3008 resultaten.
Mollebonobo
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
188 "Ik raakte 't spoor haast bijster in de hoop
dat ik mijn mollebonen zonder n
op de markt die ik van vroeger ken
aan groote griet en aan de drie gezusters
als semichimpansee mag presenteren"
aldus de half-aap bonobo in nood
ontsnapt onder een direct intercity
van mokum naar zijn oude vlam, so pretty
de chimp die hem hun liefdesbaby bood…
Voor Gilles
gedicht
2.1 met 391 stemmen
70.768 Natuurlijk hadden
we, niet alleen met honden, ook de kat natuurlijk,
in Lyon moeten zijn, om de lichtjes te zien branden
de kleine lichtjes, die branden voor je verjaar
dag, bij wijze van herinnering aan de Heilige,
de Maagd, die omtrent je geboortedag, eeuwen geleden, de pest
verdreven heeft uit je geboortstad, de stad Leeuw.…
Groots geluk
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.997 We struinen door de straten van de eeuwenoude stad
Je hebt je als een kat in mijn suède jas verstrengeld
Ik zie hoe langs de oever van de donkerbruine gracht
Een zwerver naar verloren schoenen hengelt
De klodders mayonaise bij de frietkraam van je zus
Die dit groots geluk allang had zien aankomen
Ze heeft zelfs al een arsenaal aan bijnamen…
oh welk een gruwelijckheyt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
2.053 oh welk een gruwelijckheyt
dook op uit het Leidsch archief
Goeie Mie zeer geliefd wief
in de hele stad zo bekend
als mens van hulpvaerdigheyt
bij arme zwaar zieken present
teer en zacht bijna zelfs voor nop
zorgzaam en attent bij hun getob
Mie's tante lag lijdend te bed
haar vertrek leek aan te staan
ja zie daar kwam de Goeie Mie
met…
Aan Mevrouw Van Merode
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.289 Zo heb ik omgezwierd met mijn drie jonggezellen:
Ter Goud' heb ik vernacht en in ons Monnikland,
En op mijn Zuilichem, en aan de overkant
Ten Bosch en t' Eindhoven, te Bree, te Maastricht binnen,
Te Luik, de grote stad van ongeruste zinnen,
Te Maastricht andermaal, te Aken eens in 't bad,
Te Spa vier weken lang eens daags door en door nat…
Hollands lied
poëzie
3.8 met 17 stemmen
10.453 Een stad tot op de grond geslecht,
Walmend en leeggebrand.
Vraag het aan elke vijand, niet aan 't rot,
Dat op de borst zich slaat,
Zich uitverkoren acht en dat verzot
Na-aapt, en botter is dan bot -
Zeg dan alleen: verraad!…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 aan t raam de vluchtig-
heid van voorbijsnellende
passanten met slechts een
half oog nog volgen. la-
ten we ons warmen ook
aan 't leven van toen...
2
(buiten)
vrouwen met roodgebloemde
rokken en zwarte hoeden
lopen voorbij, poseren even
voor de winkelruiten, be-
kijken zich van top tot
teen en lopen weer verder,
dieper de stad…
Zaterdagmiddagse regendruppels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 glimlach
op haar natte gezicht
opgepept door een bakkie koffie
richting Delft
samengepropt
in een overvolle tram
weg met de regendruppels
al heeft elke traan
een eigen verhaal
er klinkt een stem doorheen
van moeder aarde
over wat haar is aangedaan
door ons de mens
Delft heeft iets persoonlijks
wat alleen Delft
dus heeft
een oude stad…
Bent U ook zo gul in December?
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.970 Loopt u ook stad en land af,
naar de juiste combinaties vliegt u ook van hot naar her,
om ’t de familie zo goed mogelijk naar de zin te maken,
bent u ook zo’n ster?…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten,
Terwijl een dunne mist de grijze gracht
Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten
Geleidelijk teloor gaat in den nacht.
De nacht, die naderkomt, duister en heerlijk,
En even heul brengt voor de levenspijn
In de armen van het hier alleen begeerlijk
Geluk: bemind en niet gekend te zijn.…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 oprechtheid lijkt me onontbeerlijk
als je rechtop leven wilt
Niet de spinnen, kakkerlakken
weg zien schieten in je hoofd
waar vuilnis en het spinrag zakken
op dat waarin je nog gelooft
niet het roofdier zien herkauwen
op de resten van je ziel
probeer de stad weer op te bouwen
die tot krottenwijk verviel
Tot die tijd zal woede kolken…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 De stad, het woelen moe,
Sluit, angstig voor gevaren
Die in 't bedrieglijk duister waren,
Haar logge poorten, en elk huis zijn deuren toe.
Voort biên de heuse bedden
De matte werkliên rust.
De halve wereld voelt met lust
Zich uit de dichte drom der daagse zorgen redden.…
Maxima President van de Republiek Noord-Nederland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Koningin Maxima gevraagd
Als eerste President daadkrachtig leiding te geven
Dat zal ze met heel veel verve doen gezien
Haar verdiensten als echtgenoot van de Koning
Moeder van 3 dochters en haar VN gezantschap
Als grootste stad wordt Groningen de hoofdstad
Van de Republiek die bijna 2 miljoen inwoners telt
En qua oppervlakte vele malen Hertogdom…
zo zin in zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 elke dag zonnig
het leven vieren
in een tuin vol bloemen
zacht gekust door de zon
geniet ik het ontbijt
de straat komt tot leven
uitbundigheid lacht
met kinderen die spelen
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
koffie op het terras
een cognacje erbij
met zomers zacht
een lied uit galicia
lunchend in de stad…
Hertenogen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 .'
