7969 resultaten.
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…
" Opus dei "
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
658 Tussen de lippen
kastijdt een dorstige ziel
‘Opus dei’ in verwijt.…
De Schim
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Het alleen zijn is niet meer,
samen ben ik nu met die andere ziel.
Wel erg eng is het deze keer,
waarop ik me omdraai en kniel.
Een schim komt uit het duister,
een hand rust op mijn hoofd.
Toen het slissende gefluister,
het licht ging uit, ik was verdoofd.…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Een in leven een in ziel,
Zoals beide er geweest.…
Toerist in je hart.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
526 Leid me maar rond
in je salon
Laat me je boezem zien,
maal me maar rond
Desnoods zestig,
zeventig maal
per minuut, of meer
Een valse onverschilligheid
zoals ik die nooit gekend heb
maakt zich nu meester
van mijn ziel, mijn hele
hebben en houwen
Je moet mij maar een beetje
laten doen, dat weet je
Dan is mijn humeur opperbest…
Foetushouding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 wanneer komt het verlossende
woord als balsem voor de ziel
verdrongen en opgesloten
evenals zijn armen
opgekruld zichzelf wiegend
op donkere tonen die stemmen
sussen en troosten in 't hoofd
waar zo even nog oorlog heerste
ingesloten door vier muren
ondoordringbaar voor buitenlicht
streelt de ochtend je teder daar
de nacht onvriendelijk…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…
iets blijft - voor R & G
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.320 als de kast wedergeboorte prijsgeeft
beklimmen zij de hoogste steigers
om zich in kleuren en geuren
een ornament te kronen
hij en hij samen
de ziel van hun huis
zingt uit kloppende kamers
van eros en amor
uit volle borst zingt zij
in een - zich steeds herhalend - refrein
tot op t sterfbed toe
en ver daarbuiten
want er is iets dat…
Overschot
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Je ziel lijkt overbodig,
daar die geen heil ontvangt.
Men zal je nergens weren,
je wordt beleefd geduld,
doch moet respect ontberen:
`Dat is niet onze schuld.'
Mijn molenwieken draaien
in twijfel om hun as.
Het wil niet bijster waaien,
sinds er geen wind meer was.…
haar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Nu rijst bij mij toch wel de vraag,
en die mijn ziel gaat kwellen,
als Hij mijn haar niet vallen laat,
hoeft Hij ook niet te tellen.
Dit lijkt mij toch wel logica
en ook zeer efficient,
als Hij mijn haar had laten staan,
was ik nog een knappe vent.
Math.10:30
Lukas 21:18…
Schaduw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 als ik jouw ogen niet mag zien
schuilt je ziel in de schaduw
dat je daar voor kiest
jezelf zodoende voor mij bevriest
wil je mij het liefst ontwijken
of ben je ongrijpbaar schuw
in ieder geval trek je de nacht
verder naar je toe
ik die naar je lacht
botst tegen een “ duistere” macht
die zegt, laat me met rust;
“ Ik toon je…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…
Sporttas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Ik ben noch claustrofoob noch claustrofiel,
Noch ben ik ooit een sporttas ingekropen,
Laat staan dat ik mijn lichaam zo wil slopen,
Wat Gareth overkwam, de arme ziel.
De sporttasfabrikant is best wel blij,
Die prijst die tas nu aan als “uitbraakvrij”.…
Uma
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
695 ook al raakt haar ziel
mij van nabij
waar ogen zich
naar mij toe wenden
geen moment
is zij bij mij
noch wil ze maar
iets verzenden
ze woont in haar blik
aan de rand van het bestaan
schouwt eerder naar binnen;
hetgeen wij nimmer
zullen verstaan
ze is de dode schoonheid
die nog telkens roept
vertoevend in een…
Andere vorm
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 een regenboog met mijn paraplu
dans de zonnedans in grote plassen
tot zij mij lieflijk omarmt
nodigt ze me uit tot grote avonturen
daar waar wolken niet reiken kunnen
lacht schoonheid mij tegemoet
evenals zij die zich al eerder overgaven
daar schijnt een andere vorm
van liefde die niet uit te leggen valt
maar alleen tastbaar is voor zielen…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 De woorden die ik wil spreken,
wel overdacht bewust gericht,
zullen harten noch zielen breken
maar voor u klinken als gedicht.…
De vlucht des tijds
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.301 Dát kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en—vliegt daarheen!…
En toen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Verdwaald in de ziel.
Bedreigd door het verleden.
Bedreigd door geraas.
Verdwaald in melodie.
Verborgen achter ritme.
Verzonken in optreden.
Bedreigd door een wereld.
Verdwaald in een dal.
Verborgen in een vallei.
Verzonken in gebeden.…
Mijn leven vol liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Mijn eerste liefde, mijn grote liefde
mijn rijpere liefde, de liefde in mijn ziel...
dat is het dichtwerk te vervaardigen.
Geen man, die me zódanig kan verleiden
hiervan afstand te doen.
Geen vrouw die misleidt
mij van het pad te houden.…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
Blindelings
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 de afstand is nabij
doch in beton gegoten
een anti climax
heb ik de dodendrank
zelf ingegoten
of kijk ik mank
door ijzige emotie
wat was de liefde slank
of was het verbeelde negatie
de nacht was hel verlicht
het etmaal zonk weg
in de herhaling
de put gegraven
met modder gedicht
of was ik naief
mijn eigen dief,
mijn ziel opgelicht
met…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…
Bevallig rond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij lag
bevallig rond
uitdagend in het gras
het rood stak
verblindend af tegen
de pril groene ondergrond
ze schommelde wat
op de wind
in een subtiel bewegen
in biologeren
werd mijn hart en ziel
naar haar toe gedreven
ik tikte aan
voelde de spanning trillen
van het wederzijdse willen
door haar intens bekoren
heb ik een stapje…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.
Onschatbaar groot is een andere wereld,
die voor breinen diep verborgen blijft.
Alleen daar wordt geweten wie we zijn.…