5060 resultaten.
Samen
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.971 Te vroeg is aan 't samen zijn
toch een eind gekomen
Nu zie ik ons nog samen (het doet pijn)
helaas maar in mijn dromen.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.782 vallen en opstaan gaat het proces
nieuwe gevoelens komen boven
zodat ik verwachtingsvol kijk naar de rest
Sterk ben ik nu geworden
in de strijd om m'n geluk
moest ik helaas over vele horden
De eerste pasjes zijn gezet
het seksueel misbruik ligt in het verleden
daardoor ben ik van de ondergang gered
Rennen, springen, huppelen is nog te vroeg…
Verboden vrucht...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.115 De nacht vloeit over in de vroege morgen
En ik huil mijn verlangen in slaap
In dromen neem ik je passie mee
Wetend dat je verlangen naar mij daar is...…
Blufpoker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.243 Je was te vroeg gestrand.
Achterover leunend, hand woelend in haar,
Stond je gelijmd aan de wand.
Ik zag hierin een wenkend gebaar.…
Drijvende bijl
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.536 De zon komt met grote tegenzin
traag op over de koperen zee
dreigend drijft er een bijl mee
strandwaarts, op een flauwe deining
Slapende cipressen langs het strand
het vroege kind op het ontwakend zand
Bij een passerend scheepje ver van wal
gaat slordig een morgen overboord
of het ooit middag worden zal ?…
Problemen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.411 Ga op een mooie morgen
eens heel vroeg naar het strand
en loop op blote voeten
door het droog en natte zand
Luister naar de vogels
die je daar zeker ziet
en hoor wat zij daar zingen
het is geen vrolijk lied
Waar is je lach gebleven
je humor en je gein
Het stralen van je ogen
ik zie alleen maar pijn
Laat je zachtjes drijven
op de…
het zonlicht vervaalde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.872 het blad viel te vroeg
ik heb niets genomen
de zon scheen volzomer
er was liefde genoeg
we zochten de schaduw
warmte maakt loom
jij had ervaring en kende
het plekje onder de boom
ik lachte toen je me kuste
mijn zinnen met jouw
passie blusten, het blad viel
toen we uitgeput rustten
we zagen de herfst
in zijn donkerste kleuren
we…
Het jaar van de grauwe gans
gedicht
2.4 met 146 stemmen
19.758 de grauwe gans, zegt mijn zusje,
is een bijzonder dier
zo worden ze niet alleen
hevig verliefd maar zijn ze ook
ontzettend trouw wat toch nergens
voor nodig
is in het dierenrijk
maar mocht de vrouwtjesgans
al vroeg weduwe worden toont zij zich
een geboren verleidster:
op d'r paasbest
en met nog eens ekstra
opgepoetste slag- en staartpennen…
overleden (opa)
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
3.197 Als we vroegen opa hoe is het, was het steevast alles goed.
Een half jaar geleden reed je nog op je fiets.
En dat was nog maar een half jaar geleden.
Het is niet te bevatten.
Maar ik vind rust met het idee dat jullie weer samen zijn.
DAG LIEVE OPA IK ZAL JE MISSEN…
laat me
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.534 laat me nog dromen
van dat wat zou geweest zijn als
een maan in stralend geel gekleed
de hemel kust aan gindse zee,
sneeuw als heel grote vlokken valt
en zo het branden van mijn ogen koelt
als elke grasspriet ’s morgens vroeg
de dauwdruppel stil voelt
laat me dan snel de sterren tellen
voor dat jouw voetstap echt verstomt
en ‘t dagelijks…
M'n Danslief in Den Haag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
742 zij was als eerste heftig' honnepon
wij twistten samen in de Marathon
chubby checker bij d'rolschaatsbaan
rockend duinzij op de Sportlaan
haar lippen proefden naar likeur
haar lijfje voelde van fondant
zij toonde slank fragiel elegant
's avonds tegen elf haar chauffeur
vroeg 'zeer geachte jongeheer
heeft u bezwaar of hartezeer
als…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…
Mijn moeders sterfdag
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.717 U hebt nog tegen mij gelachen
en vroeg zacht : kom jij eraan?
veel meer woorden heb ik niet gehoord
toen bent u van ons heengegaan.
U was zo moe, het lichaam was op
we wisten dat het afscheid kwam
en wij u los moesten laten
toen God u in Zijn armen nam.…
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.186 Op een recht, zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.…
Hope.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.302 Het is te vroeg, te wreed,
we hebben je verloren.
Ik had een plek voor jou,
hier diep in mijn hart.
Maar het mocht niet zo wezen, niet zo zijn,
nu is die plek gehuld in zwart.
