Alle inzendingen over verblijd

419 resultaten.

Sorteren op:

OUDEGA ´S KERK

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 428
Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd, willen in stilte de mensen verklaren hoe vele handen eensgezind waren, tot inspanning voor onze Heer bereid. Enigszins schuin staat de forse toren, geeft een ieder wie langs komt te verstaan: "Lijk ik wankel? Geen dreiging zal mij storen!"…

HANNIE van der LAAN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 347
Aangenaam kan Juffrouw de schooljeugd leiden, geeft de kinders naast het werk wijze raad voor het wachtende leven, soms verlaat de groep het gebouw, gaat zich in bos verblijden. Huismoeder geeft gedurende opvoeding van zoons en dochter ook zorgende kracht aan mensen in moeite en verdrukking.…
Han Messie22 oktober 2025Lees meer >

ROUW EN VREUGDE

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 350
Ergens in het woud van Brabants Langstraat straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk van heideveldjes tussen den, beuk en eik, dat door bloesem verblijd de Lente in gaat. Om een kleine wei beschermt een groene dijk van gekapte takken opkomend zaad tegen elke aansluipende veelvraat: haas en ree dubben even, nemen de wijk.…

Langs Griekse beelden torst een oude vrijster

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.369
' 'K wou door de zalen van mijn geest je leiden, Gestaltenrijk van voelen en van denken; Die kunst en kennis zocht, wilde ik verblijden Met kennis en met kunst, mijn gastgeschenken: Jij zag alleen 't verdriet; met medelijden Ging jij, een vrouw, me in 't diepste wezen krenken.…

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.641
Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd het licht heeft dier verraderlijke ogen; en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!…

Het borelingske

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.046
o Mochte 't, immer voort, eenparelijk verblijden; een borelingske zijn, dat lacht, ten allen tijden, zo 't nu doet; onbewust, het muilke rood en rond, waarom zo lustig lacht zijn tandeloze mond!…

Bedzucht

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.012
Zien, wat mij niet en kan verbeet'ren noch verblijden, En horen wat mij spijt, en ruiken wat mij kwelt? Neen, 't nestje waar ik lig is min noch meer gesteld Als waar ik twee maal drie en nog drie maanden in lag, Eer dat ik schreiend aan de tepel van de min lag: Ik lig warm, ik lig dicht, en stillekens, en zacht.…

In de nacht

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.709
Mensjes, ik weet hoe leeg zijn mensgebaren, 'k Weet dat de woorden door de mens gezeid In 't ijle slaan, en 'k praat en lijk verblijd Of droef, mijn vrienden en beminden, maar en Haat noch bemin.…

Laatste woord voor een filosoof

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Prachtige deuntjes die kinderen verblijden in hun slaap. Een traan daar op de droge vloer. Wat voor woorden geef je filosofen als ze sterven gaan? Wees gegroet mijn vriend? Ga met Plato? Of kijken wij terneergeslagen naar een kist die zich laat dragen niet bewust van weken, jaren die voorbij gevlogen zijn?…

CIRCUS-RIJDEN

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.425
In 't ronde renwerk, arglooze oogenprooi, Een kind nog, ijdel, soms wel heimelijk bang, Rijdt zij voor 't eerst , verblijd door eigen mooi. Zoo zweeft de dichter, blij met eigen zang En blank gevoel en kleur'ge woordentooi, In duizelvaart, door levens cirkelgang.…

BOARNSTERHIM ADEMT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Ochtendnevel rijst uit boerensloten strekt witte grillige vingers uit belust om al zoekend te grijpen de verijlde zwevende dampen omvatten met zonneglans verblijd het gaarne bezochte dorp Grou strijken vluchtig langs strenge muren waarachter papieren en kunstwerken verhalen van de geschiedenis der beminde Friese grond begeven zich tussen…

DE JONGGESTORVENE

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Gij moest zo vroeg van deze wereld scheiden Die gij beminde schoon haar smaad u sloeg, Van al de dromen die uw jong verblijden Nog ongerept en woordloos in zich droeg.…

Griekse vrijbuiter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Niet allen zijn zover, maar jij doet mij beseffen dat de menselijke liefde God kan verblijden!…

en jij gaf mij jezelf

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.920
Onhutsend, verblijdend, verrassend bevrijdend. Een gloedvolle passie is in mij ontwaakt sinds jouw ogen de mijne verslonden; jouw zoekende handen zich onomwonden en strelend al snel bij hun einddoel bevonden.…
anakaS29 juni 2012Lees meer >

Sinterklaas

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.440
Pret zonder voorpret kon me niet verblijden. 'k Gaf ál mijn kracht aan klachtloos heldenlijden. Wie kon me toovren om tot feestblij kind? Neen, diepste vreugd was, heimelijk bedenken, In kindereenvoud, rijmen en geschenken, Alleen, in schemer, lakken pak na pak.…

Jaarwisseling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
tijden hun sporen na van een geboorte tot volwassenheid van warm tot frisjes, groen tot vrolijk gekleurd Gesloten in een etmaal gaat een uur keer 24, twaalf maanden, tweeënvijftig weken 365 dagen, drie kwartalen tot-en-met maand 12 December als baken van meeslepend vuur Welk van de jaren ik het meest verwijt niet de jaren die mij hebben verblijd…

