27289 resultaten.
De wind is guur...
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
986 De wind is guur
goede raad duur
verliezen is zuur
op dit late uur
De zon schijnt goed
ze doet wat ze moet
en verschuilt zich niet
in een donkere hoek
De koers is onvast
een kind doet de was
de wereld is van glas
de buren hebben kunstgras
Een schorre haan kraait
de wind aan zee waait
hij is niet gebonden
maar voelt zich genaaid.…
ik heb de wind mee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 de scheppingsdrang en kracht
waaien even uit vier windstreken
het is schrijven over wat mij beroert
dat vooral uit het zuiden komt
het omsluit het verleden of nog verder in afstand
het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken,
zo lijkt
of ik duid in licht en zwarte kracht
al dan niet flitsend of achter het klavier
dan zie ik om heen…
Wild is de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
334 Wild is de wind
woest als een demon
redeloze radeloze
losgeslagen djinn
brenger van verderf
ondergang en dood
drones en projectielen
middenoosten spook
...maar ook...…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 En weer is de wind
Mijn enige metgezel, slinger ik door
de kruidentuin en luister naar kikkers.
Daar is de thee, geuren sterven op het gras
en de Clematis bolt zich op tegen de muur.
Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge,
Breede, zij allen staan verweerd op
de wind, hoor het zingen op het land.…
Huis van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 Eiland
eindeloze vlakte
fiets door de leegte
wind tegen
de velden, de hemel en de zee
speelse glooiing in de duinen
het schelpenpad wijst de weg
eindeloos open
het huis van de wind…
Wind zonder geweten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
180 Vandaag kies ik niet
langer voor de wind,
Ik ga het uitzwaaien.…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Nu sta ik zelf in die oude stoffige wind,
en ik voel hoe jouw stilte achter mij meeloopt.
Elke stap die ik aarzelend naar voren zet
wordt lichter omdat jij, onzichtbaar, mee beweegt.…
De Wiggelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 en
water om orakels in te zomen in
dromen verhuld in een gouden pij;
de vrijplaats van alle borelingen.…
Mijn liefde voor jou
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
474 Als een vis laat ik je zwemmen in helder spiegelvlak
van een rivier waarin je heerlijk kan vloeien op elk moment
Stromen in alle rust en vrede langs de mooiste steden of plaatsen
waar het water steeds warm is zelfs in barre winterkou met ijzige winden.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Het water draagt de trage
dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever,
verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet.
Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 De geur van
aarde stijgt op, warm en vertrouwd. Elk geluid, elke trilling
komt helder bij me binnen. En toch voelt het alsof ik in veilige handen rust.
Bij het water kniel ik, luister
naar de stroom. Hij herinnert me dat alles
verandert en doorgaat. Ik raak het koele oppervlak aan en
ervaar tegelijk mijn hart weer ademen.…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 moeders
gaven ons het leven te vieren
terwijl zij ons houvast bieden
als zijn zij een schaduwrijke boom
die ons altijd schutting geeft
moeders
zijn de rotsen in onze branding
die ons steun en toeverlaat geven
als de aarde met water en voedsel
voeden en laven zij ons koesterend
moeders
zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats…
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
maar neem mij mee op vleugels
van de wind, laat mij zweven
vlak boven de golven, schenk mij
het zout der aarde, laat mij aarden
in Uw dal van tranen, omgeven door
het licht aan Uw horizon en ik zal de
nacht begroeten zonder duistere
gedachten, de ochtend omhelzen
met de warmte van het eerste licht
ooit…
boom
gedicht
3.5 met 120 stemmen
35.308 met mijn voeten in de aarde
en mijn armen wijd gespreid
voel ik mij een boom van waarde
een monument in eeuwigheid
met de vogels op mijn handen
en hun jongen op mijn kruin
groeit er mos tussen mijn tanden
ben ik het middelpunt van jouw tuin
met mijn vingers kromgetrokken
trotseer ik regen, wind en storm
blijf ik sterk en onverschrokken…
De laatste bloem
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.313 Wanneer de aarde
lijkt te bezwijken
heb ik altijd geweten
met mijn geweten, dat er nog
een bloem staande blijven zou,
de laatste bloem tussen zand
en wind van woestijn.
