10602 resultaten.
OLIFANTEN (PANTOUM)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
997 Voor olifanten is me niets teveel
Zij lokken me steeds weer naar de zoo
‘k Geniet van hun dagelijks ritueel
De jungle krijg je hier cadeau
Zij lokken me steeds weer naar de zoo
Hier voel ik me onwezenlijk klein
De jungle krijg je hier cadeau
Al vind jij Artis geen festijn
Hier voel ik me onwezenlijk klein
‘k Kan aan hun aandacht niet ontkomen…
Speel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 gelukje
speel maar
lach maar
voel de speelsheid van je geest
ooit heeft hout de lucht bestormd
hebben druppels meer gevormd
ooit is wat het vroeger leest
ooit zijn wij
ook klein geweest…
Rijsdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Jij rijdt voor me
Op je degelijke
Oude herenfiets -
Aan beide kanten
Beladen met kleine
Flesjes en potjes
Van allerlei soorten
En maten - ik fiets
Achter je, kleine
Jongen die je zijn
Opa noemen mag
Pet scheef op
Het hoofd, rustige
Twinkeling in je
Ogen die mij de
Moed geven die
Ik zelf niet heb,
Samen gaan we
Naar…
Kraaloogjes op een tentstok
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 duifje
Plaatsnam op onze
Tentstok - klein,
Fijn, sierlijk en
Met kraaloogjes -
Het duurde maar even
En toen was ze weer weg
-
Even was je weer bij
Ons, om te laten merken
Dat je er nog bent
En nog even naar
Beneden kwam voor
Een laatste kus voor
Het slapen gaan zoals
Het altijd was geweest…
Poesje voor Loesje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
831 Loesje kreeg een heel klein poesje
6 weekjes oud pas en een snoesje
ze hield het helemaal verrukt
stijf tegen zich aangedrukt.
Met haar handjes het poesje omklemd
werd wel zijn adem sterk afgeremd
hij kreeg het benauwd ze was te hardhandig
het deed zelfs pijn hij werd opstandig.…
Dirk Huizingastraat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 Filadelfia, zo heet het kerkgebouw
In een voor mij onbekende straat,
In een stad die ik nog maar
Een heel klein beetje ken,
Als eerstejaars worden wij
Verbannen naar dat eenzame gebouw
Aan het eind van deze straat
In de volksbuurt die Oosterpark heet
Om daar tentamen idioom te doen,
De laatste zware toets die ons
Toe moet laten tot…
Wat heb ik toch...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
782 Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken
maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer
ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van
dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet
me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is
door lijden, soms heel klein maar soms ook echt als
storm doorheen de mensen…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Klein worden,
verdwijnend klein. Leeg, zodat
alleen nog kale naaktheid rest.
Ga tot voorbij het woord, voorbij
het denken. Want daar, in leegte,
in niets, raakt volheid je aan.
Reik tot achter de schijn die
verblindt, betovert, verleidt.
Doorzie haar illusie, dat zij
de werkelijkheid is die telt.
Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
Hij is de man
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.710 Hij vouwt bootjes van zijn dromen, blaast zachtjes
om niemand wakker te maken hun papieren zeilen
vol en kijkt ze zachtjes zachtjes na tot uit het raam
hij houdt als de ochtend aan komt rollen de kozijnen
en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht
tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat
hij houdt de hele dag de kleine…
Dromen-land
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
736 Dat zou ik doen als ik dat kon,
kon ik dat maar voor jou,
al was het maar voor jou, voor jou alleen
mijn lieve kind, mijn kleine zon,
dan zou ik dat doen.…
opgetild
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
702 voor mama en kleine zus
dag dag papa, zie je mij?…
Sprookje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
703 Dumbo is een heel lief klein olifantje
met hele grote roze oren
die daardoor eerst een buitenbeentje is
en eenzaam haar eigen weg zoekt
maar uiteindelijk een grote ster wordt
als zij eenmaal ontdekt heeft
dat zij vliegen kan.…
Verstekeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Zo af en toe lift er iets met me mee,
dan loop ik niet alleen, maar met z'n twee
Ik noem het m'n verstekeling, gewoon
een niet noemenswaardig klein ding.
Zo af en toe zit ie in m'n zak
'k laat 'm zitten, puur voor gemak
en als het tijd is, laat ik 'm eruit
soms wil ie niet, de kleine schavuit.…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…
Logeren.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Maar wat is het lang geleden,
dat ze klein waren bij ons!…
Trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe klein kunnen we ons voelen,
wanneer we niet willen beseffen,
dat we niet klein zijn, maar groot.
Geliefden zullen ons ooit verlaten.
Het leven zelf blijft ons trouw,
tot voorbij de dood.
Trouw aan hen die voor ons kwamen.
Trouw aan al wat leeft.
Trouw aan hen die na ons komen.…
Op oma' s schoot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
799 Toen ik klein was
zat ik op jouw schoot
vertelde je verhaaltjes
van een reus oneindig groot
die ooit een draak
met zeven koppen had gedood
van kaboutertjes knap en klein
die werkjes opknapten
in ’t geheim
van wondermooie feeën
en elfjes vederlicht en zacht
die alleen kwamen in je dromen
bij een sterrennacht……
Babyboomer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 de pan uit -
't maakt me blij
Als kleine duvel springt hij uit een doosje
En stuwt mijn jonkvrouwbloed naar grote hoogte
Ik slaak een zucht en bloos haast als een roosje
O, zeg nu zelf, wie is meer ongeremd
Die groeistuip in mijn groenevingergaard
Of ik?…
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 omhuld voel ik mij
het maakt mijn wereld klein
de mist, grijs is als een weerbare deken
en voel me opgenomen in mijn eigen zijn
dat ik niet ver kan kijken
is soms een waar genot
maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk
de ruis van elders komt niet aan bod
ik ben een met wat is
afgemeten in een kleine ronde
al het aards dat thans is verborgen…
HONDERD JAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De beeldsnijder maakt een kleine treinreis,
draagt een wortelstronk, door bliksem geraakt
Hij zeult te voet verder; een kleine stad naakt.
Wacht daar vrije opdracht of strakke eis?
Eindelijk zingen hout en beitel hun wijs:
een gaper voor de drogist wordt gemaakt.
Het werk komt gereed: zware ruzie blaakt!…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 een hand die reikt naar wie valt
een klein meisje in een oorlogsgebied
dat haar brood deelt
stille akkoorden zijn het
die geen woorden nodig hebben
alleen een menselijke blik
een stad die zingt na storm en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als…
Master in het maaien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
394 Klein als een kindertekening,
Verloren tussen meesterwerken
In het MAS, of in Museum De Harlekijn.
Want zij zijn de letters, recht en strak,
Maar ik ben het gras dat zacht beweegt,
Onzichtbaar onder hun scherpe woorden.…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 Zijn veertjes rillen in de scherpe wind,
een klein grijs bolletje tussen kale takken.
Het fluit een dunne, bibberende noot
die verloren gaat in het metalen geraas.…
Over zilveren golven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
719 met stapels licht
verderop, hier en daar
door kleurgebroken bogen
de levens-golven vloeien wel
op maatgevoel veelstemmig
de wind fluit blijde tonen door het want
evenals hun schippersvrouw
kleine regenbuien trekken
in rap tempo weg
met de wind in de zeilen
zeilt het jacht elegant door het water
op glansgespannen wiekslagen
ik kijk met…
De lege schoolbank
poëzie
2.5 met 8 stemmen
2.576 De juffrouw zei dat kleine Jantje
Voor altijd met vakantie was.…
Mijn Vriend zijn vrouw in haar laatste dagen.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
678 Mijn Vriend is de wereld
en waarom zijn vrouw in haar laatste dagen
niet dat kleine beetje respect kreeg
waar ieder mens recht op heeft.
Nog een jaar te leven,
maar misschien ook minder
Dat kleine beetje respect
waar een mens,
ieder mens recht op heeft.
Zou je denken.
In haar stervensdagen volkomen genegeerd.…
Naakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
630 het houdt je pijn klein
klein en schuw
doch immer schurend ruw
ik zie een mooi mens
diep van binnen
met slechts een wens
raak me niet
wil me niet beminnen
ik raak mezelf
alleen ik ben het
die schiet
bloot en zo dood
rust in stilte
de gekozen kilte
uitgestoten door de moederschoot
zo bloot, zo bloot en bloot, doods bloot…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 meisje stond te zingen
waande me er een zangeres in de dop
het staat er nog steeds
alsof de tijd er stil is blijven staan
dankbaar en blij omkijkend naar een jeugd
waar met de hele familie gereisd werd
waar we verder leerden kijken dan naar de
waarden van dit kleine land
zag als klein meisje kerken van binnen die me
imponeerden (zo…
'Vaarwel!'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Het kraaiennest toont zich een ware lusthof
voor vogels jong en klein een groot vermaak
met viermaal daags een storm van voetgerof
vanaf de top der uitkijktrap omlaag
Daar in de verte loopt een kleine snuiter
z'n hoofd vol plannen, lange blonde haren
nu eens een knutselaar dan weer vrijbuiter
en als hij klaar is maakt hij armgebaren
Ik…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Ze zijn niet dapper, niet luidruchtig,
geen vlag in de wind, geen schreeuw om aandacht,
maar hun blauw is het zachte blauw van een ongekende blik die even
blijft hangen en dan wegdraait, alsof iets kleins en kwetsbaars niet zó dichtbij mag raken.…