Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

Maatje missen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.761
Die persoon komt wel weer op mijn pad, Maar ik had er graag wat meer geduld voor gehad. Ik maak grote stappen in mijn leven, ik ga keihard vooruit, Toch is het regelmatig dit probleempje waar ik dan op stuit. Ik ben teveel bezig met zoeken naar iets wat er nog niet is, Misschien grijp ik er daarom wel op mis.…
Hans Dekkers22 februari 2013Lees meer >

lentesprongetjes

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
licht richt een vlinder zijn vleugels net boven de dood * vaas voor het vensterglas gevoelt een roos de lente en fantoompijnen * aanleg vlinders gaan liggen zoals een ochtendvijver in het zonnetje * gesprek zo onvermoeibaar ruisen halmen om en om het heil van lente * gebroken tijd wie vreugde inhoudt nu lente het pad…

Als reizigers

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
Langs het pad van gouden appelbomen de weg verloren. Uit het zicht geraakte korenvelden. Het ging hen voor de wind en ze geraakten verder in het succesvol najagen van hun hartstochten. Toen alles in goud verandert was, werd het kil en donker om hen heen. De weg terug, zij waren het spoor kwijt.…

Stille tekens

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
Zwalkend op het pad der weemoed spreekt de taal zijn stille tocht Een plaggenhut markeert verlatenheid wanneer koude mijn ogen blind traant De windhoos blaast een boomkruin kaal lenig dansend herfstig sjansend wat meteen de adem stokt En waar mijn geest de winter wacht waarin ik jou zo naarstig zoek met handen blauw gevroren draagt…

Stille ochtendzwanen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
rondom het kleine meer kijkend naar de stille zwanen hen benijdend om hun kalmte Ze lijken even verontrust door de dolende vreemdeling die hun ochtendrust verstoort Als blijkt dat die slechts kijkt hervinden ze al weer snel hun gracieuze harmonie onvindbaar voor sommigen altijd aanwezig bij anderen Hij vervolgt tenslotte weer zijn pad…
geeraardt6 december 2013Lees meer >

dat draag ik altijd mee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.241
Moeders omhelzing, onze reizen als gezin we leken wel zigeuners altijd op pad hecht en warm een clan ik hou van het leven en heb (h)eerlijke relaties gekend omdat het me zo geleerd is bij tegenslagen kon ik altijd rekenen op mijn familie. beschamend hoe vanzelfsprekend ik dat vond. pas je op jezelf!…
fairouz29 januari 2014Lees meer >

late middag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
de plek heeft vrede bewaard tussen recht geschoren hagen de rust van paden die een doel benaderen de stille middag heeft het veld gesloten voor dagelijks verloop doorsijpelde ruggen van stenen bestemmen wegen zonder hoop het zandpad is het samengevat bestaan van een jongen een man een plaats verbreekt verder gaan maar leidt hoger tot…

Kwestie van smaak

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
dictie met fictieve realiteit betaald als dagelijkse waarheid onecht, perforatie van ideeën gevonnist tot een prullenbak, de loep stelt elk detail in een breder prisma vast, versnippert het taalgevoel, dingt naar de gunsten van de muze, gefilterd uit de magere vingers van ethiek, verknipt tot confetti en uitgestrooid over het pad…
Pama14 juni 2014Lees meer >

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.183
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid.…

Onverlichte oevers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
De schaduw die ik werp als eieren over kiezels die voor een deel de avond stuurt en niet mijn bereik vergroot, vervreemding van licht en donker verwekt een karikatuur van een pad naar een vers gedolven graf passend naar mijn schaduwlengte voor mij alleen een wereld waaruit de bodem is geslagen, houten kruizen gezaagd uit de herinneringen…
Pama28 juli 2014Lees meer >

De juiste toon te vangen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
Zelfs als je luchtledig hangt tussen wanhoop en verlangen is uiteindelijk de juiste toon te vangen het ritselend herfsttapijt voert vandaag de boventoon de beuk klinkt hoger dan de eik beukennootjes knappen met regelmaat op het geïmproviseerde pad dat je maakt dwars door het bos als je stilstaat is er stilte tot de solo van een lijster…
geeraardt13 oktober 2014Lees meer >

Nog meer kerstleed

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En ieder jaar, ’t is steeds het zelfde lied ga ik op pad om weer een spar te kopen terwijl ik denk: ~het is toch straal bezopen zo’n boom in huis~ maar laten doe ‘k het niet. Terwijl de spar me stil staat te verwensen, zing ik van welbehagen in de mensen.…

hoe ik ga

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
werwaarts ga ik als deze kromme allee, aldaar zich kruist met het pad waar links en rechts nog bramen rusten in de nevel en het vocht van sappig gras mijn blote voeten wassen omdat najaarswarmte zich laat gelden, werwaarts ga ik wat ligt ten grondslag aan een te verkiezen richting ga ik af op gevoel dan wel het redelijk denken u kent…

Roodborstje in wintertijd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Een roodborstje nerveus hippend op de bevroren paden van het bos vindt minder van zijn gading tussen het koud versteende leven in het wit uitgeslagen mos. Het ziet dat zijn stadse kompanen zich brutaler wanen; dat spreeuwen en meeuwen zich voor hun winternood minder schamen.…

De tuin van Liefde

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
En wandelend langs een pad van rozen voelde ik ’t ritselen van een vleugelslag een engel die naar mij was toe gekomen toonde mij waar ’De tuin van liefde’ lag onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan waar ik verblind door een schitterend licht -mij opeens voelde met witte veren staan- keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht…

De stilte

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid.…

Dit tijdperk?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
het levenslicht te traag geneest als vaag geheel, waaruit de vormen zijn gehouwen, invulling gekozen met de scherpste beitel van de pijn tijd te kort om gezamenlijk op te roeien, in een afnemend tij trek het water zich terug in aanzicht of achter onze rug, al blijft het vuur tot het einde boeien, nooit genoeg zonder daarvan het pad…
Pama21 december 2016Lees meer >

Onzekerheid

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
'Het leven is onzekerheid', zei Frederik van Eeden heel wijs en ik kan dat als dikke pad alleen maar onderstrepen.…

schijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
raak uitgeblust word doodmoe knars knel wring niet langer doorkruis kolkende luchtmassa's zoek het hogerop Dood, in feite zijn we naaste buren dagelijks kruisen we elkaars pad het licht brandt zelfs 's nachts bij jou bedrieg ons nog even voor de schijn…
J.Bakx29 september 2017Lees meer >

de herfst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Men is in de zomermaanden van het rechte pad geraakt en is vreemdgegaan op verleidelijke terrasjes. Maar nu de duisternis zich ’s avonds slinks doch gretig steeds sneller over de dag buigt zoekt men het huis van vertrouwen weer op. Men buigt er schuldbewust voor de waard, en offert hem geld op het altaar, genaamd toog.…

Sehnsucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Het deint Mia, het schrijnt Mia, mijn paden worden nat ik wil je graag beklimmen maar je flanken zijn te glad. Jij speelt met mij een hinkelspel en duwt me uit balans. Zo val ik uit de gratie en ontglipt me weer de kans. Nochtans jouw ogen lonken, mijn adem raak in't rood, ik lees in kapitalen "wees welkom in mijn schoot".…

Want de nacht uit wederom

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Al kan ik niet alles vertolken ondanks veerkracht stil alles belevend schilder ik in 't gloren paden gebruik toetsen en mijn ziel als armen en benen.…

Aarde, wees niet streng

gedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.937
Aarde, wees niet streng voor deze man die honderd sleutels had, nu zonder reiskompas een pad aftast en hier zijn eerste nacht doorbrengt. ----------------------------------- uit: 'Slordig met geluk', 2016.…

Over-leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
Over-levers kwamen op ons pad,-en dat leerde. Nu verstaan wij beter wat voor ieder in zijn tijd, het dagelijks brood betekent en hoewel bij wet verboden, gaven wij voor wat zij dagelijks doen.…

Pasen - Het laatste

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Hij kan niet meer Vechten tegen het onweerlegbare Het rechte pad vinden in de wirwar van Zijn denken Kronkelend zonder de rechte lijn te vinden Hete tranen uit blinde ogen. Gekromde rug door pijn, die door prikt tot in Zijn hart. Donkere wolken bij klare hemel zijn de gedachten in Zijn hoofd.…

Een beetje ruimte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
me dat je voortaan jezelf altijd zal blijven en je het kwaad zal mijden Dat je belevenissen met mij deelt zodat ik niet hoef te gissen Want als ik beetje bij beetje jou laat gaan sta jij volop in je leven Ben ik zo trots op jou en zal ik al mijn kennis geven Omdat ik eindeloos veel van je hou ik sla je gade jij gaat je eigen pad…
Arlette19 april 2019Lees meer >

Parels voor de zwijnen?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Waar heb ik het verloren, toen ik omkeek en vele jaren ouder was, vergeleek me toen ik werd geboren, ben ik levend dood of begint het pas geschreven duel in een tweegevecht, lijken beide helften levensecht, door ervaring de waarheid kantelt en verder reikt dan op het toekomstig pad, zocht naar poort in het hof van Eden, maar dat…
Pama25 april 2019Lees meer >

Webhof

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
Ik weet hoe regen smaakt en bitter kruid in mijn tong snijdt – alles wat eetbaar is geproefd en vernietigend verwerkt tot een hof van herinneringen met paden liefde naar perken vriendschap en bedden ondeugd staken boosheid, vijvers verdriet en een stinkende composthoop van mislukkingen en verlepte idealen het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Zywa19 september 2019Lees meer >

Een biezen hart?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 383
mazen om emoties op te vangen, rusten op de mat van alle kaal gelopen herinneringen het glimmende harnas van de toekomst blijft bereikbaar tot aan de motten van een te lang gedragen jas waarin ik mij thuis voelde, geroeste sleutels van de tijd om mijn hals van een gedroomde wereld waar alles blinkt, waar hoop niet liegt op de paden…
Pama31 oktober 2019Lees meer >

Cursief?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 383
gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, de drift gevat in het licht van het liefdesvuur, een warme mantel door velen werd gedeeld het herkent het sterven zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen tegen de schaduw aan te vleien, niet gesmoord door twijfel, maakt het objectief, het pad…
Pama30 januari 2020Lees meer >