3479 resultaten.
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 De deuren van mijn kooi zijn weer geopend,
Maar de vrijheid van mijn geest is al ontnomen,
Ik staar naar een wereld wat enorm is veranderd,
Dat spreken over “het oude” de waarheid ontmaskert,
Ik zie hoe de aarde huilt en voel haar pijn in de regen,
Ik zie hoe de mensen achter hun glimlach een rol bespelen,
Ik hoor mezelf praten terwijl mijn…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 de symboliek van een beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat is op termijn sterven aan een overbodig idee
Soms lijk ik afgeslankt, neen, niet in gewicht
jouw en jouw essentie komt almaar meer in zicht
het is wel zo, vraagt de waarheid, te tonen
dat eb en vloed blijvend beweegt tussen berg en dal
Ik spreek…
Symfonia cantonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 lentefeest heeft daar geen boodschap aan
Het bot uit in de zon, bij volle maan
Staan kievitsbloem en speenkruid tussen 't hout
De prima vera lentesymfonie
Is op zichzelf an sich al een gedicht
Laat twijgen zuchten onder het gewicht
Van helleveeg en lichtkakofonie
In park cantonia - maar dit terzijde-
Doet een osmanthus danig van zich spreken…
Sprekende handen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 Toch zijn het vooral haar handen,
spinnen die je soms onverwacht bespringen,
die, steeds in beweging, expressief spreken,
een leven leiden dat zich niet laat dwingen.
Strelend tast ze ermee naar contact,
strijkt voorzichtig over het tafelkleed,
plukt er een denkbeeldig pluisje van af,
pakt vastklampend een zakdoekje beet.…
Spotless mind
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
551 zet mij zinsbegoochelend op het verkeerde been
niet aan de tijd geketend schilder ik dan als Vermeer
ongebonden aan een plek
spreek ik zelfs oude talen
Grieks met Plato en met Bonifatius
Latijn
speel ik mazurka's van Chopin als Arthur Rubinstein
zing als een merel, hoogbegaafd schrijf ik aan Hooft poëmen
Ik mag niet klagen…
Diets
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
986 Voordat u denkt dat dit gedicht voor niets is
gaat eerst de zon op, gratis en
voor niets
ik spreek geen koeterwaals maar
simpel diets
geen e-bike taal maar dames-
herenfiets
een fatbike is voor mij
unisexfiets
Een babboekar lijkt wel een pipowagen
voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur
zo'n kiddybike is meer een
citycab
voor…
De leefsfeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 heel voorzichtig
hebben wij onze
kinderen naar
een volwassenheid
geleid die zij en wij
voor ogen hadden
en dat met gevoel en
handen laten zien
en ook in daarmee
samen leren omgaan
wij delen de lach
als universeel in
een open uitnodiging
tot nader contakt
en ontdekking
spreken is construeren
en streven naar de
volmaaktheid in…
allerschijnheiligen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 zo vreedzaam, zo licht als een
engel, zo uitgestrekt dat het eind
niet weet dat ze ook het begin is, kleuren
spreken de taal van saamhorigheid
en de stilte is het gebed van eeuwen
zou dit vrede kunnen zijn
die met een cynische glimlach
het schroot van een oorlog
bijeen raapt om opnieuw
te worden gesmeed tot
vers oorlogsmaterieel ?…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 Verwanten, vrienden
beginnen spreken
sneeuw-vlokjes wenen
Lengen van dagen
aangebroken
muziek zacht
in de oren
de wachttijd op het weerzien
uit duisternis lichtjes geboren
de hoop op wederzien
verwachting heelal in het verschiet
Treurwilgen knoppen tekenen
sneeuwklokjes luiden
plensdruppels
lachen huilen
horizon ontspringt
komt…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 Uit de schaduw van vals licht
van haar verre verleidelijkheid
nog immer bevreemd ontheemd
spreekt nu de eenzijdig
herwonnen rede
spreken zal hij in haar nabijheid
over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren…
Geschiedenis herhaalt zich.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Ze gebruiken dezelfde gebaren,
spreken dezelfde woorden.
