1055 resultaten.
Waterloop.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Hier loopt
het water niet
hier wandelt het
de bergen
in de rug
tong op de schoenen
hier wordt halt gehouden
bij bomen
verdwaald in de stroom
druppelt bij
obstakels
in de rivier gevallen
droogt op
tussen vervreemde stenen
bouwgerei, groene waterminnaars
hier loopt
het water
......niet.…
In weerlicht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.015 Schouder aan schouder
is het de wind
het verdraaien van woorden
en een verdwaalde kus
in weer en licht.
De stilte was nog nooit zo groots.…
Woorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
458 ik hoor
steeds meer
woorden
zichzelf roepen
omdat zij
verdwaald zijn
bang om snel
vergeten
te worden
in zinnen die
niet duidelijk
maken waarvoor
zij feitelijk staan
wat zij betekenen
of ooit
door ouderen
hun bargoens
hebben gekregen
waar het echte
woord is gebleven
weet niemand meer…
Gieterij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
535 Tegen de hemel in mijn kamer
hangen de schaduwen van morgen
ik pluk de grijstinten
breek ze in staafjes
rol ze in de tijd
om te rijpen
Verdwaald in eigen woning
op zoek naar
verloren dorpsgeluiden
bots ik op
transparante wanden
Ik giet er leugens
in valse vormen
van genot.…
daar ergens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
947 het vreet aan me
het gemis aan warmte
het woelt in me
en graaft gangen,
donkere gangen met
doodlopende uitstulpingen
ik treur om jou
want ik ben je
onderweg kwijt geraakt
ergens in die donkere gangen
ik treur om ons
om wat wij ooit waren
want elk van ons
is verdwaald achtergebleven,
alleen
daar ergens...…
Introvert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 De wereld is van de libelle
in zonlicht van de verdwaalde stad
bij de vijver van de spiegelbomen
zoete geur van zomerse heimwee
in het regenwoud van het stadspark
bij het eenvoudige burgergraf
en jij die altijd in die jas zit
die je bij me bracht in de nacht
toen stilte ons kwam beminnen
introvert, onder het lachen van de maan.…
Wat?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
498 Ik verdwijn helemaal
in alles
in gedachten
Verloren gelopen, verdwaald ...
Wachten op die iemand
Hij die mij er uit haalt
Dan even alles weer weten..
Dan even zoveel voelen..
Nooit lang,
want wij kunnen niet stil blijven staan…
Glimlach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 Een glimlach bezie ik
niet als een spiegel
wanneer ik naar mijn kooi kruip
ben ik onderdanig in de liefde
van mijn zelf verzonnen werkelijkheid
maar dat zegt alles
over de onbereikbaarheid
van mijn geneugten
wanneer ik jouw glimlach zie
ben ik als de struisvogel
ik steek mijn kop in het zand
van een verdwaalde woestijn
nog alles…
Stiltes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Woorden verwrongen in een orkaan
Gedachten wervelen door elkaar
Opzoek naar het oog, de kern, het hart
Van wat ik wil zeggen
Woorden zijn wat ik zoek
Leegte is wat ik vind
Alles loopt door elkaar
Twijfelachtig
Verdwaald in een mist
Zo dicht, dat ik mis
Stilte is het resultaat
Dat mij niets doet zeggen…
Veel Sterkte Allemaal
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
741 De nacht van Oud op Nieuw eist weer zijn tol,
We hebben doorgefeest tot tegen zessen,
Nu baan ik me een weg langs lege flessen
En trap op een verdwaalde oliebol.
Met tegenzin hervat ik al m’n taken,
We zullen maar het beste ervan maken.…
Steeds dieper in jouw ogen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.643 Ik ben verdwaald, dieper.
Wanneer jij verdrietig bent
Ik zie het aan je ogen
Zo groot met een mismoedige blik
Dan sterf ik, want jij hebt verdriet
Ik ben dan het diepst verdwaald, niemand kan me terughalen
Ik zit vast voor altijd.…
Tegenwoordig
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
763 Steden vol verdwaalden
Staan in de rij voor kantoor en sleur
Zijn vergeten waar ‘t echt om gaat
De tijd gaat te snel om stil te staan
Men hoeft zich niet meer te verschuilen
Voor de liefde; zij is overleden
Zonder doel en zonder bezwaar
Snellen wij zo de dood tegemoet…
Zwoele luchtstroom
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
920 Laat het raam maar open, lief
zodat haar hortende zuchten
ons nachtelijk bewegen
kan strelen
ze is geschapen
voor het bedwingen van de vuurtongen
die in likkende vlammen
de atmosfeer aan de wanden plakt
en in de ochtend
zal haar koelte zich neerzetten
in onze vervlochten klamheid
tussen verdwaalde lakens…
Dagboek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
762 Tussen huisstof en memorie
las zij zichzelf terug
in tijd
Een handgeschreven
jeugd in puberaal
moeras
waar ratio verdwaalde
en kalverliefde
toekomst las
Memento mori
voor haar dromen
die ooit staarden naar
de sterren
maar nooit verder dan
de zolder zijn
gekomen…
Vertelsel
gedicht
2.5 met 16 stemmen
9.673 Het zand was er zwarter dan elders
Klaprozen waaiden als gensters
uit ijskoude asse omhoog
Verdwaald in die granieten stad
voelde ik onder mijn snelle stap
zielen knappen als scherven
Doorheen glasgordijnen zerken
staarden korstmospupillen mij na
-------------------------------
uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004.
