591 resultaten.
Zij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
541 was de kers op de taart
Zij was jou alles waard
Van de late avond tot de vroege ochtend
Zij was de Lente en het feest
Zij was de vitale zon
die alle wonden helen kon
Zij was het roer
zij gaf je richting
zonder enige verplichting
Zij was de volle maan
schijnend in een idyllische laan
Zij bleef voor altijd in jouw leven
zonder de zeilen…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 Naar de kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet…
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen,…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk heb ik alle kleuren gevangen
Ik vaar uit, ga onder zeil…
De verstekeling
gedicht
3.8 met 60 stemmen
19.915 En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.
Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Sinds ik
dagen tussen letters verbleven had,
bleef het onvermoeden op mijn open registers zeilen.
Mijn hart liet geen hart koud
en mijn handen waanden zich ineens
deel van een nieuwe schepping.
Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte
van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap.…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 hoor
hoe stilte jouw lied zingt
in het glimlachen van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer…
Voor mijn zoon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
852 We stonden samen op de kant
gooiden steentjes over het water
zwijgend, want ik ben geen prater
liepen we verder over het land
Je wilde mooie platte om te keilen
het juiste ritme dat luisterde nauw
dan sprongen ze op van het blauw
zoals gedachten weg kunnen zeilen.…
In dit ondermaanse
gedicht
2.8 met 53 stemmen
21.763 Door eigen krachten word ik aangedreven
En vrienden zeilen schaterend voorbij.
Het is in hartje winter volop mei.
We schaatsen op een vloer van porselein
En slaan de dagen stuk om aan het end
Te stoppen bij de koek- en zopietent
Waar zure melk en bitterkoekjes zijn.
----------------------------------
uit: 'Rook zonder vuur', 1998.…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 ik zal je vriend zijn
in de uren dat je me nodig hebt
als eenzaamheid je hart vervult
maar bind me niet
zet geen hek om de tuin
waarin ik de zon koester
in de vrijheid van het licht
ik zal de wind voor je zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven…
Twijfel doorprikken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Hoeveel
water er nog onder mijn
boeg zal stromen voordat ik
de zeilen reef, als ik aan de
de overzijde ben gekomen,
het lijkt me alleen nog
wat te vroeg.…
Mijn ziel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
542 De zeilen hebben trots het hoofd geheven,
bolgeblazen door de wind.
Als ik het roer in handen heb genomen
maken zij dat mijn Ziel
de weg naar huis weer vindt.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen
wanneer de eerste zeilen…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig is
of zal ik zingen over de liefde
Over tabak en vriendschap
over geur en wijn
over schepen zeilen…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen
die de molen
naar de wind
zetten
Tanig hun huid
door zon met wind…
De Vliegende Hollander
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Hoog op de golven met rode zeilen
Vaart de vliegende Hollander zijn
Stuurloze mijlen. Hoog op de golven
Met de kop tegen de wind vaart de
Vliegende Hollander door de duivel
Verblind.
De spookachtige legende verschijnt
Bij de Afrikaanse Kaap onverwacht;
Daar waar de Hoop niet goed is voor
Wie niet op zijn onheil is verdacht.…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Alter Eega
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 Somtijds, zo af en toe, bij tijd
en wijle
Verwijl ik met mijn kop vol fantasie
Bij haar, als ik de wind heb in
de zeilen
Mijn alter eega, die 'k te weinig zie
't Is een geheim, bewaar haar
in mijn hoofd
En hart - dat spreekt voor zich - maar laat niets blijken
Ad dies vitae, geen van ons
zal wijken
Zij is mijn alter ego als beloofd…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.
Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 Op avonden, luiken gesloten, de wereld
nog lang niet op orde, drie glazen,
een vierde, de schoenen als schepen
alleen op zeil, laat hij zich varen.
----------------------------------------
uit: 'Fladderen voor de vloed', 2007.…
De bromtol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
542 De rode knop
boven spiralend staal
beweegt van stroef
naar soepel
sneller en sneller
op en neer
het rood in blauw
kleurt streepjes grijs
de holtes zingen
in de ingehouden stilte
de tol zoemt over zeil
wijkt langzaam
naar de rand van ’t Perzisch
wankelt, rammelt, rolt
toont uitgerateld
schilderingen in het blauw
handjes grijpen
het…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 Ik roem uw vrije blauwe luchten
De vette weiden van uw polderland
Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw…
molen Wedderbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in molendatabase.nl
lees je het wel
verontwaardiging
dat al die bomen
deze molen de wind
uit de zeilen
hebben genomen
trotse poldermolen
wat is van je
terechtgekomen
door al die bomen
aan de westkant ingepakt
zo kun je toch niet malen
dit is echt balen
je voelt je ingekakt
alleen aan de oostkant
open veld
je staat opgesteld
voor de…
Arke des behouds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Met een wit skelet of kruis, rode
Hemelsblauwe, transparante of
Metalen
Zie uzelf als water rondom mij
U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt
Daalt, duwt, dobbert en schuimt
Ik heb mij waterdicht gemaakt
Na vele sessies bij scheepswerf
En droogdok, na dolen en zwerven
U kunt mij niet meer overspoelen
Daarbij komt - elk zijn vracht
Zeilen…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Gedachtenbeelden vol verhalen
hijsen hun zeilen.
Als schaduwen in de wind
ontglippen ze mijn handen
om in nachtvlucht
op mijn huid te stranden.
Vochtig nat van het dagwalsen
druppelen dromen verloren
in het nachtelijk dwalen.…