177319 resultaten.
[ Levenslang is het ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Levenslang is het
geheimzinnig dat ik denk --
met heel mijn lichaam.
Oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Een vrouw van vier en tachtig
heeft niet zo heel veel meer te wensen.
Ze hecht zich niet aan nieuwe dingen.
Ze heeft alles al gehad.
Het mooist zijn nog herinneringen.
Stil zit ze voor het raam,
en kijkt naar buiten.
Waar bloemen bloeien in het parkje,
in allerhande kleuren,
en waar vogel...
Gewone spiegels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 grote bladeren
scheren scherp
de zomerlucht
stapelen wind
die aan de grond
in luwte verdwijnt
en met een laatste
dwarrel nog heel
even verschijnt
in de vergeten
hoek liggen de
dagen met een
eigen geur door
niets te vragen
bekennen zij kleur
in hun plakkende
kreukels door
haast...
Dat geluk etaleerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik koester
het toeval
dat mij jou
deed ontmoeten
tussen al die
miljoenen met
hun gezichtsloze
groeten op
plaatsen die ik
niet kende
gloedvolle
woorden bestemden
affectie waar ogen
straalden in
de kleine touch
van het eerste raken
het subtiel contact
dat voorzichtige
vingers in a...
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Aan de Leeuw van Holland.
Aº. 1642
Uitheemse vijanden te zitten in de veren,
Te slingeren de staart groothartig over zee,
Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,
Inwendig vast vergaat en gij met hartewee
Zo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokken
Het rottend ingewand te ...
meneer de president
snelsonnet
4.4 met 43 stemmen
1.040 Iran: alweer een nieuwe president
wiens zelfbedachte “god” bestiert (da’s fijner)
en al wie afwijkt: graag een kopje kleiner;
die kerel zelf had óók een precedent
zijn “allah” mag dan “eeuwig”, “machtig”, zijn
hijzelf is super-allemachtig klein
De val
gedicht
2.4 met 18 stemmen
6.280 De avond valt
over de Jordaan
De avond
valt heel langzaam
Langzaam slokt hij
al het licht op
langzaam slokt hij
de gelukkige dag op
Al gauw bedekt hij
onze versleten ogen
die de hele dag
open zijn gebleven
Het is nacht
in de Jordaan
kleine geluiden
duister geluk
Vreemde verv...
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 We zijn allemaal nerven van dezelfde boom
ik groet elke dag de mooie takken,
de schors voelt steeds weer als een droom
niet iets om te verfraaien of te lakken.
Bij het dagelijks ondergaan van de maan
zie ik ook de sterren steeds verschijnen,
ik wilde ze van ver wel kussen gaan
laten klatere...
File
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
641 Reeds nu sta ik geregeld in de file
Wanneer ik naar de overzijde moet
En nu blijkt dus het wegdek niet meer goed
Beschadigd door veel snelle zware wielen
Straks mag ik daar slechts vijftig kilometer
Dan kost het mij twee uur van A naar Beter
In memoriam J. Slauerhoff
poëzie
2.5 met 2 stemmen
2.238 Zeeman en dichter, zwerver en piraat,
Van 't aangebeden en vervloekte leven
Wist je dat alles eenmaal moest begeven
In 't wisslend lot, ook van den zeemansstaat.
Jou was de dood altijd een kameraad,
Uit ziekte was een opstand nagebleven,
Maar niet de vrees die voor het eind doet beven;
Je...
Profetie
gedicht
2.8 met 73 stemmen
43.318 deze mensen
zij zullen zeventig
jaar worden
weer andere veertig
daarna
in hotelkamertjes
ziekenhuizen
op de heide als
de zon schijnt
zullen zij
stuk voor stuk sterven
zonder zich te realiseren
dat ik het voorspeld heb
-----------------------
uit: 'Zoals wij', 1965.
Even weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De trein zit vol met gekken vandaag
er zit een robot in het dak
een spook in de lijn en
de wielen zijn van staal
Ik hoor muziek waar stilte is
ik zie gezichten op het water
hoor mijn naam als niemand spreekt
en fluister mijn gedachten
Hier sta ik, kaal gestript
ontdaan van alle onzin
j...
Bruid en bruidegom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
817 Als ik neerhurk in het roodgekleurde
avondlicht
mij de tranen druipen langs ‘t gezicht
Ga ik als een volwassen bruid
naar mijn geliefde uit
Zo vurig heet dat ik mijzelf vergeet
de hemelgloed
die alle heiligen stralen doet
Afspiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 zoveel mensen, zoveel meningen
en we zijn met 7 punt 7 miljard
dat geeft veel oorlog, gemopper en smart
en miljarden waardes, wensen en wegingen
wie anderen veroordeelt, onteert of verlaagt
is de mens die het eigen spiegelbeeld niet verdraagt
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 rustig liggend in het gemaaide gras
hoor ik jou de zomer toeroepend
ritselend op blote voeten lopend
over de stoppels van de scheerbeurt
die fier na het maaien blijven staan
kom je loom treuzelend naar me toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wann...
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hoge lorken, in rechte rijen, waken
tussen aanliggend weiland en dicht bos;
hun fijne naalden hangen als wijde tros
boven golvend gras, dat zich groot wil maken.
Twee kleuren groen trachten elkaar te raken.
