4358 resultaten.
Dankbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Dankbaar:
Wees dankbaar voor kleding om te dragen
Zodat je niet over de koude hoeft te klagen.
Dankbaar:
Wees dankbaar voor het dagelijks leven
Dat door God de Heer jou is gegeven.…
In de vertraagde tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Wij dragen urenlang water naar de zee.
Langzaam tikt onze innerlijke klok,
volgens een verborgen programma.
Dat programma geeft ons extra tijd.
Tijd om uitgerust van start te gaan.
Tijd om ons leven zelf te sturen.
Tijd om aandachtig stil te staan.
Bij dat prachtige verhaal.
Bij de logica van ons gevoel.…
Spiegel van de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de grove vezels
op de rug van het tapijt
zijn gemaakt op het
trotseren van de eeuwigheid
in grijze stof
verbinden zij hun
schoonheid met de aarde in
het dragen van de werkelijkheid
tijd en plaats
bepalen in grote lijnen
het weefpatroon dat opgevuld
wordt met persoonlijke structuren
in voortborduren
zien we ogen en de lach uit
het…
ondoordacht...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
530 ik beantwoordde de gestelde vragen
maar dacht reeds aan iets anders
zag de toekomst gans veranderd
moest nu maar de gevolgen dragen
beslissingen nemen onder invloed
dat is solliciteren om problemen
ik ben de boeman van mijn ondernemen
en de naweeën smaken bitterzoet
ik heb gebeden en tot God gepraat
voelde me geen minuut op mijn gemak…
Oma's eenzame Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Het huis voelt nier meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.
Al vele jaren is oma nu alleen geweest
En met de kerstdagen doet dat zo’n pijn
Om niet meer met haar lieve man te zijn
Voor oma is de kerst geen groot feest.…
de einder nabij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 maar legt het in en uitademen
wel steeds meer bloot; dat
nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot;
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je ontkomt aan verlatenheid
in volle omvang of gewenste schaarsheid,
doch kleuren van oorspronkelijke woorden
zullen mij dan dragen…
inwaarts
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 de straat wijken voor
betreden paden, is er geen weg terug
geen ogenblik meer om onbehouwen
emmers met een onschuldige blik
te versjouwen, de vlekken op een
muur rond blikvelden weg te poetsen
laat staan vergeten keutels te rapen
die leken op kruimels naar de uitgang
of de ochtend in te slapen om het
daglicht in alle volheid te dragen…
Als ik uit liefde ween
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
673 uw doornen hebben mij diep geraakt
en rozen heb ik voor u uitgestrooid
ik ben u gevolgd in woord en daad
en mijn hart met uw liefde getooid
al moest ik van uw doornen dragen
kreeg ik wonden die niet te helen zijn
het gevoel dat u mij alleen had gelaten
in stikkend verdriet en eenzame pijn
toch blijft mijn leven een verwachten
op uw liefde…
Echoloze muziek
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
524 ik heb je
op een stoel
voor het voetlicht
gezet zonder tekst
alleen je ogen
presenteren open boek
je lichaamstaal
is de standaard die
jouw aanwezigheid
dragen moet in
het bedrijf dat ik
de voorstelling noem
jij bent en blijft
mimisch schouwen
ik dans en zing
grap en grol in
gefixeerd zijn door
alleen mijn eigen ding
toch voelt…
Wees gerust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Ik weet het nog
mijn hand in jouw hand
het ooit zijn we er beide
de vrijdagkrant zal je naam dragen
naast ook dat gedicht
de papieren bloemen.
Ik voelde het bonzen
rondom mijn hart
die avond ook het jouwe
wachten en stilstaan
tijd zonder wapengekletter
de tijd voltooien.…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Boven mij jagen wolken
verstrooit in associaties,
als de zaden van de zilverberk,
die elk jaar weer vrucht zal dragen,
veelkleurig blad van groen
en zilver gegrepen door de
wind, in willekeur geplant.…
Ambitie of ideologie?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
387 voorkeur de sleutel
tot het gestelde doel
uit ambitie of een nog
verborgen ideologie
vervat in de bolster van
intrinsieke waarheden,
wie het weet, toch weer
anders te definiëren,
talent van schoonheid
uit de wetenschap of
schone kunsten, door
elk individu weer anders
gemodelleerd, die beide
in een heerlijke vracht
hun vruchten dragen…
Dom op weg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Dat veel verantwoordelijkheid dragen
meer is dan mensen verdragen kunnen.
Dom zijn is intelligenter dan we denken.
Wanneer we oorverdovend luisteren.
Wanneer we blindelings willen zien.
Wanneer we ondoordacht denken.
Wanneer we in huis gaan reizen.
Dom en thuis durven blijven.
Ondoordacht spontaan.
