3212 resultaten.
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 In de tuin een verlaten ligstoel
een gebarsten bloempot in een hoek
een vergeten parasol, verregend
alleen mijn schaduw
eenzaam op het natte gras.
Moe ben ik
een gebroken standbeeld...
Over mijn gezicht
langzame tranen
van eenzaamheid.…
Pluizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Een stel wilde eenden kwam bij ons logeren,
ze zwommen de vijver en sliepen in ’t gras.
Ze aten de wieren en wasten hun veren
en baltsten te samen te on en te pas.
Dat ging meest gepaard met gepik en gesnater,
het leek er dan op of de eend haast verzoop.…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Gras gaat groeien
over leven
bloemen bloeien
om het even
Soms nog even
blijft een levendig gezicht
hangen
woorden en gedachten
in geheugen;
wordt ter aarde nog verzucht
blijft de aandacht nog gericht
hangend in een rouwgedicht.…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 gloeien gaan van zoveel buitenzijn
Waddengolfjes die kabbelend
Tegen de zeedijk van onze late jeugd
Zachtjes hoorbaar in stukjes slaan;
De grilk die stiekem met ons meeloopt
Onderaan de dijk, en wel goed uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud
Wil missen, en dan de dijk op
Naar het groene gras…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
Ode aan de gierpomp
gedicht
4.2 met 4 stemmen
6.327 De bourgondische gier in zijn kakstoel op wielen
houdt weldra zijn intocht, goudregen strooit hij
voor het dunne gras voor de verpauperde halm
die eieren versmaadt, hoe mooi groen ook; uitbundig
juicht hij de gierkar toe op zijn triomfreis,
beide bleek van de winter nog: Leve de gier!…
Het paard van ome Lou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
815 kon er echt niet af
Lou had verdriet
Maar op een dag
wat hij toen zag
zijn paard ging heel hard rennen
Hij sprong alle kanten op
vooruit en opzij in volle galop
was niet meer te herkennen
De winter was voorbij
hij ging van de stal naar de wei
en raakte door het dolle
Toen het na een uurtje over was
hij nog even rolde door het gras…
Ontvlugting
gedicht
3.8 met 4 stemmen
9.283 paddavisse in 'n stroom
en kerf swastikas in 'n rooikransboom
Ek is die hond wat op die strande draf
en dom-allenig teen die aandwind blaf
Ek is die seevoël wat verhongerd daal
en dooie nagte opdis as 'n maal
Die god wat jou geskep het uit die wind
sodat my smart in jou volmaaktheid vind:
My lyk lê uitgespoel in wier en gras…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 Musjes trippelen
en hippen in het gras, waar
wij samen huilden.
Is het mijn nestje,
schat, of geloof je niet in
mijn takjessnavel?
Wanneer ik doodga,
leg me dan naakt op het strand
en laat de meeuwen.
Adem God. Wees eb en vloed, wees
de zee die het leven voedt.…
Niets heeft kunnen vermijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Uit onwetendheid en uit eerzucht
luisterden zij naar die adder onder
het gras die hen voorspiegelde dat
er meer te weten was.
Niets heeft kunnen vermijden
dat in het begin van alle tijden
Adam en Eva niet voor bij de
gevolgen konden gaan; en het
lijden van alle tijden deel ging
uitmaken van het menselijke
bestaan.…
Aggy.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.747 En paarse seringen die 't groen doen lachen,
En in het gras zóvele gele
Boterbloempjes op gouden stelen,
- Heel de tuin door!
En vlinders daartussen,
En grappige mussen,
't Kopje op de grond of zij grond willen kussen.
Zij - in àl kijken en wondren er vóór.
Heel hoog òp nu haar hoofdje klein;
Beweeg der voetjes.....…
Onder de appelboom
gedicht
3.5 met 38 stemmen
47.633 tuinbank stond klaar
onder de appelboom
ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom
toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras…
proestend, proostend en klinkend – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 vandaag vergaren zich
jouw vrienden en vriendinnen
in de fijne herinneringen
de gouden draad van jouw leven
die jij ons steeds weer reikt
met blote voeten in het gras
mijmerend aan de waterkant
waar de stroom kabbelt
staan wij stil bij het leven
dat jij en jou liefhebben wil
spetterend en kwetterend
ons de pootjes badend
verhalen wij…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 En de Lente die vindt ons
Weer debuterend op het gras
Het aanzicht volmondig aanvaard
En lichtelijk uit de pas.…
De volheid van leven in kinderhanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Vandaag sta ik op als open boek, dorpeling,
nee wellicht domweg een bewaard eikeldopje
gewoon rustig liggend in het groenere gras.
Daar heb ik gewoontegetrouw de winter
overleefd, vlak bij een oudere tamme kastanje.
In en op deze plek vond ik mijn doop.
Ik heb de tijd beloofd te wachten om de
zomerloomheid te gaan verwelkomen.…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik ga liggen op het koele gras,
koester me aan de warme zon,
genietend sluit ik mijn ogen,
denk aan de ‘Grote Rite’, de levensbron.
En dan verschijnt zij, de godin
met de amberketting en het valkenkleed,
ze neemt me totaal tot zich
met een teder wrede liefdesbeet.…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 verplegend personeel
ik denk aan jullie
waar ook, aan kinderen uit 't veld geslagen
omringd door coronaplagen
ik denk aan jullie
waar ook, die het land moeten besturen
schrijf de zinnen gekooid als een tijger in mijn huis
en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen, noch huilen of beven
voor de corona adder onder 't gras…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand. schildert hij portretten in dageraad robijn
we laten het wijnglas zinken heffen het hoog
boven het nieuwsblad en de televisiebeelden strompelen
minnen dansen de absurde wereld uit schietende
kanonnenschimmen uit - o ja - voeg de minnaars samen - o ja -
lichamen samen geuren als gras…
Zo helder als glas pater familias
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Ik kan mijn ogen maar steeds niet verliezen op jou,
jij hebt immers die hemelse lach net als je looppas
en dat zeker weten zonder addertje onder het gras.
Laat het de toekomst zijn, jij nog lang pater familias
zonder dat deze ziekte kwelt of in jou of mij brandt,
gaan we samen weer picknicken, uitrusten bij de bosrand.…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.…
Als was het gisteren...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
613 Dan holde ik naar huis,
bloempjes plukkend in het gras.
Die gaf ik dan aan haar.
Toen nog niet beseffend...
Hoe gelukkig ik wel was.…
GEESTELIJKE DRUPPELS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 Twee dames gaan samen
met geloof in genezing
van Breda naar Meersel-Dreef
stralende zon wekt hen op
in het ruime schone park
waar de adem der Hemelingen
door lover en over gras strijkt
de beide vriendinnen
ontsteken gewijde kaarsen
wier vlammen schijnen en deinen
ter ere van hun verwanten
die met ziektes kampen
koffie met versnapering…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen
Toch blazen herfststormen kruinen kaal
Zijn bomen hun kleuren ontnomen
Nee ik wil niet leven in een bos
Ja leven wil ik op het vlakke veld
Met uitzicht tot de verre einder
Over groene weiden tot de nevelige kim
Niet opgesloten tussen steen of hout
Genieten van de frisse lucht van gras…
zonovergoten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Er liggen families op het gras van dit kleine strand
Het vormt vast een prachtig beeld op een schilders doek,
Aan die ene meerkoet voel ik mij als bij donderslag zeer verwant
Op een of andere manier leest hij mij voor uit een bekend boek.…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 zwart smeersel verspreid
overal voelde ik hard aan
adem halen ging moeilijk
gelukkig wende het spoedig
nieuwe huizen verdreven
de bedaagde boerderijen
daadkrachtig werd ik verbreed
thans buldert Drachtens verkeer
voortdurend over me heen
vooral bij mijn hoofd
waar wegen uiteen gaan
en ik ruim kan snuiven
onafgebroken de geur
van het gras…
Kind op de boerderij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 het kind aait
met een groezelig handje
een dartel donzig
lammetje
het smoezelt in het gras
met de koeien boe boe
die tevreden loeien
daarna roezemoest
het kind met de schapen
die vrolijk olijk blaten
het geitje mè mè mekkert
en springt in het rond
bedelend om aandacht
de paarden hinniken
het kind hinnikt terug
en loopt stapstappend…
Een jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 ze ligt in het gras
met gesloten ogen
dromend over die ene dag
die dag was voorbijgevlogen
vandaag is het een jaar geleden
het was op een maandag
dat ze hem voor het eerst
zomaar in de trein zag
ze zag hem en bleef kijken
de bliksem sloeg in
hij keek ook naar haar
dat was het begin
ze stapten allebei uit
op het volgende perron
ze…
Alter eega
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.175 Nee, niet te hooi en niet te gras
maar continu staat zij paraat, dringt hooronzichtbaar binnen
tekent cryptisch algoritmisch
op mijn wonderdoos een groet
toont zich kaleidoscopisch
als volmaakt uit eboniet
bij nacht en uit ivoor bij dag
een maskerloze glazen dochter,
briljante leerling van A.I.…
SLECHTE FUNDERINGEN, 'tikkende tijdbom'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 probleem ligt niet onder de grond
maar bovengronds bij de besluitvorming
haal die vinger uit de dijk
en richt je bovenmatig op het ondergrondse
ga aan het werk, versterk de fundamenten
anders worden de problemen
letterlijk onder de grond gestopt
zo schrijft Dennis Naaktgeboren uit Harderwijk
hij verbloemt de naakte waarheid niet
laat er geen gras…