7969 resultaten.
Wat is het
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Wat is het dat de vluchteling kan doen
om het tij bij tijds te keren
waar zijn de woorden van fatsoen
als de mens maar niet wil leren
de wereld is van iedereen
niemand kiest voor waar geboren
soms kan waarheid nergens heen
dan dwaalt de ziel in hel verloren
wat is het om de ontheemde te zien
verdronken in zijn eigen tranen
een toevluchtsoord…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 de diepte in mijn ziel ?
Ik viel in een diep duister gat
genoeg vrienden
en dan toch alleen
Ik voel me o zo eenzaam
waar gaan mijn gedachten heen?
Ik pieker en treur te veel
en dan is daar dat rotgevoel
het gevoel van eenzaamheid
Dat is hoe ik mij voel……
Als dan de liefde verzwaart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Nog altijd ploetert geluk
zich door de modder,
zuigt zich als vanouds
vast aan zolen van
zielen, doelloos
zoekende naar het
onbekende,
pas wetende wàt,
als het zich openbaart.…
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een zin, een woord dat optilt
uit de traagheid der gedachten-
dat glimlach brengt
waar enkel mist de ziel bespringt.
Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.…
Vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
764 Met jou deel ik het kijken
zien en innerlijk zien
Beschouwen
De hunkering naar schoonheid
in woord en beeld
ritme en ziel
de empathie
het scherpe snijden
blijvend gevoelen
Echter
Terwijl ik in mijn bestaan
probeer te vergeten
doorloop jij je archieven
van je geheugen
Er is geen eenduidige weg
Er is alleen maar kijken
zien…
zoals soms...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 zoals sommige woorden zwaar
kunnen drukken op je ziel
zoals stilte een pleister kan
zijn op een pijn die onrust heet
zoals het samenzijn je troost
geeft tot het barst
zoals de lichtheid van het bestaan
je soms nog zwaar op kan breken
zoals tijd van leven je tot
de dood aan toe op de hielen zit
zoals het vergeten van wie je was…
wat winter was
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
634 nu
sneeuw niet meer is, en ijs
frisheid van een
kerstbevroren sterrenhemel
in vroege morgen
de slee, het schaatsen,
ijskristallen op het raam
winters speelplezier,
als prehistorisch dier
uitgestorven
nog even
rest in oude zielen de herinnering
krom gebogen uit de tijd
deze generatie sterft
en met ons
wat winter was…
Magie en mystiek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 ongeweten
veel sturing gegeven
toeval is de naam
die wetenschappers
gebruiken voor zaken
die zij voor zich uitschuiven
ook in de mystiek
liggen gebieden braak
vaak in mistige lagen die
andere waarheden dragen
zij worden maatschappelijk
uit zicht gehouden omdat
je op hun resultaten
geen economie kunt bouwen
toch kleuren zij
de ziel…
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 in de avondschemering
zie ik de dunne handen
haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis…
Vrouw zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Een plek om onder vleugels,
om sterk, gedreven,
leven door te geven,
om in zachtheid, humor
je te hullen,
om te voeden en te hoeden,
om te strijden, te beschermen,
om de schoonheid zelf te zijn,
om rust te vinden
om opnieuw, ja steeds opnieuw
weer te verbinden
om trots te zijn
en rots te zijn in de branding
om stil te staan bij onze ziel…
Liefdeslied
netgedicht
1.2 met 24 stemmen
612 Alleen jou ken ik nog,
jouw gezicht, jouw ogen,
jouw naam zijn in mijn
ziel gekrast -
Kom naar me toe,
kus me en vertel me
de naam van dit mensenkind
dat je ooit hebt liefgehad.…
Wij.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Naast jouw hart, raast het mijne
Jij voelt mijn warmte, ik hou je stevig vast
In onze ogen lezen we het reine
Waarom komt dan het moment
Van onbegrip en ogen koud
Een eenheid niet erkend
Hoe komen wij er toch samen uit
Dat waar twee zielen samensmelten
Dit immer op weerstand stuit…
Bevrijd van het onvermijdelijke
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
521 Bevrijd zijn al die zielen in
het overleven na de strijd.
