419 resultaten.
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd,
willen in stilte de mensen verklaren
hoe vele handen eensgezind waren,
tot inspanning voor onze Heer bereid.
Enigszins schuin staat de forse toren,
geeft een ieder wie langs komt te verstaan:
"Lijk ik wankel? Geen dreiging zal mij storen!"…
HANNIE van der LAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Aangenaam kan Juffrouw de schooljeugd leiden,
geeft de kinders naast het werk wijze raad
voor het wachtende leven, soms verlaat
de groep het gebouw, gaat zich in bos verblijden.
Huismoeder geeft gedurende opvoeding
van zoons en dochter ook zorgende kracht
aan mensen in moeite en verdrukking.…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ergens in het woud van Brabants Langstraat
straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk
van heideveldjes tussen den, beuk en eik,
dat door bloesem verblijd de Lente in gaat.
Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 '
'K wou door de zalen van mijn geest je leiden,
Gestaltenrijk van voelen en van denken;
Die kunst en kennis zocht, wilde ik verblijden
Met kennis en met kunst, mijn gastgeschenken:
Jij zag alleen 't verdriet; met medelijden
Ging jij, een vrouw, me in 't diepste wezen krenken.…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.641 Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd
het licht heeft dier verraderlijke ogen;
en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt
en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 o Mochte 't, immer voort,
eenparelijk verblijden;
een borelingske zijn,
dat lacht, ten allen tijden,
zo 't nu doet; onbewust,
het muilke rood en rond,
waarom zo lustig lacht
zijn tandeloze mond!…
Bedzucht
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.012 Zien, wat mij niet en kan verbeet'ren noch verblijden,
En horen wat mij spijt, en ruiken wat mij kwelt?
Neen, 't nestje waar ik lig is min noch meer gesteld
Als waar ik twee maal drie en nog drie maanden in lag,
Eer dat ik schreiend aan de tepel van de min lag:
Ik lig warm, ik lig dicht, en stillekens, en zacht.…
In de nacht
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.709 Mensjes, ik weet hoe leeg zijn mensgebaren,
'k Weet dat de woorden door de mens gezeid
In 't ijle slaan, en 'k praat en lijk verblijd
Of droef, mijn vrienden en beminden, maar en
Haat noch bemin.…
Laatste woord voor een filosoof
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.140 Prachtige deuntjes
die kinderen verblijden
in hun slaap.
Een traan daar op de droge vloer.
Wat voor woorden geef je filosofen
als ze sterven gaan?
Wees gegroet mijn vriend?
Ga met Plato?
Of kijken wij terneergeslagen
naar een kist die zich laat dragen
niet bewust van weken, jaren
die voorbij gevlogen zijn?…
CIRCUS-RIJDEN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.425 In 't ronde renwerk, arglooze oogenprooi,
Een kind nog, ijdel, soms wel heimelijk bang,
Rijdt zij voor 't eerst , verblijd door eigen mooi.
Zoo zweeft de dichter, blij met eigen zang
En blank gevoel en kleur'ge woordentooi,
In duizelvaart, door levens cirkelgang.…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Ochtendnevel rijst uit boerensloten
strekt witte grillige vingers uit
belust om al zoekend te grijpen
de verijlde zwevende dampen
omvatten met zonneglans verblijd
het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen…
DE JONGGESTORVENE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.258 Gij moest zo vroeg van deze wereld scheiden
Die gij beminde schoon haar smaad u sloeg,
Van al de dromen die uw jong verblijden
Nog ongerept en woordloos in zich droeg.…
Griekse vrijbuiter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 Niet allen zijn
zover, maar jij doet mij beseffen dat de
menselijke liefde God kan verblijden!…
en jij gaf mij jezelf
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
4.920 Onhutsend, verblijdend, verrassend bevrijdend.
Een gloedvolle passie is in mij ontwaakt
sinds jouw ogen de mijne verslonden;
jouw zoekende handen zich onomwonden
en strelend al snel bij hun einddoel bevonden.…
Sinterklaas
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.440 Pret zonder voorpret kon me niet verblijden.
'k Gaf ál mijn kracht aan klachtloos heldenlijden.
Wie kon me toovren om tot feestblij kind?
