4766 resultaten.
Aanhoudend adagio
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Jouw verzet in de laatste levensfase
uitte jij vanuit mystieke lagen
toen je aan de buitenkant opleefde
gaf je je over aan het beeld.
Dit is nu mijn adagio van verlies
de trage opmaat tot realiteit
van onmiskenbare stilte die voortduurt
dat jouw aanwezigheid steelt.…
Door liefde gewist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
626 warme handen op
de lijnen in je gezicht
volg hun zorgen
tot ze verdwijnen
door liefde gewist
ooit kon ik
je scheiding volgen
tot in krullende golven
maar die tijd
is voorbij jij wilde
makkelijk en vrij
je huid is nog
soepel en glad
in subtiele mimiek
ogen glanzen
als je innemende
lach uitbundig piekt
markant is het
beeld…
Dodenherdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 Ze zeggen dat je op den duur vergeet
De bezetting, oorlog, Holocaust,
het geluid van bommen en granaten
de geur van angst en dood,
En nu ook beelden van MH17, Brussel, Nice, Londen, Parijs
door terreur van die fanaten.
Ze zeggen dat je het op den duur vergeet
Maar dat is makkelijk praten.…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 er is een thuiskomst in de haven
als einde aan onderweg, inderhaast
dat lijkt op huid en rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 aura
met vreemd licht
ik was compleet
de wereld kwijt
in een demasqué
van gewoontes
keek ik om me heen
voelde geen empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel in een
gestructureerd beeld…
Boetseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
638 Ik zie een vaag beeld in wording.
Een gezichtje van een kind,
ja misschien!
Of beter een torso,
misschien!
Ik laat mijn handen hun werk doen,
samen met mijn ziel.
In ieder kunstwerkje zit er een stukje
van mijn eigen ik.
Ieder vingerputje of streepje,
is uniek.
Wanneer het af is,
heb ik toch nog altijd kritiek.…
Misleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Op zoek naar wat haar raakt
Ze zegt dat je mooie dingen maakt
Je wilt begrijpen waarom het niet lukt
Onder een complex gebukt
Van een donker verleden
In je gedichten vermeden
Ze blijft vragen om meer gedichten
Het doet haar ziel oplichten
Is wat zij mij zegt
Ze is aan mijn woorden gehecht
Dan zie je haar in beeld met een ander
Je zegt jezelf…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Verdwijn je in een wazig beeld
omdat de brillen haperen?
Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.
Een tachtiger wil zich toch vermaken?
Kijk: het verdoezelende dooft.…
Roofbouw op het ijle
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.322 Geen syndicaat bij sterven, geen misdeelden,
het grote niets is hedendaags jolijt
verrijs gerust eer ge begraven zijt:
de dood is slechts afwezigheid in beelden.
-----------------------
uit: Na-Zicht (1976)…
Wel holle ogen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
555 zij streden
maar meden elkaar
in persoonlijk contact
alleen de spiegel
zag wie zij in alle
stilte voor zich had
weg waren de
zekerheden van
projecties in beeld
geen fixaties
door afgunst of
jaloezie op de meet
wel holle ogen
in trainingsachterstand
twijfels als vogels in de hand
een ziek hoopje
mens passeerde met een
duizendste…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
November huilt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Nu er alleen nog stilte is
als ook dit uitgeholde hart dat
veel te lang die onmacht voelde
geteisterd
slechts ingeslikte tranen dronk
cirkelen gedachten rond
in altijd weer
het laatste beeld aan jou
terwijl herinneringen kleven aan
willen terugdraaien van de tijd
het was een onbegonnen strijd
oneerlijk ook en niet te winnen
een krachtmeting…
Open dicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Een dichter opent de deur
naar inzichten in taal
en geeft in grafemen kleur
aan gevoelige contacten
die hij verbaal belicht
hij sluit contracten
in fonetische beelden
vol wijs weids inzicht
en welluidende weelde
af
de dichter verwoordt
verleden en heden
in klinkende klanken
van Sanskriet tot straattaal
sluit hij begripvol en…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 een droom,
het leek een vaste handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Of soms verwacht ik in de zon
het vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.
Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.
Slechts weemoed is daarna mijn deel.
En in de stille avonden
de herinnering aan lang vervlogen dagen.…
Geen tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 naar een betere wereld
zonder poespas
Dan concentreer ik me
op een stukje echte werkelijkheid
waar ik anders geen oog voor heb
Ik vouw mijn leven open
uit de verdeelde aandacht
van de tijd, dat gevoel
van weglekkende energie
naar dit en dat, deze en gene
van nu en ooit later
uit de netten van mijn herinneringen
mijn zelfgemaakte beelden…
Zelf gekraakt?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
415 Maar in het binnenste wroet
de kiem van rusteloze wensen
naar ongeboren resten van een
vroeger leven, uit beeld geraakt
of door de drager zelf gekraakt
hoop overtroffen door onzekerheid,
de roos van het doel te missen door
gedeukte illusies overeind te houden
ingefluisterd door de dubbele bodem
van het virus van onbezonnenheid.…
Een mooi raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 voel:
jij mag alles
van me weten
maar voor nu
is het te ingewikkeld
een mooi raadsel
noem je mij
Mijn vader is geweldig
maar hij ziet me niet
ik moet me klein maken
me oprollen in mijzelf
Zeg iets
doe iets
maar raak me niet aan
de ogen in jouw handen
mogen mij nu niet lezen
want wat jij denkt
klopt niet, te mooi
is jouw beeld…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Maar ik zweef
gewoon tussen beelden
van een vergeten winter
de koude van ijzige lichtblauwe lucht.
Dwangmatig bespeel je mijn gedachten,
kunstzinnig en grenzenloos,
zonder weemoed
geen hapering
alleen een soort van g..... e zucht!
Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes,
een labyrint van ingedompeld voelen.…
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 binnen, ik kus jouw ogen
Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik geef
beelden…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit
De reuzenkat hoeft nooit te eten
De lucht is blauw, ik blijf mij laven
Aan schone kunst, maak beelden…
Een Paasbericht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
383 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…
Honderdvijftig kilometer zenuwen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Bestaand uit vele spiegelscherven
Weerkaatsten wij elkaar verwrongen Zingend van liefde, leven, sterven
Beseften we- de tijden drongen
Brokstukken, flarden en fragmenten Verdronken in verdeelde beelden
Waarin we soms elkaar herkenden
Of dat wellicht een weinig speelden
Wanordelijke mozaïeken
Heldere delen, slechte voegen
Harten die…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds
communiceren
naar eigen beeld…
Verborgen wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 In tranen gegoten,
komen de beelden uit de hele wereld naar ons toe.
Hele verhalen worden voorgelogen,
nooit worden de jagende wolven moe.
Het gaat zogenaamd om de vrede,
maar in werkelijkheid gaat het alleen om de poen.
Dit is de eigenlijke rede,
waarom zij voor kogels kiezen en niet aan praten doen.…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
Ode aan Holland
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
780 Rivieren die traag door mijn brede laagland gaan
Met rijen populieren aan de waterkant
En dorpen, torens, olmen in een groots verband
Die trots verzonken eenzaam aan de einder staan
Een man daar aan het roer bezingt mijn fiere rijk
En wat ik hoor is dat ik op een vaasje lijk…