3008 resultaten.
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Het is alsof hij die vertrouwde stem kan horen
boven het rumoer uit, tussen alle vervreemdende gezichten
van een onverschillige, drukke stad.
Onhoorbaar maakt hij inmiddels nieuwe herinneringen.
Zonder bittere heimwee, want hij heeft geen spijt van wat was.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De straten ademen in grijs en groen,
waar yuppen aan hun dure koffie nippen,
terwijl de armoede haar best moet doen
om door de mazen van de stad te glippen.
Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 Ik heb me aangemeld voor Rottumerplaat
Het aanmelden zelf is al een feest
Of ik mee mag, dat ga ik nog horen
Maar de uitnodiging is al een bekoring
Als ik niet slapen kan, denk ik aan die plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag…
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 Jaren geleden,
tussen muren
waar de nachten koud zijn
en mensen verloren
zoek ik houvast
in werk dat ik nauwelijks begrijp
onbegrepen, net als ik.
Mijn lichaam nog vol van verlies,
pijn die niet werd gezien,
artsen die wegwuiven,
echo’s waarin ik mezelf
niet terugvind.
Waar het hart stilviel
en vertrouwen wegsijpelde…
NOORDEREILAND
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.028 van het oorlogsleed
veelal kan je merken, voelen, ruiken hoe de tijdgeest hier verstreek
Refrein
Couplet 2
Kijken, staren, turen, dromen, noem maar op je kan het daar
en flaneren, op je gemakkie, rondje eiland, zwemmen maar
verliefd zijn vele mensen op het schoons wat 't eiland biedt
het is vooral dat knusse maar ook d' grote stad…
dat de mosterd smaken mag – van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
936 van leven
klein, blond en onschuldig
aan jou de wereld schonk
daarna groter groeiend
was het vallen en weer opstaan
makkelijker gezegd toch
dan soms toch wel gedaan
gewoon als ieder ander was je
maar alle dagen gelukkig
was in jouw jonge jaren
van zich zelf niet sprekend
van prinsengracht den haag
reisde jij naar rotterdam de stad…
BEATRIX D’R 85STE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Overmorgen de 31ste gaat ze
Haar 85ste levensjaar in
Onze oud Koningin
Hare Majesteit
Koningin Beatrix
Ze gaf het Koningschap
Weer koninklijke ballen
En bang was ze geenszins
Zeker ook niet voor Amsterdam
Koningin Beatrix
Trouwen in 1966 zou ze
In die stad, de hoofdstad
En met de man
Die zij verkoos, lief had en heeft
Prins Claus…
de mooiste (1)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 hij pakt het kleinste boek
de mooiste van Emily
hé Emilia! de naam van
zijn moeder
hij weet niet wat
de mooiste van Emily zijn
het zijn gedichten korter
dan een verhaal mooi!
hij weet nog niet dat zij
zich opsloot om vrij te zijn
hij weet alleen dat hij mooi
drie dagen eerder vrijkomt
als hij de mooiste van Emily
Dickinson heeft…
Gebed versterken
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
872 “We willen onze godsdienst stimuleren
door de gebedsoproep vanuit de toren
versterkt in onze wijk te laten horen.
Het is een teken dat zal inspireren.”
En ik maar denken – maar ik heb het mis –
dat godsbeleving iets persoonlijks is.…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
UnHeimisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 wat is dat toch met het
Groninger Hoogeland
die weidse polders of
dat Zeeuwse platteland
soms maakt iemand
uit het Friese woud
gelokt door een gewilde baan
en door ambities overmand
een kapitale fout
hij denkt er goed
aan te doen er voor
het vinden van geluk
maar heen te gaan
maar wat ontbreekt er
aan dat unheimisch
voelend…
WIJ, HUN EUROPA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Op de dag van de Constitutionele Vergadering
Van het Europese Parlement in Brussels filiaal
Was ik in Straatsburg, Strasbourg, Strassburg
Waar talen vloeiend in elkander stromen
Het Frans, Duits, Engels en ook het Nederlands
En ik de smeltkroes van de wereld tegenkwam
Veelal zoeken ze elkander nog op en groeperen
De Aziaten, de Afrikaanders…
De vreemde geur van halletjes
gedicht
2.5 met 26 stemmen
9.018 kapstok smeren
De galerij over spurten
en in zweet naar de uitgang zoeken
Ordinair gegil galmt van de gevels
Die mensen, termieten
in hun ingestorte betonhopen
ik ontvlucht ze
als een kleine miereneter
die fooitjes slurpt
en het geordend leven der slaapkolonie
in opperste opschuddding achterlaat
-----------------------------
uit: 'Stad…
Winter ‘05
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
817 lotgenoot
de wereld steekt schuin over
Jaar in jaar uit zie ik kopers verspreid
over meerdere, te vroege avonden
Te kort om Nederland voorgoed
achter de ramen vandaan te drijven
Het mooiste woord dat ik dit jaar voelde
“middellange-termijn-doelen”
en ik slikte iedere dag
tot ik een half jaar weg mocht vlakken
Ik verliet ooit deze stad…
Een aardig ventje.
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.539 Voorzeker ik wed om een centje,
Je mocht er om lopen door dorp of stad,
Nooit zag je zo’n aardig ventje als dat,
Nooit zag je zo’n aardig ventje.
