4358 resultaten.
Poëtiek
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
7.942 ik heb daar al menigeen voor afgezeken
na genoeg over wegen stelsel matig beboet
Buiten gronden ben ik al gewoon te weten
bijzonder geslaagd is die kennis verworven
helaas pindakaas ben ik praktisch bedorven
gezien ik van toepas geen brie heb gegeten
blijf ik leerdamkoppig mijn handboek door zagen
daar niets anders rest om uit/voor te dragen…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 Ik bemoei me met de luchtbewoners
tussen onbekenden en ontwijkten
zoek ik vrienden die mijn zorg begrijpen
boven wijsheid rijpe vruchten dragen
konden ze hun werkelijkheid bewijzen
bomen groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Zo vaak werd behagen
met omslagen overwicht behangen om
enkel greep op letters aan te dragen.…
vloeibaar goud
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.908 in keel en longen binnen
zijn mond smeedt stof en zand
nu is mijn vaders loden hoofd gezonken
in opgestoken kussenslopen
als vloeibaar goud in koningswater opgelost
zijn tinnen schilfers strooit hij op de vloer
ik kon je val niet breken vader
kauw je woorden als verfrommeld bruin papier
rauw en hees versnipperd draag…
Eva vraagt...
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.591 welke liefde die ik in mijn
ziel draag komt niet uit Uw licht
maar houdt mij schuldig en klein?
en als ik geen kennis had
van het veschil tussen goed en kwaad
hoe kon ik dan Nee zeggen
tegen de appel die mij aangeboden werd?…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 sprekende watervlakken en
vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen in
je handen te verzamelen voor mij
ongesproken stad van klanken, draag…
No risk
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.412 Laat niets aan toeval over
Verzeker je tot aan je dood
Koop kasten vol met kleding
Geef jezelf nimmer bloot
Riskeer niets met op reis gaan
Bespaar jezelf zo'n grote gok
Stop direct met drinken
Heb je ook geen laatste slok
Begin niet aan stoere avonturen
Lekker thuis is spannend zat
Pas wel op dat je niet doorslaat
Draag zwembandjes aan in…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 hoe kan hij dan oprecht
de taal in het hart dragen?
in poëzie moet zo nu en dan
dat waanzinnig watertapijt
tegen een golfbreker
te pletter slaan,
dat hoort zo.
alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid
die een mens
begrenst.
zolang hij dat niet vat,
drijven de wonderlijke
woorden van hem weg.…
traplopen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
861 over de treden van een lange trap
gaan in lange schreden je stappen
ze gaan naar boven waar het goed is
en laten het verleden achter zich
vloeiend dragen zij je lichaam boven
waar handen slechts langs je strijken
drukken de hakken ver in het tapijt
de reling is een onnodige houvast
even kijk je om naar wat er ooit was
maar dat heeft slechts…
Het kindergebed
netgedicht
3.8 met 77 stemmen
11.281 Lieve Heer stuur mij een engel
met sterke vleugels als het mag
vanuit de hemel naar beneden
dan verhoort U mijn gebeden
en mijn idee voor Moederdag
Als de engel goed kan vliegen
mij hoog kan dragen in het blauw
kan ik mammie zien; heel even
haar mijn bosje bloemen geven
en zeggen dat ik van haar hou
Dan omhels ik haar heel stevig
kus…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De verte in bergen, is niet te zien
Mijn reikhalzen leidt tot niets
Te weten waar 't noorden is
Dat is de kunst
Ik draag mijn woorden op te gaan
Over die verten
Naar het noorden
Naar jou
waarvan ik intens hou…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 de uren knallen nu champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots…
Rode roos op je graf
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.860 Ik zal het altijd hier bij me dragen.
Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
een rode roos die voor zijn leven vecht.
Een rode roos alleen bedoeld voor jou,
als teken dat ik nog steeds van je hou.…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid,
zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid
Poedersneeuw verzoet de kou,
drift spelend in een strakkend blauw.
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas.
Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.…
WIT EN ZWART
poëzie
4.5 met 14 stemmen
3.245 Daar staat ze mij nu, mooi en mals,
te grondewaard de schone hals
gebogen... en, verdwenen,
zo drage ik, verre weg, eensgangs,
heur' witte en zwarte schoonheid, langs
de ratelende schenen.…
DE LAATSTE DINGEN.
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.573 Je ruikt nog de geur in de kleren
en loopt jezelf af te vragen
wat zou zij op deze dag
gekozen hebben om te dragen ?
