3890 resultaten.
Duurzaam zonder kosten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 wij dachten
garen te spinnen
van de warme wol
in genoegzaamheid
konden niet
steeds opnieuw
beginnen dat vuur
vlamde niet meer
met alle hulp
en verzorging door
coaches schuifelden
oudjes de deuren langs
die wonderwel
een cirkel vormden
waar zij elkaar niet
meer konden groeten
dat was hen ontgaan
maar in hun kort
bestaan zat al…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
Airwaves
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
541 Het centrale zenuwstelsel van
de dichteres
wordt doorgaans 's ochtends
op gezette tijden na de wekker
of radio op smartphone of
bij volle maan de rode haan
geactiveerd en non-verbaal
naar buiten toe gekeerd
reeds voor de bel van deur
of school danwel de telefoon
licht heel de onderhaarse binnenwereld in haar op
haar brein loopt…
Airwaves
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 net een mail gestuurd
die zo ineens is weggefloept
met de noorderzon verdwenen
in the cloud, gone with the wind
naar 't dak der wereld, Himalaya
maar gelukkig just in time
through the airwaves neergedaald
in 't land waar jij je nu bevindt
eerst ging ik overal op zoek
keek onder tafels stoelen banken
zelfs achter zware ijzeren deuren…
Onverharde weg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 Voor het niet meer lukt
om de kieren van ramen
en deuren af te dichten
tegen verraad, moeten we
andere risico's nemen
om onze dromen te behouden
Tot het niet meer lukt
om met handen en heupen
onze onmacht met elkaar
in liefdesliedjes weg
te dansen en mee te zingen
met het geluk en het verlangen
Dan samen met ogen en lippen
te dansen…
TROOST
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
767 betekent het zoiets als
afsluiten en accepteren
of pogen bergen tot heuvels
te reduceren door ze af te graven
het gemis in oude verlaten mijnen
bewaren - de hoop voorbij zijn of is
het een deur op een kiertje
een leugentje om bestwil
een duwtje in de rug
het sloffe crackertje dat met
kruidenkaas wordt besmeerd of
een voorzichtig…
Meer dan Geluk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
396 Hoefijzer
boven de deur, krom maar trouw,
Gelukskatje
zwaait zichzelf moe op de vensterbank,
Dromenvanger
vol dromen die niet van mij zijn,
Scarabee
eeuwenoud, zwaar van betekenis.…
AFSCHEIDSHUIS BRENGT SCHERTS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
396 De speeltimmerman
hertstelt zijn deur, waarachter
plaaggrapjes schuil gaan.
Onder vioolwijs
gaan de mensen naar buiten;
bloemenpracht beurt op.
Muziek, bonte bloei,
een verkwikkend regentje
sterken levenszin.
Klanken en kleuren:
Zuylen, Breda 's begraafpark
is vol blij vertier.…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 kinderen die ze nooit meer zag
alleen op dat schilderij
maar nu kon ze het
niet meer vinden
ze hadden het vast ergens
anders opgehangen
en haar dat niet verteld
waarom gebeurde dat steeds vaker
ze kon bijna niets meer vinden
alles lag ergens anders
of misschien zelfs weggegooid
ze wilde naar haar schilderij
stond op en liep de deur…
Notitie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 kasteel dat we passeren
waar danseres Isodora,
‘k verlies me in haar
en de auto met haar twee kinderen
die dan te water
zij toch weer verder dansen gaat
en met een sjaal om het leven
zittend op een zomp in de Berkel
ik stap uit
loop naar ons verblijf
pak mijn boek
lees de Joodse verhalen in Rusland
van Babel,
daar,
voor de deur…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 En zie: deuren bewogen.
Niet omdat liefde verdween,
maar omdat zij eindelijk
vorm kreeg.
Want liefde zonder tanden
wordt betreden.
En kwaadheid zonder liefde
brandt alles weg.
Maar samen
zijn zij het hart
dat klopt,
en de vuist
die weigert los te laten
wat nauw aan je hart lag.…
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
397 de woorden
die hij zocht
op de muren
het scherm
benauwen
vernauwen hem
maar als hij
de vogels volgt
in vlugge formatie
duikend
in de toekomst
die te na komt
over die lijn
die middenlijn
deze witte regels
als witte muren
schurende deuren
op losse kieren gezet
dat drukt de pret
zogezegd
daarom refereren
‘zijn’ vogels ook…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring
licht op tussen torren
de wind slaat een deur…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 Misschien zegt mijn
huis het ook, maar
stiller, zonder strijd
in dozen op de overloop,
in spullen verzamelt
in de loop der tijd
een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren
de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal…
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Er waren muren met dingen
deuren en ramen die open konden
en ook weer dicht gingen
aan stoelen zeker geen gebrek
een eettafel en kasten
twee fauteuils én zo’n skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt warme schittering.…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 De deur naar het nest zat op slot,
maar ik wist het slot eruit te zagen,
ik werd eerst door de slechtvalk bespot,
zij was bang dat ik haar kwam verjagen,
maar daarna zijn we samen weggevlogen,
we hebben een heerlijke vliegtocht gemaakt,
de foto's zijn helaas teveel bewogen,
maar we zijn nergens uit de koers geraakt.…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 En soms gebeurt het
dat wat gisteren onmogelijk leek
vandaag voor onze deur staat.
