3375 resultaten.
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond,
de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.
Een diepe vrede heelt de opengebroken wond,
wanneer de nevel wijkt voor het eerste licht.…
het spiegeltje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.929 Maar toen hij aan het spitten was
toen vond hij zo`n mooi stukkie glas,
`t zat onder het smeer en onder het zand
hij nam het in zijn werkmanshand.
hij veegde het zand of aan zijn broek
en keek een tijdje niet zo kloek.
"Dat is mijn vader!"fluisterde hij devoot,
maar die is toch al jaren dood!…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 Terwijl in het eiwit zand kinderen alweer grijpgraag
kuilen graven en huilen om de hitte
en hun rode moeders zich openleggen
en de zon een hete man tussen hun dijen plant
komt de dag kentaurisch snuivend nog druipnat
het spierwit borsthaar glinsterend tevoorschijn
uit het water voert luidkeels nieuwe vogels aan
en fluit naar de verspreid spelende…
Subtropisch erotisch
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
3.342 Een dagje subtropische temperaturen
Hete romance op het zoute Zeeuwse strand
Verstrengeld in de zwoel brandende zomerzon
Passionele vrijpartij in het natte bronzen zand
Golven breken op de sierlijke lijn van haar rug
Vlug grijpt ze me vast, houdt me stevig beet
Hartstocht blinkt in de glans van haar ogen
Haar wilde blik vervoerend tot…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
Psalm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.586 Gij draagt de wereld op uw hand;
lacht ge op een volk, het bloeit in roem en ere,
keert Gij uw blikken, 't stort in 't zand!
God, onze Heer, gij loecht* weleer op Vlaanderen;
toen was het machtig, schoon en fier;
kluister en juk, het sloeg ze ruw aan spaandren:
" Vrijheid en Nering!" klonk het hier.…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 Ze rolden aan door het zand. Als een muur
van staal en stof verplaatsten zich de tanks
vanaf de grens het land in dat de Yanks
wel eens bevrijden zouden van de dictatuur.
Het ging heel vlug. ‘t Verzet was kort van duur.
Een enkele Irakees schoot terug, maar zwenks
maaide een tankkanon hem neer. Allengs
werd alles kalm en doods.…
Het Strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 De koude wind over het land
Het zand dat jeukt tussen mijn tenen
Ik hou helemaal niet van het strand
Maar jij moest mij er zonodig mee naartoe nemen
Het geschreeuw van kinderen
De stank van zonnebrand
Dikke ingevette lijven
Walvissen op het land
Dikke mannen in te kleine broeken
Halen ijsjes bij de ijscokraam
Hun kinderen komen aanrennen…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding uit
kon ik je lach nog horen
meeuwen droegen je geluid
we hadden aan het zand…
Vaarwel mijn hart.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.103 Hij schrijft onbegrijpelijke
woordjes op het nog natte zand.
"Dit is mijn hart
Ik leg het hier neer,
dit is mijn ware liefde,
maar liefhebben mag niet meer."
Teder pakt hij zijn hart,
en legt het opzij.
Het zal weldra verdwijnen
met het opkomend tij.
Met tranen in zijn ogen
verdwijnt hij in het niet.…
Bommenregen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.449 Kruitdamp glipte door de fijnste spleet
En wij, dappere Belgen…
Rillen met stompe vuisten in het zand
“Waar is de overkant?”
Jagers klieven de hoge, blauwe stilte.
Lichtjaren later, nu we schijnbaar bedaren.
Eivolle magen en glitterkleedjes horen bij de straat.
Verveling zuigt kleur uit onze dromen
Wat gist daar in de onderbuik?…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 Jouw okselgeur is een vlucht uit de duisternis
wegdrijven naar een wonderwolk
Modder en zand van de zolen schudden.
De donder slaat weerhaken in ons,
wij horen elfjes giechelen.
De nacht ritselt
maanstralen raken de riethalmen.
Krekels sussen ons en we strelen,
bevelen elke kus met een vingerknip.…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
VOETBALMATCH
poëzie
4.0 met 26 stemmen
5.823 Knallende voeten
Paarswitte lijnen en roodzwarte
Herauten
Duikt de bal op
Sliert een waaier van zand
Losbrekend patos
Witte wegen: lijnen van spelend licht
Ritmus van de alomvattende wellust
Lopen lopen
Slechts met het ene doel
Half back
en center
Bots!…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 naast je liggen
aan haar zijde van het bed
zal zij stil op dromen wachten
met haar beide ogen dicht
zullen tranen kansloos vechten
om de spiegeling van licht
als woorden niets meer zeggen
en grenzen zijn bepaald
zal zij eenzaam naast je liggen
tot de eindstreep is behaald
zal zij stil haar adem sparen
voor dat ene hoge woord
dat als zand…
De soldaat die Jezus kruisigde
gedicht
3.5 met 110 stemmen
22.384 Nu, als een dwaas, een spijker door mijn hand,
Trek ik een vis - zijn naam, zijn monogram -
In ied're muur, in ied're balk of stam,
Of in mijn borst of, hurkend, in het zand,
En antwoord als de mensen mij wat vragen:
'Hij heeft een spijker door mijn hand geslagen.'
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…
Een zee van zielen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.036 Sta op het strand, in het zand.
Als een grote groep met wolven,
Rijkt de zee uit naar mijn hand.
Het uitzicht is zo mooi.
Maar ik weet, het is niet waar.
Ik weet, het is te sterk,
Gevuld met stil dreigend gevaar.
De veranderlijkheid, de passie,
Van zo'n ongewoon mooi zicht.
Maar voor je het weet, dan grijpt het je..…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor de gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.
-------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
de bloemen zijn herinnering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.479 ik ben nog ongebroken
je hart was kleiner
dan ik dacht, de haat
kijkt vurig uit je ogen
sla mijn vleugels lam
breek mijn veren met de
laagste woorden uit je gram
je kunt me niet kleineren
we golfden in de zee
kruisten in de branding
ik rustte op het zand
en jij nam diepte mee
de wind joeg schuim toen
onze toppen oversloegen
we…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Aan de volle groene rokken
verscholen in de zandse zoom
van het trotste Veluws land
ligt lieflijk aan de waterkant
het leven van mijn droom.
Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.…
Niet *(1860)
poëzie
3.4 met 35 stemmen
3.438 DAAR wandelde op nen zomerdag
een neuswijze achter 't land,
daar hij twee klene meiskes zag
die speelden in het zand.
Zei neuswijs: 'Maar,wat doet gij daar,
gij meiskes alle bei?
Wat doet gij daar gij blond van haar,
gij meiskes, in de Mei?…
Merk-ziek
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.030 De hakken onder ‘t zand, bruin leer nog op te boenen.
Mijn vader was heel arm en ik was amper zes.
In de derde dropte dezelfde juf versleten kleren.
Ze zei het “lekker hard” onder een rekensom.
Mijn pov’re pa was arm, maar ik kon prima leren:
voor taal een tien, alleen voor blokfluiten te dom..…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws zand; grond van mijn hart
trots blik ik naar je groen gordijn
dat zich plooiend rust in zomen
waarlangs zilv’ren beken stromen
die zich monden in de Rijn.
Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 erfzonde een olievlek teer en veren
en hoor de wind waait door het leven
door mijn haren door mijn open mond
mond die afval en schelpen spuwt op het strand
een verandering van omgeving
is verandering van gedaante een vreemde
iemand die langs liep toen ik nog puur was
toen ik mijn stem en beeld kwijt was
ben ik niet meer dan een tekening in nat zand…
een mondvol eeuwigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.411 wacht af de zachte golvenslag
en laat je naar de oorsprong dragen
tot aan de avond van de eerste scheppingsdag
waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren
dwars door woestijn windt zich een pad
komt uit de verte uit een zwarte wolkenband
een windhoos als met hoge hoed in zondagspak
rent heen en weer door ’t hete zand
de grond is overal met…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 bedrijvige delen
Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein
dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd
tot hij precies daar waar het spoor zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek ik gewoon door te rollen
soms nauw door tunnels verduisterd
bij droge stilte geen zichtbare kamelen
onbetamelijk veel zon en zand…
Oldehove
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.450 platgetreden Romeinse sporen
zij begroeven daar hun doden en
geheimen in de gitzwarte grond
een werelds erfgoed ons gegeven
opdat nieuw zich met oud verbond
het Oldehoofster kerkhof met
kranige happen leeggeroofd
tombes en schedels blootgelegd
oud vuur met mokerslagen gedoofd
alles weggevaagd voor staal en steen
achteloos in bergen zand…
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Dat vuur volmaakt
het handwerk van het schrijven, een gedreven
aaneenrijgen van letters die gaan leven
en naderhand het woord, de zin, los zand
tot glas versmolten, hard en transparant.
---------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind
ons toespreekt, vloed komt verder
als het zand…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd,
dan wel, middelpuntvliedend,
naar mijn verte gezogen
de rimpels breed gevoerd,
zowel bóven als ónder
het zichtbarend vermogen,
zijn hemels wat diep gegroefd
en aards, navenant , maar
met hangzakken bemand
de blikvangers
zetten spiegels in het zand…