5374 resultaten.
Soms kom je voorbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
604 soms denk ik zomaar aan je
dan is vaak het missen
de schaduw zoveel sterker
dan het aanwezige licht
soms vind ik je
in wat woorden, een strofe
of één enkele zin
van een mooi gedicht
soms herken ik in ogen
rond vingers, een mond
een volle heldere stem
zo jij, zo jij….…
Vertellen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
841 Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog
bestaat.
Zolang het verhaal van woede en wanhoop niet verandert
waar
gevonden woorden niets meer bewegen of bewaren
en alleen naar verloren illusies smaken.
Want de toekomst is te oud, te koop, ongrijpbaar en te veel een leugen die geen dromen meer zwanger maakt.…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Zou ik kunnen zijn als..
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
681 een zwaan op een meer
parmantig in het wit
dansend, deinend
de sprekende lijsterbes
haar takken door guirlandes
van bessen gebogen
het licht naast de schaduw
die zonneklaar haar glans
laat zien, weloverwogen
zou ik kunnen zijn als..…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…
Ongrijpbare dwarrel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 jij glijdt door mijn vingers
ontglipt me steeds weer
wat ik ook probeer
bent de veer van een vogel
hoog in de lucht
ongrijpbare dwarrel in vrije vlucht
de lach van een kind
mijlenver hoorbaar
gedragen door zomerse wind
schijnt als de zon
onontkoombaar in schaduw
jouw licht is alom
jij bent de ziel in dit leven
de hemel op aarde…
Niet meer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
921 En haar wakende gedachten laten vervagen
in eenzame mijmeringen
over liefdes die geen liefde vroegen maar
gevonden leugens
en illusies die altijd barsten
als ze weer viel
in de leegte
die geen schaduw
wilde zijn.…
van as tot aarde
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
639 wrijven
over het gelaat
van schaamte
hoelang zal de trein blijven branden
tussen losgehaakte windstreken
die doorheen zwartgekalkte grachten
de gruwel spoelen in de keel van
menselijkheid
en de vloed van vrede willen
herwinnen
zeg mij, wie richt het hoofd op
in een wijde cirkel
om het oorlogsmonument
en de vele naamloze schaduwen…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 De schaduwen strijken over de grond.
Je bent nog steeds het kind dat je ooit was.…
immer aanwezig
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
695 rituelen behartigen zijn houvast
als bevestiging van de dag
en avond
het is zijn spel
waar schaduwen niet lijken
te bestaan en hindernissen ontweken worden
door de onmacht van het zien
toon mij dan jouw huilen, jouw lachen
jouw honger
schreeuw ik hem toe
jouw spreken, jouw stem
of de grootte van jouw wereld
laat me zien
waarom…
Een duidelijk gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
745 heb slechts de kleuren
wit zwart gebruikt
wilde de verf
verdunnen met tijd
op groot paneel
schilderde ik het toneel
van mijn dagelijks leven
kon de scene geen diepte geven
werkte met
schaduw en licht
maar aan de personen
ontbrak een duidelijk gezicht
profileerde emoties
met scherpe contrasten
mijn grootste kwasten
kwamen niet…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* * *
Nu ben ik slechts nog
een schaduw…
Het fluisterend leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 jij pakt wat wind
en met een brede regenboog
bestormen sterren de hemel
windt wolken
om je slanke vingers
tijdens hun vlucht door de lucht
armen dirigeren het licht
van de zon in schaduwen
die komen en gaan
jij maakt ruim baan
door het fluisterend leven
jouw sprankelende stem mee te geven
met je lach
beziel je ons hele bestaan…
Het Oudejaar
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
662 plotsklaps voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf
Hij had er helaas niet veel van gemaakt
Er was dan ook heel wat te betreuren
Mompelend met een heilzame wens
Verdween hij in de schaduw…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 De horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
kleine schaduwen een
groene loper voor mij uit
als ik je aanhoudend strelen
en zoenen mag, verse vrucht
zo van het land getild.…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Zomerse loomheid wordt krols
in stilte na een verhitte overval
van oneindig geluk en z’n licht
plat legt in de schaduw van verval.
Bijen verbreden het raamwerk
van de korf, in een klap slaat het
dagboek dicht zonder dat de
zuivere honing werd verschoten.…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de schaduw…
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 water, ik drink je in al mijn tijd
zelfs in vluchtige momenten
benevel jij mijn werkelijkheid en staar
ik bodemloos naar het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Zij staat als een statuut
van geduldig wachten,
terwijl de tijd geen tijd is
en in haar illusie van zijn
de minuten verstrijken
die ze telt in haar gedachten,
samen met het zwijgend luisteren
naar het stervend gekreun van haar schaduw.…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 doorbreken een dunne scheidslijn,
wegdoezelend verbinden deze lanen
meer dan keurig aangelegde paden
waar de schaduwen hun loop hebben,
niet alleen veel langer reiken
maar voor altijd geborgen zijn.…
In het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 zoveel mensen
kom ik tegen
enkelen raken soms
mijn hand
zomaar onverwachts
delen ze warmte
geven een glimlach
op een moeilijke dag
bewust of onbewust
is er een woord
of juist een ogenblik
van stil begrijpen
dat er soms een
ongenode schaduw ligt
zwarte kringen
die het licht omringen
zoveel mensen
kom ik tegen
onder een zonnedak…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 zwaartekracht valt als appels van de boom
ongeremd door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet…
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
Tafereel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Het teder hand in hand vertoeven
in de schaduw van een lommerrijke eik,
zwijgzaam in hun vredig dromenrijk,
wordt opgeschrikt door een luidruchtig zoeven.
Een woerd poogt wild een eend te paaien
doch deze gak-gakt er vandoor en noopt,
met een spoor van bladeren onthoopt,
de amant ontgoocheld af te taaien.…
Littekenvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vannacht had ik een hemelse droom,
Alleen vrede zag ik om me heen
Onrust en onvrede verbannen naar
Een vorig leven, geen schaduw
Van hen meer te bekennen hier
Alleen zachte tonen, fijne muziek,
En ook de kleuren toonden zich
In hun allermooiste tooi
Pastel in de aller zachtste tonen;
En tegen het eind van dit hemelse
Gebeuren droomde…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…