3936 resultaten.
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 het was er niet geruisloos
daar op de bank bij de sloot
(eigenlijk verworden tot greppel)
maar geluid ontbrak, de innerlijke
stilte groot, die eeuwige ruimte bood,
het was dicht bij de rust in mijn leven
waar vind je dat nog, in deze tijd
waar het hart het enige is dat slaat;
als in een symbolisch gewelf, in de droom
bij volle bewustzijn…
Boog van de schepping?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.…
Iedereen doet er toe
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
519 , zonder alles met
elkaar te vergelijken hoor hoe de
donderwolken breken op het aanbeeld
van de zon, elke straal of vonk geeft
een ander beeld van diversiteit
van kansen en beloftes, de oorsprong
en details dwingt om meer te weten om in
het collectief geheugen niet te vergeten
opnieuw te baren zonder gewetenpijn
als hart van de innerlijke…
VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 ‘t mooiste meisje is ze nog altijd
Absoluut is Ansje lief dat bij mij
denken aan haar, is vol tederheid
Zo in mijn armen liggen dromen
van vierenvijftig gelukkige jaren
Voelen wij nog de liefde stromen
ja, wil ik altijd in haar hart staren
Vandaag is bijgevolg nu onze dag
de fijne dag dat we ooit trouwden
Innerlijk wappert altijd onze…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Als je wordt geboren, dus begint te leven
wordt er ergens jouw kaarsje aangestoken
Jou wordt aldus een bepaalde tijd gegeven
met je innerlijk wordt je tijd afgesproken
Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht
edoch brandt toch verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor…
"Euterpe"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ik wil soms enkel toetsen
voor hoofdletters gaan plaatsen
als mijn hart vraagt om een klinkende melodie
het lijkt dat het zwart-wit
minder mijn ziel wil weerkaatsen
en ik de vertaalde echo niet hoor
maar enkel in een snarentrilling zie
het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt
en vaker vraagt om lyrische aandacht
maar dan middels…
Op het terras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Ik kijk in een innerlijke spiegel, ik kijk door een soort raam,
op een wit papier zie ik weer in gouden letters sierlijk jouw naam.
Neem verdrietig met de hand het grote glas bier,
voel me eenzaam want jij bent niet meer bij mij hier.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich. Schaduwen worden langer,
maar lichter, terwijl ik langzaam meestroom met de terugkeer van de zon.…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Gemoedelijke rust voor de spieren
dooft geleidelijk de innerlijke bron
wie al te lang zijn stilstand blijft vieren
wordt schimmenspel van wat hij ooit kon……
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef mijn ziel zachtjes raakt.
Ik breek het pantser, zo broos en zo teder,
zoals een vlinder haar cocon achterlaat.…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen,
gevangen in een innerlijke angst
van onuitgesproken vragen.…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.742 Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.
Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van treffen, vallen en van breken,
gefascineerd herhaald.…
OCHTENDSFEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
932 het maïsveld waarin de planten
hoorbaar groeien verbergt steeds
meer zijn geheimen als ik nader
voegen zonnebadende hazen zich
daarbij een enkele kievit alarmeert
twee keer voor hij door soortgenoten
tot zwijgen wordt gemaand kraaien
vergeten zelfs gebruikelijk te krassen
het vroege ochtendland verwacht
een warme zomerdag de reigers
vluchten…
Voor Ellen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
994 Kijk, de wereld houdt van me
Zie hoe de zon straalt
en hoe de bloemetjes bloeien
Zie hoe de wind waait
en de lammetjes groeien
Luister, de wereld houdt van me
Hoor de vogeltjes fluiten
en de rivieren stromen
Hoor de kikkers kwaken
en het ruizen van de bomen
Voel, de wereld houdt van me
Hij omhelst me met duizend armen
en soms krijg ik…
het wonder van leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.281 Dat zo'n klein mensje kan groeien,
het blijft elke keer 'n wonder.
't Zal ons ook altijd blijven boeien,
maar voor jullie was het wel heel bijzonder.
Na zo lang wachten en hopen,
en iedereen heeft jullie dat van harte gegund.
Nu komt het verdriet binnen geslopen,
draag dit ook samen als je kunt.…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 Nieuw groen
zal groeien, om en in.
