6320 resultaten.
Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Hoe mooi jij bent
jaren meegeteld
zelfs in de groeven
van plaveisel
ik twijfel
met lichamelijk stijfsel
jou te betreden
doch jij hebt mij geveld
jij kwelt
tot in het bot
in mijn verloren hart
zo ik vergat
jouw lieflijk kinderhoofd,
met groot talent,
aan te klagen als
enorme voetenbeul
de dader ben ikzelf.…
ontkenning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Omdat jij niet wil weten
dat ik van je houd
slik ik mijn liefde in
met als gevolg
een steeds groter groeiende vuurbal
die door mijn lichaam raast
op zoek naar een way out
waardoor soms
in een moment van onachtzaamheid
als ik naar je kijk
de liefde uit mijn ogen spuit
en jij
daardoor
ineen krimpt van schrik
en ik
bij die aanblik
snel…
Sloten van verdriet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
860 ik slinger langs sloten
sloten van verdriet
want al ik wil begrijpen
begrijp m'n eigen lichaam niet
ik vergeet allerlei dingen
dingen van alle dag
kijk naar mensen
mensen die ik niet eerder zag
ik kan maar niet komen
komen op jouw naam
huist in mij het stille verdriet
verdriet tekent eenzaam…
Jan, Pier, Kevin en Rachid
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
763 Het schoolgaand meisje heeft haar staart en pony
Henk Schiffmacher een lichaam vol tattoos
En net uit de verdomhoek der taboes
Is goed gestyled gezichtshaar op de tronie
Al wie nu tweet dat hij te kaap’ren vaart
Die liegt*, maar doet dat met een trendy baard
*(de cijfers zijn on line inzichtelijk
De Kaap heeft zelden (zeg maar nooit) bereik…
BALANS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 Lichamen vallen,
geesten duizelen deuzig,
de wereld vergaat.
Ik drink wat koffie
om balans te herstellen
en glimlach naar jou.…
Die normaal gesproken zwijgt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.646 verloren
Lucht komt als
Verstikking dreigt
Niet altijd is hij verloren
Die normaal gesproken zwijgt
Diaconessenhuis Meppel, vrijdag 6 juli 2012
In liefde opgedragen aan mijn schoonbroer Anton van der Giessen, bewoner van de Sleutelbloem, Stichting Van Boeijen, Havelte, verzorgingshuis voor mensen met verstandelijke en/of lichamelijke…
Het teken van het brood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Zijn lichaam
brood in overvloed
Verzamel wat te veel was
- niets mag verloren gaan –
om te delen van
Wie gaf.
n.a.v. Johannes 6 : 1 – 15 en 22 - 35…
Haar lach bloeide op
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 haar handen
hebben bloemen gegeven
vaak nog in de knop
na het ontluiken
kon je de geuren ruiken
haar lach bloeide op
soms was de hulde
een antwoord op morele schulden
die wij niet hadden ingelost
zij heeft ons grootgebracht
met alle liefde en kracht
die zij in het kleine lichaam had
te snel is zij gegaan
maar haar ogen zullen…
pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
877 Het is balen
ik moet weer een hulpmiddel halen
de reuma legt mijn handen stil
het is iets wat ik echt niet wil
bij alles hulp vragen
de pijn die doet mij klagen
zo zit ik eigenlijk niet in elkaar
maar ik heb het nu even zwaar
ik blijf wel positief
maar mijn lichaam is nu gewoon niet lief
een dagje zonder pijn
dat zal toch heerlijk zijn…
SLAAPPROBLEEM...LEES EEN GEDICHTJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
732 Een gedichtje voor het slapen
werkt als een gebed tot God
dan lig je niet te woelen
of te verlangen naar genot
Een gedichtje voor het slapen
werkt als 'n geestelijk medicijn
wat je lichaam laat voelen
dat je er dag en nacht mag zijn
Een gedichtje voor het slapen
maakt zo veel meer mens van je
zowel gapend, wakend en slapend
God, mens…
Kleur Contrast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Want
gaan ze hun witte
winter lichamen opbruinen
of
komen ze gebruind terug?…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…
fillipijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 als moeder Gaia chaos wordt
en wervelstormen baart
die niet zijn in te tomen
als wilde stromen
raken in de nucleaire kern
als gekerm
de straten overmant en
kinderen onbeschermd
tussen vallend puin
wezenloos bewegen
laat mij dan
meer oog dan lichaam zijn
alziend goddelijk oog dat
de gulzigheid van Gaia
doorseint aan het alomvattend…
antwoord
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 de warmte verstilt
door de gedachten verkoeld
vragende ogen
oude pijn verstopt
onder het nieuwe begin
leven in leven
vertrouwen voelbaar
als twee lichamen ineen
veilige handen
de stilte tikt door
afgesloten door ogen
het gevoel nabij
vraag zonder antwoord
het gevoel is het antwoord
antwoord op leven…
PARTICIPATIE-MAATSCHAPPIJ
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.592 Als je niet (meer) wil smakken, zoenen en
snakken naar seks en lichamelijkheid
dan kan je ook nog met een vriend, vriendin, je broer, zus, nicht, neef, tante, oom, oma, opa, vader en/of moeder
gaan samen gaan wonen, leven, participeren;
met of zonder hond, poes of overige huisdieren!…
Bericht van een vogel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Toen alles en iedereen
Dood was, en ook mijn
Laatste hond
Er niet meer was
Bleef ik alleen achter,
Alleen het omhulsel nog
Van een dood lichaam
Met een amper levende ziel -
En was het de streling
Van een vogel die mij opnieuw
Ten leven riep,
Die me maande vrede
Te hebben met het leven
En mezelf weer te aanvaarden
Zoals zij…
Doodgaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Het leven dat langzaam
uit een lichaam trekt,
en wat daar dan achter schuilt,
het "grote onbekende".
Ik hoor ook nooit iets van hen
die vòòr mij gingen,
ken alleen de leegte
die zij achterlieten.
Tis dat een mogelijk weerzien
daar wacht, anders
ging ik mooi niet heen.…
maar nu de taal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.254 Maar nu de taal
waarmee de mens het doen
moet ik het maken
het lichaam dat in zonlicht
de kracht krijgt van honger
en in de gebalde vuist van oorlog
en liefde
zichzelf afkluift
zingend
de taal het gratis theater
van de ontkenning, levend
en buiten de dodende
stromende tijd
die de ogen vertroebelt
het kijken schoonspoelt.
---…
Nooit meer loslaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
841 Zij ligt, gesloten ogen
de mond iets open
alsof ze nog iets zegt
haar lichaam is wat
er nog rest en hij
zit en wacht.…
Zielemaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan dan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde voor het kleine blijven
Wanneer de wereld gebroken zoals
de maan in het uur van afscheid
beginnen wij samen de reis
in dit heelal en komen aan
zonder grenzen, jij en ik…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
Vast bezit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Sluit mij in een cel
Met getralied venster
Uitziend op een blinde muur
Sla mijn handen in boeien
Sluit mijn voeten in een blok
En de deur met vele grendels
Gesel mijn lichaam met een stok
Maar nooit zal men mijn brein
Mijn gevoel en mijn denken
Kunnen vangen in een kooi
Hoe men ook van mij denkt
Mijn mening blijft altijd vrij
Want mijn…
zijdelings nabij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 we keerden binnenmens
naar buiten
besloten onder
onbetaste huid te schuilen
overzagen een horizon langs
de kusten van het hart
aan de zijde van gedroomde waarheid
werd onze afstand vormvast
een gedachte bleef nabij, het lichaam veraf
de weg erheen hulde zich in avond
ons naderend lijf als
verwijzing naar morgenstond…
XXXI - na de oorlog - het jaar nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 pax intransibus
aan het eind van de straat huist
een oude dichter
het nieuwe trouwen
waar geest en lichaam samen
worden gebracht
ook in buurman's tuin
na eindeloos grasmaaien
modder en muggen
een strijd voor de god
van jezus christus bloem
- jaren voor google
voortijdige hiv
mijn operazanger sterft
uit en ingeteerd…
Zaterdagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zaterdagochtend ontbijt
op bed, elk stukje van
mijn lichaam op de plaats
rust, geluk tot in mijn tenen
de zon straalt andante over
de vogels in de tuin en jij
zegt: je bent mooi
de olifanten kleuren
bij je huid
De bruine olifanten
op de kussens
en daar onze dans
op de foto bij de tafel
het bestaat hier en nu
tijdloos en ruim…
Verjaardag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 Ik haalde me je lichaam
voor de geest
wat verre van onaangenaam was.
Doordringen in je verstand
je gevoelens
was zoveel moeilijker.
Maar er ontstond
een magische ruimte
waarin we eindeloos
ons voortbewogen
in volkomen harmonie
en taal niet meer belangrijk was
zelfs niet
om gelukkige verjaardag te zeggen.…
Gederealiseerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Ik merk het
Het blijkt me
blijkt me nu al te zijn ontglipt
alle werkelijkheid, wezenlijkheid
Mijn geest die vreest verschrikt dat ik
de wereld straks nog nipt kan
onderscheiden van de aan elkaar gebreide
beelden daar beneden
ben boven de realiteit aan het zweven
zelfs boven mijn lichaam, er verwijderd van
en tevergeefs trachtend meer vast…
Jouw ogen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Jouw lichaam als aarde
fijntjes als zand.
Met lieve gebaren
streel jij mijn hand.
Jouw ogen zo eerlijk
oprecht en vertrouwd
vertellen me zachtjes
dat jij echt van mij houdt.…
Ik wou zo rustig zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 In mijn binnenst stampen beesten
Samen met het ontluisterd licht
Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd
Ik zie het verre water blinken
Het gras gloeit op dooft uit is donker
Er is geen einde en geen begin aan deze nacht
O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand
Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
Ik wou zo rustig zijn en…
Ouder en kouder
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
514 zij voelde
rond en warm
oneindig lief
in universele
streling zonder
oponthoud
door breuk
vouw of kreuk
overzichtelijk
tot in lengte
van dagen omdat
tijd geen deel
uitmaakte van
maar in rond
besloten was
zonder begin en
einde door ons
niet te evenaren
omdat wij met
ons lichaam
helaas niet altijd
zo goed konden
rondkomen werden…