Alle inzendingen over winter

3942 resultaten.

Sorteren op:

Oker lossen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
het fluisterende zand de wagen lost het heilige geel en verse oker uit verre dalen de wind zwiert de maankleuren in tovercirkels en reepjes plezier als een tekenblad hangt het zand in dwergduintjes tegen de bosrand wachtend op het schrift van kindervoetjes zonder een spoor rolt de wagen weg volgeladen met het lijkwit van de dode winter…

Verlaten dorpje in de Franse Cantal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.025
ze zijn nog maar met enkele bewoners in 't vervallen dorpje op de heuvel vergeten en in de tijd verloren primitieve boerderijtjes waarin comfort ontbreekt 's winters vochtig en tochtig lekkende daken en muren veel verrot hout 't ruisen van de wind door toppen van kale dikke beukenbomen het dorpje is reeds dood en koud…
Leonardo6 februari 2016Lees meer >

Verstild

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Zo vlijt de winter zich langs haar gezicht. Met een laken van vernieuwing. In vlagen van bezieling, verliest de pracht zich in zichzelf. Als vanzelf.. - Het water slaapt. En ik, ik droom alleen maar, met haar mee..…
John Kroos21 februari 2016Lees meer >

Weerbarstigheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
ik weet dat water me zal dragen als ik mee ga met golvende slagen geen gespartel van ik worstel en kom boven maar je overgeven aan de stroom van leven dat wind mij niet gaat snijden op de hoek als ik rustig laveer kust hij mij met koude snoet zacht koestert zomerzon de nog winters witte huid die zonder smeren en keren al snel…
wil melker11 augustus 2016Lees meer >

Wentelen in weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
De zomer weer voorbij, het einde van de herfst nabij, die kondigt winter aan, en eindigheid van het bestaan. «Dust to dust and ashes to ashes *» zo mijmer ik dan vaak en wentel me in weemoed.…
Lisa Leyten24 november 2016Lees meer >

klare taal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
spreekt hij klare taal als hij roept voor gesloten vensters mompelend morrelt aan dichte deuren is hij een vreemde eend tussen de klare taal als hij in bijtende woorden krast tegen iemand niemand in het bijzonder ochtendblauwe woorden oker-oranje klanken kleuren het najaar zijn taal hult de winter in roze-grijze tinten…
J.Bakx2 december 2016Lees meer >

slapeloos in Cosenza (3)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
een winterslaap wil hij zoals de New Horizons die langs Pluto scheert om energie te sparen een lange diepe slaap die hem een winter lang bevrijden zal van de slapeloze versteende nachten zonder kletterende regen op nat plaveisel zonder zijn wankele moeder op de keien die vergeefs houvast zoekt zonder het kind dat naar bed…
J.Bakx14 april 2017Lees meer >

lente

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Lentezon heeft winter verdreven, nieuw groen en bloemenpracht ontwaakt. Geuren, kleuren, hernieuwende energie, ziel door indrukken geraakt. Lichte bries streelt jeugd van het jaar in bomen en over velden zacht. Nieuw leven dartelt in weides, vogel zit op haar kostbaarste bezit en wacht.…

Getijde IV*)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.968
Jij had een miljoen jaar wereld als een eierschaal achtergelaten en daar sta je boven op het bestaande een vlinder in de winter.…

aalscholver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
zompig waren de hectaren zomers groen en winters kaal waar stads de mensen lonkend rij aan rij nu huizen staan ooit daar lag zijn kolonie waar in bronsgroen vederpak kruiend op de wind gericht hij zijn gedachten droogde kronend zilverig zijn manen kon hij genieten van zijn vangst die uit rijk toen het water nog zijn gehaakte snavel viste…

Een oud vers

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.389
Maar dit is alles niets, al deze dingen, Gezegend, en te min; 't is eens niet meer; Men hoort de vogels in de bomen zingen, De jaren gaan, de winter keert steeds weer, De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen. Wat doet een bedelaar met rode rozen?…

Een oud vers

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Maar dit is alles niets, al deze dingen, Gezegend, en te min; 't is eens niet meer; Men hoort de vogels in de bomen zingen, De jaren gaan, de winter keert steeds weer, De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen. Wat doet een bedelaar met rode rozen?…

Geluk

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Geluk is als een tere bloem Met kleur-en-pracht en bij-gezoem Die dagenlang bekoring brengt Maar dan opeens, alsof verzengd Dof, droog en slap gebogen staat Haar blaadjes eenzaam vallen laat Om snel tot humus te vergaan Te wachten op een nieuwe maan Te wachten op een nieuw seizoen En alles dan weer overdoen Eerst maar die winter…

HITTE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
wie kan die hitte dragen die morgen op ons drukt die ons straks gaat belagen waarschijnlijk slechts drie dagen waar niemand door wordt verrukt als ze ons schaduw en huis injagen even denk ik geef nu maar regen en als dat weer is geweest denk ik wat toch een wens had maar weer gezwegen straks in de winterse kou herinner ik me als menig…