Je beroert de foto's met je handen
en ziet overal dat lieve gezicht
en dan, aan het einde van de dag
sla je het foto-album voorzichtig dicht.…
Lieve-MeiD
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
2.822 verdergaan
Dat zal ik waarschijnlijk ook nooit doen
Maar toch heb ik verdriet om je
Samen met zovelen
Ik kan het ook niet
Het is niet eerlijk tegenover
Hen
Die jou zo goed kenden
Mag ik geen tranen laten
Ik schaam me
Omwille van hun verdriet
Hun gemis is zoveel groter
Toch wil ik huilen
Hun verdriet wat overnemen
Wat helpen de last te dragen…
Een gedicht voor Daan de Ligt
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
844 Vertel mij hoe ik deze vondst moet dragen;
het zien van zoveel goeds bekomt mij slecht.
Geen Haagse topic die u naast zich legt.
Niet-Hagenaars, zij mogen ook niet klagen
want desgewenst verblijden zij hun dagen
met humor die u door uw verzen vlecht.…
Zwarte bladzij
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.428 Ik voel me triest
ik voel me verloren
draag een zwarte bladzij met me mee
wordt er elke keer om bestempeld
ik kan het niet meer horen...
Elke keer als ik denk
ik kan iemand vertrouwen
en dit openbaren
grijpt het lot me
met scherpe klauwen...…
Een zwaar verlies
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.197 vergeten
Zo veel pijn die jij voelt van binnen
Je zult het keihard uit willen gillen
Drie maanden zat het bij jou binnen
Jouw kind waar jij een goed leven voor wilde
Het lot heeft hem van jou afgenomen
Zijn ziel is naar de hemel gevlogen
Maar een stuk daarvan is in jouw hart gekomen
Samen gesmolten met dat van jou
Je zult hem altijd bij je dragen…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 Als één brok liefde
Ik geloof mijn ogen niet
maar zij kijkt dwars door me heen
valt mijn hart binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 Schaduwen van demonen
dragen haar lichaam
als een trofee.
Ze pakt het zwaard
- loodzwaar -
en hakt en wrikt.
Gekwetst tot op het bot
vecht ze
haar weg terug.
Haar hitte doet de sleutel smelten,
het bloed verdunt de klei.
De schelle, hese stem
verjaagt de zwarte vogels.
Een overwinningskreet
verscheurt haar lippen.…
Ragfijn en dun
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 Maar de woorden
die dat moeten dragen
worden langzaam trager.
Praten gaat minder
snel en je bent
vaker wat stil en moe.
Gedachten, hardop dromen
voegen de leemtes
en laten stilte toe.
Wat blijft is ragfijn en dun.
Geeft ondeelbaar gevoel
van er samen zijn.
Vol warmte en belangstelling
langst zo blijven leven.…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
De slaaf van de bedelaarskoning
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.532 leggen
Mijn rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord
Ik dans over het dunste levenskoord
Ik sta alleen, geen helpende hand
Ik ben begraven onder hopen zand
Niemand durft te kijken, hebben angst voor mijn lijden
Willen het niet zien, proberen het te mijden
Zoiets past in hun perfecte levens niet
Ik ben de enige die het van anderen ziet
Ik draag…
lage landen leed
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.101 lief en leed
dat u met passie hebt zitten knechten
ach, u hebt nog geen bundel
het licht doen verschijnen
dan is de tragiek niet te overzien
u zal dan na uw heengaan geheel
in het onbekende verdwijnen
nou ja, dat hebben wij dan gemeen
we zullen het moeten stellen
zonder een isbn nummer op onze steen
het kruis dat u en ik moeten dragen…
Licht over de zee
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
1.765 het waard te leven
Dus omarm het met heel je hart
Want tussen al je pijn en tranen
Wacht ergens een nieuwe start
Misschien zijn wij slechts vissen
Zwemmend in een eindeloze zee
Doelloos dwalend, meegesleurd
Met de grote grijze massa mee
Maar ergens in die duisternis
Schijnt een licht over de zee
Dus kom en strek je hand uit
Want ik draag…
Gewillig wezen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
669 enkeling
die met open armen
je wensen heeft vervuld
speel me en bespeeld
zal ik gehoorzamen
keer me niet je rug
nooit noch die van je hand toe
wanneer mijn smeekbede
slechts op blote knieën
onder mijn eigen ogen
zich als een schaduw
laat verschijnen
evenals zijn harde essentie
waar het niet
dat ik daar de wilgenbladeren draag…
Gent!
poëzie
4.2 met 12 stemmen
2.965 Daarom draag ik zo hoog mijn hoofd,
Als een die kop en kijkers heeft.
Kort als een daad, vast als 't cement
Van Vlaandrens wezen en zijn faam,
Vol klinkt uw naam,
Gent!
------------------------------------
uit: De noordhoorn (1916)…