5642 resultaten.
Zwarte gronden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
182 Je werpt de muren op
zoals een Griekse dichter
dat ooit perfect beschreef
in geen ontsnappen
aan de eenzaamheid
alleen alsmaar alleen
maar autisme is geen ziekte
het is iets anders zijn dan anders
wat vaak als normaal wordt gezien
ik werp geen blinde muren op
en sta open voor iedere waarheid
zolang het maar niet jouw leugen is
ik…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
137 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 .
----------------------------------------------
uit: 'Dichter', de Bezige Bij (1995)…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Er liggen weinig parels tussen
vandaag en morgen
maar de herinnering
van een willoze wees
in een opstandige nacht
maakt de schoonheid des te groter.…
ARS MORIENDI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
2.161 Wanneer ik op mijn leven terugblik
zie ik louter onenigheid,
een kille, onbegonnen strijd
om des keizers baard, die ik
besloten heb maar mee te strijden.…
Het Zwarte Schaap
gedicht
3.5 met 151 stemmen
25.689 Des nachts kijkt niemand uit het raam,
want wie weet waar het dan kan staan
en als het ooit wordt weggebracht,
laat het een vuurspoor in de nacht.
Het zwarte schaap staat in de sneeuw,
het staat er langer dan een eeuw.
---------------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten (1947)…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de dag begon, des…
SAMEN GEWANDELD.
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.434 We hebben weinig gesproken
maar genoten des te meer
en als het aan mij ligt
doen we het morgen gelijk weer.
De smalle paadjes van het bos
waar honden en kinderen speelden
waar we onze ogen uitkeken
en ons geen moment verveelden.…
Magiër
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.533 Statig stapt hij heen en weer,
de spiegel toont zijn eeuwigheid,
jeugd verdween al reeds lange tijd,
tegen de tand des tijds is geen verweer.
Zijn lange baard verbergt de lijnen,
van een ruw en oud gezicht,
en in het schemerige lampenlicht,
lijkt hij stilaan weg te kwijnen.…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Over de wateren donderend de stem en bliksemend de vinger
die splijten kan in een punt des tijds.
Ik bibber en ik bid.
Gerardus wil weten wat ik doe. Ik zwijg in alle talen.
Mijn schaamte is een schild een pantserplaat
impasse.
Eindelijk verschijnt het licht
in zevenvoud
subliem.…
Étude d'Amour
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.163 Je bent mijn grootste valstrik
en sinds ik voor jou viel
oogt alles valer want jouw aanblik
kocht met valse hoop mijn ziel
Je oogopslag vertelt me droog
dat ik geen hoge ogen gooi
maar ik zal vechten, oog om oog
mijn oogappel, wij twee zijn mooi
Ik ga niet zonder slag of stoot
vertrouw me, ik zal slagen
ik kleur des liefdes slagveld rood…
Voorgoed verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
555 er even bij stilstaat, omdat
je even niets beters te doen hebt, blijken
de anderen al lang van de aarde verdwenen:
de geur van dood en aarde, vredig voorovergebogen,
toevlucht zoekend in vage herinneringen,
een bekentenis als een zwaar gewicht drukkend
op je hart; voorgoed verloren in de absolute stilte:
het geheugen versteend door de tand des…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 hoe zij vanuit het afbrokkelend heden zich des
te steviger vastklampt aan lang vervlogen jaren
zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer…
Herinneringen aan Wateringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 drijven mijn gedachten terug
naar een plek als Wateringen
Naar een dag van herinneringen aan
flirt en vertier
waarbij de liedjes ons als muziek
in de oren klonken
en het bier in het vochtige gras
vergoten vloeide en de massa naar
testosteron en transpiratie stonk
Ik verloor geenszins mijn wilde haren
met krakersgloed en hanenkam
Met de tand des…
Tussen vuur en haard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
484 tussen vuur en haard
Dan het licht in ere herstellen
in den minne schikken
tussen werkelijk en waar
De bladeren zijn als engelenvleugels
die spiralend dwarrelen
waar ogen schijnen
Denkend aan een vloeiend moment
raakt jouw vlinderige blik mij aan
Vonkend in het licht van jouw bijzijn
herleeft onze passie
voor de alomvattendheid des…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid
laat ik je onbezonnen
in het nieuwe herleven
tonen de vruchten des…
Ach, blijf met Uw genade
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.267 Ach, blijf met Uw genade,
Heer Jezus, ons nabij,
opdat ons nimmer schade
des boze heerschappij!
