6043 resultaten.
De slaapwandelaar
gedicht
3.9 met 23 stemmen
9.483 's Nachts werd hij wakker
midden op een ophaalbrug
die bezig was omhoog te gaan.
Dan rolde hij vanzelf zijn bed weer in.
Of hij bevond zich op zijn kop
in een karretje op de achtbaan
waaruit hij zich liet vallen
om tussen de veren te balanden.
Eén keer viel hij
in een roeibootje in slaap
dat losraakte van de wal.
Het bleek zijn eigen…
Waarover wij spreken.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
562 Waarover wij spreken:
over mijn integriteit,
van dode dingen die niet bewegen,
en waarom wij eens moeten sterven
We kijken door deuropeningen,
beschouwen nieuwe luchten
en verklaren die de onze
We spreken niet over onze beperkingen,
dat zou onnozel zijn
en onze zelfverklaarde wijsheid
te kort doen
We spreken over jou,
over…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
er is een wens
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
762 bloesems keren zich van me af
ik schrik
het is tijd om te gaan, terug
naar wie ik was
ergens is het feest
vanavond
*
ik verlaat het zomerhuis
ga langs onvoltooide velden
en dagen
steeds weer breekt
de verte
nabijheid
was nooit welwillend
*
vrijwel alles is tegenstrijdig
en ruilt zich telkens
weer
ontelbaarheden…
Trauma
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 Monsterachtig pikdonker
in een uur bereikt
chaos van het zaad
bijeen geraapt
klassieke resten
van een doorwoelde aarde
daar waar alleen
nog gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt…
Hinderlaag?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
472 ´Je projecteert je angst, wat
gebeuren moet gebeurt,‘denk je
hiervoor vluchten, dat vermijdt?’
je wilt niet geloven wat ik je
zeg te snappen, ben je daarmee
de dreiging kwijt?´
´Een muur rondom, is dat een
reden om ommuurd te blijven?,
ik heb de specie van je pijn tot
de laatste genen geïnspecteerd ,
het blijft een muur met stenen…
ik wil eruit…!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
740 In de wirwar van draden
die dwars door mijn kop lopen
spant er één zo'n draad zichzelf
te strak om nog te dienen
als tegenvaller
een footprint in je hoofd
of een butterflykiss
De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
Ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of…
De Vleeshouwer.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.668 Onbedacht, Slaat geen acht.
Het Beest treedt in zijn makkers bloed
En weet van schrikken noch van mijden,
Gelijk het onbedacht gemoed;
Al sterft zijn naasten aan zijn zijde,
En dat hij ziet een kwade vrucht,
Noch geeft hij zich niet op de vlucht.…
ondertussen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
479 ik was even weg
geweest, maar toen ik terug kwam
liep de wereld mee en alles was gewoon
lakens wit - voetstap zwart, een indruk
in wat zachte ondergrond
buiten velden en een strakke maan; geen wind
maar ook geen nevel
waar mijn kussen liggen rust mijn hoofd
waar mijn dekbed zwelt weeft warmte
rond een volle buik
langs de vastgevormde…
wiegen
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
631 het noodlot spreekt
tegen de uitvaart in mijn hoofd
alsof het breken zal
een kind opent er
een septemberroos uit verlangen
en sluit het voorvertrek
vanavond zal ik je lichaam vlechten
tussen de lakens
tezamen met je zoete stem
ik kan niet meer
terug
zelfs niet in dit vers…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
Telraam
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Het kind in de keuken, eet
niet uit mijn hand, zelfs het
mooiste speelgoed heeft
het moeiteloos laten staan.
Ze telt de fantasieën
met de houten kralen,
op de eerste regel is het
leven slechts begonnen,
de volgende regels hebben
nog geen naam, de optelsom
van jaren zal zeker komen.
Ik ben het telraam wat ik het
bied, waaruit…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Ik weet het niet meer,
mijn gedachten zijn leeg.
Woorden die niet meer willen komen,
zinnen die niet meer bestaan.
Herinneringen zijn onzichtbaar geworden,
het verleden een onbekende in mijn zijn.
Slechts flarden van beelden schieten voorbij
niet te plaatsen, onherkenbaar voor mij.
Maar ergens, diep daar benee,
voel ik ze wroeten, klauwen…
Maskers
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
728 Jij.... hé, jij daar!
Ja, jij daar in de spiegel.
Kom, zet nu je masker maar eens af,
en laat me je eens goed bekijken.
Jij...hé, jij daar!
Ja, jij daar daar in de spiegel.
Zeg me nu eens wat je ziet?…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
d'ommekeer
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
745 't was toen de uil zijn woorden braakte
in domme wijsheid of niet
dat de schaduw niet meer wijken wilde,
zij haar verdriet als vleugels vouwde
met het kind naar binnen
zo niemand zag hoe klein
ze was, hoe niets meer
nog hetzelfde was
- grote ogen liegen dus ook -
en alles verloren van zuivere glans…
jaknikker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
604 “a pocketful of mumbles”
soms weet je niets te zeggen
ligt je ogentaal dik bovenop en lacht
alsof de wereld nergens anders is
verblijf je, weerloos tegen alle taal die
domweg uitgesproken wordt
wat er aan schort is denk ik wel
jouw weerstand
want ik weet dat jij je dingen weet
maar daarbij vergeet dat alles wat ik zeggen wil
de…
Vanuit een gouden kooi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
753 Vanuit een gouden kooi
keek een kleine blonde prinses
vol overgave, door tralies heen,
zo was ze immers nooit alleen.
