4016 resultaten.
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 De avond tingelt als een theehuisje aan de horizon; maar de stormen
daarachter, het versplinteren van hout en de wrakken die elkaar
angstig opduwen in de haven.
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen.…
Je kunt het niet meer overdoen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
993 De avond valt in, het eten is achter de rug,
de koffie pruttelt, je kunt niet meer terug
En evenmin kun je het overdoen
De nacht valt over de stad, lampen gaan
stuk voor stuk uit, ’t wordt donker ’t wordt nacht
Die je niet meer kunt overdoen
Net als het leven, de start, de aanvang,
het verloop en het einde
Nooit een herkansing, nooit…
Jong als de lente
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.103 Fris uit de winter,
jong als de lente,
deze parel uit de nacht
Dan 's avonds
na haar douche
is ze weer schoon,
is ze weer zoet
en luistert ze zacht
naar een verhaaltje van Jip
en van Janneke,
tevreden haar oogjes
en een mondje
dat lief naar mij lacht
Het was weer een dag
om nooit te vergeten
zonovergoten.…
Een doordeweekse dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 ’s Morgens bij het zeer langzaam ontwaken
Zie ik ’n lijst van onvoltooide werken
‘k Geef de schuld aan de winkels die staken
En ook aan de slome stadhuisklerken
’s Middags kook ik ’n heerlijk noenepotje
Soms lekker maar veelal wat aangebrand
Een kippenbout of een gerookt sprotje
Geen nood ik zet ’t boeltje dan aan de kant
’s Avonds denk…
Verliefdheid blijft
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
740 Zij komt in de avond met de maan
een gebogen lijn van licht
het hartenbeest, de hartenvrouw
In de morgen maakt zij zich los
uit de armen van de slaap
wijfelt tot ik haar wakker kus
haar ogen glinsteren me tegemoet
Op de vraag welke zij verkiest
aarzelt zij even: de soorten
schikken zich in haar hoofd,
haar keuze valt…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
548 Het heeft niet aan de woorden gelegen
of aan de klank, het geluid van jouw stem
de melodie die klonk op een avond in de regen
de gierende remmen van een late natte tram
of dat je naast me stond, in een bushok
zonder bestemming, maar met een sigaret
ik bedwelmd door de kleuren van jouw rok
belande die nacht alleen met jou in bed
toen je afscheid…
Nieuw
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 er vloog een meeuw voorbij: hij liet zijn spiegelbeeld
na aan het water, gevallen binnen rimpels die wat kringen draaiden
rond hun kern
stuurloos kolkte nog meandering langs witte plooien tijd
vaag verweven met ooit
ik droeg mijn uren, een ander leven lang
morgenstond en middagtij, tot in langgerekte avonden
klonk er toen een lied
als…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 De herfst komt langzaam, heel langzaam
met trage avonden en huiver rond de uren die
voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
TV
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.687 voelt ze diep van binnen soms iets knagen
een onbestemd gevoel van onbehagen
al maakt berusting schuchter haar entree
hij slikt manmoedig bittere verwijten
die zij in boze buien kribbig spuit
het is te laat voor weerwoord of gemuit
hij wil geen oude wonden openrijten
het leven blijft beperkt tot dagen slijten
zij zet de televisie ’s avonds…
Ontboezeming*
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
510 althans niet
Echt zou kunnen beheersen
'k Heb mijzelf echter altijd
Goed tot red'lijk goed in de hand
De controle heb ik
Eigenlijk altijd gehad
Echter zonder dat ik wist
Dat jij onze aarde
Bewoont op de wijze
Van iemand die verlangt harts-
tochtelijk te beminnen
Terwijl liefde haar van alle
Kanten lijkt t'ontglippen
Herinner je die avond…
IJzervreter
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.790 Vroeger was er een beroemde voddenboer,
die eruit zag als een reggaeman, maar
dat was een echte zwerver, de ijzerboer
zit 's avonds gewoon in zijn verwarmde
huis naar een film over agressieve
ruimtewezens te kijken, terwijl zijn
vrouw hem een vierde biertje aanreikt
en hem tipt over een gedumpte wasmachine
een paar straten verderop.…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 een bankje op een lommerrijke laan
als rustplaats bij het zomerse flaneren
bevolkt door oude dames, dito heren
die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft…
OPSTAAN !
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
808 …..Blijft de reden waarom ik des avonds vroeg
te slapen wil, 't is om je zo snel mogelijk
weer te kunnen zien als je ontwaakt.…
TEGEN MIJN WIL
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
767 ritselden krakend door het nachtelijk kil
Ik zou mijn lieve schat thans ontmoeten
het schijnt echter dat zij dit niet meer wil
Gedroogd traanspoor over mijn wangen
en mijn ogen zo lange reeds uitgeweend
Sterven doe ik van onvervuld verlangen
naar een lief, wier hart lang is versteend
Zachte schreden door het donkere woud
uren zijn er sinds de avond…
VERLANGENDE BLIK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 's Avonds loopt een kind peinzend achter het huis om,
ziet door zwarte boomkruinen het sterrenrijk:
hoge èn verzonken hemels binnen bereik
van één wijd, overweldigend vorstendom.
Benauwend klein is de wereld rondom,
glazen wanden onder duwende lucht gelijk.…
Oma's memo
gedicht
2.2 met 162 stemmen
27.506 zo eindigt ook haar kunstgebit
met gouden stift, dat nu nog elke avond
in een glaasje gaat, straks in een kist.
------------------------------
uit: "Dikke mensen", 1990.…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen
via geheime kleurcodes
's Avonds…
Potdicht (3)
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
577 Mijn moeder gaf hem mij,
de avond van haar dood. Daar ging ze vrij,
de kleine stalen wijzer van een klok.
Prinsjesdag. Ik zie zijn stok daar staan,
al zeventien jaar, warm tegen de muur,
de schoorsteen: eerst turf, dan cokes, het uur
vlam van groei en goud, van gas, ontdaan.
De lente kruipt in elke knop, geboeid.…
Het baden in zee
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.446 Geen avond ooit schoner;
't Loopt alles ons mee.
Op! jeugdige knapen!
De zon wil gaan slapen;
Kom! baad u in zee!
Het westelijk luchtje
Doorgolft met een zuchtje
Mijn flodderend haar.
Twee zeeën begroeten
Mijn kletsende voeten;
Ze omarmen elkaar.
Zie 't Noorderzout blinken!…
Luieren
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.660 Alle avonds fluit bij dat klein huisje ginder
Een jongen de vermoeide wereld stil.
En zoals aan een grote bloem een vlinder
Zich vastklemt met behaaglijk wiekgetril,
Weet ik van ver uw stralende ogen wenken
En kan nog maar alleen aan u gedenken.…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 dagen gaan en dagen komen
ochtend, middag avond, nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 in de winter koopt hij me een groene muts,
want die kleur past bij mijn ogen, zegt hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 wat is toekomst
als de avond al valt
kan ik morgen nog zien
als voorstelbaar
zoals ik in mijn jeugd
naar dat wat komt
nog als onbevangen en
eeuwigheid ervaar
mijn vel
rimpelt, verdroogt
doch de ogen
zien de schoonheid
almaar meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg…
Hart van stapel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
694 't Is avond en ze praten met elkaar.
'Ik ben een hetero,' bekent-ie haar.
Ze zegt: 'Ik ook.' Dit schept meteen een band.
Nu vat-ie moed. Hij ziet 'r als z'n bruid.
'Het lang alleen zijn', zegt-ie, 'ben ik moe.'
Ze zegt: 'Ik ook, ik ben aan trouwen toe.'
Bij beiden is het hoge woord eruit.
Wat is ze mooi in 't schijnsel van de maan.…
Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.751 van
een vrouw die liefde beheerst
wordt leven weer écht LEVEN
Jij bent de kracht die
mijn leven leidt; meer nog stuurt
in de richting van ware
Ontgonnen liefde
slechts voorzien van nieuwe kans
van verdriet ooit aangedaan
'n Liefdes-aria
Zangstuk met begeleiding
vol passie met massage
Jouw kus beweegt na
Op mijn tong van die avond…
VIJFTIEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Haar jeugd werd haar brutaal ontstolen
vijftien jaar geleden door een gore vent
‘s Avonds fietste zij toen van school en
werd, naar zijn woorden, eens verwend
Haar eerbaarheid werd haar ontnomen
brutaal dwong hij haar op de bosgrond
In acht minuten roofde hij haar dromen
terwijl zij hevig bloedde uit haar mond
Vijftien jaar geleden, dat…
Heimelijk verlangen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 Amsterdamse armoede
die verlangt naar jungle
tussen Spaanse kastelen
onder zomerwolken
die verhalen vertellen
die jij bent vergeten
in dit lenteland van leven
het is de vrucht
die het sap doet smaken
de bloem
die de bij zal lokken
het water
wat de rivier doet stromen
het is mijn geluk
wat bij jou niet op gaat
het is bijna avond…
een voorjaar
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.441 verkankerde stamvader
die winteravond in stilte verrast was
omhoog kijkend door zijn meelevende uitwas
zag hij zijn bestaansgrond de hemel aanraken
met onwennige tuilen, bleek als zijn merg
hij bloeide wat hij ontgroeid was, aan duivelsbrood
had hij geen boodschap, kindersneeuw gaf hem voorsmaak
van engelkruid manna bloedmarmelade
's avonds…