3212 resultaten.
Jeugdliefde
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
5.775 Ik weet het niet zo goed
Hij bracht mij thuis in Noordwijk
dat voelde best wel goed
Maar, tjee, wat moest ik zeggen
ik was zo groen als gras
Een hand heb ik gegeven
da's alles wat er was
Ik voelde wel getintel
Zo bibberig in mijn bloed
maar ook wel zenuwachtig
Want Henk die meende het goed
Toch is het niets geworden
Zijn naam, daar…
Weemoed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
991 Weemoed,heimwee naar wat eens was,
wat nooit meer komt, wat groeit als gras.
Verlangen naar vroeger,nee toch niet,
kleine kinderen, 't is net of je nu pas ziet,
dat jeugd veel te snel gaat
voor je 't weet 't op eigen benen staat.
Heb ik dan wel stil gestaan,
of ben ik eraan voorbij gegaan.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 Geest van de wind beteugel je kracht
zodat je stem door het gras zal fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 zon
die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen
omdat het simpelweg niet groeien kon
De grilligheid van het klimaat boort gaten
in de voortspoedende tijd die langzaam aan
de wereld zonder waarschuwing achterlaten
met een schokkende blik op een leeg bestaan
De druppel rust in duizend regenbogen
en wordt opgenomen in bloeiend gras…
Schot
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
2.280 Reuk van gemaaid gras
vijf uur in de morgen
geur van hooi en kruid
opstandig zerp van sperma
als je de liefste hebt bevrucht
en je glijdt uit haar in je slaap.
Zurige kruitreuk na het schot
één oog aan het sleutelgat van de dood
boven de loop van je long rifle.…
DE BRUTALEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
832 hebben de derde wereld
hebben de balk in hun oog
hebben het groene gras
hebben de rijkelijk gedekte tafel
hebben de goed gevulde beurs
hebben de rust na uw gedane arbeid
hebben de gouden bergen
hebben de kat in de zak voor u
hebben u nog nooit met open armen ontvangen
zijn de beul
zijn de verre vriend
zijn de dieven die de gelegenheid maken…
What`s up?
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
1.197 Het kwarkt hier chaos in het rond
vormen, kleuren, gras groeit
als papieren cacteeën in spleten
waar de werkelijkheid door ontsnapt
Japanse vlag en een trapje naar de maan
skateboarders schaatsen het beeld aan stukken
door op een kunstwerk te staan
zwart-wit videoot videoot videoot
Foto`s van jezelf tot in de dood
omhangen paspoppen avondjurken…
Saskia schatje
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.858 languit midden op de weg
met wat gras bij paaltjes
hoe zalig maakt die steg
ik kijk me in een deuk
je bent écht wel geniaal
ligt daar mooi voor lijk
mooie oplossing meteen ook
voor al die carvandalen
scheuren voor niet te talen
stoppen bij jou onbewééglijk
in dialoog met puur natuur
je gaat metterdaad
alleen pars pro toto
is echt…
Zondagsnieuws
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.070 Met gras
dat groener was. Of blaadjes. Misschien
had hij een voorkeur voor kruiden of
thee. Avondgenoegen bedekt vele smaken.
De buurvrouw volgde trouw zijn voorbeeld.
Vreemd haar gaan. Zo naar de trap. Omhoog.
Op zolder betrapte hij haar. Ook haar minnaar.
En de lus. Er brandde geen licht.
Ik heb geen buren meer.…
Dof violet ...
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.317 Nog wandel ‘k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over ’t hol rinkelend ijs:
Ik heb ’t gevoel, of ‘k op ’t bevroren glas
Cirklend, zwevend, zwenkend op kunst’ge wijs,
Met ’t buigend bovenlichaam daal en rijs:
’t is in mijn rug, of ‘k zelf op schaatsen was.…
HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.592 Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over het bos
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan het mos
om de stralen te voelen
de stralen van de zon
om het pad te benoemen
het pad waar mijn reis begon
Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over het gras
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan hoe het was…
lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.266 liefdevol
de prunus barst z’n kopjes bol
ik zucht als ik mij nederzet
het longkruid ademt violet
ik ruik gevleid naast achterdeur
viooltjes liefelijke geur
en als ik denk dat niemand ziet
dan troost mij de vergeetmeniet
je bent uniek en niet gewoon
vertelde mij de anemoon
vergeet maar wat er gister was
de zon strooit bloemen in het gras…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 stukje optrekken
van het gordijn dat ons omgeeft het
witte laken dat het daglicht smoort en
's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag, langzaam
beweegt door de ruimte heen en de geur
van gras…
helderziende
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
540 ik probeer een afdruk van je
te vinden een blauwdruk die
bewijst dat jij bestaat dat ik
niet tegen windmolens vecht,
maar ik word belachelijk ge-
maakt, hoe kan het bestaan dat
ik je overal vind, in de wolken
in de zon die door breekt,
in de bloemen en 't rillende gras
maar geen voetspoor, geen haar,
geen klank, geen gedachte die ik…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
Vanzelfsprekend ??