Hij wandelde voort op zijn dooie gemak,
Al met bijzondere gratie:
Hij droeg een rokje van wafelgebak,
Met knopen van speculatie.…
denkend aan...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.166 baret
Hij heeft vrienden verloren vandaag blijft hij in bed
Stoere mannen klein en broos
Herdenken hun wonden verdrietig en boos
Wie wil er nog horen van hoe jong ze waren
Hun jeugd verloren, de grote gevaren
Schaduwen in de zon, schaduwen op het gras
Salueren een groet op rij, zij weten hoe het was
Oude mannen niet meer zo zeker
Een stad…
kom mee!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 laten we naar de maan zwemmen
laten we door het getij heen klimmen
de avond doorbreken
die de stad probeert te verstoppen
laten we vanavond uit zwemmen gaan lieveling
het is onze beurt het te proberen
geparkeerd aan de rand van de oceaan
op onze rit door het maanlicht
laten we naar de maan zwemmen
laten we door het getij heen klimmen
ons…
Licht werk in het donker?
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.584 Het leed, dat zo was toegebracht
werd slecht door hen verdragen,
want in hun stad had onverwacht
een dagdief toegeslagen.
De zakkenroller kwam er ook,
wat hem tot actie dreef:
hij pikte pockets graag in Mook,
waar 't pikkedonker bleef.
De mensen kregen zo geen zicht
op d' ongenode gast.
Door 't donker werd z'n werk verlicht.…
HEIMWEE
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.913 Kent gij de stad? Haar hoog en heerlijk huis
maalde, eeuwen door, bij palm- en lofgeruis,
met offerbloed, in ’t heiligdom gebracht,
de Redder af, door eigen volk geslacht.
Verstrooide schaar, daarheen, daarheen!
de Rijkstad ligt niet voor altoos vertreên.
Kent gij het volk?…
- Dakloosheid heeft vele namen -
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
999 Als het buiten genadeloos vriest en kraakt,
ijzige koude de stad geconfronteerd
en dakloosheid winteropvang nodig heeft.
Als radeloosheid toeslaat en isolement raakt,
ik de verlorenheid van dingen zie
in bijzonder moeilijke omstandigheden.
Als plaatsen om op te vangen hongerig zijn,
aandacht voor de grote hulp de wanhoop zo nabij is.…
in jullie haven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 toen we werden binnengehaald met champagne
die we dronken uit te duur betaalde glazen
we kregen bloemen van de zachtste zijde
maar bovendien was er die glimlach
die vanaf de stad naar hier reisde
het aanmeren riep een stoet van vreugde op
met dansende cijfers die het perkament
kleurde met idealen en vertrouwen
- doch het vaarwater vertroebelde…
in midwinter
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.504 afleiding voor de hand
om de tijd mee te versieren
weduwnaars verdrijven hun twaalfuurtje
door de randen van tochtgaten op te smukken
en in het park wordt een mak stadshert
sneetjes brood gevoerd door katholieken
stilte omringt deze welwillendheid
van een overdreven wereld
in glittertjes uitgespreid
onder een schijnbaar gewelf
de stad…
Ome Toon
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.682 iemand hem een lift aanbood
Het was een aangename man
die ome Toon had meegenomen
want hij leek op één zijn zonen
en dus klikte het meteen
en ook rookte hij sigaren
waardoor zij snel vrienden waren
en al was Parijs ver weg
hij reed hem lachend er toch heen
En zo liepen zij wat later
na de oogst van tien sigaren
door de straten van de stad…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Het werd de grijsgrauwe stad die omzoomd
met kapotgeschoten versplinterde bomen herfst werd,
waar de Engelse radio van vergassing sprak.
Toen het buiten licht werd niet de dag
dat wij in de auto of op de fiets zaten
de dag dat Maaike vroeg is het goj
komen er ooit groene loten gaan we straks dood.…
Nieuwe grenzen
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
682 door de spuistraat en de markt
ook tot in de buitenwijken
waar de mooie mensen zijn
met honger naar meer
dan de buurman betalen kan
hun spiegelbeeld doet zeer
ze komen ,die mijn stad verkrachten
niemand pakt ze aan
een lesje hier ,een lesje daar en ook
Jezus wordt gekocht
ze noemen het paradijs
hier moet je zijn
voor een rijk leven met…
’k Zie schapen, witgewold
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.100 Al is de stad ook vol
Van stu- en decadente'
Die speel- en alcohol
Verkiezen boven lente,
U, boe- en kippen-ren,
U, lust- en korensc-hoven,
U var- en vlinderken,
U stel ik ver daarboven!…
OUDEJAARSAVOND IN DE STAL
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.525 Toen gij de nieuwkoop verwachtte uit de stad!
Dikwijls al heb ik in stilte gedacht:
"t Beest heeft geluk in de woning gebracht;"
Nu geeft ze weinig meer, dat is wel waar -
Geerte, we melken ze toch nog dit jaar!
Eerst stond ze alleen bij de bles, dat was al!…
Bestiarium
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 vlakbij de stad waar ik woon
net erbuiten dus, niet tè afgelegen
in een bosgebied,
is een park aangelegd
waarin bedreigde of speciale creaturen
zijn ondergebracht
ter leering ende vermaeck
de hokken zijn goed beveiligd,
dacht men, maar soms ontsnapt er één
tot hilariteit van de modalen
hok 1: een uitgeblustte occupyer
hok 2: een bijbels…
Hier woon ik dus
gedicht
4.1 met 11 stemmen
8.627 Nou, hier woon ik dus
't Is niet groot
Maar ik zit overal dicht bij
Midden in de stad, erg handig
Ga zitten
Mijn polsen
Ach, 't is niks
Je mag het wel zien
Doorgesneden
Het deed geen pijn
Alsof je een envelop dicht likt
En je tong snijdt
Wil je koffie
't Is stil
Zag mezelf liggen
Een dode merel op het tuinpad
Kon…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 zich op uit de kust
met een zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron
terwijl een stad…