177319 resultaten.
Zelfzekerheid
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.398 Ik ben al dicht bij je, dat weet ik zeker;
Je verschijnt mij in elke nacht,
Het is als vroeger, warm, vertrouwd en zacht.
Misschien is bijna leeg mijn levensbeker
En 'k zal weer bij je zijn, nog onverwacht.
Ik word soms moe van het ellendig zwerven
In deze warre oorlogsfoltering;
Wist...
Geheimen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Er hing altijd al een moeilijk te benoemen
sfeer in dit huis
in deze kamer
dat haar doet denken aan
haar kind haar kinderjaren
alsof de geur
haar nooit verlaten heeft
nadat haar vader
voordat hij de kamer verliet
het vonnis bekrachtigde met de hamer
als de hoogste rechter
voord...
Zonder kleren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Uit geluid van taalgebruik
is in een onbestemd verleden
uit liefde voor Moeder Aarde
de behoefte om te zwijgen ontstaan
in de stilte die daarna is blijven hangen
deed de mens zijn kleren uit
uit liefde voor Moeder Aarde
en ging voortaan naakt door het leven
onder het helderblauwe hemelfr...
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Wanneer de avond op roze slierten vaart,
daagt met neveltred de weemoed
die tranen welt in het gemoed,
herinneringen schemeren laat en gestalten baart.
Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
...
Alles omhoog behalve….
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
737 De kassabon geeft een saldo aan, van: hoog
gewoon om te eten, alleen dat.
je bankrekening zucht, nog een week
dan komt er weer vers inkomen.
Het nieuws laat weten dat: inkomen van ouderen
op dezelfde voet doorgaat
niks erbij, nog geen cent,
de kosten omhoog maar ach: dat went,
Pensioen b...
heden gij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
615 de leunstoel
kraakt klaaglijk
de sprei
verspreidt een
urinegeur
de brillenglazen
bieden een
morsig
perspectief
hij zucht
ongrijpbare
aaneengeregen
dagen van
samengepakte
wolken
in een spaarzaam
moment van
klaarte zegt hij
Hodi mihi
cras tibi
heden ik morgen
gij ver...
OVERWOGEN BEDELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De almachtige en liefdevolle God
laat Zijn wonderbare kracht en Geest
vanuit eigen adem en scheppingsdrang
mild naar de aarde toe zweven
om versnipperd over te gaan
in menselijke zielen
het geschonkene betoont zich
groots nietig of ingetogen
soms geweldig indrukwekkend
is door de Hemelse ...
Gouden Kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 In naam van de genderdiversiteit
vervalt het onderscheid van speelster/speler
en telt alleen nog de gemene deler
van rol.. Divers is toch verscheidenheid?
Begrijpt u zelf, jury, wat u weerhoudt
te kiezen voor 't gemeenschappelijk meervoud?
Koffie bij het raam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 Omdat ik tijdloos koffie drink,
neemt koffie me mee op reis,
terwijl ik door de ramen kijk.
Door het venster van de tijd.
Ik droom van oude koffiehuizen,
die heden nog in Mekka's staan.
Een koopman van de VOC zie ik,
opnieuw naar Mokka gaan.
Terwijl ik geurige Birdsong proef,
hoor ik ...
Vele jaren geleden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 Als je nou tegenover ons zat
met het liefdesvuur in je ogen
zonder die berekenende blik die onze
economie voortbrengt
en het arme volk laat tellen;
elke cent
maar waar vinden we de stem terug
die het gehele
volk omarmd heeft?
Het is vele jaren geleden.
De vonk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik zie de vonk
die overspringt
uit de levendige
communicatie die
langzaam in debat
zijn lading vindt
argumenten kleuren
de toon die als een
droom gestalte krijgt
zichtbaar in gedeelde
werkelijkheid al aan
de oppervlakte drijft
nog zijn het
gedachtenspinsels
die haken naar de
ech...
LICHT (haiku)
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
515 -----------------------
------------------------------------
regen op het raam
een wolk schuift voorbij de zon
de meeuw zweeft op licht.
------------------------------------
----------------------
Niet te filmen
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
583 Het oude gouden kalf gaan ze nu doden
Zoals in vroeger tijden Mozes deed
- toen broertjelief een afgod had gesmeed -
En hij de berg afkwam met 10 geboden
Genderneutraal: man… wat een nobel streven
Maar gaan ze straks een vaars- of stierkalf geven!
Glas
gedicht
2.2 met 339 stemmen
37.661 Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven.
Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was.
Buiten ging het leven door, maar 't hare
ging niet verder dan het glas.
Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vr...
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 O, tintel’ uw hart in de druk van uw hand:
Ik dank voor een vinger twee, drie!
Ik walg van een kneepje, koket en pedant,
Een pink van een man van genie....
En, vrindlief, uw bevende, klevende hand
Is waarlijk mijn antipathie!
Verstijve de hand, die de hoveling speelt;
Beleefde, ve...
Trouw
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
540 In voelen, denken, dromen
ben ik tot jouw hart gekomen
daarom ben ik de vijver
die in de winter bevriest
om met je ijver na te denken
in de lente ben ik een vlinder
die voor je danst in het zonlicht
de bloesem van een fruitboom
het maanlicht in de donkere nacht
en je wordt lichter d...
Ontwaakt uit een droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Uitgeput val ik in slaap
in het uur dat de zon hoog aan de hemel staat
Vreemd is het in een droom te aanschouwen
hoe dat er vanuit de hoge toren
Bekleed met mos en spinnenweb
naar me wordt gekeken
alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout
om alsmaar
hogerop te klimmen
Geperst ...
Thuis zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Laat
Dat vechten maar
Gewoon er zijn
Is genoeg
Dat brengt
Je thuis
Melodie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 de rietstengels slaan
de maat van de melodie
in de zomerwind
Herfst 2021
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 We kunnen het niet vatten
het is nog maar augustus
en de zomer geeft al een afscheidskus.
Waar is de zon gebleven
met een klein beetje strandleven.
Overal buien en onweer
het leek herfstweer.
We konden niet genieten
de wolken begonnen met regen te gieten.
Bloemen konden niet meer bloeien.
...
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.
Dat we ver...
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
519 de droom
in je stem heeft
mij meegetroond
naar vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warm...
Marathon
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
786 Ik vind een marathon echt driemaal niks,
Toch zal ik bij het langeafstandslopen
De concurrenten ongenadig slopen.
Hoe ik dat - intrinsiek gedreven - fiks?
Ik loop voorop in zéér gestrekte draf,
Want des te eerder ben ik ervan af.
SCHERTS
poëzie
3.4 met 10 stemmen
4.639 Ongevoelig, ruw, koelbloedig
Mag de scherts niet zijn;
Vrolijk, vriendlijk en goedmoedig,
En niet scherp, maar fijn,
’t Lachje, dat zij op doet rijzen,
Zij noch wreed noch wrang;
Glimlachje op de lip des wijzen,
Kuiltje in poezle maagdenwang.
VIII
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.482 Wij stonden in de keuken, zij en ik.
Ik dacht al dagen lang: vraag het vandaag.
Maar omdat ik mij schaamde voor de vraag
wachtte ik het onbewaakte ogenblik.
Maar nu, haar bezig ziend in haar bedrijf,
en de kans hebbend die ik hebben wou
dat zij onvoorbereid antwoorden zou,
vroeg ik: waarove...
Oh ik snap best dat mensen haperen bij vaccinatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Begrip, ja dat heb ik wel, soms iets teveel denk ik dan
maar als hier iemand binnen komt en geen afstand houden kan
dan is dat een ander verhaal!
Privacy ligt op ieders lippen, ‘t is een werkwoord geworden
echter als dat werkwoord levens moet gaan kosten
dan word ik minder sociaal!
Als j...
Grijze wolk.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
631 In het hoge gras
ligt zij onder zonneschijn.
Dan een grijze wolk.
Overdenking
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ik overdenk mijn leven,
het duurt nu al zo lang.
Ik kom al mijn fouten tegen,
toch zijn ze niet meer van belang.
Omdat ik er steeds van heb geleerd,
met steeds meer onderscheid
mijn eigen domheid kan aanvaarden
met een rustige zekerheid.
Kijkend naar mijn kinderen
zie ik dezelfde kwaal....
Het leven is:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 modderen,
dobberen en
soms hard
zwemmen
maar vooral: genieten,
amen.
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 we zouden
als spreeuwen
bij elkaar
zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken...