4358 resultaten.
Schoonheidsbeleving
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.251 Ik hunker naar contact met haar
en twijfel, doch besluit het maar te wagen
om luid het nieuwe versje voor te dragen
en dan te wachten op d'r commentaar.
Ik start: 'De paarse hei is wondermooi'
en zie tersluiks, dat zij bekoorlijk lacht.…
Zelfbeklag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.319 De dansvloer knarst
Onder het hees gebulder van narren
Die het jaar uitzwaaien
Ze zit op een barkruk genageld
En toch wrik ik haar los
Met een koevoet als het moet
Draag haar naar de grote markt
Til haar op de hoogste sokkel
Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen
Meer en meer krimp ik in een huls
Dolend van deemoed
Vind ik de…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Zolang straten
en pleinen de namen van schilders en schrijvers dragen.
Belachelijk klein was de landkaart in de serre
waarin thee werd gedronken
en het groen van Canada het won van de zon.
Een gunst van de dag.…
Aan de namen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.994 Ik hoor niet thuis tussen alle namen
gezichten uit een ondraaglijk verleden
hoe dichter bij het heden
hoe minder de pijn maar steeds aanwezig
als Atlas draag ik de wereld op mijn schouders.
Met verbitterde tegenzin
scandeer ik de namen voor mij uit
walgend van mijn eigen woorden
maak ik er maar vlug een einde aan.…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 De vraag is : draag je leven in je pit
of ben j’als zaad niet meer dan poederstof
waar hoop noch droom, maar enkel dood in zit ?
De kern is : toen het jou en God betrof,
-die hogere dimensie- vond je dit
materie die de moeite waard is, of … ?…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 Maar niets is hier voorgoed gedaan,
er zal opnieuw weer hoop gaan dagen,
we zullen zin en vrede dragen
en rechtop in het licht gaan staan.
-------------------------
Uit: septemberkruid…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 uitgestrekt als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig…
zieltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.032 draag het mee
dan ben je begrepen
begrijp je dan niet
dat jij vernietigt
niets wetend
alleen van duister
niet in het licht
maar ook erg zeldzaam
zo uniek.
strijders van preken
dat zeker niet.…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 Laat doof en blind mij - ik kan niet dragen
De telkens valse dageraad...
Wanneer zal eindlijk mijn zon weer dagen,
Die alle schemerschoon verslaat?…
een stille Haagse straat
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.066 er heerst totale stilte in de straat
de stoepen blinken door 't veelvuldig vegen
hier zijn fatsoen en welvaart neergezegen
de huizen staan erbij in vol ornaat
een straatje weltevree en welgelegen
bewoners ogen netjes en kordaat
oneffenheden worden wijs verzwegen
het perk is in een aangeharkte staat
wat struikjes dragen fleurig bloem en blad…
Vliegende non
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.292 Mijn tante Eugénie
liet mij paardjerijden
eerst op de knie en later
op haar rug, ik was drie
in het klooster, waar ze woonde
Ik hield haar stevig vast
door de gang van het convent
gezeten op mijn zwarte ros
"Genieke" hinnikte zij
mijn spontane lachen los
Ik draag haar met me mee
en soms als ik mediteer
zweeft zij in mijn zicht
onverwachts…
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.529 De luchten hangen vol dagen, -
De dagen hangen vol smart…
Ik zal te zwak zijn, om te dragen
Wat mij de wereld tegen-sart;
Ik zal te ziek zijn, om te wezen
Wat uw wil star me tegen-slaat,
O mijne dade’ : allene wezen
Die door ’t gewoel bang henen gaat.…
Nachtkou
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
940 een gemarmerde en gespierde schoonheid,
gebeiteld in hart en geest wil ze
omhelzen, vasthouden, nooit vergeten
hoewel deze lippen koud zijn, gevoelloos,
deze armen haar niet dragen, deze ogen
niet kijken, maar staren, leeg en dood
in verlangen proeft ze een warme huid,
laat haar lippen dwalen en verpozen,
luistert dromend naar een stille…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
..........Behalve zij...........
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.315 In hun ogen zag zij wanhoop
En hoewel zijzelf op instorten stond
In haar ogen zagen zij hoop
Op een betere morgen
Misschien niet zoals gisteren
Maar misschien met minder zorgen
Zij vertrouwden op haar
Een last die zij nog net dragen kon
Het was zo ontzettend zwaar
Om te zeggen dat het goedkwam
Terwijl zij als enige besefte
Daar was…
naar hier of in Hyderabad
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.599 in jagende wolken
zie ik je staan
in die luchtkaravaan
span ik mijn mooiste kameel
om jou te gaan dragen
we reizen langs
duizenden fata morgana's
drinken exquize elixers
pleisteren rust en proeven
van stilte in groene oases
ik splijt alle rotsen
voor het vloeiende goud
in juwelen laat ik je baden
wacht tot een huwbare nacht
als sluiers…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Ook is dan mijn hoofd te zwaar
Kunnen mijn schouder hem niet meer dragen
Dan kruipt langzaam vanuit mijn nek
De pijn omhoog, ik kan het niet verdragen.
Op deze dagen loop ik liefst
Kilometers lang ver weg
Langs wegen en over paden
Ik ben gewoon dagenlang kompleet van de leg.…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine witte duif
de tochten worden je teveel
ik kan niets dan angstig vragen
of je de moed nog hebt te stijgen
om de vrede van je groene twijgen
achter alle bommen aan te dragen…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen
Aanbidden of haten, wel of niet
Tegenstrijdigheid is moeilijk te dragen…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil vuur en water temmen
vliegen als een leeuwerik
de orkanen overstemmen
in een eeuwig ogenblik
ik wil beboterd en besuikerd
ik wil gewiegd door zachte wind
ik wil omarmd en vastgehouden
ik wil bewonderd en bemind
ik wil madeliefjes zingen
en ze dragen…
de oostenwind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.212 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
windstreken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
813 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet
tot tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleen zijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend…
oostenwind
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
902 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid…
Wolken met een gouden rand
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
573 Ik draag de sporen van 't verleden
heel hevig in mijn ziel
maar weet weer dat ik zonder schroom
opnieuw voor 't leven kniel.
De vragen blijven, twijfels ook
want er is eb en vloed
maar schelpjes langs het levensstrand
ze kleuren soms mijn bloed
en roerloos blijft verlangen daar
waar anders niets meer brandt.…
bedankt voor de liefde
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.700 me
je ouders, familie en vrienden
ik probeerde je te helpen
maar het was te laat
nu leef je in m'n hart
voor eens en altijd
en als ik weer eens weg wil
terug naar ons, voel ik een speciaal gevoel
het gevoel dat alleen jij me kon geven
het gevoel dat ik niet alleen was
het gevoel dat je van me hield
het gevoel dat ik altijd bij me draag…
Van onder tot boven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 verrekken
ik vraag slechts om erkenning
van mijn wezen met gebreken
snak niet naar de winst van winnen
geliefd zijn is zo zalig niet
als daarmee wordt ontzegd
de vrijheid van het falen
eenvoudig dwalen om te leren
van je fouten en verdriet
maar voldoe de hunker
naar een verder vragen
vertrouwen zal mij lichten
en als mens naar boven dragen…
Een winteravond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
696 Wij mensen moeten toch elkander dragen,
nieuw leven schenken waar de grens bereikt
leek, maar er is hoop, er zal weer lente komen.…
RODE KAART
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.057 Foei, zomaar in de kerk oranje dragen !
Een schande, en het is dus zeer terecht
dat men zo’n schurk het priesterambt ontzegt
waaruit hij nu gelukkig is ontslagen.…