-----------------…
WIND OVER GRONINGEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Verdwaalde moegereisde zuchtjes
uit het verre heideland
zweven loom boven de stad
verliezen zich langzaam
in de ruwe fabrieksdampen
die elke geur
willen overheersen of verdrijven
maar sterke zilte luchtstromen
van de Waddenzee
winnen de jacht
hun zuiverheid
doordringt het mensengewoel.…
In dozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Toen de kiezels daar
langs kiezels schraapten
en de bladeren van de boom
en de kalender vielen
was ik verdwaald met die gedachte.
Zie mij.…
Hertme in wintertooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.551 een klein gehucht gehuld in sneeuw
dat lijkt verdwaald in deze eeuw
als in die glanzend glazen bol
die jarenlang zo boordevol
en troostrijk op de schoorsteen stond
en ieder kind zó prachtig vond...
een mooi stukje verleden tijd
dat langzaam door de vingers glijdt…
Tot hier!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Verdwaald lijkt alle gelijkmoedigheid.
En de dingen zijn de mensen de baas.
Eenvoud is iets wat blijkbaar niet
Meer bestaat.
Dag in dag uit heeft men het druk.
En voor een gemoedelijk samen zijn
Is het vaak te laat...
De tijd die spoort ons aan en
Het is de weelde die velen het hoofd
Op hol doet slaan.…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Verslagen
sta ik aan de kant
aan de zijlijn
voel me machteloos
wat ben ik
in deze wereld
waar mensen elkaar
naar 't leven staan
is dit de mijne
waar men kinderen
neer maait, vliegtuigen
uit de lucht schiet
het licht niet in de
ander z'n ogen
wordt gegund
ben ik verdwaald…
tussen droom en werkelijkheid
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
502 de droom uitgekristalliseerd
in het besef van de morgenstond
de scherpe hoekjes afgebraamd
noem het uit voorzorg
toch werpt de dageraad
een harder licht op
het verbeeldende relaas
waarin ik vannacht
al bijna weer verdwaalde
de brute werkelijkheid
van alle dag heeft mij
alsnog in zijn greep gekregen…
een plek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
585 het denken probeert de weg te vinden
het denken woont in een labyrint omdat
je moet altijd aan iets denken
er is het tobben en piekeren je
raakt verdwaald verder van huis
ik denk dat denken is wat het zegt:
een plek in je hoofd waar je moet zijn
je blijft er hangen en vastlopen
het is je huis
waar je zelden aankomt…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
Temper de zon
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.775 Zolang weggebleven
Bijna gestorven
Nu mag je weer leven
De zon straalt fel
En onverwacht
Je verdwaald te snel
Nog zonder kracht
Zo bang
Om wat je
Weer verliezen
Kan
Temper de zon
Hang regengordijnen
In de lucht
En zucht om
Wat jou
Overkwam
Zolang je
Nog niet
Lachen kan…
Voor een verre tak
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.873 zo zoekt het hart zich een huis
treft in alle kamers witte muren
tikken van verwarmingsbuizen
in ons is alles besloten
daarbuiten sluimert eenzaamheid
storm, wind en regen
men gaat weg om terug te komen
verliest om vrij te zijn
verdwaald te raken
handjes geplakt aan vogellijm…
Wat?
netgedicht
4.2 met 52 stemmen
733 zegt dat het wit is
licht en donker
donkerlicht donderlicht
wild donker gespleten ogen
zien regenbogen wit in zwart
duisternis is wit
wit duisternis
vraagt vergiffenis aan het verdwaalde kind
koud vragend om warm licht
gewoon warm.…
Fruitig fruit
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.706 Onder een droeve perenboom
lag een appel, enigszins verdwaald
en tegen de stam van een pruimenboom
een banaan, geheel verschraald
de citroen, zo u weet aan de zure kant
vond dit tafereel nogal genant
zij vroeg aan de kers:
'Vindt u dit niet pervers?'
deze zei: 'Nee, hooguit een beetje pikant.'…
Laatste gang
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.779 Klokkenstem begeleidt
lang en monotoon
bedrukte zwijgen
verdwaald herfstblad
bedwarrelt traag
het dode eiland
witte bloem
korte snik
laatste groet
langzaam verzinkt
het houten schip
in de aarden zee
het leven
herneemt
z’n gang…
Nieuwkomer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
634 Dan vraagt U mij:
"wat doe je hier, ben je dan verdwaald?"
Ikke? - Nee, ik ben door mijn liefde hierheen gehaald!…
Ketting van gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 Verdwaald in de tekst.
Te veel woorden
geschrapt en geschaafd.
Heerlijk spel.
Nooit klaar.
Restjes
woorden;
Ze slapen nu.
Nooit helemaal
weg.…