Je zou mijn kleine jongen of meid zijn,
ik zou van je houden, je in mijn armen sluiten.…
soms
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.631 In herinnering aan mijn lieve zus
Soms ’s morgens vroeg,
Als ik de deur naar de geur van gras en zon
het fluiten van vogels, open zet
Zie ik je voor me, hoor ik je in me,
Overspoel jij mijn gedachten
Als engel ben je onsterfelijk
Je bent er, zoals je me toen beloofde, voor altijd bij me.…
Adieu
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.521 het lijkt wel of de uren door je
vingers glippen je onze band nog
niet door kan knippen ik merk de
diepe rimpel die om je mond verscheen
Kunnen we niets meer verzinnen
dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen
ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn
toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel
dankbaar maar het doet verdomd zo'n pijn
Te vroeg…
Tegen alle verwachtingen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
984 nu elf jaar onder de groene plakken
onder een tegel midden op de straat
zodat de weduwe nog alleen thuis
alle kinderen inmiddels uit huis
nu met drie zit om over te waken
Alleen de pastoor blijkt geinformeerd
liet de beste man de moed nu te vroeg zakken
toen achtte hij het in de beerput gevallen
Naar kerkelijk inzicht was heel niet verkeerd…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.883 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
senior neemt zich serieus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.675 de senior
die zijn ogen graag
stevig de kost geeft
zijn blik laat dwalen
zonder enig fixeren
te innemend staren
of inhalig gebaren
naar schoonheid frivool
en luchtig gekleed
toch recht overeind
het leek de juiste tijd
mijn strategie terzake
nader praktisch te bepalen
door me te oriënteren
want al sta ik stil
ze tellen de jaren
en vroeg…
Ik mag ook eens wat
gedicht
2.6 met 30 stemmen
7.379 Sinds ze het vroeg gaan mijn gedachten
er wel vaker naar uit. Is de hare rond
of juist vierkant, ovaal, ingelegd,
gepolitoerd? Met vier of zes poten,
lange elegante, met een knikje halfweg?
Met ballen? Eén heel dikke poot?
En: wat wil ze van dergelijke poten,
zo'n tafel van mij? Zou mooi vinden
voldoende zijn? Zou de tafel het houden?…
mooier groot
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.954 En dan is er wat niet meer komt,
het denken aan, herinnering:
zijn eerste woordje, eerste stap
haar eerste kus, en ik die snap
dat het vergeten wordt, verstomt
En dan is er wat niet meer is:
Mijn geloof in jou, het jouw’ in mij
Ons weten dat het moeilijk wordt,
de schrik dat het zo vroeg verdort
en na ’t vergeten, het gemis
En komt dan…
EENZAAM
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.983 Ik vroeg; Boom kan jij mij even steunen,
mag ik hier dan even zitten gaan,
even wil ik tegen jou gaan leunen ?
Opeens hoorde ik een heel mooi lied,
alsof een antwoord aan mij alleen gegeven,
en ik ben toen opgestaan,
en zag een wonder aan een groen takje,
er kwam een heel klein vruchtje aan.
=============…
logeerbed
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
7.834 het rusten is je zo gegund
Laat de aarde rondjes draaien
slaap het tollen uit je hoofd
morgen is te vroeg voor zorgen
het zonlicht lijkt voor jou gedoofd
maar zal opnieuw zijn stralen zaaien
Ik weet het wel, het is nu nacht
toch….,als de ochtend is geboren
zal jij je baden in haar gloren
en opstaan om gesterkt te gaan
naar de vloedlijn…
BLUES IN B FLAT
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Vaak heb ik mij in jeugdhonk, zaal en kroeg
met vuur van een bevlogen taak gekweten,
ik ranselde mijn snaren als bezeten
en elke avond eindigde te vroeg.
Maar nu ik als aftandse oude sok
vermoeid en futloos door het leven sjok
is het ook de muziek die somber stemt.…
persiflage
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
4.531 hemelgewelf
zoals je ’t zelf zou hebben bedacht
wij schrijven niet langer uit volle borst
eerder vanuit de hondse onderbuik
of vanuit een bijna ondraaglijke dorst
dit allemaal tot eenieders verbruik
zo nemen wij beiden plechtig afscheid
met dit laatste welgemeend bescheid
bezegelen wij voorgoed dit voldongen feit
wij vieren tot in de vroege…
je rankte hoge benen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.339 ik zag je
over golven stappend
een frisse oceaan
je kwam aan land
een glimlach
vroeg mijn hand
ik gaf je strand, een
branding om te kussen
je rankte hoge benen
borsten strakten fier
ogen die intussen
verder keken dan
ik ooit van iemand zag
we lachten in verstaan
nat dook je in mijn armen
om er niet meer uit te gaan
je bent mijn…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
Over schat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
990 weer
dezelfde hoogte halen
maakt me moe
ik struikel over lijnen
die te strak gespannen staan
en voel de latten die jij legde
zijwaarts hellen
de vensterloze wanden
van het hokje waar
ik volgens jou in pas
blijken mijn vrijheid te beknellen
ik vraag je daarom mij
te accepteren zo ik ben
zonder het keurstempel
waar ik je nooit om vroeg…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 Hij dronk het vroege morgenlicht
- vond enkel maar gewone woorden -
maar hield zijn bloeien opgericht
voor al wie, wakker, 't lied reeds hoorden.
O kijk en luister dan, gedragen,
van angst en pijn en schuld bevrijd,
ontvankelijk wil vrede vragen
tot aan het einde van de tijd...
Die kleine krokus durfde wagen
het licht te zien.…