26765 resultaten.
De wereld achter de voornaam
snelsonnet
3.0 met 11 stemmen
1.675 De voornaam Adolf is nu weer te horen
En in een jaar of tien wordt op de velden
Gescout naar nieuwe jonge Mannschafthelden
Ik vrees tegen die tijd supporterskoren
In Nederland gaan wij zo snel niet mee
Men heet nog niet van harte 'Van der G.'…
Schuif op naar ‘t graf
poëzie
2.9 met 16 stemmen
2.504 Schuif op naar ‘t graf: uw huis moet leeg.
Een nieuw bewoner staat ervoor.
Hij is nu jong en gij zijt veeg.
Zijn voet volgt in uw spoor.
Benijd hem niets: de tijd is kort.
Een ander volgde alweer zijn stem.
Ge ligt nog nauwlijks of hij stort
U na en wacht op hèm.…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De stad ligt in de avondgloed:
de torens en de tinnen blinken,
maar 't laag gedaalde zonlicht doet
wat kleurig was in schaduw zinken.
De schemerige wegen zijn
nog vol, en in de nauwe stegen
Ziet men zich in den vale schijn
een vage mensendrom bewegen:
Chinezen met hun onbehaard
gelaat, en rustige Javanen.
en Arabieren, trots-bedaard,…
Van de wind zul je altijd verliezen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Veel had ik me van mijn
Toekomst voorgesteld
Toekomst die nooit
Is aangebroken
Voor niets gebuffeld
En meer dan een ander
Mijn best gedaan -
Maar gaandeweg
Was daar de wind, die
Me alle dagen parten
Speelde, een kant op dwong
Die ik nooit gewild heb
Dwang die levenslust
Overnam en mij beseffen
Deed dat de wind
Blaast waarheen…
Het vogelke
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.135 Hoe is het mooglijk dan
Dat men u vangen kan
Vogel, gij licht van pluim.
Vliegend door het ruim;
Die langs de loverhang,
Nachten en dagen lang,
Ons stemt tot goede luim
Door klank en zang.
Gij zit thans in de kooi
Treurig, niet half zo mooi
Als toen ge door het bos
Vloog blij en los;
Spreken dat kunt gij niet,
Maar wen ge uit ’t kooitje…
Die op mijn wangen groeide
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 Waar doorgaans op
De konen van gezonde
Boerenzonen een
Rijpe appelglans
Te vinden is, ben
Ik die boerenzoon
Die van kleins af aan
Met angst en schuld
En schaamte werd
Opgevoed - allemaal
Bedoeld om het leven
Dat mij ongevraagd
Gegeven was te doorstaan
Altijd on the safe side
Dan zou het waarachtig
Wel gaan - tot dat het…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
Vlakke tekeningen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zo veel mensen,
Zo veel zielen,
Niet een aan
De ander gelijk-
Heeft de een
Ravijnen gezien,
De hoogste toppen
Beklommen, de diepste
Diepten meegemaakt
Het verschil in
Perceptie springt
Wel het meest
In het oog bij
Zulke dingen:
Iemand die nooit
Achter de horizon
Heeft gekeken
Maakt uitsluitend
Vlakke tekeningen…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.
Geef haar die kans en zij…
Door mijn kleindochters ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
637 Als een kind je vol eigen energie
rechtstreeks in de oude ogen kijkt,
weet je jezelf ook weer de uk van drie
en diep in die kinderlijke blik blijkt
een tijdloosheid, een opening die ont-ijkt
wat gewicht had, wat echtheid leek te zijn;
er is slechts vraag, de korte nu-termijn;
niets staat vast tot het waargenomen is.
Het kind bekijkt en reageert…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Ze bereiden zich voor op wat komen gaat,
de eksters de kraaien de mussen, de gaaien,
ze knappen hun toekomstige woning op.
Alsof ze bij de bouwmarkt zijn langs geweest,
voor het raam is het een groot feest
van vogels die aan het bouwen slaan.
Ze piepen, nee joh, die moet recht en die ander
ertussendoor, hij kijkt op en zegt;
je doet…
te gek voor woorden...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
677 men kan gekte niet weerstaan
het lot verbonden aan de waan
dat men als dwaas niet zal misstaan
tussen de dames en de heren
die zich jaarlijks presenteren
en ogenschijnlijk heel normaal
verhaaltjes schrijven in een taal
van louter gekke woorden…
Compleet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 Mediteren is
jezelf compleet leegmaken
van je verleden…
Agenda van een moeder in de schuldhulpverlening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Een dagboek van een miljardair is wel zo vreselijk vulgair dat een dame in mijn omgeving spontaan moet overgeven. Zelfs dat kan ze zich niet permitteren van de twee maaltijden op slechts 1 dag. Gebonden aan een rolstoel haalt ze netjes elke week €50 op om van te leven. Ik zeg niet " eten" want dat is te weinig.