Ik wist immer, dat deze 'Fleur'
zich zou gaan verspreiden:
haar zaden zorgen voor vele nieuwe 'fleuren'.…
Aardverschuiving?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Als ze danst, wordt
de werveling universeel,
ze bestrijkt met beide
voeten elk werelddeel
op de pendalen van de wind
bereikt ze de sterren
met haar zonnestralen,
ze draalt nimmer in
zinderende piourettes
op maat gemaakt voor
haar bloemetjes sandalen.…
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 onderzoek de sporen in de oorsprong
van een verklaring waar het begin begon
van oorzaak en gevolg vertolkt in feiten
vervlogen in zilte stemmen van de wind
waarin het bloed van de aarde is gestort
het geweten wrikt zich langzaam naar boven,
schiet wortel tot aan een denkbeeldig
sterrendak waaruit het denkgoed zich
openvouwt, daarom niets…
Wat bomen dragen
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
137 Oude bomen staan
valt een blad zonder geluid
de aarde luistert
In het stille opstaan
van een stam voel ik hoe een oude
rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt
en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt.
Onder het bladerdak,
waar gefilterd licht valt, wordt elke
schaduw een zachte herinnering.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 De levensboom
schepper van leven op aarde
oud als de wereld
Met verwondering zie ik je ontwaken
in het zachte licht van de vroege ochtend.
Je reikt met sterke takken naar de hemel,
terwijl vogels hun eerste lied laten horen.
Je bladeren fluisteren met de wind,
een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt.…
Mijn potentie ( P.H. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Ik ben degene, die onafhankelijk alleen
haar lot altijd eenzaam draagt, doch met mijn ogen
gericht op één doel, een gevoel dat tussen de regels
ligt en ademt, vanuit winden rondom en dwars door de aarde.
Mijn potentie getuigt van waardigheid.
Het is geheel anders als de eeuwigheid, getransformeerd
van de hemel tot aarde.…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Brandende winden door lucht over water
loeiend als stormende eb en vloed
in golvende gevoelen van pijn en verzachting
vlammende hoogten en dalen tussen golven
af-en-toe zicht op ruisende velden met graan
en witte zeilen over blauwe meren
waar kabbelende golven hun ritme slaan
gedreven door getemperde lauwe bries.…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenen lang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo wist te bekoren
maar de zee trok aan zijn bloed
wilde wateren
wilde hij bevaren
dus hij ging
liet haar achter
met alleen nog…
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 vervluchtigen zo de jaren in de tijd
die het verlangen naar nieuwe verten
naast briesende en beukende stormen
ook in kabbelend geluk bevaren doen
voor de nieuwe reis van twaalf maanden
is gunstige wind de welgemeende wens
naast een roer dat luistert
dat zij over rijk geschilderde wateren
jou daar brengen mogen
waar jouw bestemming jou…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 De wind omarmt ons, fluistert zacht zijn raad,
zijn richting blijft verhuld, een wijd mystiek trek.
De bries kust zacht ons gelaat, zo teder,
de reis verlangt geen haast, geen strijdend hart.
Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.…
IJswerk
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
957 Zo’n bikkel, voor wie 't pas goed begint
Wanneer-ie door de koude wordt bedolven
In grijze, bijna halfbevroren golven
Die hoopt maar dat-ie straks een duikplek vindt
Maar al is het waterschap nu dan wat vlakker
Zo’n ijsgat maakt je nog veel beter wakker…
Houden van...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
879 Je waakte over mij, moeder
vaak dag en nacht.
Je zorgde voor me, vader
alles wat je gaf, ook straf.
Je bent daar voor me, zus
en broeder, om samen te komen
aaneen te smeden en werken
met vereende krachten...
tot broederlijk en vreedzaam gevoel!
Het is het altijd durend waken
van mens tot mens: het zorgen vanuit
een diep liefdevol en verzorgende…
Jesse Klaver
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 De Obama van Nederland komt tot zwijgen
hij krijgt nu de hoofdrol in pappa-dag
een rol, die eerder het levenslicht zag
met vluchtelingen kon hij zijn zin niet krijgen
Water in de wijn is de gemene deler
met die tactiek blijf je hoofdrolspeler…
je woedt onstuimigheid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.047 weer speel je
met de wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in het blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
het delen van de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me, teveel
jaren voelen als gemis
geef…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 In de verte
schijnt een licht
hoog boven
waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid…