3499 resultaten.
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden streden, hijgend
bijgezet in beider adem van het
verleden, gebalsemd in een
kort…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 het moeilijk te verklaren
wat Achilles en mij zo
hebben verwond, tot
welke soort ik hoor
of uit welke ruif ik
werd gevoed weet nog
immer niet en moet
ervaren wat me het
meest bekoord,als
vogel uit het lot of
hand z’n nest beschrijft
op smalle rand van z’n
bestaan, houdt de schaduw
van mijn schim het
langste stand tot ik op
korte…
5 Mei
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
607 dichterlijk
als Hollands symbool
voor 5 "Mei"
vredelicht bedaard
moede blaren
op adem baren om te ademen
voor het nageslacht
oranje uitstraling op straat
bevrijd verenigd
alsmede de "Hollandse" vlag
wappert trots en fier
in de open lucht
(woorden schieten te kort
vreugde, droefheid
is gebrandschat aan leven en dood)
heldendaden…
De kast
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 Zo zit-ie kort en levenslang.…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.828 En dag en nacht van korte duur
vlammen en doven: flakkrend vuur.
- De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd ....
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten?…
Tijd zat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
998 Sommige dingen blijven een lange tijd,
sommige dingen blijven erg kort en
sommige dingen blijven zoals ze zijn
Leeftijd, dat is slechts een getal
Het gevoel, dat is voor eeuwig…
't beestje in de mens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
477 Vanuit mijn hoge hemelbed
kijk ik neer op het nietige wezentje
als een machtig monster
bepaal ik het lot van zijn korte leventje
mijn voetstappen naderen, de vloer beeft
wie weet hoe lang hij nog te leven heeft
maar gezind van goede genade
zal ik zijn lijfje sparen
Hij zou me moeten bedanken
Het kleine mormel
Dank u God.…
PRIKBORD VAN M'N LEVEN
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
543 op het prikbord van m'n leven
mag je kijken, mag je zien
lijkt het zo als gelukkig gegeven
maar 'k heb erg af moeten zien
op het prikbord van m'n leven
zie je dus een mooie buitenkant
weet met het eerder geschrevene
't matcht niet met m'n binnenkant
op het prikbord van m'n leven
kan ik dus de pijn niet laten zien
niet de lange, korte…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Het heeft mij verslonden,
veroverd met huid en haar,
geketend sleep je mij naar de
spelonken van meedogenloze
melodieën, waaraan niet te
ontsnappen is, laat me branden
in je vlammen, die dansen op
akkoorden en waar ik niet vanaf
wil vallen, behalve als deze
breken, dat is uitgesloten, ik
blijf met jou verbonden, de tijd
was kort, die…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Hoe weinig is zijn oog verschenen en hoe kort
Ontwikkelt beeld aan beeld zich, waar de stralen treffen.
Toch is het hem, alsof de hemel dieper wordt,
Wanneer die lichtzuil in 't omringend duister schiet:
Zo doet een vers alleen 't vele des levens niet,
Maar 't enkele in ons, dat oneindig is, beseffen.…
HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.722 Zij wezen met kort duimgebaar,
alsof het nog een boogscheut waar,
naar d' Avondster.
En 't land werd niet gevonden.
Maar 't heimwee blijft, spijts twijfel, nood
en ijdelheid en zonde.
Begint het soms in 't aanschijn van de dood?
Men zegt: Wie God wil zien moet sterven...…
Een nieuwe morgen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
926 moedig moe
als de nacht zwerft door mijn bloed
en ledematen zijn verzuurd
die door zwaartekracht worden beboet;
heeft deze enkele reis te lang geduurd
komt mij nu enkel nog rusten toe
ach nee, de woestijn kent soms overdaad
gesponnen over jaren heen
verdronken soms in oude glorie
ook al zijn ze voor de ander van steen
mijn gevoel is nog kort…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! ...
Nog liggen wegen eindeloos
Voor morgen in 't verschiet! ...