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
734 Het muggenzoem versmeltend geluid met die
van nijvere bijen op paarse klaverbloemoases
verderop in het veld, waar hazenoren als
droge periscopen boven het gras uitsteken
dit alles drijvend op een achteloze kalme rust,
als ware het de gewoonste zaak ter wereld.…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die reeds vroeg in duisternis verviel
daar de aarde verwoestend had huisgehouden in het engelenkind
middels de duivelse geest die enkel de eigen adem bemint
eer het gras…
Schomm'lend weegschaaltje
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.506 Het knappen van een waterbel
Klinkt als een paukenslag dwars door de bas
Van 't kevertje, dat rondzwerft over 't gras
Bij 't ijl tink'len van 't blauwe klokkenspel:
Opzwirt hij, tuimelt, zwenkt en rijst en daalt;
't Lijkt of aan 't spargroen een levende naald
Het zonnespinsel hecht met blauwe lussen;
Daar staat hij zwevend in 't neerklett…
Ik proef de aarde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
692 luister aan de waterkant
Regen slaat stof uit de lucht
het land lest gulzig z’n dorst
wast het groen, koelt m’n lijf
spoelt het rag uit mijn brein
rimpelt ‘t water, wiegt ‘t riet
De hengel is slechts rekwisiet
voor m’n verblijf aan ‘t water
ik wil de sfeer uit m’n jeugd in
dreven na onweer herbeleven
Ruik ozon en gemaaid gras…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 Hoor je het ruisen van de vroege cyclamen
het klapperen van de vleugels van de vliegen
het vallen van de overrijpe pruimen in het gras
het zingen van de wind?
ruik je de geur van natte hagen in de doolhof
de geur van neergeregend stof
het kruidige basilicum, de selderij
het luie parfum van lavendel?…
Morellen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 ,
getijden gaan vluchtig, ik vermijd
dat ik hang aan een onvoltooide tijd,
waar meisjes onbetaalbare kransen halen
uit de lentezon, getooid met gekleurde
linten, geschetste aquarellen van hun
vragen, waarin schuld en schande is
ontlast,toch zullen dragen, de kleine
danseressen op de spitzen, stelen
dansend madelieven uit gemaaide gras…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Staan daar in het gras
bleekgele paddenstoelen?
Ach... 't Is bol papier.
Het gevallen blad
bedekt een teer kiempje:
vergane eikel.
't Is zacht winterweer;
dat veld heeft witte vlokken.
Kijk, madeliefjes!…
In den vreemde
gedicht
3.4 met 9 stemmen
8.886 Krokussen op het Voorhout in het vroege voorjaar
en in het Mauritshuis een meisje van Vermeer,
lang gras tussen de rails naar Scheveningen
en bij Kijkduin de rook van Ockenburg,
dat moest ik maar eens tot mijn zegeningen
gaan tellen.…
Dag van schoonheid
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.654 Als ik de band maar los kon knopen,
nam ik u allen dubbelthope:
gij meiskens uit de stad, de stal,
gij wijs als 't boek, gij dom als oordje,
gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje,
en gij, o boom, en gras en wal,
gij witte, wandelende pater,
gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…
Ik wou, ik wilde
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
656 Ik wou dat de zon de ganse dag scheen,
ik wou dat er altijd licht was,
ik wilde dat je er altijd was, om me heen,
ik wilde groen, groener dan gras.
Ik wou dat er geen moord en doodslag was,
ik wou dat ik voor alles een oplossing had,
ik wilde dat iedereen van me hield
ik wilde dat de regen met vallen ophield.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 Het gras van verwachting voelt
vochtig aan beide lichamen, de
monden zijn twee helften van de
zoete appel waarin we elkaar
ontmoeten, wortels uit een boom,
vertakkingen geschetst in witte
wolken van de toekomst, de
maan is een geschoren schaap, zon
en zomer twee autonome herders,
jij en ik, de een scheert de dromen
van de tijd…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Ik heb je bij de levensbron
gezien, duizendschoon in het
gras, oceanen vol klaprozen
en ontluikend groen, fragiel
misschien, maar transparant
als glas,daarin verdronken
zoveel dat kon in haar satijnen
spiegelplas, nog zonder kleur,
verdroogd, verzonken in
woestijnen en in het kristal
van licht verloren.…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 het gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met…
DE BEZITTING
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.213 Er moet een tuinman zijn, want er is leven
nog in het park, een verre klop, die spade schuilt
maar half in 't hoge gras ... Twee ogen, roodbehuild,
een lang wit lichaam dat komt langs de bomen zweven...
Dat 's al. Dat alleen leeft hier nog. Dat dwaalt ontzet
door deez' bezitting, vrouw of fee, met slappe tred.…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De handeling is anders, alledaags,
gras maaien, het plukken
van uitgebloeide bloemen
uit de haag met kamperfoelie
mieren
lopen langs mijn benen, armen
de zon
verdroogd het zweet op mijn rug
de blauwe hemel is zo hoog, zo heet
iets luidruchtigs
verdwijnt uit het zicht
iets
een vaag gevoel als een huivering
niets.…