Aan Jos gewijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
garçons et les filles van Françoise Hardy je stond daar so a life and kicking maar toch het lot ging anders beschikken ik luisterde naar juist dat chanson dat me door jou ook altijd bij zal blijven toen ik de rouwkaart openmaakte en verstijfde Jos voor mij blijf je de performende poëet die zijn leven aan de dichtkunst wijdend menigeen verblijdde…
Joyce Hes10 januari 2015Lees meer >

Voor Adriaan

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 788
't ritme van de wind  Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt  De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet En in een pot gemaakt van goud en kleurig edelsteen Werd heksentoverdrank gebrouwd als nooit gemaakt voorheen Om hem te eren die ons vele jaren bleef verblijden…

December 2021

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Waar de wind ruist door het huis Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone ‘t Licht in donkere nacht dat op aarde kwam wonen Och Wonderwezen met een hart zo zoet en zacht Bron van eeuwig Schoon O Waarachtige Zoon Geeft mijn ziel Uw spijs en drank vanaf Uw Hemeltroon Verblijd…

Avondklokke

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
Gouden glansen gaan en glijden waar de zon ten dale daalt, en de kleuren, klaar, verblijden 't oog dat stillekes hen staalt. Luistert! luistert! lieve lieden, hoe de wind in 't riet mag ruischen, hoe de vogeltjes hun lieden zingen, zoet, voor 't avonduischen! Dank zij Hem die dag deed dagen, dank voor 't licht dat lichten mocht!…
Nietsweter26 januari 2026Lees meer >

Ode aan de tijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
De tijd wordt voor de laatste slok toch nog met eer verblijd: De waard kijkt op de torenklok en roept: 'De hoogste tijd!' Is iets u niet zo goed bekend, hij zal u informeren, doordat-ie uitblinkt als docent. De tijd zal 't immers leren.…
Aubrey27 november 2007Lees meer >

Ik kan niet anders...

poëzie
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.126
Ik kan niet anders dan mijzelf belijden, Wanneer ik spreek, spreek ik mijzelve uit, Dan zoek ik soms, zo heimlijk mijn verblijden En smart te zingen, dat de oningewijden Niets horen dan een lieflijk geluid... Ik kan niet anders dan mijzelf belijden, Ik spreek mijzelf in al mijn liederen uit.…

Ons eigen land

poëzie
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.250
O land vol ernst van beuken- en eikenbomen, Vol tulpenvuur en hyacint-verblijden En bloesem blank en blauw van avonddomen! ----------------------------------------- ----------------------------------------- malve: mauve (lichtpaars) domen: dampen…

Uit mistig grijze morgenstrepen

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.960
En meer en meer komt 't groen der weiden Te voorschijn uit de morgendamp; 't Zijn bloemen, die mijn oog verblijden, Geel als een stralend helle lamp. Reeds flonkren hoog de popeltoppen En lager 't groen der beukenheg; De dauwdrop vonkt aan windeknoppen, De morgenwind waait nevels weg.…

voor de verlorenen en verliefden

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.978
aan hen die zich kwellen met vragen en medelijden ook het kaf, het gras en de mooiste bloem zullen niet eeuwig zijn maar schoonheid keert telkens terug laten we dat voorop stellen een hand, een troost, een eerste herinnering zal u verblijden beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn dan heeft u straks het grote verdriet achter de…
Erwin Troost16 augustus 2006Lees meer >

ik kan niet anders

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.311
Ik kan niet anders dan mijzelf belijden; Wanneer ik spreek, spreek ik mijzelve uit, Dan zoek ik soms, zo heimlijk mijn verblijden En smart te zingen, dat de oningewijden Niets horen dan een liefelijk geluid... Ik kan niet anders dan mijzelf belijden, Ik spreek mijzelf in al mijn liedren uit.…

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.114
Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd het licht heeft dier verraderlijke ogen; en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!…

MUSEUM SMALLINGERLAND

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Beeld en schilderij, geëerd in elke tijd, zijn verblijd door bedachtzame schreden, die ook gaan naar dat wat mensen ooit deden: arbeid zonder roem, maar zeer toegewijd. Peinzende muren omsluiten behoedzaam trotse rijkdom van Drachtens omstreken. Vrije taal spreekt uit het wenkende raam: "Wat hierbinnen nog meer mag bekeken?…

VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Een God zou mij 't geluk benijden, Als ik door uwe blik geboeid, Mij in uw liefde mocht verblijden, In geestdrift voor uw schoon ontgloeid. Met lieflijkheden overtogen, Hebt gij door uwe zilv'ren lach, Door 't glinst'ren van uw vlammende ogen Mijn wil verlamd van dag tot dag.…

Ode aan Drs. P

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
op ‘n bedje van dat kikkerige visje De troika volgt nu de troostvogel, die zachtjes neer strijkt Nu U na ’n leven vol plezierdichten heen en weer weer kijkt Virtuoos hoe u dichtte over Ernestine, Mathilde en tante Constance En prachtig, hoe u verhaalde over die Oudezijds Achterwal romance Och, wat heeft u ons met uw taalkunst mogen verblijden…