4462 resultaten.
Over de bessen...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.233 Ik kan ze nog niet vatten, niet bespelen, maar ‘k wil
de toekomst kansen geven: openstaan naar morgen.…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 een bloem draagt bloesem
in het avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige…
Oidipous
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
852 ogen met gouden messen,
die scherp geslepen stralen van de Zonnegod,
en zij bekleedt al wat groen is, met donker brons,
een totaal mislukte Oidipous, zo voel ik me,
die eerst de Zomer, mijn van god gegeven vader,
heeft dood geslagen op een onmenselijke tweesprong,
en vervolgens slaapt met de Herfst, mijn moeder,
zonder kennis, zonder toekomst…
Zon en schijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
eten, drinken en werken aan onze toekomst.
Vragen aan elkaar hoe het met ons gaat.
En weten voor velen is het reeds te laat.
Al die jaren die we leven hier
op aard zijn wij er om elkaar
te helpen niet waar?
Samen in vrede en harmonie, toch
is het anders dan wat ik zie...…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.…
nu is het herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 storm
en de regen rauzen over
een landje vol heimwee
naar dat mooie weer
van afgelopen maanden
onder de rode luifel van Bos
zitten we nog op het terras
maar al in onze regenjassen
huiverend voor de maanden
die nu worden aangekondigd
kijken we naar voorbij jagende
wolken en naar fietsers neergeslagen
in de regenbuien van de toekomst…
Hopeloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
828 Liefde; zo ver weg
En tegelijkertijd dichtbij
Mijn hart is gevuld met leegte; een vallei
Hoop in de toekomst zit er voor mij niet in, dat ben ik verloren
Wat ik nodig heb is geluk, zo hoog als een toren
Waarom is het leven zo oneerlijk, vraag ik mij steeds af
Misschien is dit wel mijn straf...
... Toen kwam zij, ze was zo lief
Maar ik?…
Taalgrens ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is vol en stil en waar
genoeg, taalgrenzen voorbij
toen je er naar vroeg,
ligt een toekomst buiten mij,
die jij aan de liefde opdroeg .…
come back-titanic
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 kom terug
klinkt een stem in 't water
alsof het een vreemde is
eentje uit later
uit de toekomst
die hier nu nog niet hoort
uit een donker waas
en niets gaat meer voort
slechts nog de waterige, onweerstaanbare blik
van een verloren, zinkend schip
kom terug
klinkt haar stem nog eens helder over zee
sleurt alleen pijn en verdriet mee
slechts…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Voltooid verleden, nu, onvoltooide toekomst.
Zonet kwam ook het geluk binnen.
Onhoorbaar, door het openstaande raam.
Stille nacht, heilige nacht.…
Ommekeer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 bomen
hoewel ik beter zou moeten weten
alleen koppigheid is bestand
tegen gebeitelde argumenten
die pijnlijk uit poriën zweten
ik ontwijk de wroeging
kies het luchtruim
om vooral niet nabij te zijn
en daarginds, zo ver in grootheid
op de datumgrens van gisteren
lijken alle zeeën klein
ik keer mijn heugenis om
treed oningewijd de toekomst…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren
waar de ouderdom rustte
en ik toekomst…
Met andere hersenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 werd, is mijn leven
Gedragen door de eeuwige kracht
Van muziek die altijd in mij is,
Was, en zijn zal, die mij draagt
Als ik zou vallen over de doornen
Op mijn levenspad -
En toch meende ik het conservatorium
En mijn geliefde altviool te moeten verlaten
Om liever met andere hersenen
Geneeskunde te gaan studeren,
Immers de toekomst…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Zo kan ik met droge ogen nadat de mist is opgetrokken de toekomst zien.
Met mijn hersenspinsels die in de realiteit er niet omheen zullen draaien.…
25 jaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.155 en zagen een paar roeiers
verdwijnen over de eeuwenoude
Amstel die rivier van ons leven
en binnen onze geliefden
al zo lang en we aten en dronken
dan een lied en nog een lied
en een verrassende liefdesverklaring
over 25 jaar
kinderen en oma's en opa's en ouders
die daar allemaal fris en lachend stonden
we keken uit naar de toekomst…
Zo vader, zo zoon
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
874 dat niet zijn
beide Hollands welvaren
allebei mijn
De vader, mijn zoon
een dertiger al
staat volop in het leven
en alles draait om een bal
Zijn zoon, mijn hartendief
wordt alweer twee jaar
maakt een ontwikkeling door
zo bijzonder, zo wonderbaar
Zij leren van elkaar met
ieder toch een eigen gezicht
een eigen karakter
maar op de toekomst…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende heden
tijdens hun bedeesd aankloppen
bij de schilders- en beeldhouwerswereld
toont strijdlustige toekomst…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Je denkt aan stroop, aan brij, aan
'hoe zal mijn toekomst gaan',
je smeert je nog eens in,
ineens hoor je het woordje 'kolder'-
en heb je genoeg van die ò-klank.