Neer en opwaarts? Fris avondlicht komt los
uit zomerzon, is een stille sluipvos,
die...
Rode regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 ik schreef
liefde in de lucht
op mijn vlucht
die in rode
regen eindigde
vlaag gewijs
klapwiekte zwarte
neerslag op
mijn hartenklop
voorbij weg van mij
nog zag ik
mijn letters
in het blauw
verrafelen door
opkruipende kou
er klonk geen
hemelse muziek
koud zweet en
hysterisch...
Barista's
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
614 Liefdevol koffie maken.
Gelukkig laten smaken.
Het is een edele kunst,
die barista's verstaan.
Barista's weten wat koffie kan.
Weten wat liefhebbers wensen.
Maken hartjes in cappuccino's.
Espresso's met moderne kennis,
van het eeuwenoude koffievak.
Barista's die met passie werken,
...
Van het padje
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
576 Wie alles “wappie” noemt voelt zich onzeker
Dat wordt verbaal dan luid geventileerd
Zo hoopt men dat men iedereen bekeert
Men zwelgt in zijn gelijk als zedenpreker
Ach ieder mens raakt wel eens van het pad
Ik wou dat men daar een vaccin voor had.
Wat later blijkt
gedicht
2.9 met 15 stemmen
13.768 Onthouden we dus van deze dag
een breekbaar soort verloop
Een maatpak en een zijden das
een kamerjas, een strak verband
een ingeblazen hoop
een blok dat weegt op jou
Hier nemen we nu de ruime baan
de weg die leidt naar een nieuw oord
Vernemen we dan uit goede bron
een verstrakking van...
De palingen en ook de zalmen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.721 De palingen en ook de zalmen
De laatste komen uit de Rijn,
Zij trekken jaarlijks zonder talmen
Tot waar hun paringsoorden zijn.
De torren, klimmend in de halmen,
Al wat tiert, schier zat van gein,
In deze wereld, groot en klein,
Ik zoude uw lof wel willen galmen.
En dan de korhaan, de wi...
Remington revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Kaarsrecht achter mijn schrijfmachine
komt zomaar het geratel van een dood
gewaande melodie tot leven
ik schrijf sneller dan God (of mens)
kan lezen
knipoog naar de letter V
een muffe geur van carbonpapier
doet het belletje rinkelen
de punt slaat gaten in mijn brein
en tien vingers
vergr...
Aandacht schenken.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Hoeveel jaren zal ik nodig hebben.
Om mijn dromen te doen vermoeden.
Voordat ik de plank weer mis sla.
En me op gevaarlijk terrein bevind.
Zo volkomen en wonderschoon.
Zijn de dagen die niet te vangen zijn.
Onverschrokken ga ik tegemoet.
Wat niet bij te houden is.
En hoewel het n...
Koffie lost op
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 Tobbers tobben in bedden.
Ze herkauwen er problemen,
met een kop die veel te vol is.
Onrustig wakker liggen ze.
Koffiedrinkers daarentegen, genieten in koffiehuizen.
Ze komen er tot zichzelf.
Tot andere gedachten.
Tot elkaar.
Problemen lossen ze op,
in volgeschonken koppen,
die leegged...
het podium vieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 in het theater van jouw volle leven
slingerend tussen de vele emoties
horend bij het moment in de tijd
speel jij altijd liefst jouw eigen rol
gelijk een clown zijn masker draagt
plooi jij steeds het gezicht in de sfeer
die past bij het ogenblikkelijk gevoel
van blijheid tot soms vurig verdr...
Gezang van koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 De nieuwe oogst is binnen.
Panamese vogels zingen.
Genietend luister ik.
Met mijn neus.
Met mijn oog.
Met de tong.
Het is een heel oud liedje,
dat steeds opnieuw begint.
Een oeroud sprookje is het,
dat ik vandaag weer proef.
Lang geleden al begon.
Birdsong is de smaak.
De smaak van k...
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
811 Wij hebben elkaar
voorbij gezwegen
transformeerden
na al die jaren
tot wie we zijn
verloren veel
van wie of wat
we in het verleden waren
hadden elk ons universum
balancerend
tussen gelukkige en verdrietige dagen
ons pad liep niet synchroon
misschien dat we elkaar nog wel raken
ergens
...
Spook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Omdat ik niet wil struikelen over jouw stilte
over het gat dat jij bent
in mijn duisternis
zal ik delen hoe het voelt
met jou
weer een onmogelijke berg beklimmend
met jou al lang geleden
weggegaan
Ik wil niet dat mijn leven geweven of gekozen wordt
uit pijn die ik verberg
uit brokstukken...
De pracht van het leven
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
924 Uit een klein zaadje
gevoed door land en water
Reuze(n)boom ontspruit.
Merk een blad op waarop nervatuur menig
krullende dynamische golvende lijn tekent die onafgewerkt
met elkaar verbonden zijn waarbij een voor een geluk of liefde betekenen
Ze stromen in alle richtingen tegelijk onderweg ...
Talen van vertier
netgedicht
5.0 met 108 stemmen
477 je energieën
straalden in
ogen en lach
je leek versteend
in opperste
concentratie alleen
handen en vingers
beheersten de
modulatie van
talloze stemmen
die uit het universum
in onbekende koers
langs ons gingen
in diepe smart en
onpeilbare droefheid
afgewisseld met
intens plezier i...