Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Iedereen doet er toe

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Het doet er alles toe, de echo’s van wat is geweest zich nestelen op de juiste plaats in een dansende wereld in het avondrood in transparante vleugels aan de horizon verschijnen.…
Pama21 juni 2020Lees meer >

500?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
uit een gesloten labyrint van angst, geweld, op die vlucht bestaat een kind die ongewild van de ouders scheidt verloren op een helse tocht, bestaans- recht wordt betwist het recht om te zijn, die te omarmen te laten schuilen, als aantal slechts 500 geteld daar mag je nooit om strijden, de kleur van schaamte kleurt de horizon…
Pama3 juli 2020Lees meer >

Na vreedzame dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik zoek de woorden die als zang der vogels klinken vanuit de kruinen in de vroege morgenstond als aan de horizon de eerste stralen blinken en witte nevel zich verspreidend over grond.…

Onkruid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
hoort ze wel maar ziet ze niet Een deel van je zou eronder willen staan Samen met het oorverdovende geluid en de stroom ten onder willen gaan De verstikkende hitte houdt zich vast tussen bladeren en takken Het wegzakken van de zon, kan je doen laten geloven dat alles is zoals het begon Een ongerepte grassige vlakte die zich uitstrekt tot aan de horizon…

Gerief

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 465
daar wonen mensen die kijken naar beneden, schuin met allen voor mij onbekende wensen soms denk ik, zullen zij proberen het ademen te vermijden leven is oefenen in loslaten zegt mijn adviseur gelukkig ben ik dat zelf, lekker subjectief of ervaar in gevoel, op afstand, levende maten zij zoeken ook naar hun eigen kleur en wonen in de horizon…

Hendrik Marsman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Als nieuw geboren leven in het ochtendlicht Begint met stralend glanzen aan d’ horizon Terwijl in bomen vogelzang gedempt begon Ontwaakt in mij een ware drang tot nieuw gedicht De wereld opent traag de ogen na de nacht En kleed in vele kleuren bloemen, bos en veld Verblind door schoonheid staat ieder mens versteld Bewondert heel de aarde om…

winterpracht

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 452
Een deken van kou, weg is de zon, hij zakt langzaam achter de horizon. Terwijl bladeren dansen, één voor één, de winter gaat zijn intrede doen zo meteen. IJsbloemen bloeien voor het venster, zo fijn, terwijl de wereld zich hult in kristalhelder schijn. De douw knispert onder elke voetstap, in dit betoverende winterse landschap.…

Wonderlijke stiltetijd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
nog zijn ze er met tussenstops van jaren de donker groene gehuchten tegen de hellingen aangeplakt helaas minder glooiend en klein de horizon in een eerder verdwijn door hoge flats direct aan de rand van zee waardoor de terrassen tot op het strand lopen en inpandig logistiek goed beheersbaar zijn en het klimaat beter te regelen…

Revenge

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
Ooit toog der keerlen god in ommezien met kop en schouders boven 't hoofd der school om wraak te nemen in het capitool long time no see, stap in de tijdmachien Vier eeuwen terug kwam hier een pelgrimschip naar rapenburg met boeg in winderoos het paard trok voort, de kiel gleed oeverloos de boei werd aan de horizon een stip Waar pelgrimvaders…

Eenzame wandeling

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Vrolijk zal ik wandelen tot de horizon luid en goed gemutst zingend mijn ochtendlied helaas is de lucht bewokt en grauw zonder zon maar de natuur is schoon dus dat hindert niet.…

Telefoontje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
daarmee overlaadde En we eindigden de zonnige strandwandel-zwemdag met soep in een strandtent Ik keek naar een vader die met een schep mooie graancirkels maakte zijn kind volgde de schep zijn kleine voetjes plette vaders creatie Dat is goed, zei je, zo moet dat En tot slot tuurden we samen met de strandvonder de verte af de horizon…

AMSTERDAM KRIJGT LIGTOILET IN DE STOPERA!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 369
Er gloort hoop voor de dagelijkse hoop aan de Amsterdamse horizon ik lees het op internet bij het eerste ochtendgloren een ligtoilet op het gemeentelijk stadhuis (STOPERA) voor mensen met een ernstige lichamelijke beperking god zijn dank, de dames en heren van de gemeente zij geprezen want poep en pies het is zo gewoon nu kunnen mensen…

Ik hou ervan om van je te houden

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 326
Als jouw liefde me vindt vind me dan in een geheim land wat zou je kunnen doen achter die dwaze horizon om van me te houden om me de kracht te geven om van jou te houden Je kunt me lief genoeg vinden een kusje geven of me in gedachten kietelen met die glimlach in je ogen die lieve glimlach op je gezicht die lieve frons op je wenkbrauwen…

De boven- en ondergrens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 254
Zo wandelen wij tussen grens en horizon, tussen plicht en hoop, tussen aarde en het licht. De wet bewaakt de bodem van ons leven, het geloof opent de ruimte voor ons gedicht.…

Drijfzand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 194
Alleen langzaam lager aan de horizon. Ik kende de diepte van die ogen, hoe gevoelens konden zinken tot op de bodem van zichzelf. Ik leerde dat drijfzand niet verslindt uit honger. Dat de kou het doet, de paniek, de verlatenheid van een plek zonder stemmen. En dat een mens lichter is dan de massa die hem vasthoudt.…
zonder22 juni 2026Lees meer >