Waterdieren zullen
schuilen.
Alles krijgt een
andere zin.
De geliefden
aan de oever
zien alleen
die grote kring
langzaam tot
de hemel rijzen.
Blijft slechts:
de HERINNERING…
Vaarwel
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
2.937 Omarmend heb ik je vorm gegeven
en zorgvuldig al je letters neergezet
samengevat in ‘n keurig net couplet
zodat ik je zag groeien en zag leven
Je bent ontstaan uit mijn gedachten
en opgevoed door een dichtershart
dat alle vastleggende regeltjes tart
met wens ‘n eigen stijl te betrachten
Nu je volwassen bent laat ik je gaan
nog een laatste…
Voortplanting?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.663 Wat zal ik mij met voortplanting bemoeien
waarvoor de seks per saldo is bedoeld,
bij die gedachte wordt m'n drift gelijk bekoeld,
het mensdom hoeft toch nog niet méér te groeien?
Dus waarom met de andere kunne stoeien
en heftig met een blote meid gekroeld?…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er rot hout,
groeien er koralen op de mast,
de oude glorie ligt aan diggelen
terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Heilloos verlangen
gedicht
3.5 met 28 stemmen
6.777 een vers stuit op bezwaren
vandaar dat ik mij anderszins verplicht
en mee zal trekken met het wijkend licht
tot in de eeuw die dichters mocht ervaren
een eeuw waarin blank marmer boud zou stoeien
met de bronzen gloed van de Romantiek
en rechters een poëet zouden verfoeien
vanwege zijn onkuise symboliek
een eeuw waarin het zelfbesef kon groeien…
ONZE JAN ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.5 met 6 stemmen
4.897 as ons almal die skaamwees wegstoot,
sal genesing groei soos ‘n wingerdloot.…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed
maar van het wassend dorp achter de duinen
dat tot het rijk van Nereus groeien…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
alleen en ver van huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast…
Dierlijk leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Wijken vol dier, groeien beestachtig
snel. Aan de rand kijkt het dier argeloos
toe hoe versteend leven zich opdringt.…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 ik zie blokkendozen
om me heen
het grijs beton
is hier en daar
nog afgedekt met
rood en gele steen
het groen is kunst
geplant op zand en
aarde van het godvergeten
puin dat doo de nieuwe
generaties is vermalen
om weer tuin te zijn
waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie…
Samen met de fles
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.950 Jij moet van melk nog groeien.
Je morst. Ik hoop dat je erbij
zal zijn als ik met knoeien
mijn dorst nog éénmaal les.
En dan de wildste ranken
bij mijn steen zal snoeien.
Ach, laat nu maar,
net als pa, een mooie boer.
Dan breng ik je wankelend
retour, eer ik met jouw tandeloze
glimlach slapen ga.…
Mijn Zoon.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.218 Je gaat groeien, naar school,
en krijgt een eigen ik.
Het leven is keihard,
vaak hoorde ik een snik.
Is dit mijn zoon, uit mij geboren?
Ja..want ik hou van jou,
Jij zult altijd bij mij horen.
Ook al is er zoveel verdriet,
vergeten doen wij elkaar niet.
Ondanks je handicap kun je alles aan
en daardoor wat makkelijker door het leven gaan.…
't Geef-orgasme
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
929 Dag-in dag-uit oorlog en vrede
Elke dag opnieuw gaan mensen dood
Dag-in dag-uit worden kinderen geboren
Elke dag opnieuw een nieuwe reden
24 uur per dag wordt de liefde bedreven
Groeien kinderen op van klein naar enorm
In allerlei grootte en diverse soorten
Verschillende kleuren, met en zonder handicap
Zo zorgt de hele wereld in al haar…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
Geslaagde mislukking
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
714 Nee, dan de schoonheid
die de afstand schept
de zeeën van ruimte
de eonen aan tijd:
daar groei ik van
als een onmeetbaar
verlangen naar lengte.
Goethe zag het al
inspiratie eist een ster
een planeet die je bidt
niet dichterbij te komen
eerder veraf te schijnen
Venus en Mars volgend
reizend naar de horizon.…