O konden we eens zo samen staan
Aan de allerlaatste brug,
En saam en blij er overgaan -
Wij kwamen nooit terug!…
Oktober
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
837 straten verlaten
Het wordt een frisser jaargetij
Bomen raken bonte bladeren kwijt
De laatsten bereiken gracieus de wegen
Regen valt neer op het gekleurd tapijt
Zonnestralen zijn als een zegen
't Hemelse schouwspel in de lucht
zorgt dat de natuur wordt belicht
Vogels verzamelen zich voor hun vlucht
De herfst is in zicht
Dagen worden kort…
luchtkasteel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 bladeren
tot het laatste idee verstikt
in een massa rottend blad
wie niet worstelt komt niet boven
wie schrijft blijft meestal nog drijven
al is het soms als schipbreukeling
die zich krampachtig vastklampt
aan wrakke zinnen
met wat woordenflarden
die moeten varen
naar het reddende geheel
maar vaak koersen
naar onbewoonde eilanden
om kort…
FRANK VAN VLERKEN, REGISSEUR, OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.249 kunsten worden vertoond
Ontdaan van alle aardse lasten voelt hij vrij
zich stukje bij beetje, stapje voor stapje
voor het voetlicht te treden en te zeggen
"Dat kan beter, mijn naam is van Vlerken
Ik ben regisseur, een tijdje uit de running
maar nu vol met eeuwige energie en lust
om met u, met jullie er tegen aan te gaan
we houden een korte…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 heel en niet half
half en niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het…
GEEN DODEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 wat zo hangt aan steeds maar verderleven
het antwoord is zo simpel en heel kort
het is het tijdsbesef waar het aan schort
wij rekenen in dagen, maanden, jaren enzovoort
door het bewuste leven is menigeen nu reeds gestoord
laat in je leven meer gebeuren in vertrouwen
dan zal je eerder het levensdoel aanschouwen
want zolang je nog niet weet…
agitator
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Ik wil ze ook zo graag
Eens op hun nummer zetten,
En al wie mij belaagt,
'k Maak met hem korte metten.
Ik geef ze ook zo graag
Een flink schot voor de boeg,
Ik zal ze mores leren,
Al wie zich niet gedroeg.
Ik heb geweldig zin
Om hen een loer te draaien,
De koningin incluis,
Een oortje aan te naaien.…
Het einde is nabij...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.853 Treur niet, maar leef als nooit tevoren,
het leven is mooi, maar kort.
Geniet van elke dag opnieuw,
voordat hij een herinnering wordt...…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.
Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 De geur van die kleine blaadjes
vult nu nog mijn herinnering
en gelukkig wisten we als kind nog niet echt
hoe ze een teken zijn van dood en verloochening,
naast de vreugde van de intocht als Koning,
omdat de Man die met palmtakken werd ingehaald
heel kort daarna als een misdadiger
werd terechtgesteld
omdat Hij liefde voor iedereen proclameerde…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat tijd prijsgeeft
in mijn deining van ondrinkbare gedachten
verdwijnt de einder van het noorderlicht,
geen water kan de dorst lessen van kelen
uit droogte geboren en voor dood bestemd,
vreugde is van korte…
Doorgebriefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Geliefd was hij
Bij zijn parochianen
Gewaardeerd ook buiten
De gemeenschap van de kerk
Stond voor ieder klaar,
Was er als hij er moest zijn
En niet alleen bij het
Avondmaal en de wijn -
Tot hij eigenhandig
Besloot de gebedsformule
In te korten, met een
Woord of vier,
Waar hij niet op gereked
Had was dat zijn collega hier -…
Dwaalsonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Misschien is daarom vreugde maar van korte duur,
want wat innerlijk rusteloos vuur zoekt is nooit daar
waar glinsterende bomen schuilen voor de milde zon.
Hun bladeren werpen een schaduw op het heden,
als tonen zij dat gisteren naar herinnering is vergleden.
Is daar de plek waar deze reis ooit begon?…
20 januari 2014
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
481 De zon te zien blijft bij een ijdel pogen,
de dagen zijn te kort en zonder kleur .
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop klinkt danig in mineur.
‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
heel mijn gemoed is verre van Majeur.…
Parkinson
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 je blijft achteruit gaan
langzaam of vlug
dat is mijn bestaan voortaan
Niemand begrijpt het
het leven zoals dit
het lijf
waarin ik gevangen zit
Maar ik blijf vechten
soms wordt ik er moedeloos van
zit ik maar te piekeren
maak ik een heel ander plan
Mijn geliefden houden mij op de been
zonder hen geen leven
al duurt het lang of kort…
April
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En steekt haar voeten in een purp’ren voorjaarslaars
Dan krimpt de wind en ieder grijpt weer naar zijn wanten
De kou slaat toe en nachtvorst rijpt op plant en struik
De thermometer maakt een diepe steile duik
En hagelstenen springen op naar alle kanten
Maar wees gerust, zo’n kou stuip is van korte…
OVERDENKING
poëzie
3.7 met 3 stemmen
944 Mij, eenzame, hebt gij uw eenzaam leven,
De teerheid uwer kranke ziel gewijd:
Gij draaldet niet, gij wilder pijnlijk sneven
Om één kort uur van stille tweezaamheid.…
De bekeerling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 Hij preekt op braderie, in ’t buurthuis of een tent,
Bekent deemoedig zijn afgrijselijkste zonden
~Belust op vrouwen, steeds beschonken, opgewonden~
Nog tot voor kort was hij een barrel van een vent
Maar God zij dank heeft hij onlangs de Heer gevonden
Zijn slechte daden met gebogen hoofd bekend
Zodoend’ verlost van ‘t kwaad en ‘t duivelse serpent…