Ze zag wat later in de stad,
terwijl hij ongeduldig wachtte,
een prachttoilet, dat alles had,
waarnaar ze zienderogen smachtte.
Het was een luisterrijke tooi,
waarin ze graag zou willen prijken.
Hij vroeg: 'Vind jij die echt heel mooi?
Dan mag je 'r morgen weer naar kijken.…
Hart verdwaald in Spanje
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.287 Mooi weer
Ik vind je niet en Ik mis je zo
Sevilla, heerlijk bruisende stad
Wirwar van straatjes
Zapaterias en bars, rebajas overal
Bezoek die ene bar, die steeds dezelfde blijft
Oloroso nergens beter
Estremadura, Extremadura
Extra-mooi, Extra-ruig
Als groot tapijt uitgestrekt
Om elke zonnestraal te vangen
Je zilveren levensader doorkruist…
de wereld draait door
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.129 de stad kenmerkt zich door parallelle lijnen die in elkaar verdwijnen..
waar flatgebouwen verschijnen.. zal amazones doen verkleinen..
de oorlog is niet over en zal nooit stoppen..
strijden we niet tegen onzelf
dan wel tegen eigen broeders van andere moeders..
het bloed van onze zonen zal stromen op land dat niet van jou of mij is..…
OP KRUKKEN
poëzie
3.3 met 14 stemmen
3.402 Te lande: '‘t Doet
mij deugd in stad,
och, ware ik daar
gebleven!'
Ze komen en
ze zoeken en
ze vinden mij,
de dezen,
daar verre ik van
begere, en bij
gene zulke meer,
te wezen.…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Na zeven dagen in de stad gelaten,
Door niemand vergezeld, gingen wij saam
Als geesten overdag door vreemde straten,
Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam.
Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…
dansende mannen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
631 In mijn stad, door mijn straat,
reed vroeger de vuilniswagen,
stapvoets gestuurd door een sjaggerijn,
als ware hij bezig aan een onnozele mars.
En elke jongen, vroeg of laat,
wist dat hij ook vullisman wilde zijn.
Maar niet de man die zo stuurs en dwars
aan het roer wat zat roken en te klagen.…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 en veel verder
kunnen wij `t ooit doorgronden
de mensen in deze stad geboren
omringen mij
duister is dit leugenachtig bestaan
de leugen van de materie in licht
in het licht van Jimmi.…
De Pelgrim
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.364 Wij denken aan die schone rede,
Die eens die vrouw van u vernam,
Toen zij om Jacobs water kwam,
Zo ver van huis en stad getreden.
Zij wist niet wie de eiser was,
Tot uw genade haar kwam leren
Het levend water te begeren,
Dat hete zielendorst genas.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 En achter bleef een, met de straten
Ener vreemde stad tot haar deel,
Wier ziel gij zó murw hebt gelaten,
Dat zij waakt met geloken scheel.
Want het droge gewarrel der blaren
En de koorts van hun roestige rood
Langs de stenen is als 't schurende waren
Langs mijn slaap van een talmende nood.…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Eens op een dag, toen ik de stad
Verliet en in de spoortrein zat,
En daar in stille lijdzaamheid
Geduldig wachtte tot de tijd
- Bij 't langzaam voortgaan van de klok -
Zou komen, dat mijn trein vertrok,
Geschiedde 't, dat in 't naaste spoor
Een trein rangeren ging en voor
Mijn venster schoof.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.
Je moeder klein en in het zwart, in de vestibule,
begroette met ontzag,
en met een woordje Frans en Duits.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Een kleine stadse tuin, alzijds bemuurd
Door grauwe steen, en waar een enge ring
Groen gras en witte kiezel 't perk
Veelkleurge bloemen, 't éénge, rond omsloot.
Luwte beving ons, zon op achtermuur
Scheen goud, geluid van schelpjes aan de zee
Maakte de kiezel onder 't zachte gaan.…
Mit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Vogeltjes fluiten, paardjes en koetjes dus zo natuur
Wel even anders dan in de ruige vunzige stad, een zooi.
Langzaam maar zeker een zo vaste lieflijke band gesmeed
Er nooit in geloofd, ergens wel hoor, aan mij besteed?
Was wel nooit de zo perfecte mama dacht ik
Zijn terminale hond weet wel beter , vindt me graaf chique.…
EEN SCHONE OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Ja dat kan want er zijn bommen
die gebouwen heel laten
die mensen van binnen raken
ze creëren levenloze straten
en dat in elk land in elke stad
nee er zijn geen brandhaarden
of toch wel in winkels en op stranden
daar waar ooit bevrijders aanlanden
in bossen bouwmarkten waar mensen
die geen oorlog kennen en omdat muren
hen belagen daar maar…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 op de grens van het oude capelle
het stadse dorpje aan den ijssel
waar klaas de kade ooit klinkerde
tot waar hij de bermweg bereikt
die de weg naar schollevaar kruist
stond op de werf van hoogerwaard
op de driesprong van deze wegen
meer dan vijftig jaar het houvast
van de majestueus zwaaiende eik
die van wie hem passeren mocht
steeds het volle…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.
Je moeder klein en in het zwart,
in de vestibule,
begroette met ontzag,
en met een woordje Frans en Duits.…