5774 resultaten.
Vleugel
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.016 En witter dan
die stille en rijpe schemering in hem aldoor,
in haar en half april zo kon het nieuwe moe-
geworden prille licht niet zijn. Zij dacht: ik
moet niet spelen want de woorden van zijn
motor lopen dof. Sylvia Schrijen, 14/04/'03…
Zonnemanen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.689 Blanke manen stillen ogen,
bij-licht, gedimd tot zwart
Ik jubel dan zeer ingetogen
als zij vragen om mijn part
In de rondte schijnen zonnen,
steeds groter, feller, over zee
Telkens geef ik me gewonnen;
ze deinen toch zo lekker mee
en draaien dag en nacht voorbij,
doen mij hen soms wat knijpen
Ik voel ze graag en allebei,
omdat ze mij…
Mijn gevecht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.505 Maar niemand die het aan me ziet
Veel huilen zonder tranen
Mijn stille intens verdriet
Lieve vader in de hemel, ik mis je
Ik mis je elke dag
Je goede zorgen, je warme handen,
je steun en je lach
Ooit zullen wij weer samen zijn,
dan wordt het echt groot feest
Tot die tijd doe ik m'n best
en zorg dat jij trots zou zijn geweest!…
volle treinen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
863 volle treinen
met het duister
voor ogen
in stille lijdzaamheid
voortbewegend in wanhoop
bad men
trein sta stil..
sta stil.... sta stil…..…
Kerfde met scherpte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
635 Ik componeerde in
studies een schilderij
de melodie penseelde
mijn kleuren daarbij
nam een adagio in rood
gaf me toen bloot
lentissimode in groen maar
de finale was weer net zoals toen
ik kraste met mes
jouw vormen tevoorschijn
beeldde je uit in gevoelig mimiek
kerfde met scherpte het stille verdriet
ik wilde je bij me
componeerde…
Ik wil vergeten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.060 Aan de stille vlaktes
Waar het einde onzichtbaar is
Waar de diepte onmeetbaar is
Neem ik mijn gevoel waar.
In de holle lucht
Waar zuurstof verankerd ligt
Aan het bestaan in het niets
Tracht ik het te achterhalen.
In het hier en nu
Met een vlaag van verlangen
Naar datgene wat is vervaagd
Weet ik wat ik mis.…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.232 het groen kijkt
mij vragend aan
vanaf een palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en…
Dit mág toch niet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
985 de boom is hoog en dik
al menig jaar oud
een prachtig stukje hout
kappen dus
de botte bijl gaat erin
scherp als een mes
het woud huilt in bes
een geldklus
na ons de zondvloed
zo wordt er gedacht
verloren gaat de pracht
onder een stille zucht
kale plekken in het woud
bomen met wonden
macht is niet gebonden
ze stelen onze lucht…
Avondmeer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
748 Hier hervind ik mij tenslotte weer
bij dit verlaten, stille avondmeer.…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 en waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het…
Stappenteller 4
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
611 In deze zomer had ik willen wonen
als een kasteel om vrolijk in te zijn
met romantiek en stille dromen
en zoveel kleur door zonneschijn
maar als ik terugkom van mijn zwerven
door zompig veen en schrale hei
dan zie ik steeds het donkere water
en het stramme riet dat staat langszij
de stappen die ik toch ging zetten
ze komen nog niet los…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Moedersteen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.453 In mij schemert het rood
in stille sintels van extase
en brand ik ineen
langs het vuur der stervenden.
Spiegel der aarde,
waar ik vandaan kom,
moeder en zoon,
een oorsprong zonder einde
van woest en onbegrensd verlangen.
Een sublieme stilte
koortst in het avondlicht
waar wij eindelijk
samensmelten.…
Stilte uit mijn boxen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
748 leeggezogen en opgedroogd
voel ik mij als verlaten
niets speelt meer voor mij
alles is uit handen gegeven
ik probeer een lach
maar het worden tranen
waarom moet ik uitleggen
wat mij heeft bezwaard
pijnlijk zijn die stille momenten
waarvan je wilt dat ze overgaan
dat er muziek klinkt in je oren
en niet langer tegen zal staan
zie nu…
waar niemand komt ...
