren gordijn…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 in deze volte van vernietiging spreek ik niet hun namen uit.
dichters begraaf ik in mijn koude dagelijks.
hun zwijgen ettert, zweert letters uit mijn mond
en de namen kleven de leegte van de namen
aan de tegels van de leegte die de leegte betegelen
zodat er middenin een leegte kan ontstaan genaamd
verlangen
waarin de woorden witte tranen…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 De mens is van nature nieuwsgierig,
wil van alles weten.
Hoe groter de bloedvlek hoe beter het is.
Hoe imposanter de aanslag,
we kijken met open monden,
om maar niets te hoeven missen.
We stoppen bijna op de rijksweg
bij het zien van een bloederig ongeluk
We proberen in en op kranen te klimmen,
om te zien hoe of dat voelt?
Ik vraag…