Je laat de modder los.
Even was het je moeder.
'Your mother', zegt de Brit.
Een portie troost. Dat is het.…
De nacht, het duistere hart.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Waar studenten bij het nachtelijk
ervaren de zorgen voor de toekomst
voor de morgen bewaren.
Waar de ziel van het burgerfatsoen
ieder greintje verliest onder het
nachtelijk schijnsel in een plantsoen.
De nachtelijke zoenen; de vlekken op de
blazoenen. De schone schijn, die voor
even werkelijkheid kan zijn.…
De schijn doorboort?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 We zijn door de realiteit vermomd,
wachtend op de naderende bui
het getijde neemt ons de maat,
verstoort de bedoelde contouren
van een nog uit te vinden toekomst
mistige verten in het
landschap van het ongewisse.,
beelden verstrengeld,
in luiheid niet te onderscheiden
in de tweedeling van gedachten,
hun schaduwen reiken
steeds…
PVV allergie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
651 Geert staat op 41 zetels
en is daarmee de grote winnaar
van de toekomstige verkiezingen.
Zou je denken, maar de oppositie
negeert hem monddood, wat hoogst
ondemocratisch is, kinderachtig
niet tegen hun verlies kunnend.
Toch stemt een meerderheid op Geert
en hij is zeker populairder dan Mark.…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
Opgegeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Als moeder van twee kinderen zag jouw
toekomst er florissant uit en dacht
men alle tegenslagen weg. Zeker dat
meest ongewenste en definitieve.
Toch strandde je onherroepelijk in
jouw zwaar getormenteerde hoofd en
hart en sloeg je de hand aan jezelf
in jouw ouderlijke huis te Marlow.…
Vertrekken!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Mensen met wie je geen geschiedenis,
alleen toekomst deelt.
Mensen die je niet pijnlijk
terug katapulteren naar een gouden verleden,
waar de broodjes met kaas en hesp
nog niet aan de heupen bleven kleven.
Mensen die niet weten
of je dan wel dik of dun,
succesvol of op de dool,
rijk of arm was.
Die jouw levenspad niet kennen.…
artsen zonder grenzen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Wij Belgen hebben daar goed ons deel in gedaan
Wij zijn er voor hen, voor hun toekomstig bestaan.…
Spinnenwebben
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 Leven is nooit alleen maar mooi; er zijn geen primaire
kleuren, alles is gemengd; van blauw en geel maak
je groen, maar dat schept toekomst en vernieuwing.
Wie gelooft dat echter? Wie durft dit aan?
Hoe kan ons verlangen vastzitten in tijd, of in eeuwigheid
waarvan we niets weten? Spinnenwebben vertellen
dat schoonheid kan vangen.…
vergeef de wilde kat zijn beten
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.303 mocht krijgen
begint de wilde roos te bloeien
de meidoorn geurt
haar kleur is rood of wit
violen spelen in de tuin met licht
jasmijn blijft aan de strijkstok hangen
de weemoed om het alledaagse leven
'wie er passeert, wie er blijft hangen'
is niet te overbruggen met een stukje tuin
vergeef de wilde kat zijn beten
hij zal ooit in de toekomst…
Onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Een onzekere toekomst kent
boze dagen; die niet om
clementie vragen. Levensmoed
moet vaak veel verzetten.
De klippen omzeilen en op
de tellen letten.
De plannen, het plannen en
het vooral jezelf kennen;
zijn geen garantie voor een
rustig gemoed.…
Schijn of nep waarheid?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Mistroostige verten, verstomde
schimmen lui verstrengeld, niet
in één beeld te onderscheiden
dualisme van gedachten,
schuiven schaduwen tot
geformatteerde dichters
contouren opgesteld
in onwerkelijke contracten,
bedoelde toekomst zonder muren
onttrokken aan tijd, vol overgave
met de echtheid van het hart om
los van de bestaande…
Descartes II
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 Ik ben, zei Sapiens de wereldwijze,
wijsgerig als 'hómo universális'
ik treed buiten wat binnen perk en paal is,
daar waar Petrarca en Da Vinci reizen
ik denk, net als Descartes, dus ik besta,
al had ik twijfels over grond en reden:
besta ik in de toekomst of verleden
toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta'
sindsdien werd ik wie ik…