Neen, diepste vreugd was, heimelijk bedenken,
In kindereenvoud, rijmen en geschenken,
Alleen, in schemer, lakken pak na pak.…
Jaarwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 tijden hun sporen na
van een geboorte tot volwassenheid
van warm tot frisjes, groen tot vrolijk gekleurd
Gesloten in een etmaal gaat een uur
keer 24, twaalf maanden, tweeënvijftig weken
365 dagen, drie kwartalen tot-en-met maand 12
December als baken van meeslepend vuur
Welk van de jaren ik het meest verwijt
niet de jaren die mij hebben verblijd…
Aan Jos gewijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
842 garçons
et les filles
van Françoise Hardy
je stond daar
so a life and kicking
maar toch
het lot ging anders beschikken
ik luisterde naar juist dat chanson
dat me door jou ook altijd bij zal blijven
toen ik de rouwkaart openmaakte
en verstijfde
Jos voor mij blijf je
de performende poëet
die zijn leven aan de dichtkunst wijdend
menigeen verblijdde…
Voor Adriaan
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
788 't ritme van de wind
Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt
De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied
De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet
En in een pot gemaakt van goud en kleurig edelsteen
Werd heksentoverdrank gebrouwd als nooit gemaakt voorheen
Om hem te eren die ons vele jaren bleef verblijden…
December 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Waar de wind ruist door het huis
Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan
De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone
‘t Licht in donkere nacht dat op aarde kwam wonen
Och Wonderwezen met een hart zo zoet en zacht
Bron van eeuwig Schoon O Waarachtige Zoon
Geeft mijn ziel Uw spijs en drank vanaf Uw Hemeltroon
Verblijd…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 Gouden glansen gaan en glijden
waar de zon ten dale daalt,
en de kleuren, klaar, verblijden
't oog dat stillekes hen staalt.
Luistert! luistert! lieve lieden,
hoe de wind in 't riet mag ruischen,
hoe de vogeltjes hun lieden
zingen, zoet, voor 't avonduischen!
Dank zij Hem die dag deed dagen,
dank voor 't licht dat lichten mocht!…
Ode aan de tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 De tijd wordt voor de laatste slok
toch nog met eer verblijd:
De waard kijkt op de torenklok
en roept: 'De hoogste tijd!'
Is iets u niet zo goed bekend,
hij zal u informeren,
doordat-ie uitblinkt als docent.
De tijd zal 't immers leren.…
Ik kan niet anders...
poëzie
3.5 met 21 stemmen
4.126 Ik kan niet anders dan mijzelf belijden,
Wanneer ik spreek, spreek ik mijzelve uit,
Dan zoek ik soms, zo heimlijk mijn verblijden
En smart te zingen, dat de oningewijden
Niets horen dan een lieflijk geluid...
Ik kan niet anders dan mijzelf belijden,
Ik spreek mijzelf in al mijn liederen uit.…
Ons eigen land
poëzie
2.0 met 9 stemmen
2.250 O land vol ernst van beuken- en eikenbomen,
Vol tulpenvuur en hyacint-verblijden
En bloesem blank en blauw van avonddomen!
-----------------------------------------
-----------------------------------------
malve: mauve (lichtpaars)
domen: dampen…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 En meer en meer komt 't groen der weiden
Te voorschijn uit de morgendamp;
't Zijn bloemen, die mijn oog verblijden,
Geel als een stralend helle lamp.
Reeds flonkren hoog de popeltoppen
En lager 't groen der beukenheg;
De dauwdrop vonkt aan windeknoppen,
De morgenwind waait nevels weg.…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 aan hen die zich kwellen
met vragen en medelijden
ook het kaf, het gras en de mooiste bloem
zullen niet eeuwig zijn
maar schoonheid keert telkens terug
laten we dat voorop stellen
een hand, een troost, een eerste herinnering
zal u verblijden
beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn
dan heeft u straks het grote verdriet achter de…
ik kan niet anders
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.311 Ik kan niet anders dan mijzelf belijden;
Wanneer ik spreek, spreek ik mijzelve uit,
Dan zoek ik soms, zo heimlijk mijn verblijden
En smart te zingen, dat de oningewijden
Niets horen dan een liefelijk geluid...
Ik kan niet anders dan mijzelf belijden,
Ik spreek mijzelf in al mijn liedren uit.…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd
het licht heeft dier verraderlijke ogen;
en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt
en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen!…
MUSEUM SMALLINGERLAND
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Beeld en schilderij, geëerd in elke tijd,
zijn verblijd door bedachtzame schreden,
die ook gaan naar dat wat mensen ooit deden:
arbeid zonder roem, maar zeer toegewijd.
Peinzende muren omsluiten behoedzaam
trotse rijkdom van Drachtens omstreken.
Vrije taal spreekt uit het wenkende raam:
"Wat hierbinnen nog meer mag bekeken?…
VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.147 Een God zou mij 't geluk benijden,
Als ik door uwe blik geboeid,
Mij in uw liefde mocht verblijden,
In geestdrift voor uw schoon ontgloeid.
Met lieflijkheden overtogen,
Hebt gij door uwe zilv'ren lach,
Door 't glinst'ren van uw vlammende ogen
Mijn wil verlamd van dag tot dag.…
Ode aan Drs. P
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
796 op ‘n bedje van dat kikkerige visje
De troika volgt nu de troostvogel, die zachtjes neer strijkt
Nu U na ’n leven vol plezierdichten heen en weer weer kijkt
Virtuoos hoe u dichtte over Ernestine, Mathilde en tante Constance
En prachtig, hoe u verhaalde over die Oudezijds Achterwal romance
Och, wat heeft u ons met uw taalkunst mogen verblijden…