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.155 soms voel je je alleen
verward en zo verloren
je zoekt een plek
waar niemand komt
en waar niemand
je kan storen
een veilige plaats
echt helemaal
voor jou alleen
je wilt wat tijd
voor jezelf en
niemand om je heen
en word je gevonden
in jouw stille stilte
verstikkend en hol
deel je gevoelens
deel je tranen
het leven is te waardevol…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Voorspelde stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 Hier in voorspelde stilte
ben ik draagmoeder
en tegenlicht gelijk
langs een alfabet vol zoenlippen
vaar ik mij een lege boot
naar de stille oevers
lees ik jouw gedachten
zwemmend naar dat eiland
zwijgend in het weiland
dansen mijn benen
onder mijn mindere ik
zie ik het zwijgen
door verandering
ben jij een plaatje
op de…
Omaatje
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
929 Had jij nu nooit een stille wens?
Of weleens slapeloze nachten?
Per slot was jij ook maar een mens.
Nooit las ik woede in jouw ogen,
nooit klachten of een stil verwijt.
Ik zag alleen maar mededogen
en altijd heel veel tederheid.
Was het soms liefde of ervaring?
Of was het misschien allebei?…
het geheim van de hemel
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
874 ik droomde dat ik bleef
kom binnen, zei je
en vanuit mijn stille kamer
stapte ik dichterbij
raakte je armen
in een niet te herhalen licht
voor de eerste keer
geloofde ik in jouw stilte
schrijf dit gedicht, zei je
morgen
wanneer een vogel, spiegelklaar,
langs jonge twijgen gaat
-------------------
illustratie: beeldentuin…
Loon op zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
658 Mijn dagen zijn al lang
een stille dood gestorven
ik voel niet meer de pijn
van wat had kunnen zijn.
Mijn zakken zitten leeg
beroofd van alle werken
waarvoor jij vangsten ving
maar de verdienste zweeg
van daden en vol roem
de handen weggenomen
waarin het werk wel lag
dat geen beloning kreeg.…
Ziekte
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.032 -stille vogels vlogen in het rond-
Haar benen, hoog opgetrokken,
-daar vloog ze-
Vol hoop en vol moed,
door naar haar tweede leven.…
Tussen twee regenvlagen in
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 op
onder mijn voeten
de zee geurt sterk en zuiver
de wind ruikt naar regen
hier en daar ligt aangespoelde rommel
ik raad naar de geheimen
van het grijze water
de wolken rollen open
tot zilveren gedachten
waar ze zich al die tijd schuilhielden
een koestering van verbeelding
een verwijzing naar
de zoete vreugde van de nacht
het stille…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 Ons leven is voorbij gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Ik heb ontmoet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Overmand in stille verwondering
van een weeldepracht, die door
een herfstzon mild werd beschenen.
Waar de kastanjes lagen verscholen
tussen de bladeren van de bomen
spraken wij geen woorden, de natuur
liet zichzelf door schoonheid verwoorden…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
Ik zag...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
594 Als eerst de
Stille, koude regen
Die de pijn
Het best beschreef
Daarna de
Witte, dichte lelies
Die het verdriet
Een lichaam gaven
Vervolgens het
Woeste, zwarte water
Dat de angst
Het best verbeeldde
En ook de
Dikke, donkere wolken
Die het gemis
Zwaar op me drukten
Tot slot de
Sterke, verscholen zon
Die de hoop op beter
Steeds…
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
ontpoppen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 terwijl slaap in ogen dwaalt
op zoek naar zachter rusten
sussen lipgelezen woorden
onze stille taal
alle weemoed in jouw naam
spreekt van lichte dromen want
we komen ooit weer bij het raam
dat opent, als je lacht
deze nacht vertelt van maanglans
en van jou
een jonge vrouw
die wereldwijd op uitgekomen vlinders wacht…
Snorkelen
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.652 Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benul van het immense droge.
-------------------------------
uit: 'Half in de zee', 2012.…