3212 resultaten.
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 zwaaide
en zij zwaaide
als de bomen die er waaiden
en zij toeterde
zij toeterde
van rood trok ik er bleek
een stoere moeder heb je toch
wou dat de mijne dat ook deed
en zij leken haar te zwaaien
toen ik naar de koeien keek
Soms denk ik terug weer aan die dagen
dat de meiboom mij kon dragen
en aan dagen die ik spijbelde
gelegen in het gras…
missen wat ik had
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 op de aarde
Waar ik meer om geef
Niemand waar ik zo naar staarde
Zolang als ik leef
Ik zal het blijven voelen
In m'n slaap liggen woelen
Ik weet dat ik van je hou
En ik hoop dat dat weer terugkomt bij jou
Elke dag, elk uur
Bid ik God, vol vuur
Of Hij ons weer bij elkaar brengen wil
Want zonder jou is alles zo ongelooflijk kil
Het gras…
As ik mijn ogen sluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 speciale persoon
Voor mij nog heel bijzonder
voor anderen "heel gewoon"
Vergeet nooit hoeveel geluk je hebt
dat je die ene hebt gevonden
Terwijl er net als ik velen zijn
niet niet wisten dat ze bestonden
Wees attent voor je geliefde
en verras hem/haar op zijn tijd
Niets is vanzelfsprekend immers
anders raak je hem/haar nog kwijt
Het gras…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
de panter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Geruisloos sluipend door het gras,
oren gespitst,
vlijmscherpe nagels in aanslag,
hij moet eten hebben, straks is daar de dag.
Een avonddier is uit het hol gekropen,
Ook hij heeft honger en gaat op jacht.
Te laat een beet in zijn nek
het is afgelopen.…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Op een morgen schijnt wellicht de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Er hing een zomerse waas
boven het gras. Het leek alsof ik in
mijn dromen gevangen was.
Bijen werkten hun weg van bloem tot
bloem; en stemden mij gelukkig met
hun bijengezoem. De zomer was als
honing voor mij; het zwoele zoete leven
ging als een droom aan mij voorbij.…
Drone
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Nu rest mij gemaaid gras, versnipperd pakpapier
En ik weet niet wat
Ik on-line bij Amazon besteld had.
Mijn god wat moet ik toch beginnen
Ik word van al die robots gek
Als de techneuten steeds iets nieuws verzinnen
En in mijn 3D geprinte avondmaal heb ik ook al geen trek.…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 Hoe tussen gras, en je schoot, vermoeidheid,
je altijd alert, zorgend, zoekend
vertrouwend genoot en hoe we dankbaar
aan het eind grinnikten,
blij met een bus, een bord en een bed.
Morgen een lichtere tocht,
die steeds zwaarder en langer bleek.…
Voorspook
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.330 ‘Of zullen we ook rustig overgaan
En later de nog levenden kwellen
Door hun zeer mild en zacht te voorspellen,
Dat zij foltringen zullen doorstaan,
Waarbij al 't eerder lijden niets was,
Dat het is een spitsroedenpad
Van levend mens uit de drukke stad
Naar die plek stil, diep onder gras?’…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Russula daar sta je, dik te zijn
En inktzwam, te druipen in het gras
Vijverwater, waar zijn de vissen
Jij slikt de bruine lelie bladeren in.
Astertje, welkom, je was niet eerder in deze tuin
Ik heb je geplukt om te weten
van welke familietak je afkomstig bent.…
de liefde en de lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 de winter gaat, de liefde blijft
de lente komt, de liefde rijpt
spartelend, dartelend, vrijen zij vrij
fonkelend, kronkelend, zij aan zij
de liefde kust, wil overtuigend beminnen
de lente slurpt gulzig warm zonlicht naar binnen
zij wentelen zich verlangend in groenend gras
laven hartstochtelijk aan weidse plas
de lente bruist, de liefde…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen
de zonnebloemen kinderen
om ons heen
met ‘t hart naar boven en de voeten in
het met dauw
bedekte gras…
doen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
492 doelgericht
souffleren beweren geweren
verweren afweren ijsberen
appelflappen flappentapper
koekenbakker doorzakker
vrij vrijdenken gevaarlijk
onbedaarlijk lachen pijn verzachten
vallen blok billen bloot berooid
goot ruggengraat ruggenmerg
bekken trekken kuit schieten
plantjes begieten kietelen
lente-uitjes
ruitjes lood glas gras…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Liggend in 't gras,
luisterend naar de mantra die herhaald,
herhaald
zagen we 't blad van hoge bomen wiegen,
in vezels van ons wezen drong een-hou-van-jou,
snaterend zwermen ganzen overvliegen
om te verdwijnen in de verre verte
zoals gedachten, wensen sterven
Later, boven werden we beolied als babies.…
De Vogels Zingen Niet Meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 Door het snelgroeiende krachteloze gras is het bijvoeren met duur krachtvoer meestal noodzakelijk.
