3975 resultaten.
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Acryl blauw water,
zijn huid is transparant,
zie de bodem niet.…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen in vensterglas
in barnsteen elke glimlach
de tondeldoos met vuurslag in mijn armen
ik zet een masker op
trek vreemde kleren aan
steek lange veren
en veeg alle kleuren van de regenboog
op mijn huid…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 ik schaam me diep, durf niet uit te spreken
dat ik verlief en verlang naar mijn zoon,
verliefd, ja verliefd ben ik, nota bene
hevig verliefd op mijn eigen zoon,
op zijn stem, zijn ogen, zijn zachte huid,
hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren,
kracht en soepelheid dansen onderhuids,
zo uitdagend als zijn sterke schouders
zo vol verlangen…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.
Vandaar post mortem deze gaven.
Verboden Toegang.…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
JOUW PRACHTIGE LICHAAM
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
814 Jou met mijn vingertopjes strelen
van je schouders tot en met je voet
Zo bouw jij mij een luchtkasteel en
droom ik van jou in je ondergoed
Jou heerlijk innig de rug liefkozen
van het kruintje tot beneden je kuit
Dat is toch helemaal niet zinloos en
‘t laat mij smullen van je tere huid
Jou heerlijk in mijn armen pakken
wijl mijn hand je…
op Doek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Zelf-
verzekerd in haar blik
Haar aantrekkingskracht
en zachte huid
Seksueel geladen
Een beeldend detail
is haar linkerhand
Ligt deze
slechts versluierd
Geslachtsdeel
strikt buiten beeld
of speelt haar
hand uitdagend op die
plek...?…
Ajuinvingers*)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.243 Je sneed ze zacht alsof ze leefden,
eerst dwars en dan de ringen,
maar het deed pijn daar
waar de schil je huid kon raken.
We moeten nu niet praten
had je nog gezegd.
Je ogen prikken maar het stelpt
de woorden niet.
Zelf rook ik rode snippers,
hun sap nog in de vingers
die ik op je handen had gelegd.…
Opdracht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.412 Zij is te moe van al dat reizen om haar heen,
dus trek de jas die zij ooit was maar uit,
ruim sneeuw, december wordt haar nieuwe huid.
Begraaf de woordbijl, leg hem onder steen.
Behandel haar met eerbied: niet. Ruim baan,
en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan.
----------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 begin en eind staan tegenover elkaar
als poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een zwerftocht,
woorden op de ruit.
Prent van heilig dier
verlies van oneindige liefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
haar bank bleef overeind,
schijn aangelengd met water.
Mijn porseleinkast
sculpturen breken er doorheen,
in kristal en marmer.…
De Ratelslang
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.223 Rondom hem liggen lappen oude huid.
Wie zoveel zont, vervelt ook onomwonden.
Al eet hij vlees, hij adviseerde fruit.
Maar Eva kon zijn boodschap niet doorgronden.
Hij ratelde nog wel zo opgewonden,
flitste zijn vleesvorkje wild in en uit.
Het paradijs is kort daarop gesloten.
De boom werd omgehakt, de slang gevangen.…
VOORSTANDER-KLIERVLINDER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Jij begrijpt wel dat ik terugverlang
naar de wonderschone dagen en nachten
minnen, waarop wij niet konden wachten
onze liefde bestaat nu uit lofzang
nog dansen wij in eeuwige lente
van bloem naar bloem dragen wij onze kleur
noem je mijn liefste en jij mij charmeur
het houdt ons zo jong in het fervente
hoewel onze huid verrimpeling toont…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Want wie nu vertelt het verhaal van de held…,
van zijn angst,
zijn afgelegde tederheid,
de zere huid van zijn handen,
zijn weerloze hart dat barst,
en breekt…
Wie kijkt in zijn ogen en ziet de waanzin,
de doodsangst die stolt, en smelt
tot wrede,
vredige stilte…
Ik wil je roemen in uitgesproken verzen,
jouw blik vertalen en in een…
De kamer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
715 Een openstaand hart vol euforie
bonzend achter een laagje huid.