Hij had van haar gedroomd
kuste haar wakker uit haar droom.
Dromend van jaren
liet hij haar bij hem sparen.
Totdat
ze naar
uitendelijk
de opening vsn de kooi zocht.
Reddeloos noemde hij haar
waarop
hij haar in het…
Zonder naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Ik wil het niet weten
wil niet weten wat jij weet.
Ik begrijp mijn eigen weten niet eens.
Ik wil niet horen wat je zegt
wil niet begrijpen wat je bedoelt
Mijn eigen teksten hoor ik niet eens.
Ik wil niet zien wat jij ziet
en zeker niet hoe jij het ziet.
Mijn eigen beelden moet ik nog leren zien.
Ik wil niet voelen wat jij voelt…
En toen was ze weg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
731 Ze wilde dat ze alleen was
Weg van alles en iedereen
Wegvliegend as
Dat ze gewoon verdween.
Ze wilde dat ze in de diepte viel
Zichzelf erin verliezen
Eenzame ziel
het warme boven het koude verkiezen.
Op een koude winterdag
Toen iedereen nog sliep
Was er niemand die zag
Hoe zij de leegte inliep.
Haar laatste woorden waren
Dit is het…
Enige uitweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 (voor Bonnie Parker)
Faye Dunaway maakte je okay
en dat was je ook, want het
noodlot maakte een dievegge
en een moordenares van jou.
Clyde was je l'homme fatale,
daar hij je meesleurde in zijn
armoedesores, maar je deelde al
snel zijn manieren om snel rijk
te worden, zonder pardon en met
de gratie van de koninklijke kunst
van het pistoolschieten…
Niet klagen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
763 Soms zit ik een beetje in een dip,
soms zit alles een beetje tegen
Toch mag ik niet mopperen
Soms zit ik een beetje in de knoop,
soms met mezelf wat overhoop
Toch mag ik niet klagen
Soms zie ik het even niet zitten,
soms is het leven erg moeilijk
Toch mag ik niet simpen
Maar soms: wil ik even tegen alle raadgevingen in,
alles…
Mensen, rare wezens...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.003 Hebben ze stijf haar, willen ze krullen,
hebben ze krullen, willen ze stijf haar.
Hebben ze een tuin, willen ze 'n flat,
hebben ze een flat, willen ze een tuin.
Hebben ze een hond, willen ze een poes,
hebben ze een poes, willen ze een hond.
Hebben ze een job, willen ze werkloos zijn,
hebben ze werkloosheid, willen ze een job.
Hebben ze de drukte…
twee november
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 nu mijn hart veel dichterbij
het jouwe is, voel ik
dat je zacht mijn haren streelt
en fluistert
want je weet dat elke dag
de pijn draagt
van gemis…
Leuke ontvoering
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
941 Ik word wakker
Ben op een vreemde plek
Ze hebben me ontvoerd
Die mensen die zijn knettergek
Met het touw om mijn lichaam
Probeer ik langzaam te schreeuwen
Maar er komt geen enkel geluid
Nee, ik kan er niet meer uit
Ik weet niet wat te doen
Ik kan hier niet weg
Kon ik maar terug naar huis
Ik wring me door de…
Ik zei het toch?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
566 Ik zei nog zo, ik zei het toch:
Dat hoorde je vroeger,
telkens weer, ik had je nog zó
gewaarschuwd.
Al hoor je het nu minder,
of soms helemaal niet
wanneer je iets over het hoofd ziet
zeggen we als eerste
Ik zei het toch?
Prettig als anderen zo goed opletten!…
Vertrek
gedicht
2.6 met 10 stemmen
5.344 Mathilde trok achter de kat aan.
Geduldig wachtte hij op iedere hoek.
Gloednieuw klonken de klinkers
onder de driewieler van Mathilde.
Ze reed de Proefsteen uit
vertrouwde straat met de verbanden
die we huizen noemen, dreef
van haar kamertje vandaan.
Onafgebroken verschilde ze
van de Mathilde in het kamertje:
ze rekt haar genen, volgt…
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 het beeld
dat als vanouds
om verbeelding vraagt
draagt meer dan woorden
het verschuilt in een huis
of een enkele kamer, afgesloten
van daglicht
soms, lijf aan lijf,
bij elke gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet…
Reflectie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
773 Soms wordt er gehuild
aan de achterkant
van de lach
op een gezicht.
Soms schuilt er iets
in de schaduw
van het licht.
Soms zijn er loze zinnen
en tegelijkertijd
een naar binnen gerichte blik
en dan denk ik:
wie ben jij
en waar ben ik
en wat is de wederkerigheid?…