Zo kunnen we domweg wijs worden.…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
Person alert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Vertel geen gebeurtenissen
die ik niet wil weten
vergeet verschil tussen dag en nacht
in het licht kan ik niet waken
slapen doe ik niet des ’s nachts
mijn verdriet zal ik niet langer dragen
dan mijn passen normaal zijn
om meelijden wil ik niemand vragen
verdrink mijn pijn in donker rode wijn
mijn lichaam pijnig ik tot bloedens
mijn hart…
Een spring-in-’t-veld (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 schuift
ja, ik zou trachten haar te beschermen
als de nacht een lach verdrijft
in haar zie ik het plezier
van dansen in het natte gras
en gelukkig zijn om nog niet
naar het echte waarom te vragen
ik zal bij jou, meisje van nu,
ook altijd blijven zoeken
naar mijn kind onder stoffige lagen
zodat wij samen in ons hart
elkaar mogen blijven dragen…
Gebed van een moeder
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
940 God almachtig, ik bid U
krijg ik nog de tijd
dat ik mag beleven dat ik word bevrijd
van de knagende zorg die mijn ziel niet loslaat
maar bovenal voor hem
die dit leven niet meer dragen kan
het gemoed dag en nacht beheerst
geef allereerst hem die kracht dan
om te accepteren
wat hij en niemand veranderen kan
Lieve Heer geef me nog wat tijd…
Wroetend tussen zijn varkens werd hij zelf een zwijn
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
584 De veeboer leeft in een groeps-isolement
Familie, kerk, landbouwschool
Verkering, voetbal, vrienden
Allen dragen een harnas bij onbekenden
en vinden steun bij gelijkgestemden
Politiek en Rabobank vormden boer tot beul
Het moest groter, het kon goedkoper
Dieren martelen was geen taboe
Tweede Kamer zwijnen keken toe
Nu moet de sector saneren…
Frêle schouders
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 ik zag je
gezicht in tal
van vragen
de antwoorden
wetend wist ik
hoeveel jouw
frêle schouders
moesten dragen
toch liep je
verend met
ingehouden spirit
de borst vooruit
het neusje geheven
jouw verschijning
bruist van leven
en vitaliteit
toch had ook jij
je schaduwkant
waarbij jouw silhouet
in grijs gehuld
de kleurloosheid
van…
Teerbeminde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
502 geduld
onzichtbaar met elkaar verbind
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
met een blad voor mijn mond
dat ik me in afgemeten tijd
ademloos vasthoud aan
deze stengel de enige die ik heb
aan de oever van de Styx
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
dat ik oefen in sterven
terwijl de tijd in mij vecht
dat een roerloze zwaan
me over de Styx dragen…
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 ik draag haar door de nacht heen
wijl overdag vlagen van mist heersen van binnen
daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen
dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen
allengs gaat alles nog verder op slot
en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur…
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 de gevel
en de kast waar ik vertoefde
om iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijpheid van mijn reeds afgelegde
jaren zich hadden verschanst
achter de coulissen van repeterende gedachten
stelselmatige handelingen die met
verve, de graagte van het overleven
me dikwijls vertraagden in het denkproces
dragen…
Een lichte golf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 Je lachte
toen ik naar
jou kijkend langs
de spiegel liep
je draaide
charmant een
krul in het al
langer en donker
wordende haar
dat in de
nog kortere
componenten
een eigen
natuurlijke
krul liet zien
de lengte was
een lichte golf
de schouders vrij
in variabele stijl
te dragen met
speels los accent
op golvende snelheid
je zo te…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoeveel maskers moet een mens
dragen om zichzelf te zien?
Het is de wind die iets nieuws verzint.
Hoeveel selfies moet je maken
om te laten zien dat je bestaat?
Hoeveel vragen moet je stellen
voordat je een antwoord krijgt?
Het is de wind die geen antwoord vindt.
Hoeveel moet je door de vingers
zien om erger te voorkomen?…
Zwaar...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
314 Laat ieder zijn eigen vrachtje dragen.
Moeilijk, maar o zo waar.…
Altijd Jij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.006 Het is zo simpel als het ademhalen:
omdat mijn hart steeds naar je vraagt,
moet ik de prijs van liefde zwaar betalen,
die ik nu pijnlijk in mijn gedachten draag.…
Orde in de chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 Misschien ben ik niet de mooiste
man in het onverdroten voorjaarslicht
maar mijn intelligentie spreekt boekdelen
er is een artikel in een encyclopedie
over mijn nijverheid geschreven
om orde in de chaos te scheppen deel ik
handtekeningen uit aan wildvreemde mensen
die net als ik lederen sandalen dragen
en zonder kleren door het leven gaan…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit
Leed dragen…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
276 ik heb weet
dat vriendschap aard
ik heb kennis van zaken
er zijn er die stilletjes over me waken
dichtbij en veraf
het is onzichtbaar, maar toch heb ik daardoor
mezelf gebaard en zeg
-ik doe er toe en ben het waard-
al moet ieder zichzelf dragen
en is vaak alleen zijn eigen aan de mens
ik zie en hoor om me heen hen zeggen
er is iemand…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 In de slaap van een ander
draag ik mijn gezicht
als een natte doek.
De woorden: duizend kleine dieren
tegen mijn gehemelte.
Zij weten niet
waar de pit zich blindbrandt.
Men heeft mij in ramen gezet,
mijn mond met goud dichtgelood,
mijn naam verdeeld
onder de vromen.
Onder de vloer
woekert het gebeente nog.…