Onderdeel van een groter geheel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 686
De horizon werpt een voorzichtig licht, de geheimen zijn groot, mijn woorden nog ijl. Er is veel om over te bezinnen wanneer de tijd daar eindelijk is. Ik hou mijn adem in van binnen, verzacht de angst voor het gemis.…

EEUWIG LANDSCHAP

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 95
Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht, de zon verdwijnt achter de verre horizon. De wereld wordt een droom, een vergezicht, terwijl de avond langzaam verder komt. De vogels zwijgen boven 't stille land, de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht. De avond raakt de wereld met haar hand en legt haar stilte op mijn gezicht.…
bart devoldere25 september 2026Lees meer >

De dragende kracht

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 107
Als morgen de zon weer aan de horizon verschijnt, reist deze milde stroom geruisloos met ons mee. Het is de liefde die ons overeind houdt, als enig antwoord op de vragen van de tijd.…
CB21 oktober 2026Lees meer >

Leren zeilen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Terwijl ze achteloos Zonder te reven Me een blik waardig gunde Ik val tussen wal en schip Terwijl zij doorschippert Over haar voorsteven En haar ronde achterdek Pak jij de helmstok maar Zei ze behendig Bepaal jij de koers Dan hijs ik het zeil Al laverend tussen golven Zink ik in haar ogen En met haar zeilen Voeren we tot de horizon…
pimoso11 juli 2005Lees meer >

Onze vriendschap

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.429
Langzaam werd de zon groter, warmer en intenser, tot ze op haar hoogtepunt één werd met de hemelsblauwe lucht Plots verschenen donkere wolken vanuit het niets en zij verhinderden dat de warme zonnestralen hun doel bereikten Na een tijd trokken de wolken langzaam weg maar ondertussen was de zon steeds verder en dieper naar de horizon…
Luk20 januari 2003Lees meer >

Het Hazenlied

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.201
daar waar ik mij laatst verplaatste per spoor liep het oneindige landschap tot aan de horizon door de lange greppels die het weiland spleten deden mij denken aan ravijnen in een woeste bergketen daar waar ik een boer op een tractor had bemerkt die fluitend het luie land bewerkt deden twee schimmen mij verbazen wat is het? wat is het?…
Peter Spees19 augustus 2002Lees meer >

Ik vouw mijn handen .....

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.079
daar vliegen hoop en stil verwachten langs zon en getinte regenboog in het schuim van de hoge golven zie ik almaar jouw gezicht onder zoute tranen bedolven zoek ik wanhopig een straaltje licht sluit beide ogen voor het duister laat mijn tranen langzaam gaan nog hoor ik het zacht gefluister weer wandel jij bij mij vandaan aan de horizon…
metha28 augustus 2004Lees meer >

Door de dalen

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Terwijl ik nerveus en angstig in mezelf mompel over tranen en een verloren stad, die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon. Als de stromen mij dan van daar brengen tot waar ik de liefde niet versta, ben ik geworden tot een stuk metaal dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt, maar nooit ten volle kennen zal.…

Winterlicht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.369
In de winter is de vloed Van de warmte voorbij Na de vloed ben ik geboren Dus ben ik een winterkind Uit de warmte geboren Niets is veranderd Ik daal terug in de tijd Maar aan de horizon Zie ik een Licht schijnen Het Licht van de wintertijd Nu zal ik mij voornemen Om met dat Licht te reizen Nog steeds zie ik Het schijnen Een uitzicht…
Harco22 juli 2008Lees meer >

oesterschelpje

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand Vol verbazing blijf…
Magali29 augustus 2008Lees meer >

mij ontbreekt niets

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 662
klaag ik als jij kijkt in de spiegel van verwachting en gemiste dromen en jouw leed wordt vergroot door overdadig op mij in te zoomen o zeker, mij ontbreekt niets in ogen van honger en dorst ook de massa om mij heen is paraat maar zie je ook wat het kost dat ik mij vooral op de ziel verlaat mijn horizon blijkt jouw kim niet te kruisen…

Zonsondergang

poëzie
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.890
Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout; Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon; Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud Uitsteekt buiten de kromme horizon; Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon, Is de Gigant, die vallend vast hem houdt.…

Felgeel van brem lag, rond, op grijze heiden

poëzie
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.964
Felgeel van brem lag, rond, op grijze heiden De zonn’ge heuvel, opgaande aardse zon, Waarom, bolvormig, op de horizon Zich werelden van wolken samenrijden.…

een nacht van vermiljoen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.107
daar op het hoge duin heb ik je ontmoet starend naar de avondzon op je haren lag een gouden gloed de horizon was vol van vermiljoen de zee doorsneden met een gouden spoor weerspiegelde zich in je ogen ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen de weerspiegeling drong in mij door de duinpan vulde zich die nacht met gloed met sauzen, spijzen…

vadertjelief

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.290
ikke zelf doen was zo ongeveer en pappa lief volgde daarop weer de eerst geprobeerde zin van haar toen was het mijn pappie is erg slim het bracht pa behoorlijk in vertedering even later kwam de puberteit zowaar het leek wel haat en nijd en af en toe met moeite een heel klein beetje spijt nog steeds is pappa dom maar dagend aan de horizon…