Honinglief (Lonicera nixa)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 375
en je zult me heerlijker kussen dan ik heb gefantaseerd, ja zo lief als jouw woorden, jouw lichaam zal me laten voelen wie ik ben jouw Honinglief jouw nectarkelk wil ik zijn ik geef je alles, kom mijn suikerbekkie, zuig me leeg En laat niemand zeggen 'Meisje Toch wat heb je mooie dromen, je weet toch wel dat bloemen verwelken en winters…
Zywa16 december 2019Lees meer >

vanuit de diepten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
hoe kan men zwijgen als men schrijven moet over trage ijzingwekkende tijden in onaanraakbaar lentelicht de verre ijle tonen van herfststormen over de diepe doffe stilte in de versteende winter?…
J.Bakx28 januari 2020Lees meer >

De boulevard

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 456
ik zag hoe lente je haar al lichtjes high light kleurde na maanden lang het winters blond ik proefde de eerste prille tonen als voorjaars melodie uit het zilt blauw golvenlied joyeus rokten kort nog op de gok hun lichte benen terras genietend onder warme zon een tikje fris windje uit de nog koude zee dolde in de grote bos…
wil melker25 januari 2021Lees meer >

Lentedooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Maar ik zweef gewoon tussen beelden van een vergeten winter de koude van ijzige lichtblauwe lucht. Dwangmatig bespeel je mijn gedachten, kunstzinnig en grenzenloos, zonder weemoed geen hapering alleen een soort van g..... e zucht! Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes, een labyrint van ingedompeld voelen.…

De wind en, ja de wind

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 734
Wat ga je tekeer, ‘t is herfst de wind heeft een oerkracht zo lijkt ‘t is herfst, een openbaring op naar de winter en de verwarming!…
An Terlouw22 oktober 2021Lees meer >

Herfst

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
.' Net zoals de bladeren zullen ze de winter niet halen. Ze wuiven enkel de zomer uit.…
BKNWRM20 oktober 2023Lees meer >

Maar nu nog even niet

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.681
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer het tanige lijf kromt zich nu de winter komt. Zo bedachtzaam stromen de woorden uit haar getekende mond. Haar fragiele hand omknelt de wandelstok fier wijst zij naar weidse luchten. Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
J.Bakx10 februari 2025Lees meer >

Vleugels

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
ik voel het aan mijn benen de winter is verdwenen: ze zijn maar aan het swingen of huppelen of springen ik voel het aan mijn oren ze zijn niet meer bevroren: ze horen heel wat kelen een vogelwijsje kwelen ik voel het aan mijn armen de zon staat ze te warmen: het…

Omwentelen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 546
toen de bomen zacht bewogen groeide een bloesemend verlangen in de broze vleugellamme uren van zijn gekooide leven in onzichtbare verborgenheid zou hij op een winterse dag nooit de sneeuw horen kraken de tinten van de dageraad niet gadeslaan hij zou wie hij was nooit kunnen tonen toen de bomen zacht bewogen brak hij door de tralies…
J.Bakx22 januari 2026Lees meer >

waar dromen bloeien

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 263
Een leven zonder dromen is stil als aarde in de winter, een tuin die wacht maar niets onthult, waar geen kleur het hart beroert. Geen fluistering van hoop in de wind, geen zachte belofte van morgen, alleen het lege pad van wat is, zonder het verlangen naar wat kan zijn.…

Droomgestalte

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 488
Sprakeloos mooi en groot door licht overstraald uit je dromen weggelopen je wachtte de winter niet af. Zoveel malen ben je zo dichtbij…
J.Bakx15 september 2026Lees meer >

Tien JaNu- Ari(A)

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
doorprikken Sneeuwklokjes die spreken van Viooltjes Dieren die het ijs ontroeren Zwaluwen die ons opnieuw willen bezoeken Basgeluiden van wintergloed Ronkende bomen worden knoppen in woorden Aria’s in de winter geschreven komen tot leven Lijden wordt plat gestreken Winter terug gedreven Licht begint uit te breiden Zomergloed het onevenwicht…
arensoog10 januari 2024Lees meer >

je spriette hoog

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.397
ik liep de bomen langs mijn handen op hun bast en lachte want ik had je even vast je spriette hoog met takken naar het blauw wortels in de de grond, bevroren kou ik zie je reiken naar de zon een zacht bewegen in de lente sneeuw nog aan je voet als winters rente je stam is warmer nog dan mijn gedachten, ik voel de stromen gaan die…
wil melker12 februari 2005Lees meer >

in paars, geel en wit

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.479
het regende kou een winterse wind blies je blauw maar je huid tintelde lente in prilgroene knoppen zag je de bloemen al botten toen het voorjaar smolt met de sneeuw dicht aan de grond waar de koude nog restte warmde de zon wat vorst met zijn schraalheid verpestte in paars, geel en wit juichen kleuren hun geur want de deur naar…
wil melker13 februari 2005Lees meer >

een wereld zonder woord

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.050
in de schraalheid van de wind vond ik het kind met lentebloemen in haar handen ze was de winter net voorbij, bekomen van de kou en blij haar ogen stralend in de vroege voorjaarszon ik zag haar blikken en zij won, ik kon me schikken in haar lach die kwam zo onverwacht ik dacht te weten hoe ze was ze raakte aan het kind in mij…