Een knul ( zoon) in de groei vervolmaakt…
Plotselinge dood
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.285 De Dood zat in u en ge wist het niet,
Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet –
Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte –
Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet.…
Zaventem, Maalbeek, EU...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Weer heeft een bom ons in het hart geraakt
Het is bijna met woorden niet te vatten
Al zo dichtbij en amper in te schatten
We worden stuk-bij-beetje bang gemaakt
We hieven t hoofd en bluften toen men 't vroeg
Maar is ‘wij zijn met meer’ nog wel genoeg?…
Max Verstappen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
812 Nederland mag dan het zingen niet gehaald hebben,
Mercedes knikkerde er in het begin al uit
en zo gaat Max Verstappen aan de haal
met de buit.
18 jaar en gewoon in Barcelona eventjes winnen. Chapeau…
Soms is er even vrede
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
580 Heel soms kan ik de hemel zien
en alle engelenkoren horen;
dat lijkt onmogelijk misschien
maar daartoe zijn we toch geboren
opdat er vrede zonder pijn
en mensen vrij en ongedwongen
elkanders broers en zussen zijn,
en helder van geluk gezongen;
maar 'k weet: vaak is de vrede zoek,
en wacht en wacht ze lang op morgen;
bestaat ze enkel in…
Kabaal
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
968 De vroege zon zendt, als de dag gaat krieken,
haar stralen naar het dal als ochtendgroet.
En ’s middags stuurt ze met een roze gloed
een teer adé aan de besneeuwde pieken.
Ik kijk om 8 uur naar het nieuws, verbaasd
naar hoe het in de mensenwereld raast.…
Vonkelt er een straal der zonne
poëzie
4.3 met 3 stemmen
903 Vonkelt er een straal der zonne,
lachend in het hart der bronne,
borr’lend zingt ze in heilige wonne:
liefde, liefde zoet!
Kom, terwijl die zielestralen
van het liefke in mij dalen,
zal ik moedig haar herhalen:
liefde, liefde zoet!
Hebt ge, kind, de straal der minne,
‘k voel in mijne ziel en zinnen,
d’eeuwige bronne voor u…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan
langzaam de tijd te doen verdwijnen
dromend over te gaan naar dieper denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…
zot van glorie
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
488 de spiegel
lijkt…
je beste vriend
als het glas
je ego streelt,
stralen ogen
vol van glorie,
bereikt je geest
het hoogtepunt
een moment
van pure geilheid
tussen spiegel
en jezelf…
die abrupt
wordt afgebroken
wanneer je de spiegel
de rug toekeert!…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De speelse storm die ik van twee ogen
ving in de nacht, heel dicht bij mijn gezicht,
daarmee ben ik naar toekomst gevlogen,
boven het nu en morgen uitgelicht.
De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Bij de dood van een merel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 Heeft u het graf van mereld gezien ?
Die is gisteren plots overleden.
Hij speelde een spel met de kat van de buur
ach wat heeft dat beestje geleden.
Een kat is een jager dat weet elk kind
er valt hem niet veel te verwijten
al heb ik toch liever dat hij zachtjes spint
dan een merelborst open te rijten.
De nachten in mei zijn mild voor de…
Boer op zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik ben een boer op zee
60 schapen, 100 varkens
ganzen en eenden bij vertrek
Dat zijn karige rantsoenen
bij de rats, kuch en bonen
Slachten hoef ik niet
de beesten gaan zo wel dood
zodat er altijd vlees is
voor de kok en de officieren
hoog boven mijn stinkende stal
waar ik emmers uit de zee hijs
en de drek de spuigaten uit schrob…
Dank je de Koekoek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Een boer beperkt zich meestentijds tot zwijgen
Maar staat hem wat Den Haag bepaalt niet aan
Dan denkt hij: ‘Zal ik eens de boer op gaan
En kijken of ik ze ook om kan krijgen’
Hij gaat dan in colonne met de trekker
De snelweg op met al dat spitsverkeer
Gezellig met collega’s in de weer
Zo’n dagje uit is eigenlijk best lekker
En aangekomen…
Dromen aan zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 De cadans van jouw zacht
pulserende golfgeruis, zee,
het neemt me mee, naar
tijden van onbezorgdheid,
lang vervlogen. De kust
de boezem waaraan ik in
een zoete zeeslaap val.…
Huidmond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Huidmond gesloten
Ademt niet mee met het seizoen
Valt eerloos op de grond
Laat eerder los dan was voorzien…