10126 resultaten.
Interpretatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Gewekt door de tijd vliegt zij
boven de zee
Een oceaan van liefde
Gevangen
denkt zij, word ik vrij
In kleur
de dekens uitgetekend
vraagt zij God om nog meer zon…
Over de fashion fauteuil.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.017 Maar in eenmaal huis geïnstalleerd
Bleek de kleur totaal verkeerd
Ik was niet langer gecharmeerd.
Ik gaf de zetel maar aan mijn vrind
Want die is bijziend en kleurenblind.…
Onverzonnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
429 met onverzonnen kleuren
verf ik de dagen anders
dan waar ik om
gevraagd heb
sombere wolken
proberen gedachtes te
overschaduwen, toch
ontspring ik die dans
ternauwernood
er gloort iets aan de horizon…
De doodgewoonste dingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Het zijn de doodgewoonste dingen
die een dag kleuren,
of het nou de wind is
of de bladeren die geuren,
de lach van een kind
is wat ik het mooiste vind,
maar de doodgewoonste dingen,
maken je dag compleet…
heelal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 Je laat me dansen
Zoals dansen in dit
leven
bedoeld is
alles is helder
heeft meer kleur
Zelfs op een koude dag
als deze
laten we gaan swingen
op het ritme
van het heelal…
Alles wit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
590 het sneeuwt
op mijn hart
en in mijn ziel,
het legt er stilte neer,
zalig zacht en niet meer denken
worden kleuren wit
en wit is altijd schoon
zei moeder
op haar laatste
rustbed.…
Schilderij.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
548 Veel plus en kleur en histogram,
verzadiging en crop.
Dat levert dan uiteindelijk,
toch nog,
een schilderijtje op.…
Ondernemerslenteleed
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
703 De acquisitie, BTW-aangifte
En kosten kleuren deze dagen meer
Je wilt naar de terrassen of verkassen
Maar zit gevangen tussen paperassen…
Herfstblad
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
850 Wat blijft er over van zo'n blad:
de geur, de kleur, iets van de nerven,
iets dat verwijst al naar het sterven
of naar het eind'loos levensrad?
Zo leert de herfst ons wijze lessen
in dood van bladeren en bessen.…
Kleurloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 de kleur is al even verdwenen
verkocht aan de hoogste bieder
die van goede wil
grijs blijven de dagen
bij geen zuchtje
wind
draaiend in cirkels
waarvan het begin
nog altijd zoek is…
Hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 Alles is eindig
in pijn en verdriet
Dus kleur de dagen
in het licht van de zon.…
Nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 schaduw prijkt
in kleur voor
nieuw geboren
geluk
niet dat zij eerder
zo fragiel
aanvoelde toch
is het vers
net uit het ei
gekropen danst de zon
nog altijd daar waar
zij geboren werd…
Ochendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 serafijnen
dalen af
met 't licht
van de
ochtendzon
klokken
kleuren
hun zilveren
spel
de kaars
omhult
zich met
gezang
wakkert
aan de vlam
wakkert
aan
de vlam…
Luchtbelletjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Het leven
En de zwaarte
Vangt zij op
En ze maakt er lucht van
Die ze wegblaast
Met emoties
Die zij voelt
En deze als luchtbelletjes rond vliegen
En als er één kapot gaat
Dan heeft ze toch de kleuren gezien
Voor haar is dat genoeg…
Kaleidofonie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Als de zoemer gaat is het
voorbij
het naseizoen van indian summer liefde
op bronzen vleugels van
melancholie
als kaleidoscoop in een
kakofonie
kleuren van de herfstzon die
mijn hart doorkliefde
Is zij nog steeds of niet meer
van mij?…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf…
HOERA HET IS EEN MEISJE
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.870 Tegelijk met de sneeuw neergedaald
Tegelijk met het kerstkind geboren
Zacht gegleden in ondiepe voren
Lang naar wittebrood heb ik getaald
Tussen gloed, dennennaalden en licht
Vreugde nu na een lange tijd rouwen
In mij honderden, duizenden vrouwen
Op het matriarchale gericht
Kind aan herberg ooit, Bethlehemstal
Voel ik hoe ik totaal samenval…
over het graf
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.563 in de bomen, onbesuisd
speelt ze de bladeren
op een kleurrijk hoopje
waar kindervoeten vrolijk
verder met hen dansen
in het park de mensen
meestal op hun eigen kluitje
met verhalen vol herinneringen
aan al die hen reeds voorgingen
in waarnaartoe iedereen ooit
eens zijn weg zal moeten gaan
de laatste dag van oktober
ligt er geen sneeuw…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 aan blauwe neveldraadjes uit je mond
het grensgebied overschrijden
trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur en sneeuw…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.…
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 Toen was uw haar als git zo zwart,
Uw voorhoofd spiegelglad;
Gerimpeld is dat voorhoofd nu;
Zo wit als sneeuw dat haar,
En toch de Hemel zegene u,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!
Wij klommen saam de heuvel op,
Claes Hendrikszen, mijn schat!…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 De winterschilder kwast grif
het plafond met verse sneeuw.
Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik heb de bloemen al geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 en over 't zicht van de weg lag sneeuw.
Geluidsdicht afgesloten zwart teer
waarop je liggen ging, met wiegarmen.
Als engel; afdruk mals in ’t holwit.
Hoe roze huid op steenbleke kou.
Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in de Vogezen
walmende wierookstaafjes in Taipeh
sky-diving van de Mont Ventoux
winderig wit en er was sneeuw…