Hartstocht die in de kamer schuilt.…
fabeltjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 rimpels en groeven
ik ben wel zo iemand die dat
slikt als was het zoete koek
tot mijn huisarts me vertelde
dat het een fabeltje is
omdat het zoveel mooier klinkt
de waarheid is dat men het gewoon
krijgt met het verstrijken der jaren
de huid niet meer zo elastisch is
en niet meer zo strak
zo krijg je rimpels en groeven in je
gezicht…
Dochter
gedicht
3.0 met 1 stemmen
7.109 Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken
op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst.
Je hebt mij uitgekleed en je hebt je in mij
neergelegd, je koude voeten hebben mijn ingewand
kapot getrappeld. je hebt mijn duim in je mond genomen,
je hebt mijn botten afgekloven.…
MARTA GOEBBELS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 Een slaapmiddel, wat blauwzuur en een spuit
De kinderen in wit gewaad gekleed
Het was de dag na Adolfs huwelijkseed
Hij was niet meer, dat gold ook voor zijn bruid
Zijn grootste liefde was toch naar verluidt
Het Duitse Rijk nadat zij overleed
Zijn nichtje Geli, naar zijn beeld gekneed
Hij zat te dicht op haar veel jongere huid
Door zijn…
Kranen open
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.548 eerst sinds hij hier zit
neemt hij zijn handen voor zijn ogen weg
neemt hij met de rand van zijn rechtermouw
het vocht van zijn gladde voorhoofd af
er trekt een rimpeling over en in
het water buiten het licht binnen
een muntje in zijn herinnering
in zijn kamer met uitzicht voor
het eerst sinds hij hier zit zoeken losse vormen
hun eigen huid…
HARTSTOCHTELIJK
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
678 Neem maar het sprei voor twee
ik slaap vannacht alweer bij jou
Heerlijk zo samen in de bedstee
bij het meisje van wie ik zo hou
Kies toch je mooiste pyjama uit
ik wil jou het verleidelijkst zien
Je liefkozen over je zachte huid
jou nemen, wel een keer of tien
Draai maar onze lamp tot zacht
zodat ik je in de schemering zie
In ’t maanlicht…
DENKENDE LOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Verdampend zweet en kleine luchtstromen
brengen hun eigen weertje op de huid
van de draver, die steeds sneller vooruit,
beschermd wordt tegen zon als boze gnomen.
Kunnen gedachten met voeten meekomen?
Ledematen en geest zijn erop uit
elkaar te betwisten; strijdvuur knettert luid.
Het oog wil die wedijver intomen.…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.
Toen verdween je uit mijn gedachten
als een van de dingen in het leven
die bewust worden weggeschoven,
zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
De wet van de sterkste..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 De felle zon doet zeer aan mijn ogen
en brandt op mijn huid.
Onbehagelijk vervolg ik mijn weg, weet
heg noch steg.
Niet ver van mij vandaan brult een leeuw
heel luid en trillen mijn ledematen.
Aasgieren in de lucht en op vlakten uit-
gestrekt ligt hun prooi verspreid dat de
overlevingstocht niet heeft gehaald.…
Herfstdoorsnede
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 anders dan in mijn ontbladerde vel
aan jouw handen vragen mij nooit te laten gaan
Door je ogen dicht
de jaren terug te strelen
in de nerven van mijn huid…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het zwijgt, maakt stil,
de dag wordt diffuse
is mij kwijt, ik zie een
schaduw in de spiegel
die met zijn ego vecht,
ik leg de z’n huid af maar
ik ben een vreemde,
een onwillig blad, die in het
uur van de uil, naar zijn
schuilplaats vliegt.…
D' ochtend-dans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Verlammende zachte warmte
laat mij verdrinken
in gewichtloosheid,
wanneer berijmde vingertoppen
sluipend op mijn huid reiken
en mijn stem doen breken.
Sleur niet,
trek niet,
breek niet,
bind me
sluit je armen
tot ik bij elke zucht
kreunend buig.…
LIGGEN IN DE ZON
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.614 Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht
Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet
ze tintelen huid…
ongeboren woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 op voelbaar papier
wil ik je schrijven
mijn kind
ik kijk naar een gevulde wieg
met ongeboren woorden
zij verdragen het daglicht niet
ik schrijf je mijn kind
als de avond zacht zal zijn
dichtgeslagen boeken
wrik ik open
ziel en huid keer ik binnenstebuiten
om jou vast te houden
uit droefenis spin ik
mijn nooit gezongen liedjes
jouw…