Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Soms kom je voorbij

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 604
soms denk ik zomaar aan je dan is vaak het missen de schaduw zoveel sterker dan het aanwezige licht soms vind ik je in wat woorden, een strofe of één enkele zin van een mooi gedicht soms herken ik in ogen rond vingers, een mond een volle heldere stem zo jij, zo jij….…

Vertellen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog bestaat. Zolang het verhaal van woede en wanhoop niet verandert waar gevonden woorden niets meer bewegen of bewaren en alleen naar verloren illusies smaken. Want de toekomst is te oud, te koop, ongrijpbaar en te veel een leugen die geen dromen meer zwanger maakt.…
proficiens10 augustus 2011Lees meer >

Wat een mooie dag

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 594
de te gekke woorden, de klanken van de melodie, het zomerlied die kleine beetjes voor me zorgen een lach over mijn verdriet het rode blokjes picknickkkleed gespreid op het warme gras de mierzoete vruchtenlimonade kleurend als de vlinders op het glas een stille alleszeggende wandeling over het steile oeverpad geen schaduw die ons in kan…
Hilly Nicolay5 september 2011Lees meer >

Zou ik kunnen zijn als..

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
een zwaan op een meer parmantig in het wit dansend, deinend de sprekende lijsterbes haar takken door guirlandes van bessen gebogen het licht naast de schaduw die zonneklaar haar glans laat zien, weloverwogen zou ik kunnen zijn als..…
Hilly Nicolay12 december 2011Lees meer >

bestemming

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 678
ik kijk verder zie vreemde gezichten ze schuiven als schaduwen voorbij - wie speelt er met het lijk van de maan - onder de huid van het water verdwijnt het geluid van de zee ik luister, tast aan de beweging van stilte van golf naar golf naar de holte van mijn hand luister, hoor het kind dat op meeuwen vliegt naar jou zwaait…

Ongrijpbare dwarrel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
jij glijdt door mijn vingers ontglipt me steeds weer wat ik ook probeer bent de veer van een vogel hoog in de lucht ongrijpbare dwarrel in vrije vlucht de lach van een kind mijlenver hoorbaar gedragen door zomerse wind schijnt als de zon onontkoombaar in schaduw jouw licht is alom jij bent de ziel in dit leven de hemel op aarde…
wil melker24 februari 2012Lees meer >

Niet meer

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
En haar wakende gedachten laten vervagen in eenzame mijmeringen over liefdes die geen liefde vroegen maar gevonden leugens en illusies die altijd barsten als ze weer viel in de leegte die geen schaduw wilde zijn.…

van as tot aarde

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 639
wrijven over het gelaat van schaamte hoelang zal de trein blijven branden tussen losgehaakte windstreken die doorheen zwartgekalkte grachten de gruwel spoelen in de keel van menselijkheid en de vloed van vrede willen herwinnen zeg mij, wie richt het hoofd op in een wijde cirkel om het oorlogsmonument en de vele naamloze schaduwen…

de taal die we zochten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
is er nog een zin, een samengesteld woord, dat groter is dan de schaduw van een verloren liefde waarin kraaien zichzelf kwijt willen rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder wanneer de bangste dromen beginnen is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen, dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven met een vermomming…

Grote en kleine schoenen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
De schaduwen strijken over de grond. Je bent nog steeds het kind dat je ooit was.…

immer aanwezig

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
rituelen behartigen zijn houvast als bevestiging van de dag en avond het is zijn spel waar schaduwen niet lijken te bestaan en hindernissen ontweken worden door de onmacht van het zien toon mij dan jouw huilen, jouw lachen jouw honger schreeuw ik hem toe jouw spreken, jouw stem of de grootte van jouw wereld laat me zien waarom…

Een duidelijk gezicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
heb slechts de kleuren wit zwart gebruikt wilde de verf verdunnen met tijd op groot paneel schilderde ik het toneel van mijn dagelijks leven kon de scene geen diepte geven werkte met schaduw en licht maar aan de personen ontbrak een duidelijk gezicht profileerde emoties met scherpe contrasten mijn grootste kwasten kwamen niet…
wil melker15 november 2012Lees meer >

Hier liegt de droom zo kleurloos

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 751
weten het blinde oog dat traant Ik ben de hitte de dans op de vulkaan het abracadabra op oude stenen Ik ben de dorst in een zee van zout water wat het rechte krom buigt * * * Toen ik nog kind was wist ik alles beter Ik was vriendjes met de Zon en de ether Alle dingen waren één * * * Nu ben ik slechts nog een schaduw…

Het fluisterend leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
jij pakt wat wind en met een brede regenboog bestormen sterren de hemel windt wolken om je slanke vingers tijdens hun vlucht door de lucht armen dirigeren het licht van de zon in schaduwen die komen en gaan jij maakt ruim baan door het fluisterend leven jouw sprankelende stem mee te geven met je lach beziel je ons hele bestaan…
wil melker28 december 2012Lees meer >

Het Oudejaar

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 662
plotsklaps voor hem stond Opschieten vadertje je moet vertrekken Zo klonk knallend het donderend geraas niemand wil dat je nog langer blijft opzouten vanaf nu ben ik de baas De oude kwam overeind stram en stijf Hij had er helaas niet veel van gemaakt Er was dan ook heel wat te betreuren Mompelend met een heilzame wens Verdween hij in de schaduw…
Ivan Grud2 januari 2013Lees meer >

het geluid van tijd (1)

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
zie de tijd, liefste en wat kan worden laten we niet tellen, de schaduw en de angsten of de nerven van een verdorde boom ik ben een vogel in jouw handen meervoudig en nabijer dan ooit zie de tijd alsof we wonen in de haven waar schepen voortgetrokken worden door lange draden van lente alles gaat voorbij maar lief, laten we langs de zeeweg…

Groene anatomie ?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
De horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen kleine schaduwen een groene loper voor mij uit als ik je aanhoudend strelen en zoenen mag, verse vrucht zo van het land getild.…
Pama27 april 2013Lees meer >

Feeërie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
lentefrisgroen barst uit zijn voegen onverwacht zacht licht en schaduw vieren feest in mijn zicht pasgeboren, tastbare vreugde de zon kust uitbundig elk blaadje elke bloesem, die van de appel zo teer op foto, de drang is te groot kinderen vliegen me om de hals ik wandel door sprankelend land komt speels een hond uit de haag mijn hart tegemoet…

Zomerhitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Zomerse loomheid wordt krols in stilte na een verhitte overval van oneindig geluk en z’n licht plat legt in de schaduw van verval. Bijen verbreden het raamwerk van de korf, in een klap slaat het dagboek dicht zonder dat de zuivere honing werd verschoten.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

Het palet vol kleuren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
iedere dag een maagdelijk doek het palet vol kleuren de eerste streek brengt zon en wind misschien wat lichte geuren zacht vloeien de pigmenten met persoonlijke sentimenten nog is er harmonie maar drogend lopen vormen vast verdwijnt de tolerantie zet structuur zijn vaste stap lijkt souplesse arrogantie pas later strijkt de schaduw…

water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
water, ik drink je in al mijn tijd zelfs in vluchtige momenten benevel jij mijn werkelijkheid en staar ik bodemloos naar het einde van deze rit zelfs het sterven wordt door jou begeleid in nissen waar schaduw en rijkdom zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen leven in de wolk waarin je drijft, doch jouw trots zijn de eonen…
elze27 juli 2013Lees meer >

Het vergankelijke...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Zij staat als een statuut van geduldig wachten, terwijl de tijd geen tijd is en in haar illusie van zijn de minuten verstrijken die ze telt in haar gedachten, samen met het zwijgend luisteren naar het stervend gekreun van haar schaduw.…
katty31 juli 2013Lees meer >

Het oude kerkhof

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 947
doorbreken een dunne scheidslijn, wegdoezelend verbinden deze lanen meer dan keurig aangelegde paden waar de schaduwen hun loop hebben, niet alleen veel langer reiken maar voor altijd geborgen zijn.…
Rob van Tol5 augustus 2013Lees meer >

In het voorbijgaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
zoveel mensen kom ik tegen enkelen raken soms mijn hand zomaar onverwachts delen ze warmte geven een glimlach op een moeilijke dag bewust of onbewust is er een woord of juist een ogenblik van stil begrijpen dat er soms een ongenode schaduw ligt zwarte kringen die het licht omringen zoveel mensen kom ik tegen onder een zonnedak…
Hilly Nicolay23 augustus 2013Lees meer >

Aura borealis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
zwaartekracht valt als appels van de boom ongeremd door ongerijmdheid in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent zonder weet van afstand, bij wijze van spreken ik schijn de middernachtzon te kunnen zien om de hoek in de schaduw van donkere bossen in nieuw licht van oude kennis er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog dan vreet…
Iniduo4 oktober 2013Lees meer >

GEDICHT VAN VERRE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Van verre zweefde een stil gedicht ‘t fluisterde losse dromerige zinnen Over lange schaduwen van het licht van de dag die nooit zou beginnen Door stille straten gleed het geluid van zo goed als ontzielde woorden Door een gedeeltelijk gebroken ruit waarachter de mensen ze hoorden Mensen blikten in gedoofde vuren van twee ogen die gebroken…

Tafereel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Het teder hand in hand vertoeven in de schaduw van een lommerrijke eik, zwijgzaam in hun vredig dromenrijk, wordt opgeschrikt door een luidruchtig zoeven. Een woerd poogt wild een eend te paaien doch deze gak-gakt er vandoor en noopt, met een spoor van bladeren onthoopt, de amant ontgoocheld af te taaien.…

Littekenvrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Vannacht had ik een hemelse droom, Alleen vrede zag ik om me heen Onrust en onvrede verbannen naar Een vorig leven, geen schaduw Van hen meer te bekennen hier Alleen zachte tonen, fijne muziek, En ook de kleuren toonden zich In hun allermooiste tooi Pastel in de aller zachtste tonen; En tegen het eind van dit hemelse Gebeuren droomde…

Dwaalde in herinnering

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
ik dwaalde in herinnering waar donker dreigend en schaduw tastbaar was weer hoorde ik de stap en vage woorden alsof er iemand naar beneden ging het kraken van de trap verraadde hoe ver hij van mij verwijderd was er viel een gat van ongewis gevuld met beelden waarvan ik het bestaan niet wist zij raakten mij met klamme vingers van…
wil melker10 augustus 2014Lees meer >

De uren van geluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
nog zomer ik op vergeten rozenblaadjes tel de wolken als makke schaapjes aan mijn voet voel je adem als een zwoele wind zie en profile de schaduw van een zorgeloos kind speel eindeloos met vingers in het ontdekken van je hand de harde en ook zachte kant je lach en ogen hebben mij betoverd meegenomen in het oogsten van gevoel…
wil melker11 november 2014Lees meer >