5581 resultaten.
Libera et Povera
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Armoedig deze tijd van het nieu-
we virus; SARS, COV2, CORONA
Feit en fictie, een constructie wie nu win(s)t
De toekomende tijd, zal het ons leren,
maar wel ten koste van veel. En wie?
Libera et povera; vrij, maar arm
Noch gebonden, noch rijk; IS ER
LEVEN OP PLUTO, heel misschien de maan*...?…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal niet konden weten
bossen en bomen in dromen ten…
Huidhongerpijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
382 de zaal is leeg
verlaten rafelt
gordijn perspectief
nog is er niets
ideeën worden niet
geboren in een wereld
die zijn fundamenten mist
wel waar leven samen gist
afstand heeft intimiteit
ten gronde gericht
in verboden zijn groeit
geeuw en huidhongerpijn
info tolereert geen
tegenspraak het niet
gehoord worden
maakt mensen kwaad…
Superieure dieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Dieren zijn intelligente mensen,
die niet aan vlijt ten onder gaan.
Die alleen hard werken willen,
wanneer dat echt zal moeten,
om te mogen voortbestaan.
Wijze mensen leren van dieren.
Weten wat hen te laten staat.
Onze eigenwijze aardbol,
met al wat daarop leeft,
houdt van hen.…
Ank Mijnenveld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 Ank Bijleveld, Ank Bijleveld
Had net nog duizend trucs besteld
Maar is bij elkaar opgeteld
Met Kaag beland in 'n mijnenveld
Schietoefeningen zonder geld
Ten einde raad Kaboel gebeld
'Die opmars was toch uitgesteld?
U bent de tolk en ik geen held!…
Maar onze liefde
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Wolkenkrabbers storten in
Reuzenkeien zijn kiezels
voor kruiend ijs, kastelen
en tempels houden geen stand
onder bang en boos geweld
Elke angst gaat ten onder
aan zichzelf, kan niet blijven
binden en raakt verdeeld
Wetten worden gebroken
maar niet de liefde
waarin wij wonen, vrij
van chaos
die ruimte neemt
voor eigen gemak
steeds…
Woestijnig leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 nog masseren
tonen de onrust
van het ongewone
in het elkaar
aankijken
liet nog
niemand echte
aversie blijken
de ijzeren kam
schraapte alle
klitten van
decenialang
eruit ten koste
van een uiterst
gevoelige huid in
dit woestijnig leven
hitte en klimaat
hadden verzorging
vergeten dus
opgelucht keek
men elkaar aan
en lieten bedachtzaam…
Zonder Yulia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Gelukkig gaf hij ons een levensteken
Luis in de pels, van trojka
hier tot daar
In aanloop tot een nieuw verkiezingsjaar
Nog niet aan Poetins
wolvenjacht bezweken
“Ik ben nu jullie nieuwe
Santa Claus,”
Zo tweette dissident
Alex Navalny
Vanaf zijn nieuwe plek -
een winterkamp
Ten noorden van de Poolcirkel
en Oeral
Hoe vaak zal…
Geenigma
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
550 Prozaïsche beuzelarijen
op ten cc sterk water gezet
doorstaan hier niet
de toetssteen
der guru's en heilige
zegepralende redemeesters
normaliter
op de elitair
vocaliserende volièrezangers
en franse l de behangers na
althans wat deze
matineuze jongeheer betreft
zolang duimelottina
j ganzen geen roet
in de dagelijkse…
Pontifex
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
464 Het onverhoedse
heeft toegeslagen
eenmalige donderslag
bij heldere hemel
buenos aires
voor miljoenen sorelli
et fratelli
in ecclesia
Ziedaar, herrezen
vanonder een wijze steen
diepbewogen
zijn urbi et orbi
in zijn vermoeide ogen
anima mundi
Ecce homo
Buona Pasqua
non plus ultra
ten leste
requiescat
pontifex summus…
All inclusive
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 Als vanzelf gleed ik in haar lichaam,
Ik ging gans op in haar,
Van d’uiterste top tot aan haar teen,
Wilde in haar voor eeuwig toeven,
Nooit meer ergens anders heen,
Wilde ik voorgoed in haar verdween.…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 volle wagen, daar de bronzen peren dragen
in mand aan mand die gaapt;
ten wagen daar de vloed der druiven stort; ten wagen
daar duistre huiden ’t luid gesnork der saters schragen
en ’t goud der zonnge vrouwen slaapt;
Oktober, en waar gíj en roert, die de oude landen
al schaad’wend over-schouwt,
uw loden moker moede onder uw hete handen,
En…
Lina
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.104 Is 't niet of de roos aan de ruiker ontbreekt,
Wanneer gij u schuchter en eenzaam versteekt?
Waartoe dan de kring van uw speelnoots verlaten?
Wat kan het u baten
Dat de ernst van het hart op uw schoonheid zich wreekt? ...
Is 't niet of de roos aan de ruiker ontbreekt?
O! is 't mij gegund in uw ogen to zien?…
BOULEVARD
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.445 Het zal waarschijnlijk liggen aan het feit,
dat er zo weinig rijmt op Vlissingen,
de dijk, het water en de wind ten spijt.…
Licht lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 Al zou ik willen vergeten
de wind fluistert
de bomen ruisen
de huizen, zelfs de huizen…
hoe je op je tenen
jouw lippen
de mijne
jouw lichaam
tegen
en nooit was ik lichter
mijn naam vergeten
sprakeloos
je mond
losgescheurd
op je eigen benen
gaan staan
je eigen weg
gegaan
en ik hier
naamloos
woordeloos
zwaar van het verlangen…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
933 zal ooit het tij ten goede keren?…
nieuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.096 De druppel die de eenzaamheid deed overlopen
Zal de regen van zonneschijn zijn die mijn hart vult
Met liefde die je in overvloed aan me geeft
De wind blaast me van mijn voetstuk
Waar ik dacht vast te staan met veel overtuiging
Je zachte golven dragen mijn gevoelens ten top
Waar ze diep vallen in een gemis, als je er niet bent
Je nieuwe…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
Je lijf
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.688 Dan komen je benen, met eraan vast,
voeten en meestal ook tenen.
Da's 't eindpunt van je lijf.
Blijf dat allemaal bewegen,
dan weet je zeker,
dat je gezond blijft.…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 Tranend kijk ik hoe je ó zo lief slaapt,
hoe je ten laatste male knorrend gaapt.
In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.
Af is het ogenschijnlijk eeuwige leven,
zonder enige angst, zonder beven.
Zonder hart is een mens niets dan gedachten,
er is dan ook niets meer te verwachten.…
Bang
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.557 Dan ga ik maar strijdend ten onder
laat nu alsjeblieft geen traan
voor mij was je het meer dan waard
en wie weet, hoeft het zo misschien niet te gaan.…
Eeuwig afscheid
hartenkreet
4.6 met 95 stemmen
3.609 Woorden van troost zijn niet te bedenken
Ieder afscheid komt onverwacht
Je wilt het tegenhouden en afwenden
Maar het is niet in onze macht
Geen woord kan het gevoel van verdriet omvatten
Alle cliché’s ten spijt
Een mens verliest uiteindelijk al zijn schatten
Wat rest is een eeuwig obstakel wat ons scheidt
Het verdriet, de pijn voelt onwerkelijk…
Ander(s)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.077 wellicht had het anders kunnen zijn
zou het zijn geweest of daaromtrent
ook was het allerminst ondenkbaar
de gedachte alleen al vreemd accent
beschaduwd zou het anders lijken
overbelicht geen optie druk maar af
beeld verschoven mocht je willen
moet nog blijken dansend op je graf
niets ten nadele van die ander
achterom sluipwegt het silhouet…
Eenvoud en schoonheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.010 klein pareltje met nieuw leven
de wens om opnieuw te beginnen
wordt heel voorzichtig ingeweven
Waar ooit onherstelbaar letsel zat
ontstaat nu een geborgen gevoel
alle wanhoop die ik destijds had
treft niet langer open doel
Mijn denkwijze wordt opgefrist
door jouw eenvoud en schoonheid
mijn hart is zowaar een optimist
elke teleurstelling ten…
Dromen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.006 Samen wandelen op het strand,
Met onze tenen lekker in het zand.
Mooie fantasie die nooit zal uitkomen,
Maar dat zijn de allermooiste dromen.…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
In het voorbij drijven gevangen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.878 Hij heeft een mooie lach
zo eentje
die de tijd doet stoppen,
tenen laat krullen
in zwarte sokken
een lach die je van
het strand zou willen oprapen
net als de mist
je brilglazen doet vervagen
een lach zo fris
die in een appel
blijft hangen,
zacht laat herinneren
hoe de lente smaakt
na een fris pintje bier
met lef volmaakt,
het…
Wie ik ben
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
4.350 veranderen
in een Valentijnskaart
en me bij jou laten bezorgen
ik zal op je deurmat wachten
tot je thuiskomt van je werk
en mij vol verwondering opneemt
ik zal je vingers voelen
op de randen van mijn zijn
en de blijdschap in je ogen zien
ik zal kunnen horen
hoe je hart klopt als je mij
zachtjes tegen je borsten drukt
ik zal van jou ten…
Avond
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.279 Soms klonk over de vallei het denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur
als de lucht al leeg was, het onderworpen land
waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar
liep in alle stilte langs loofbos van het buiten
en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat
dat naast zijn akkers ligt en weiden
en zijn bongerd…