3212 resultaten.
Katten aan bandjes
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Het is alleen wel wat sneu
een kat aangelijnd op een hondenpoepveld
continu de reuk van de vijand
een agressieve reu
in plaats van gras plantte men beter rozen
die schijnen in die poep goed te kunnen verpozen
zonder doornen zo diervriendelijk zijn we wel
want voor je het weet heb je een instantie op je dak
en in de krant een vette rel.…
Preludium
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Voor Zeus opperhoofd van firma list & bedrog
was het gras altijd groener aan de overkant
de beker minstens halfvol één affaire niet genoeg
hij sjoemelde goochelde en bedroog
de argwanende Hera bij de vleet.…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Langs de oever waar het
gras wuift en riet zindert in lichte stroming,
vindt haar brede snavel een moment tussen het groen
en neemt ze het landschap in zich op als een fluistering zonder haast.
Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag.…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Lente ademt zacht
vogels schuilen in het gras
stilte in de lucht
Soms is het genoeg om
stil te staan in het zachte ochtendlicht,
de geur van natte aarde te ruiken, riet te horen ritselen,
bloesemblauw te zien oplichten — alsof alles wat buiten ook in mij ontstaat.…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 sluimerstand af
bedrand na bedrand zijn uitgezeten
’t zand in brandende gewrichten doorstaan
de wolken en hun schaduw zijn verdwenen
de wilskracht en ’t doorzettingsvermogen
hebben de levenslust niet geheel opgevreten
morgen ’n wandeling in ’t mooiste stadspark
luisteren hoe haar stem klinkt tussen vogels
voelen hoe haar hart klopt in ’t ruisende gras…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ik loop iets te zacht
voor een wereld die raast — maar
ik hoor wel het gras
Wacht even — ik voel
nog trillingen van gisteren: stemmen,
lichten, de haast van lichamen die passeren. Alsof
stilstaan iets is om je voor te schamen. Maar ik adem liever diep dan vluchtig.…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Onder mijn voeten zingt
de aarde van groei en begin, een
warme adem stijgt op uit het gras, stilte is niet
leeg maar gevuld met leven, alsof de wereld zichzelf herinnert.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Soms, in het stille midden
van de nacht, en je zachte stem langzaam
door het hoge gras beweegt, ontstaat een diepe rust in
wat nooit van mij was maar mij toch draagt alsof het me al jaren kent.…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
117 Talloze eeuwen door
zwaait de gestreepte reuzenkat
zijn scepter over
het bewonderde eiland
van 't Indonesische rijk
het sierlijke roofdier
wordt vol angst vereerd
mag als het hem zint
zich meester maken
van een dienstbare karbouw
doch bossen moeten wijken
voor akkers en rijstvelden
de vorst van oerwoud en hoog gras
wordt verdreven…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 een matte streep rust
rood goud ontvlamt de vleugel
het gras wordt weer stil
Als de Spaanse vlag zich
tussen het groen laat zien, ontstaat iets
wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor
mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Wind ruist door het blad
groene heuvels in het zicht
stilte op de weg
Langs het stille pad opent
het landschap zich in brede ademslagen
van gras en licht, waar elke bocht een vertraagde
gedachte wordt en de heuvels hun oude rust naar voren brengen.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Langs brede oevers rusten
bloemen in het zachte gras, hun pure
kleuren dragen dauw die nog even blijft hangen in
de koelte; een lichte bries dwaalt tussen stengels en bladeren.…
Avondgoud
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
8 De avond verstilt
een merel zwijgt op een tak
goud rust op het land
De avondzon legt koper
over het open land, waar schaduwen
langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste
warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest.…
Intens verlangen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.018 Waar het gras de einder raakt
En de regen plassen maakt
Waar de zon warmte geeft
En de droom die jij beleeft
Jou jouw wereld toont
Van alle ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt
Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Wij willen hun vogels, hun blindheid, hun fruit,
hun gras. Wij willen hun tijd niet uit.