Geloof is geen kompas meer,
maar een schild
waarachter ze hun onmenselijkheid verbergen.
Lebensraum is terug
sluipend, dwingend,
langer aan de macht dan ooit toegestaan.
De democratie wankelt onder hun aanvallen.
Geschiedenis herhaalt zich.…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 met als eerste de verbazing over de bomen
lang en speels en soms in liefde verstrengeld
brengt hun kolossale lengte verdieping
in wat mens laat, begaat, ondergaat, meemaakt
Over het gedoe, het doen, maar vooral het groen
verbazingwekkend de open plekken
die de open dialoog liefdevol bedekken
het zenden en ontvangen van de woorden
van het spreken…
Zo, wanneer t aankomt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 de tongen tongen en spreken
in tongen zwijgen de spinsels
diepgaand en geregeld opstaan
gestaag wandelen en dan
gelach en geschok en tranen
en weten en schudden en
dans
de dansen dansen meesterlijk
innig en intiem mijn band en straalt
uit mijn ogen
zoals mijn handen de lucht strelen
stop
mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart…
aanstoots der verstening
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
424 Waar wij niks over weten,
daarover moeten wij lezen,
spreken, wezenlijk dichten.
De schoonheid van het al
staat los van onze beleving,
bezichtiging of beeldtaal.
Wij denken dat wij denken,
maar onze ervaringen, pijn,
bewijzen dat wij levend zijn.…
waar woorden wortel schieten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
307 als een klok in de ochtend
wij eren haar klank
dragen haar even met ons mee
zoals men een gevonden steen bewaart
zonder hem meteen te breken
maar ergens
tussen hartslag en herinnering
begint het woord te verschuiven
het krijgt randen
die passen in onze hand
neemt de kleur aan
van onze eigen tijd
en langzaam
bijna ongemerkt
spreken…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 De dagen die achter ons liggen
liggen niet als gewicht maar als dunne
huidlagen die ik voorzichtig heb afgelegd, terwijl iets
in mij leerde luisteren naar wat nog niet echt durfde te spreken.…
Oh Giulia, Oh Giulia (spreek uit Djoelija), het buslied voor mijn dochter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
612 Oh Giulia, oh Giulia
ik ben je pa
oh Giulia, oh Giulia
dus niet je ma
want je ma is je moeder
zij , ma droeg je
en ik ben je pa
je pa van tra la la
Oh Giulia, Oh Giulia
ik hou van jou
oh Giulia, oh Giulia
zo ook je ma
want je ma is je ouder
en ik ben dat ook
dus ma en pa
zingen 'Giulie' tra la la!!
Oh Giulia, oh Giulia
wij zijn…
Hagars Maneschijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.249 Je lippen klaar
die soms spreken
zonder mededogen
maar zo vol van maneschijn,
ben jij het
nog niet gewaar.
Je pakt woorden in
om te kunnen zogen
waar mijn oog
welliswaar op viel.
Maar het is je ziel
ja jouw ziel...
Een kamer en suite
een piano prevelt
Ludwigs Maneschijn.…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 telkens op de tenen
Toen werd dan maar ten einde raad
vakje C gekozen
Om het lastig dichtertje
voorlopig maar te lozen
Eerst werd wel de opening
zorgvuldig opgemeten
De dichter werd in kaart gebracht
toen in het vak gesmeten
Maar ach lieve hemel
dit bracht ook al gezeur
Want zijn voeten bleven steken
juist buiten de deur
Ik spreek…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 Maar ééns, ééns zal die dag toch aanbreken,
dat de waarheid met luide tong zal spreken.
De waarheid zal ons in de spiegel laten kijken,
en zien we de eenzamen, de treurenden, de lijken.
En zal de wereld zijn als een stervende zwaan,
waar wij, in duisternis, verder moeten gaan,
en in diepe troosteloosheid zullen verzanden.…
het moment
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.378 soms heb ik dat
dat ene moment
dan voel je je meer
dan je werkelijk bent
dan ben je even
iemand
die om het leven geeft
die de waarheid
van het leven
vasthoudt in haar greep
een moment van enkele seconden
kan je leven weer moed in spreken
kan de wereld weer laten zien
op een manier die je niet zag
een moment van enkele seconden
kan…
Op de dood van Sterre
poëzie
4.0 met 119 stemmen
19.722 O Hemelen, die mij haar aangezicht verbiedt,
Spreek mensentaal, en zeg, waar is mijn Sterre henen?
De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen,
En zegt, mijn Sterre staat in 't heilige gebied
Waar zij de Godheid, waar de Godheid haar beziet,
En, voegt het lachen daar, belacht mijn ijdel wenen.…
Heerszuchtigen
poëzie
3.5 met 19 stemmen
2.467 Heerszuchtigen, die vrede uit uw harten sluit,
aldus spreken de volkeren uw vonnis uit:
Gehuicheld, ontheiligd uw liefde voor recht,
de leus die gij roemt, de bede die gij zegt!
Is uw heil ons heil, uw nut ons nut?
Zijt gij zout in ons brood of een staak in onze hut?…
Leugen verzint Waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.201 Waarheid is een woord tegenovergesteld aan leugen
Voor 't spreken van de waarheid moet je deugen
Waarheid bemint, terwijl leugen bedriegt
Leugen verzint een waarheid die liegt
Wit is (g)een kleur tegenovergesteld aan zwart
Gemengd kan het zijn dat 'ie verwart
Beide zijn goed zoals ze zijn
Toch vindt helaas niet iedereen dat fijn
Mohammed…
Sinds ik het weet...
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.953 Sinds ik het weet - ik weet het wel, ofschoon
Nog onder ons angstvallig wordt ontweken,
Het boze woord te noemen, dat bij 't spreken
Lacht ruw of wat onzuiver klinkt van toon, -
Sinds ik het weet, werd mij de overvloed,
De schoonheid en de zoetheid aller dingen,
Die mij alom omgeuren en omringen,
Nog wèl zo liefelijk en wèl zo zoet,
Sinds…
we missen je!
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.715 Daar lag je dan,
Ik hoor je denken: “het is goed geweest”
Maar toch wil ik je even spreken,
Even omhelzen.
Je aankijken en genieten van je lach,
Want je bent er niet meer
We missen je!…
In aantocht
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.321 gedrukt
Ik zou hem binnenloodsen, en dat
Alles zonder woorden, alsof ik wist
Dat hij in aantocht was
Dan zou ik fluisteren: je tandenborstel
Ligt al klaar, en hij zou lachend zeggen
Je hebt me dus verwacht
We zouden samen slapen in mijn smalle
Bed, stil huid aan huid, mijn armen om
Zijn tenger lijf geslagen
We zouden niet meer spreken…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd. zolang zon, regen en wind het toelaten
wijzen daken alles terug; enkel de woorden
van doden spreken…
...'s Liedje
poëzie
2.4 met 12 stemmen
4.468 Zouden ze van mijn lieveling spreken
Over de zee?
Neen, dan zou ik de woorden verstaan.
Zouden ze naar mijn lieveling gaan?
Zoeken ze hem op de oceaan?
Als ge, o stromen, mijn liefste ontmoet,
Breng hem mijn groet;
Zeg, dat mijn hart zo verlangen doet !
Zeg, dat hij wederkomen moet.
Zwijgend drijven de wolken en snellen
Mij voorbij.…
als uit den hemel
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.126 oh gij
met uwe blommenden herte
waarom raak ik uwe ziele niet
aanschouw mij toch met oogen lief
en laat mij wenschen uwe zoeten mond
oh kindeke schoone
van alle menschen die ik bemin
zijt gij mijn roozeken en alwaar ik spreeken mag
hoor ik slechts uwe teedersten lach
zoet, zoo zoet
in mijne biddenden herte woont gij reeds lange tijd…