Kennis meet de wereld.
Verbeelding geeft haar
een andere vorm.
En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
Treinen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
16 Door de vuile ruit zag ik
de donk’re langgerekte wolk,
onder haar witte watten
op een lichte horizon
Na de overstap sloeg ‘k
maar geen acht
op de witte proppen,
ingeklemd naast mijn stoel
en zag de lange wolk
aan d’ ande’e kant
de wolkjes onder wit weer
Ik las het woord Welcome
op deur naar eerste klas
En zocht Welcome naar…
altijd en overal
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.687 Nu de storm is gaan liggen
en zeker weet dat zij
wel wat zou willen
zou ik het van de daken willen schreeuwen
en al loop ik alsnog
tegen gesloten deuren aan
aan of uit
langzaam maar zeker
lopen wij vooruit
alleen via de achterdeur
want die staat nog op een kier
en als je zachtjes doet
lopen op je tenen
zoals dat waarschijnlijk moet
alleen…
OP GODS GENADE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.987 Beedlend langs de deuren, vragen
wij het kleed dat, afgedragen,
onze naaktheid dekken zal.
Langs de wegen, vroeg en spade,
dolen wij, op Gods genade,
dorpen in en dorpen uit,
tot ons, oud en onverdroten,
eens de slagboom wordt gesloten
die ons rustloos zwerven stuit.…
Het hoogelaand
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.784 Het is de lucht achter Oethoezen
Het is t torentje van Spiek
Het is de weg van Lains noar Klooster
En deur Westpolder langs de diek
Het binnen de meulens en de moaren
Het binnen de kerken en de börgen
Het is t laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zörgen
Dat is mien laand, mien Hoogelaand
Het is de lucht achter Oethoezen…
Het beest in de kelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 ben niet bang
heb niets te vrezen
omdat het wezen mij vertrouwd
De buurvrouw durft niet meer naar binnen
wordt van de gedachte koud
dat hij kruipend langs de buizen
vergezeld door 100 muizen
zagend, knaagt aan kelderhout
Ik ben niet bang
heb niets te vrezen
omdat het monster mij vertrouwd
De buurman is me toch een angsthaas
heeft deur…
hoorden stilte in geluid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.029 ik ontmoette zacht
je lach, de deur
was al ontsloten
ik kon zo naar boven
wetend dat je me verwacht
in je ogen zag ik voorjaar
de sneeuw en vorst voorbij
kou hielden we buiten
in de zon achter de ruiten
voelde de lente zo nabij
we kusten keer op keer
en juist die rust
buitten we uit door
luisteren zonder woorden
hoorden stilte in…
DODE KAT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.448 Een open deur, kat glipt naar buiten,
doet een plas, rent na het krabben
de oprit uit, pardoes de snelweg over.
Plots gevangen in koplampenlicht,
gevolgd door doffe bons. Roerloos
bekeken, dode kat, ongeruste stemmen.
Het verkeer raast voort.…
Smidse (een herinnering)
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.076 te brandmerken
en de kinderen joelend
de smidse uithollen
zijn ze de halfduistere
magische ruimte binnengedrenteld
langs de geblakerde muren
tot bij de zwoegende blaasbalg
tot bij het vuur
tot bij het aambeeld
waar het gloeiende ijzer
vorm krijgt
tot bij het sissende koelwater
tot bij het rustige paard
in het lichtvlak van de open deur…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang; sijpelen binnen in kamers met
deuren…
Invasie
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.103 zitten
tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed
Hij leek niet erg op de dampkring gekleed
doch iets scheen hem inwendig te verhitten
omzichtig opende hij het tuinhek met gratie
doorknarste het grindpad naar het voorportaal
alwaar hij aandachtig m’n naamplaat bestaarde
Mijn stoute schoenen bleven niet lang meer op aarde
nadat `k bij de deur…
Invasie
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.172 zitten
tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed
Hij leek niet erg op de dampkring gekleed
doch iets scheen hem inwendig te verhitten
omzichtig opende hij het tuinhek met gratie
doorknarste het grindpad naar het voorportaal
alwaar hij aandachtig m’n naamplaat bestaarde
Mijn stoute schoenen bleven niet lang meer op aarde
nadat`k bij de deur…
Onderbekende voorraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.104 Eenzaam zijn de woorden
die het verste reiken
ze komen uit een onderbekende voorraad
van bovenhoofdse begrippen die zwellen
als de vrijheid stroomt
die woorden zijn versierd
eerlijker dan groepse praat
waar ze palen stellen aan
stroming en open deuren
rijker dan plastische prentboeken
met vetzucht bedreigde grenzenloosheid
als de kracht…