13844 resultaten.
gevierd zijn - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 in het leven dat wij vieren
in wie en wat jij ons bent
is er plots de confrontatie
met een onzichtbare vijand
die ons de adem beneemt
de zo intense kwetsbaarheid
genesteld in diepe emoties
laat zich volhardend wortelen
in passie voor liefde en leven
dat jij en jou zo graag bemint
het zout schreiend verdriet
van het schier onverslaanbare…
Ik Hou Van Ons
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 ach het wonderlijkste wezen
op aarde blijft misschien toch de mens:
een rollercoaster aan emoties
met de meest sinistere devoties
dat wroeten in zichzelf
en zichzelf plus anderen
proberen de les te lezen
het zichzelf verliezen en dan
z’n eigen wiel weer hervinden
het ontdekken van de wereld om hem heen
beseffen we staan niet alleen
en…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 voetstappen
raapte en
maakte dat
je verschijnen
binnen de lijnen
van jouw regie
zou blijven
niemand gaat
je tranen zien
als de deur
weer is gesloten
alles opgekropt zit
achter ogen en in
koele voorhoofden
zal de hartslagpijn
vaak heel lang
blijven kloppen
nog hangen
de onuitgesproken
woorden in de lucht
wervelen stille emoties…
WAT OGEN MIJ VERTELLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 ook zij die ’s werelds hart met hoop
verwarmen en blijven omarmen
zie sommigen het niet begrijpen en
accepteren van onze levensloop
menig ogen vol van berouw
die wensten iets niet gedaan te hebben
en dat het weer als vanouds blijven zou
en enkelen die me meenemen hemelhoog
en mij leiden langs de regenboog
lopend door de stad zie ik emoties…
Versteend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 herinneringen
die voor toekomst in verdraagzaamheid pleiten
Er zijn tijden
om stil te staan
op verhard steen
om zacht te helen
bewustwording te delen
van dankbare vrijheid dat ooit verdween
Er zijn boeken vol geschreven
met letters ontstaan uit zwarte inkt
waarheden die ons willen bereiken
wat we liever ontwijken
als versteende emoties…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer
bevorderde levererosie
alles in termen van emoties…
Mijn eerste stapjes...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.295 Verloren stille straten…
In mijn herinneringen vallen gaten
wanneer ik wandelend
over het pad van mijn leven
op de juiste manier handelend
mijn leven kleur wilde geven.
Door schade en schande
werd ik wijs;
het spreekwoord altijd voorhanden;
het tastbare bewijs
in mijn geheugen
is dat de mensen deugen.
Wanneer je durft toe te geven…
Verkeerde man
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
2.564 Jij was mijn grote liefde zoals men dat vaak zegt
En in die grote liefde was ik verschrikkelijk oprecht
En mijn dochter en ik geloofden dat jij net als wij
Geloofde in een toekomst, dus kwam een kind erbij
Maar dat lieve kleine meisje, zij was nog maar acht
En al die nare dingen, die had zij niet verwacht
En jij wist dat zij niets kon zeggen…
doordringende gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
972 Tranen glijden langs m’n wangen,
een laagje zout bedekt mijn lippen.
De druppels lijken wel te schitteren
in het overwelmende zonlicht.
De zachte wind streelt m’n huid.
De kille leegte in m’n hart
wordt opgevuld door de warme zonnestralen,
die me lijken te doordringen,
te begrijpen.
Een niet te beschrijven gevoel
dwingt me toe te geven…
heuvels glooiden nog
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
6.705 ik zag de bergen
langzaam aan verdwijnen
heuvels glooiden nog maar
kaalheid was aan het verschijnen
we klommen vroeger
hand in hand en steen voor steen
geen pas was ons te smal
we gingen samen er doorheen
tot jij je eigen paden koos
mij wenkte om te komen
eerst was ik boos want we
hadden samen onze dromen
ook ik dacht aan omhoog…
WENNEN AAN DEZE KOU.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.702 mijzelf ontzien,
oh al die jaren,
mijzelf niet gezien,
alleen de problemen die er waren,
alles afgenomen,
nooit meer rust,
zelfs vechten in mijn dromen,
en dat alleen om lust,
eens was ik een man,
ik was er, ja voor jou,
maar alles wat ik nu nog kan,
is wennen aan deze kou,
is wennen aan deze kou,
mijzelf ontzien,
ik deed wat jij…
Eindelijk rust...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.441 Verbeten, gekwetst en verward
zit ze nachten beneden
te schrijven.
Herinneringen blijven
knagen vanuit haar verleden;
maken haar soms zo verstard.
Iedereen waait het weg en zegt:
"Dat is voorbij".
Doch niet voor haar;
een beweging of gebaar
brengen weer beweging in de gedachtenbrij
en daardoor voelt ze zich zo slecht.