En de veearts is vaak een vaste klant aan huis.
‘De vogels zingen niet meer’ is een slecht teken aan de wand.…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 je zou kunnen leren om te likken niet te bijten
iets dat ik jou nooit heb voorgedaan - bedenk
in ruil voor jouw lof kunnen zij lelijk zijn
leg je woorden in je wijnkelder, mijn dochter
laat ze rijpen, lees ze later
als je zelf gedichten nodig hebt
laat de tweezang van de vogels je tot troost zijn
de geurgedichten van de honden in het gras…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Terwijl ‘k met ogen dicht
een plan bedenk:
me lopen zie in ‘t zachte zand,
me vluchten zie in wolkenluchten
mijn oren branding, meeuwen horen
En dan met ogen open
kijk op ‘t hoog vergeelde gras
waarachter heg groene coniferen
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 In zacht ochtendlicht
een bloem zonder vast begin
luistert naar de grond
Tussen gras dat buigt onder het
gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje,
licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat
wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt.…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen
Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt
en ons onzichtbaar, maar vastberaden naar een onvermijdelijk,
kwetsbaar heden brengt, dat nog steeds gehuld is in nachten;
de hoop is uitgeput, terwijl het lot met je meegaat
Het gras is vaak verdord en verlangt naar nieuw…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Ik hoef niets te verklaren,
alleen te ademen in de warmte, waar
een breekbare vlinder in traag gebaar langs mijn arm
dwarrelt en het zacht gras onder mijn voeten koelte schenkt die mij verankert.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Stille adem gaat
tussen muren en het gras
tijd ademt traag mee
Rust daalt neer als
een zachte schaduw, alles vertraagt,
klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft
ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Zonlicht op de wei
bloem bloeit zacht tussen het gras
rust vult mijn ogen
Ochtend opent zich in
ruime kalmte; ritselen van bladeren
legt een teder ritme neer. Mijn zintuigen drinken de
stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 En elke ochtend weer, nog
voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt
voel ik hoe heimwee zich uitstrekt door mijn dagen als
naakte takken die blijven zoeken naar licht dat ooit vanzelfsprekend was.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 zwart op het bleke gras
een schacht van dunne pracht
de pennen dicht aaneen
nog open naar de lucht
ooit onder één vleugel
gedragen in de vlucht
een spoor van warme huid
van adem en van kracht
geen nest meer in nabijheid
geen donker boven haar
de ranke lijnen onaangeraakt
de glans van zwart
verblekend onder het ochtendlicht
de…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 In het gras ontstaat een tapijt
van broze contouren, een verzameling van
wat ooit ruiste in volle wind, waar elke bladschaduw nog
even blijft hangen voor ze oplost in de stroom van tijd, die niets vasthoudt.…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 het ware het goede het schone
moest in alle eenzaamheid
te vinden zijn
hij vond
met stomheid geslagen
op de koude steen een hert
en een duinkonijntje spelend
op het korte gras
tot een vos het pakte
binnen in zijn kluis
las hij boek na boek
maar geen licht ging hem op
geen vriend verscheen
in het voorbijgaan blinkende
uit de…
Pluisje
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
868 dansen
op en neer speels strelend langs mijn wangen
het kietelt en het tolt het heeft een duidelijk verlangen
ga weg jij kleine deugniet dat is toch geen fatsoen
jij moet nu heel ander werk gaan doen
jou nestelen in moeder aarde
daar ben je van veel meer waarde
jij moet groeien tot een grote mooi boom
je takken spreiden over het gras…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 wanneer het jonge groen ontspruit
het gras begint te groeien
voel ik de kriebels in mijn buik
begint de lente ook in mij te bloeien
de lijster in de conifeer
die mij 's ochtends doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal…