3179 resultaten.
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 In die overvloed
kies ik de rust van één enkel detail, een anker in de stroom van zijn.
Mijn dankbaarheid is een stil
weefgetouw, dat de draden van het moment
vlecht tot een deken van troost. Niet om de prikkels te
weren, maar om ze een plek te geven waar ze mogen landen zonder pijn.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Ik verdwijn in haar ogen, poelen
van puur verlangen, een stroom die overspoelt als een machtige golf.
Uit schuim van de zee, waar
elementen versmelten, is zij als een nieuw
wezen sereen opgestaan: een godin van schoonheid die
mijn ziel doet gloeien, mijn hart tilt naar hoogten waar ik nooit meer land.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Uit schoorstenen stijgt een trage
warmte op, een stroom die zich zonder
haast mengt met het grijs. In het samenvallen van
ochtendlucht en rook wordt zelfs het gewone even ongewoon licht.
De dunne nevel houdt de wijde
wereld op armlengte, maar laat toch genoeg
door om verder te gaan.…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 problemen
de lemen muren waardoor actrices horen
wie zij bekoren en wie het gezelschap verlaten moet
wat de ruggengraat uit dit stuk snijdt
men belijdt wat men niet waarmaken zal
als tal van eenvoudige zaken ontbreken
zoals steekhoudende redenen van weigering
de ontheiliging van een zinderende ingeving
de zingeving en het bloed dat stromen…
In beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
305 Niemand zwemt zonder stroom.
Soms neemt die je mee,
vaker moet je erdoorheen,
armen zwaar,
volhardend.
Er zijn dagen
dat de golven hoger zijn
dan wat je kunt doorstaan,
en toch merk je,
vaak pas achterom kijkend,
hoever je al gezwommen bent.…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom
die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt.
Hoog boven mijn schouders
drijft het patroon in gelijkmatige lijnen.
De warmte blijft onder dit weefsel hangen als een
lichte gloed die mijn aandacht verzacht en mij lichter laat ademen.…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Je groene bladeren dragen
geen haast, maar een stille kracht, een
stroom die mij herinnert aan groei die niet zichtbaar
hoeft te zijn, maar toch aanwezig blijft, zoals tijd zich stil ontvouwt.…
Zeilen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
379 Een lichte stroom onder
het oppervlak tilt elke indruk op, alsof
gewicht verdwijnt, een beweging die de zee ruimer
maakt, alsof een last oplost zonder dat iets hoeft te veranderen.…
Natte verf
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
365 abstractie
stillevens verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich gevoelens
rivieren fluisteren verhalen
over jouw naam, jouw hart
in empathische tederheid
onmacht versus kunde
in nieuwe natte lagen
zware contouren
boomranden verdrinken
in weids groen grasland
luchten vormen kastelen
in vlugge windgebaren
liefde blijft stromen…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 Mijn aandacht volgt lijnen
van wilde planten die zich buigen in het
zachte licht, ieder met een eigen stroom naar binnen
En ergens in mij verschuift iets mee: bloei maakt ruimte voor verval.
Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te voelen naar wat de
aarde nu zwijgend vertelt.…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 vingertoppen
Doorlopen oogwit
De speekselbel die openspat
Hij wordt weer kleuter
Achter de spijlen van een speelpark
Hij is verslagen
De vernieldrift uitgeblust
Verminderd tot een wijngaardslak
In het vaal zand dat opstuift
En het koren striemt
Zo kruipt hij door de wei
Langs het dartel vee
Dat doofstom blijft voor zijn klacht
Rondom stromen…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 Een drassige delta vormt de kelk
In de stroom herken ik de steel
Daar bloeit het dorp
Drijven vijanden handel
In graan, uien, vijgen
In de rotswand is de steenbok uitgehouwen
Een uitverkoren prooi die briest
Resten van vroege jagers verzinken in het slib
Blootsvoets klimt de boer in dadelpalmen
Langs rafelig touw
Haalt hij de oogst binnen…
Laveloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.388 Ik dreef mee
Rakelings boven laaiend rood
De ruiter keert zich naar schuimkoppen
Met een sluimerende blik
Een lek hart is zijn deel
Op de rand van zijn adem
Wordt God een loze vloek
Banaal als een keukenrobot zonder stroom
Een klodder op een wit doek
De jongen in hem begint van leegte te beven
Eenmaal landinwaarts
Op een gewelfde…
Bedrogen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.545 Ik moest erachter komen,
ik had al zoveel verdriet,
de tranen bleven stromen,
en me steunen deed je niet...
Zij wist van mijn bestaan,
en was trots op haar daden,
ze wist dat je me niet zou laten gaan,
en moest je toen verraden..…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 van de wind in mijn oren
Gevlucht uit de drukte van de stad
Waar ik even niet meer bij wil horen
Weet niet waar de paden mij brengen
Het is hier zo stil, prachtig en oneindig groot
Mos veert mee onder mijn vermoeide voeten
Tussen de bomen groeit eekhoorntjesbrood
Ik denk aan jou hier ver van mij vandaan
Mijn tranen laat ik weergaloos stromen…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn
De aarde vol grillige rotsen koud als hoorn
De mol slaapt en de eekhoorn verborgen in een bladerbed
Delen hun huis met het zaad van boon en amelkoren
En onder het ijs beweegt een stroom…
apocalyps
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
633 - maar
nooit echt het geluk zelden begeleiding
meestal versluierd omdat het heel diep zat
en alle stromen vloeiden wassend verder
het zichtbaar buiten was van binnen meestal nat
de ene zag me hard de andere milder
en hoe ik ordende, zelfs chaos van mijn hart,
maar wat men zien wou waren halve plaatjes
want veel te snel ging heel hun beeld…
voor hun morbide dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 praten hand in hand
wij tweeën op een eenzaam strand
we wilden verder samen
uit het leven op los zand
jij was lucht voor hen
ze negeerden je volkomen
gebruiken deden ze je ook
voor hun morbide dromen
gedachten brachten
tranen in je woorden
begrippen werden snel te klein
in zinnen paste niet veel pijn
de zee bleef rustig
in die stroom…
De Nachtegaal en de Koekoek
poëzie
3.3 met 12 stemmen
6.087 Wind en bos en stromen zwegen.
Eindlijk zegt hij: “Gans niet kwaad;
Maar het is te wild gezongen,
En het blijft niet in de maat.”
Na een korte poos gegrinnik
Geeft hij d’ ander ook gehoor,
Koekoek fluks aan ‘t koekoekschreeuwen,
Koekoek, koekoek, na als voor.
Bravo ja, dat noem ik zingen,
(Zegt hij) dat ’s de rechte toon!…
Lezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
807 Maar telkens wellen er weer bronnen,
stromen beken van nieuwheid
en wedergeboorte, van bevrijding en uittocht,
doortocht en intocht,
net als in het Boek der Boeken,
net als in zovele heilige geschriften.
Een brug van letters en woorden
naar zin en betekenis die een ander
in teksten wist te vangen en die jij mocht betreden.…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Wervelende energieën stromen
tintelend door mij heen.
Ik wieg op de golven van intens voelen
gevangen in een stukje eigen warme leegte
van toen nog onbeantwoord immens verlangen.
In mijn schoot, van gisteren en voorbij,
nog verborgen al m'n zorgen
door een waterval van tranen weggespoeld.…
Met de beste wensen voor 2010
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.387 gemeend
je de beste wensen geven
voor het komend jaar,
zoveel wensen
van al die mensen
die oprecht of niet
hun wensen
aan je openbaren,
met een oliebol in de hand
een glas champagne
in de andere,
wordt er geknikt, gebeld,
gemaild
de mobiele telefoon
is dermate overvoerd,
dat ie rap
aan het infuus moet
om opnieuw
van stroom…
Oogsteen
gedicht
2.3 met 22 stemmen
9.744 Op de stoepen verschenen lijnen en vakken
getrokken met krijt, op de pleinen stonden de linden buut vrij
en kinderen schopten scherven opzij, holden naar morgen, vonden
een oogsteen, haalden de stroom van het schrikdraad.
En het werd om te blozen zo koud in november.
Het is nu.…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Haar Amstel, door haar vlammentooi herschapen,
Schijnt vuur te wentlen in zijn stroom.
Zwart poost de nacht en alles schuilt in duister.
Niet zij! - Omhoog getild ten horizont,
Omhuift ze 't stille land met grootse luister,
En waakt, en beidt de ochtendstond.…
mijn kind van grote zorgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.483 mijn kind mijn kind
van grote zorgen
mijn kind wat vind
je in de dag van morgen
losse flodders door elkaar
geen enkele connectie
er is geen logica
die wij overal in zien
strakke potjes op een rij
keurig in een lijn gezet
als dat zo blijft ga je blij
naar je stille kale bed
maar wat als de stroom uitvalt
een plotselinge regenbui
wat…
Nederland is leefbaar
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
673 Nederland is leefbaar
Nadenkend maar ook strijdbaar
Storm in een glas water
Betalen komt later
Kerken stromen leeg
Een klokkenluider die zweeg
Sluierwolken met schaapjes in de lucht
Als ik naar Mallorca vlucht
Altijd fijn om thuis te zijn
Hak die grondwet nou eens fijn
Verzorgen is weer veel te duur
Tegen ouder worden bestaat geen kuur…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem
in zijn ogen
rilt een zenuw
een herinnering geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken schimmelt de huid
stromen…
Dodenrivier.
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
950 Ik sta hier met jou voor de rivier
Terwijl jij glimlacht
huilt mijn hart, mijn hele hart
Nog nooit eerder zag ik iemand
zó zonder vrees voor de dood
Het is gewoon waar:
ik ben veel banger dan jij
Ik sta hier met jou voor de rivier
Straks zal de stroom
mijn bloemen meenemen
Niemand zal er getuige van zijn:
geen burgemeester, geen comité…
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 eindigheid, we zijn
schipbreukelingen van
de hemel en de diepten
van de zee, we zijn het
ontgonnen land, borelingen
uit de eierstokken van de
zon en maan, de horizon lijkt
verder, zeilen bollen minder,
blouses minder wit, hét
ontbrekende in de volheid
moet nog komen, als uit de
boezem van seizoenen
een ongewisse lucht
blijft stromen…
VALENTIJN 2014
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.594 teen en
is ze evenzeer verliefd op mij, misschien
Valentijn, ik ga ‘t je maar toevertrouwen
ik wil namelijk dat jij mijn gedicht brengt
Zeg haar, ze is een fantastische vrouw en
een flink pak slaag voor wie haar krenkt
En tja Valentijn, ze is om van te dromen
zo fraai worden ze nu niet meer gemaakt
Valentijn laat liefde in haar hart stromen…