6267 resultaten.
het treurlied van een decemberroos
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
697 het zal zo niet blijven
het donkere oog van winter
dat mij het argeloze ontneemt
en alles doet vervagen
alsof ik je nog nauwelijks ken;
de belofte die je gaf
tussen zwaluwen
en de twee stenen waarop het vervolg
te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom
als een zachte blos op de mijne
op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Gedachten die hem vrolijk maakten
aan gebeurtenissen van toen
een glimlach om zijn lippen toverden
herinnering weerkaatsend in zijn ogen
stil mijmerend om die woorden
gesproken vriendelijk en teer
een hand strelend over zijn wangen
hoort hij in melancholie nog weer
een zachte stem alleen voor hem
alsof een harpsnaar werd beroerd
een zuivere…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Ik kijk naar buiten
en ik bedenk dat vroeger bloemen zich aftekenden op de ruiten
wanneer het 's nachts vroor
er groeiden hele bossen zo voor mijn ogen
een onzichtbare hand leek het mooiste schilderij te maken
alleen voor mij
nu gebeurt er niets meer in de nacht
maar zo af en toe kijk ik 's winters naar buiten
alsof ik iets van het kind…
Tram No Way
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
397 Ondanks het feit, dat de tramplannen in Groningen niet door lijken te gaan, werkt het Trambureau door alsof er niets aan de hand is.
Een tijd geleden was de strijd begonnen,
De tegenstanders wonnen nu een slag.
Maar prijs nooit voor de avond valt de dag,
De oorlog is bij lange niet gewonnen.…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Oase van liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 Tijdens een winterstille februarinacht
verbleef ik in de liefdesdroom
van jouw door tederheid
ontwikkelde
oase
je sprak over genegenheid
alsof je de nevel
uit een zoete droom beschreef
ik voorvoelde
dat mijn hersenschimmen
soms verdwaalden
ergens boven jouw graf
omringde de mistdroom
de hortensia
alles wat de liefde
aan stilte…
lenteluik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
682 alsof de aarde
zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt
dan de oerknal
ogen vertellen: ik ben jouw geheel
in de ruimte van twee
gezichten
nemen wij het zwijgen
aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend
de ongestoorde woorden tot aan onze voeten
totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…
Lentekriebels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Zo vaak heb je al gezegd
Dat onze liefde mateloos is -
Adem van vurige hartstocht
Waar geen maat op staat,
Onuitblusbaar - vandaag lijkt
Het wel alsof de maat van alle
Dingen ook onze eeuwig lijkende
Liefde in zijn greep gekregen heeft
Zou het dan zo zijn dat de
Lentekriebels die al menigeen
Parten hebben gespeeld onze liefde
Met…
De nacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.601 We zien onze schimmen
gebaren in het raam
alsof we naar elkaar seinen
ons vast willen klampen
als mistige drenkelingen.