Licht Gij ons met Uw stralen,
o, Licht der wereld, voor,
opdat wij niet verdwalen
of struik'len op ons spoor!
Vervul dan met Uw zegen
onze armoe, rijke Heer,
en zend op onze wegen
Uw kracht en goedheid neer!…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 Je kunt het proeven
Het geeft je alle troeven
Je kunt het zelf maken
Voorzichtig schreeuw je het van de daken
In gezondheid kun je blaken
In tevredenheid kun je goed vertoeven
Gun het anderen die je raken
Bied hulp aan hen die het behoeven
Waardeer meer in het klein
Leer je geest te verbreden
Haal kracht uit je pijn
De trap des levens…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
GELOOF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Had onze aardbol
meer land en minder water,
dan zou de wereld
nóg ingewikkelder zijn,
des te heviger twisten.
Wat matig bevalt...
Het wilen bestrijden of
liefdevol dulden?
Een nieuwe levenskunst luidt:
"Zoek strenge verdraagzaamheid!"
De wereld woedt voort.
Draaikolken van het heden
haasten zich naar de toekomst.
Nieuwe tijd?…
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.907 Pelgrim, door de dorre zanden,
Van dees rampwoestijn!
Laat de dorst uw keel verbranden,
Doet de tocht u pijn,-
Eéns wordt al uw leed gesust,
Elders rust.
Ja, het leven is doorweven,
Met veel smart en rouw;
Maar Gods woord is ons verbleven,
En Gods woord is trouw;
Worde ook 's levenslamp geblust,
Elders rust.…
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 Te winter was zijn schoonheid als
een beeltenis
des levens; koud en ijdel, zo
de schaduwe is.
Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.…
Fabels van Wilders (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
408 Hoe eerder des te beter dat ze gaan.
Maar islamieten die toch willen blijven
die moeten, echt het is een pracht idee,
beloven: Aan sharia doe ‘k niet mee
en dat met een verklaring onderschrijven.~
Zo langzaamaan begin ik te geloven:
Het zit bij Wilders echt niet goed, daarboven.…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.…
Zal Hij het me vergeven?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
555 Ooit heb ik op de zondagsschool geleerd
-‘k was nog heel jong, hooguit een jaar of negen-
dat wat ik deed vaak slecht was en verkeerd
maar Lieve God die zou het me vergeven
Op dat soort zaken werd ik getrakteerd
des Heerdaags in mijn prille jonge leven
Het werd me op de zondagsschool geleerd
als knaapje, van pak weg een jaar of negen
De…
Stille armoede viert kerst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
739 Arme gezinnen; soms soep op
de straat van het Leger
des Heils bij een 'stille nacht'
's avonds laat.
De bezongen verwachting over een
gevoel van warmte dat geen
plaats meer vindt bij vele mensen
thuis; maar zich voedt bij het
sterrenlicht op de straten dat zich
aan de hemel vormt tot een kruis.…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 als mijn spreken me vertaalde
met de boeg als scheepsgerei
dat aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad
verliet ik de zee der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs…
heimwee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 ik betrap mezelf
op een vleugje
heimwee naar het
oude Frankrijk
Hotel des Alpes
tout le confort
A Die route de Gap
en de Grand Garage
van A.Saviard
Centre Ville
waar je destijds
terecht kon voor
een Peugeot of Simca
de snel vervagende
schildering op de
oude muur in Pontaix
maakt weemoed in mij los
met het glas pastis op het…
Geen dag behoeft hetzelfde te zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 Een verandering des
te meer. Pretlichtjes in de
ogen wel bewogen. Het leven
behoeft niet saai te zijn.
Verbazing wekt het ook morgen
keer op keer.…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote roest strepen langs zij.
Het deert hem niet meer wat men zegt.
En toch steekt het hem dat hij een soort attractie is geworden.
Het enige waar hij nu nog op moet wachten is de snijbrander....
Vaarwel ouwe roestbult!…