Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

Web

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
De spin zit in het hoofd, verleidt het gekastijde brein, verdoofd in een wonderlijke woestijn, getransformeerd tot schorpioen, z’n angel doopt in potten vol venijn, van bloeiende oase tot verdorde jasmijn, er was te veel beloofd, een web van gesponnen ijzergaren in het groene ooft, vangnet voor een stekend visioen, lief te hebben zonder…
pama16 december 2008Lees meer >

Stenen grenzen stellen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 815
ik cheops weer in de woestijn kijk voor me uit ben opgetogen weet wat de macht van zand zal zijn in de sahara heb ik dat zand moeten gedogen zag nog de tartaren de chinese muur verhalen zij dropen af wilden gobi als een eigen speelterrein daar waar stenen grenzen stellen is de mens keihard toch voel ik geschiedenis van vrij…

exodus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
ik dacht aan duinenvelden die botsen, zand uitwisselen maar elkaar ook weer afstoten aan Mauritaanse dorpen nabij woestijnen die onder zand verdwijnen aan houten vissersbootjes schommelend op zout zilver schitterend water aan de vergeefse uittocht van naamloze mensen naar het ene of andere beloofde land aan Atlas die de hemel…
J.Bakx26 augustus 2020Lees meer >

Bang

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Sprakeloos Niet te bevatten De controle kwijt Wat doe je dan Is er ergens hulp Hoe lang wachten Een warme blik Medeleven vol begrip Liefdevol word je benaderd Ook door je buurman Zijn dochter en zijn zoon Maar dan weer alleen In de woestijn van eenzaamheid Je glijdt weg Zinkend in drijfzand Het geeft verdriet Ze zien het bijna niet…

Sneeuwuilen

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.811
Ze dromen zich een pool- woestijn, de meren zijn nog dicht, de sneeuw al morsig van het bloed. De dieren- verzorger kan zo langskomen.…
Max Niematz25 november 2017Lees meer >

leegte (of toch niet)

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Hoe vervroren koude oorlog Toen zij er vochten en toch De warme zog Van een Messias in de woestijn…

Archeologische vondst

gedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.989
In de woestijn van Nevada haald hij vanonder het zand de radioactieve resten van een gokapparaat, waarmee hij het bewijs leverde dat Las Vegas inderdaad heeft bestaan.…

Uit hoge minaretten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
nog gebeden schetteren gonst door oude tijden het onherroepelijke einde vernietiging breekt monumenten in hun trots en statigheid na eonenlange waardigheid beesten feesten na het doden van de geest die opgeslagen lag in wat ooit beschaving is geweest als afgoderij en mensen schennis in dezelfde bloedbaan stromen zullen woestijnen…
wil melker6 september 2015Lees meer >

Opent deuren in verschil

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
in een machtig waaien jagen witte wolken vol mystiek voorbij de zwarte zijn veel aardser en brengen de magie nabij het is de oude strijd tussen goed en kwaad die nu naar licht en donker overslaat heksen en het hellevuur tegen roependen in de woestijn zal dit elixer ooit de hemel zijn zelfs het verscheiden opent deuren in verschil…
wil melker8 februari 2015Lees meer >

Gekloofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Zo steil is de woestijn zelden terwijl aan de neergang de oase kleeft en daar waar het licht het landschap raakt wordt het vastgeklonken door gewassen zonder vrees Onvindbaar voor smalle briesjes of brede stormen wast - nog onzichtbaar - de toekomst de aarde kiert en dreigt zonder inhoud zoals dood lava doet de horizon reist hier…

Het wonder van gezondheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Dat bloemen bloeien kunnen in een woestijn. Dat mensen gelukkig mogen zijn.…

Haiku 5#5

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Eeuwige branding Tussen hier en daar groeien wilde woestijnen op dansende golven.…
joepondro30 december 2019Lees meer >

winterhard

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 489
een woestijnstop maakt winterhard de kou gebiedt in geleidelijke tijd sta op na het vallen geef het verlangen een jas vergaar koude-genen eist de tijd het is alles of niets wordt winterhard…
J.Bakx11 juni 2023Lees meer >

In het oog (1)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Ik geef mijn waarde weg en maak mezelf tot zwart gat, waarin ik heen en weer slinger, steeds kant noch wal raak, geen rustpunt in beeld en daarom zie ik jou niet, neem ik geen tijd meer uit jouw hand, versterf mijn aarde tot woestijn ? in het oog regent het niet.…

Fatamorgana-oase

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
Dwars door dorre stoffige vlakte door een woestijn van gloeiend zand zoek ik naar verkoelende oase hopeloos bijna beroofd van verstand. Vind geen schaduw om te rusten slechts een fatamorgana aan 't verschiet spiegelbeeld van waan en zelfbedroog zelfs enig voedsel vind ik niet.…

Dromenwachten

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.486
Ik wacht op zon in de winter, oases in Alaska, regen in de woestijn, water in een dal. Ik wacht op perfectie. Mijn appel mag nog niet geplukt worden van de boom der liefde. Ik ben nog niet rijp. Eenzaam als de nacht, heb ik zolang op jouw aanwezigheid gewacht. Nu ben je er, nu ja, dat dacht ik toch, en je wil me niet.…
Stevens Mieke19 november 2002Lees meer >

Drie Wijzen kwamen uit 't Oosten

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.833
wat is Kerst zonder lover langs muren op plavuizen in stallen schrale tehuizen groene mare takt in tover ijdel bleek onze hoop op een lichtend paradijs vlokkend sneeuw op ijs als Avercamps te koop wij bespreken nu bij wijnen de komst van drie orakels schimmend uit woestijnen zeggen het is niet denkbaar ik geloof niet in mirakels…

Dansen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Zie in de woestijn naar het wuiven van het riet in de wind zend de bode voor je uit Hij baande de weg zit als kind'ren op het marktplein speel fluit wilde je niet dansen tussen twee reien zing een klaaglied wilde je niet treuren door lelies omzoomd Hij is opgestaan tussen de bloesems ontloken waar zal ik jou beminnen neem geen aanstoot…

Schreeuwen hun vergeten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
steeds schroeit slecht nieuws langs kwetsbare plekken ik heb niets om ze af te dekken mijn stenen schreeuwen hun vergeten uit in de woestijn van mijn leven ik heb ze achter gelaten omdat ik hun zwaarte niet meer kon dragen want de meute jaagt de schaduwen na van verblekende sterren ik ben de eenling zonder taal die stilte spreekt…

het water

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
rijken baden nog in weelde de rivier is een naamloos graf voor jodenkinderen een zoon uit ‘t water gered en voorbestemd bevrijder van slaven onbegrepen en gekwetst eenzame in zijn woestijn thans herder naast god wat had hij een medelijden met de onsnapte naar egypte die stierf door blinde haat verraden en gekruisigd verlaten in…

Mijn vlinder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.354
Ik wil jou altijd om mij heen zelfs als ik jou nooit meer zie zonder jou is mijn hart alleen en leef ik in valse harmonie Jij mag mij altijd wekken zelfs uit mijn mooiste droom met jou wil ik dan vertrekken met pure hartstocht onder stroom Jij bent mijn oase in de woestijn daar waar ik mijn gevoel neerleg jij mag ook altijd mijn vlinder…

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

Zeilende stenen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
aan mondhoeken kabbelend proef ik een vloeibare wens de lucht te bevolken, te dolen langs een frisse, onbewaakte grens de ideale plek om een offer over bodemloze grond te plengen of mijn stoffig lijf uit aderkalk met gestrekte adem te lengen bij hoog mikken of laag scheren kent deze platgeslagen woestijn noch gebeitelde geboden…

werden blind in tegenwind

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
het is stil zon maant de sterren om te gaan ik zie je in de ochtendgloed besef me jouw bestaan ik droom de jaren die vergingen, liefde was er diep van binnen tot jij mijn bron veroverde, mij opende ik vloeide overvol we bloeiden als oasen in woestijnen jij werd zo tederzacht de mijne we dwaalden, werden blind in tegenwind…

woestenij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
(verhaspeling van ” Waar zoude ik met mijn liefde henen” van Karel van de Woestijne) waar moet ik met mijn liefde henen, nu ik u niet minnen kan? ik zie de regen wenen bij het zinken van de zon. op straat de vlagen kermen alsof er iets nog reden had. wat doe ik met die huiver die als lust uw lichaam had?…

Sneeuwwit geheim

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
streken waar 't leven onder sneeuwwit dek overwintert in de aarde Tegelijk met nieuw leven dat zich uit Siberische aarde wringt verdwijnt sneeuw voor de lentezon Zwarte sneeuw verdwijnt te snel nog te koud voor jong leven wit zorgt er voor overleving Onder het maagdelijk wit handhaaft zich 't leven op de Taïga zonder wit een dode woestijn…
Custor28 oktober 2007Lees meer >

Gobi

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.158
o, deze woestijn: de enige niet door mensen veroorzaakt, zegt men, toch hard, eenzelvig, heet, steenkoud; dus. niet te bereizen zonder meer water dan je kunt dragen, meer liefde dan je hebt tegen de dood: niets dan ons eindeloos zand en ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen die ons verdwijnen.…
gerard17 december 2007Lees meer >

Gobi

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.223
o, deze woestijn: de enige niet door mensen veroorzaakt, zegt men, toch hard, eenzelvig, heet, steenkoud; dus. niet te bereizen zonder meer water dan je kunt dragen, meer liefde dan je hebt tegen de dood: niets dan ons eindeloos zand en ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen die ons verdwijnen.…
gerard29 december 2007Lees meer >

Zingend op weg

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 725
Moedig gaan we voort door de woestijn die wereld heet, we zijn bevrijde mensen al staan we na het hete zand voor metershoge golven, vertrouwend op de Weg er dwars doorheen voelen we kracht als wijlen broeder Mozes. Ons is een land beloofd vol Licht en Vrede, we zingen liederen, een wolk gebeden trekt met ons voort!…

Dit is geen gewone rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
Dit is geen gewone rivier Die zoals van haar verwacht wordt Ergens uitmondt in een breed Uitwaaierende delta ergens aan Een kust - Mijn rivier gaat tegengesteld, Stroomt van een naamloze kust Van een niet nader te noemen land De droogte in, brengt water Voor hen die dorsten, en vruchtbaar Leven in de woestijn Waarin zij uitloopt…