--------------------------------------
Uit: 'Liereman', 1996.…
God moet mij geren zien
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.002 En 't lied begon te groeien uit mijn handen
lijk uit de mei het gras;
nog voor ik aan die wasdom bloei en zaad kon wensen
stond heel mijn herte rijp van liekens voor de mensen
zodat ik dichter was.…
Zoals het vroeger was
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.663 Knolletjes werden uit het veld getrokken
aan het gras een beetje schoongemaakt
als de boer kwam waren we snel vertrokken
maar de knolletjes hadden lekker gesmaakt
We moesten op onze tenen staan
om bij de maïskolven te kunnen komen
de bladeren er meteen maar af gedaan
maïs voor de kippen van oma meegenomen
Om beurten op de uitkijk bij de…
AFSLUITDIJK
gedicht
3.2 met 105 stemmen
36.171 Dan zie ik plots, als waar ´t een droom, in ´t glas
ijl en doorzichtig aan de onze vastgeklonken,
soms duidelijk als wij, dan weer in zee verdronken
de geest van deze bus; het gras
snijdt dwars door de matrozen heen.
Daar zie ik ook mezelf.…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 diep snuivend
door het bos lopen
lentegeuren keuren
lentekleuren geuren
voorzichtig de knopen
van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig…
Nuances
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
936 l'herbe vert jeune et légère
tout ça sous l'accolade
d'un ciel gris; une nuance
du noir et blanc dans laquelle
tu dors pendant j'écris)
Terwijl jij slaapt in zwart en wit
schrijf ik het genuanceerde groen
het lichtgroen van de blaadjes
lange, ovale en
het donker schaduwblauwgroen
onder de verdere bossen,
en van het jonge, lichte gras…
Vuur in de regen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.427 ogen gericht op mijn mond
Ze verlangen me dichterbij
De passie licht ontvlambaar
Verstrengelde val op de natte grond
Brandend in de regen laat op de avond
Haar kleding is doorweekt
Doorschijnend wit haar hemd
Hartstochtelijk beweegt haar lichaam
Vurig de bewegingen die zij spreekt
Fel haar passie die ontsteekt
We glijden door het natte gras…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 In het dal hangt nog de warmte van de zomerdag,
waaronder de jager sluimert,
liggend in het droge gras.
In natuurlijke overgave ligt hij daar,
met de mond gedrukt tegen de aarde,
de zachte, zoetgeurende aarde,
de verdraagzame, zwijgende aarde.
Het zwijgen van de aarde is diep.
En verder? Gaat het verder?…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
Loslaten
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.950 De maan schijnt prachtig in de donkere lucht
Ik staar naar buiten, verstoor de stilte met een zucht
Duizenden gedachtes rennen wild door mijn hoofd
Maar het ergste is duidelijk, ik ben van een broer beroofd
Hij is nog hier op de aarde met al zijn groen
Maar het gras is nu grijzer dan toen
Eens was hij mijn maatje voor het leven
Maar deze…
KINDERGEDACHTEN
poëzie
3.1 met 20 stemmen
5.487 Nou druipt het in dat open gras -
Nou zal er wel een grote plas
Op alle wegen komen, -
Nou lopen nergens mensen meer –
Verbeel je eens: in zo een weer -!
Daar wou ik wel van dromen.…
Ballade van de traagheid
gedicht
3.0 met 31 stemmen
15.580 ik hou van de traagheid van liggen in gras, als een vorst:
ik, uitkijkend over mijn aanhangers,
mijn ledematen, zeggend tot mijn linkerarm:
jij daar, breng mijn hand eens voor
mijn mond, dat ik geeuw, in orde,
ga maar weer liggen, goed zo,
tucht moet ik hier hebben.…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 De laatste appels
vallen van de oude boom
haar knoesten takken
moe van de vruchten
die ze droeg
zuchten voldaan alvast
wat bladeren weg
vermoeid van deze
lange hete zomer
voelt ze lomer en lomer
haar krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid…
Ik schouw de wereld aan
poëzie
3.6 met 18 stemmen
8.574 Het teder zwakke gras,
En 't vrolijke gewas
Gedijt bij dauw en regen,
Die 't dorstig aardrijk voedt;
Maar wat dat mij ontmoet,
't is nimmermeer te degen.…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 O, zacht licht op paden langs manmoedig gras, o,
zicht op het dociele kroos, de prudente koeien.
------------------------------------------------
uit: 'Hoe je geliefde te herkennen', 2006.…
Uit het raam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
718 Verwarmen met groenere takken en zachte katjes
Keuvelen liggend in groen gras en zachter mos
Spreken over doodgewone ditjes en datjes.
Genieten van een ontluikende goudgele forsythiatros.…