Ze had het kunnen…
de impulsman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.551 wat doet de driftkop
als-ie kwaad wordt
omdat hij
zich kapot ergert
vanwege frikkerig zeiken
over puntjes komma's
zijn ontroering
leidde tot beroering
hij ontplofte
eerst zag men rookpluimen
uit de neusgaten
stoomwolken
uit de oren
toen vonkten toetsen
er kwam vlammend tekst
de ontvangers
schroeiden hun ogen
zij schreeuwden het…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 een geblakerd plafond,
wanden met verscheurd behang,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend…
Heldendom
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
2.497 We drukken ons uit in heldinnen
het is nog onontgonnen gebied
Hoe een held zijn kloten verliest
in de strijd tegen het kwaad
Hij heft zijn zwaard en hakt
het leven uit de dood, materiaal
waarvan men mensen maakt en onkruid
het is weg en opnieuw ontstaat
Zo komt aan niets een eind
terwijl men daarnaar smacht
Zij wacht en slijpt haar zwaard…
Vrienden blijven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.434 Onze liefde was zo echt en puur
zo helder en zuiver als kristal
onaantastbaar en mooi als de natuur
en zo oneindig als het heelal
Onze gevoelens dieper dan de oceaan
kwamen plots verlamd bovendrijven
vervolgens ieder onze eigen weg te gaan
maar wel altijd goede vrienden blijven?
Zullen we dat doolhof met rust laten
wat dat gaat toch nooit…
Haar maatje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.816 Ze staart dromerig en kleurloos uit het raam
kille tocht druppelt door een kleine kier
met haar ogen gesloten leest ze zijn naam
hij houdt haar vast maar hij is niet hier
Ze kijkt verliefder dan ooit in zijn ogen
luistert nog aandachtig naar zijn verhalen
maar ook nu zijn ze weer keihard gelogen
en mag ze weer in haar tranen verdwalen…
Nieuwe huid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.474 Iedere cel
die je hebt aangeraakt
is dood
Nieuwe huid
heeft ze allemaal
verwijderd
Jouw geur en zoetzoute
smaak
weggedrukt door bloedbaan
en weefsel
Ik ben weer
een nieuwe ik
--------------------------
verlorenwoorden.web-log.nl…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
Servies
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
630 Je woorden
van venijn
ze raken
voor je
gooit
en smijt
met porselein
Je woorden
je letters
je grepen
je tonen
Ze klemmen
en breken
me…
- De Baltische zee -
netgedicht
4.9 met 36 stemmen
710 Baltische Zee ruwweg tussenweg,
voel de ijzige koude bries van de Oostzee.
In het gezicht slaat het opzwepende schuim,
roept de zoutige geur van de brakke zee,
laat een laatste groet aan je schip zeeman.
Je bruine ogen zijn nog even waakzaam,
je langzaam grijzende baard voelt de frisse wind.
Jouw habitat ligt in de eenzame vreemde en aan
het…
- Innerlijk gevecht -
hartenkreet
4.1 met 56 stemmen
3.142 Soms heb ik vlagen van ongekunsteld zijn,
intens gevecht om leven en overbodige dood,
de angst ontvlamd zonder toekomstdromen
een nevelige strijd woelt in mij groot.
Nachtenlang wakker, verbazend kil het zwijgen,
sla de handen wanhopig crue voor mijn gezicht,
verloren gewaande krachten blijven vechten,
wanneer ik eigen vergankelijkheid…
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 Stuit op grove taal van onwil
rem hard aan de kant,
slip sterk met mijn bruine open ogen
over mijn eigen gevoelsgrens
open gaapt voor mij een grote afgrond
achter harde wilde golven voel ik wand
doorvoed mijn hartje met het begin
van wat ik seconden lang stil herken,
ik begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
Afscheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Het waren
van die
onbenulligheden
elke dag
het zat me weer
eens niet mee
ik walgend
van geweld
besloot te gaan
een
laatste blik
op de canapé en het boek
voor twee
jij draait
met de
sleutel het slot
knarst een slag verderom
ik hol
zonder
achterom te kijken
blootvoets
in de aarde
ik liefde en vrede
ik voel de…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
In woord en gedachte ( R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
921 In woord en gedachte
heb jij mij doen verraden.
In woord en gedachte
mislukte ik, tel ik niet mee.
In woord en gedachte
zal jij je daarom verliezen
in jouw diepe, onrustige
wateren ... los van mijn zee.
In woord en gedachte blijf ik
me desalniettemin verbonden
om jou, met jou
voelen ... ergens goed voor je bedoelen.
In woord en gedachte…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 oprukkende betonjungels
waar deuren verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen…
Gedachtestroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Als water in stromen
tussen oevers van beken
door vlakke velden
glijden gedachten
van dag tot dag
regelmatig en ritmisch
klateren als bergstromen
over rotsen in waterval
onstuimig bruisend
door diepe dalen
tot waar rust keren zal
naar vredig stromen.…