----------------------------
uit: 'Donkere arena', 2006.…
Met linten gebonden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 Ze stonden met hun koppen in de krant
Ouwe, bebrilde, gezagsgetrouwe koppen
Waren naar het gemeentehuis gelokt
met een raar verhaal
Alsof het gekken zijn
die opgepakt moeten worden
vóór de keuning in z'n koets stapt
Veel gedaan voor enge kerken
of de sjoelvereniging, of zoiets
Geen afwassers van demente bejaarden
Die worden nooit voorgedragen…
N. sterft
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
728 Zijn bovenlijf uit het meest blanke marmer gehouwen
met tepels groot en hard
zijn billen als van draadstaal
blonde lokken die wuifden in de wind
in zijn hele postuur wat onbehouwen
ontegenzeggelijk was hij het godenkind
hij overtrof ons allemaal
wij huilden dan ook brutaal
alsof wij streden om wie de grootste smart
totdat zijn dood werd…
zij
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
797 zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje…
Haat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Woorden zo grof
Uitgesproken uit woede of
het verafschuwen van iemand op een hogere graad
Een woord zo vol van betekenis
Maar vier letters groot, ter tegenstelling
Toch voor velen een kwelling
om dit te horen, soms al na een kleine ergernis
Duidelijk onderschat
Wat het manifesteren ervan aan schade geeft
Uitgesproken alsof het geen enkele…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Ode aan de schrijver
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
513 Alsof het
nog nooit
bedacht was.…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
-----------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Pinksterblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Het was alsof ik dat was
en mezelf uit beeld, uit het bestaan
weggeknipt had,
sindsdien rouw ik om haar
en wacht op haar wedergeboorte.…
Kalenderwijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Een seizoen
op rand van verscheiden, alsof
zonder bladeren de vrijdenkerij weer
ruimte krijgt. Met de wiekende lafheid
van een duif stijgt de dodenkou op
uit de diepte van het leven. Bij karmozijnrood
van elegante paddenstoelenhoeden
valt kalenderwijsheid in het niets.…
droomavond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 een tot dunne deken
gewaaide blauwwitte lucht
hangt stil te dromen
op het avondlicht
zwarte meeuwen
slaan zich krachtig verder
de bomen donkere steen geworden
staan platgeslagen tegen het wolkendek
alsof de wind niet bestaat
zo'n intens stille avond
die je buik zacht streelt
je borst beroert…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
In ogenschouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 zo laat het licht nog
een avondzonnestraal
de wind op de vlucht
na een dag van wanorde
het lijkt alsof een kranige eik
een buiging naar de aarde maakt
‘zo, deze storm heeft mijn
waardigheid niet geraakt’
-
ik ontrafel doordacht
mijn eigen onstuimigheid
in deze verademing lijkt
het leven transparant
och, hoe onschendbaar…
Wankeling
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.943 De nacht zaait uit en je beweegt
langs oneven niemandsland
alsof je hebt leren lopen
tijdens een aardverschuiving.
In de periferie wordt gefluisterd
over de initialen van het donker
zijn vingerafdruk op je lijf.
Je maant jezelf tot overgave.
Je bent een schepsel dat zich ontlaadt.…
Iets fijns
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 we liepen
in gelijke pas
ervaarden dat
heel plotseling
ineens was er die lach
de twinkeling in
ogen van iets fijns
dat onbewust
geregeld wordt alsof
het ook zo hoort
later probeerden we
weer zo te lopen
dat voelde geforceerd
het hand in handje
was heel snel geleerd
wil melker
25/01/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Zeevlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Zilveren zeemeeuwen
vlogen vluchtig door de naakte nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam uit in stilte
alsof je even dichtbij me was
in de luwte van mijn liefdeshart
en je vloekte niet
in het donker ademde jij
gooide jij mijn gebroken hart
opgenomen in het grote geheel
in gedachten weer terug in zee.…
VARKENSGRAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 als je het één keer volwassen ziet
vergeet je het waarschijnlijk niet
en evenmin de gunstige eigenschappen
om je gezondheid op te lappen
En het is ook ongelooflijk
dat mijn vrouw een plantje, nog onooglijk,
herkent alsof dit al volwassen is
terwijl ik me suf peins en gis
waarom kan het geen duizendschoon zijn
of iets anders, want het is nog…
Goed genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Gespiegeld ben je
niet even mooi
aan alle kanten
maar goed genoeg
en als er iemand is
die een voorbeeld neemt
aan jou
dan gaat het
om iets anders
hoe je bent
hoe je doet
een houding, een deugd
een vaardigheid, een inzicht
een balans van belangen
alsof dat altijd zo gaat
maar jij weet wel beter
want je kent jezelf
ook anders…
Beginselen
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
453 De beginselen begreep ik
voor handen uit hemelse bron
schaduw zonder verlangen
zonneschijn in schemerstilte
hoorde ik jouw naam, onuitspreekbaar
alsof er niemand jou werkelijk kende
was je alleen, soeverein en stoer
teder aangetast door sentimenten
riep je mij naamloos
terug in het verleden
de beginselen ontroerden mij
jij was mijn…