3942 resultaten.
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen de bosrand
wachtend op het schrift van kindervoetjes
zonder een spoor rolt de wagen weg
volgeladen met het lijkwit van de dode winter…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
Verstild
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 Zo vlijt de winter zich langs haar gezicht.
Met een laken van vernieuwing.
In vlagen van bezieling,
verliest de pracht zich in zichzelf.
Als vanzelf..
-
Het water slaapt.
En ik,
ik droom alleen maar,
met haar mee..…
Weerbarstigheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
413 ik weet dat
water me zal dragen
als ik mee ga
met golvende slagen
geen gespartel
van ik worstel en kom
boven maar je overgeven
aan de stroom van leven
dat wind mij niet
gaat snijden op de hoek
als ik rustig laveer kust
hij mij met koude snoet
zacht koestert zomerzon
de nog winters witte huid
die zonder smeren en keren
al snel…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van het bestaan.
«Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
klare taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 spreekt hij klare taal
als hij roept voor
gesloten vensters
mompelend morrelt
aan dichte deuren
is hij een vreemde eend
tussen de klare taal als
hij in bijtende woorden
krast tegen iemand
niemand in het bijzonder
ochtendblauwe woorden
oker-oranje klanken
kleuren het najaar
zijn taal hult de winter
in roze-grijze tinten…
slapeloos in Cosenza (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 een winterslaap wil hij
zoals de New Horizons
die langs Pluto scheert
om energie te sparen
een lange diepe slaap
die hem een winter lang
bevrijden zal van
de slapeloze versteende
nachten zonder kletterende
regen op nat plaveisel
zonder zijn wankele
moeder op de keien die
vergeefs houvast zoekt
zonder het kind dat
naar bed…
lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 Lentezon heeft winter verdreven, nieuw groen en bloemenpracht ontwaakt.
Geuren, kleuren, hernieuwende energie, ziel door indrukken geraakt.
Lichte bries streelt jeugd van het jaar in bomen en over velden zacht.
Nieuw leven dartelt in weides, vogel zit op haar kostbaarste bezit en wacht.…
Getijde IV*)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.968 Jij had een miljoen jaar wereld
als een eierschaal achtergelaten
en daar sta je
boven op het bestaande
een vlinder in de winter.…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 zompig waren de hectaren
zomers groen en winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.389 Maar dit is alles niets, al deze dingen,
Gezegend, en te min; 't is eens niet meer;
Men hoort de vogels in de bomen zingen,
De jaren gaan, de winter keert steeds weer,
De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen.
Wat doet een bedelaar met rode rozen?…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.274 Maar dit is alles niets, al deze dingen,
Gezegend, en te min; 't is eens niet meer;
Men hoort de vogels in de bomen zingen,
De jaren gaan, de winter keert steeds weer,
De sterren staan. Ik heb niet goed gekozen.
Wat doet een bedelaar met rode rozen?…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 Geluk is als een tere bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter…
HITTE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 wie kan die hitte dragen
die morgen op ons drukt
die ons straks gaat belagen
waarschijnlijk slechts drie dagen
waar niemand door wordt verrukt
als ze ons schaduw en huis injagen
even denk ik geef nu maar regen
en als dat weer is geweest
denk ik wat toch een wens
had maar weer gezwegen
straks in de winterse kou
herinner ik me als menig…
Honinglief (Lonicera nixa)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 en je zult me heerlijker kussen
dan ik heb gefantaseerd, ja
zo lief
als jouw woorden, jouw lichaam
zal me laten voelen wie ik ben
jouw Honinglief
jouw nectarkelk wil ik zijn
ik geef je alles, kom
mijn suikerbekkie, zuig me leeg
En laat niemand zeggen 'Meisje Toch
wat heb je mooie dromen, je weet
toch wel dat bloemen verwelken
en winters…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan men zwijgen
als men schrijven moet
over trage
ijzingwekkende tijden
in onaanraakbaar
lentelicht de verre
ijle tonen van
herfststormen over de
diepe doffe stilte in de
versteende winter?…
Kroon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Geen vleermuis, die winter-slaapt, ingebed…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Maar ik zweef
gewoon tussen beelden
van een vergeten winter
de koude van ijzige lichtblauwe lucht.
Dwangmatig bespeel je mijn gedachten,
kunstzinnig en grenzenloos,
zonder weemoed
geen hapering
alleen een soort van g..... e zucht!
Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes,
een labyrint van ingedompeld voelen.…
De wind en, ja de wind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
734 Wat ga je tekeer, ‘t is herfst
de wind heeft een oerkracht zo lijkt
‘t is herfst, een openbaring
op naar de winter en de verwarming!…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 .' Net zoals de
bladeren zullen ze de winter niet
halen. Ze wuiven enkel de zomer uit.…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit haar getekende mond.
Haar fragiele hand omknelt de wandelstok
fier wijst zij naar weidse luchten.
Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht
een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
Vleugels
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
630 ik voel het aan mijn benen
de winter is verdwenen:
ze zijn maar aan het swingen
of huppelen of springen
ik voel het aan mijn oren
ze zijn niet meer bevroren:
ze horen heel wat kelen
een vogelwijsje kwelen
ik voel het aan mijn armen
de zon staat ze te warmen:
het…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Een leven zonder dromen
is stil als aarde in de winter,
een tuin die wacht maar niets onthult,
waar geen kleur het hart beroert.
Geen fluistering van hoop in de wind,
geen zachte belofte van morgen,
alleen het lege pad van wat is,
zonder het verlangen naar wat kan zijn.…
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Sprakeloos mooi en groot
door licht overstraald
uit je dromen weggelopen
je wachtte de winter niet af.
Zoveel malen ben je zo dichtbij…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 doorprikken
Sneeuwklokjes die spreken van Viooltjes
Dieren die het ijs ontroeren
Zwaluwen die ons opnieuw willen bezoeken
Basgeluiden van wintergloed
Ronkende bomen worden knoppen in woorden
Aria’s in de winter geschreven komen tot leven
Lijden wordt plat gestreken
Winter terug gedreven
Licht begint uit te breiden
Zomergloed het onevenwicht…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…