Al die harten die na het grieven
de zinloosheid zien van de
verduistering van een beetje
menselijkheid.…
Moederke
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 je praat niet écht meer
met me
en kijkt verwonderd
als ik je zeg
dat ik in jouw buik
nog heb gewoond
dan word je als glas
waar ik doorheen kan kijken
het lijkt alsof de wind
je jaren niet meer streelt
alsof de regen
tevergeefs je ziel wil aaien
en je zegt nooit meer
het komt wel goed mijn jongen
morgen opnieuw
de angst
en misschien…
Artistieke streken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
ontroering brengt meer kalmte
dan zwijgen eenzaam kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
door intieme artistieke streken
gelaten in liefdesverdriet gestreeld
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen…
zonder jou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 door de achterdeur
kruipt, op zoek
Naar honger en chaos
dat er niets te vinden
valt maakt van redelijkheid
De gezochte twijfel, sluit
de dag en de nacht vult
al mijn leeg gegooide glazen
zonder jou struikel ik over
alle glans die ik ontvang , weet
zelfs deze lente te ontwijken
door de vallende bladeren
die schermen met mijn ziel…
Blakend bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 ik houd van jou, heel de dag
zal ik voor je zorgen en zo sterk
mijn wensgedachten denken
dat ze uit mijn handen groeien
tot mijn leven, geworteld
in lachende gezondheid
zo’n honger heb ik
naar zorgeloosheid
mijn angsten verankerd
in blakend bloed
mijn lichaam verankerd
in de grote ziel…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 ze is heengegaan...mijn liefste,
haar ziel huist nu tussen wolken.
mijn hart huilt en treurt.
het afscheid te laat... het was gebeurd.
heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.…
Demonen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
570 Zijn nachtelijke demonen
bijten stukjes van zijn ziel.
Wat baat een psychiater,
ze komen altijd terug.
Met omineus geschater
werpen zij zich op zijn rug.…
Twee-eenheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
595 Ik geloof
dat de ziel van ons leven
als een waardevol kleed is geweven
van ragfijne stof dat door gedachten
vanuit het hart gegeven
het samenzijn niet kon bederven
zo geloof ik
dat er zijwegen van de liefde bestaan
een kwestie van twee-eenheid
waar de één sterft, naar de hemel gaat
en de ander alleen achterlaat
met een hart vol liefde…
Alleen in de geest?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
433 Alleen in de geest
is weinig gegeven
wat bij geen
wezen lukt,
blijft maar even,
Onbeschrijfelijk
pompt het hart
onder het omhulsel,
in een labyrint van
euforie of smart
rond in de essentie
van verliefdheid
in de ziel of lijfelijk.…
De keuze (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Hé weet je, zei de poiliticus
stoppen deed een beetje zeer
Vandaar dat ik hier sta
Kijk, hier ben ik weer
Een goede boodschap
zou ik zeggen
Dit besloot ik
zonder overleggen
Ik maak een lijst
met hart en ziel
Dat doe ik snel
en zonder bug
En jullie stemmen
me terug
Ik wil weer
jullie leider zijn
Dat zorgt voor reuring
Dat vind…
De zon is een donkere plaats
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
518 Deze plaats heeft zwarte bloemen
De bloemen branden mijn ogen
Mijn ogen springen in een brandveld
Het brandveld is mijn verloren paradijs
De donkere duivel staat ook hier voor de paradijsdeur,
Hij staat met zijn glimmende hart in zijn handen
Hij offert zijn ziel
zodat hij het paradijs weer kan binnengaan
Nu is het paradijs herwonnen,
Nu is…
Thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 De wonderlijke geur van verse kruiden
Het rustgevende geluid van het kokende water
Kalmeert mijn stressvol wezen
Weer een lange dag voorbij
De pijn verlicht, zodra het theekopje mijn lippen raakt
Het eerste slokje verdrinkt de kleine zorgen
Zo warm en kalm, een deken voor mijn weemoedige ziel
Thee is zoveel meer dan een drankje alleen.…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Zenit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 het zenit,
niet in oneindigheid
Niet in het grenzeloze
van het tijdloos eeuwig niets
der onzichtbare
fatamorganisch
oplossende uitgestrektheid
zonder horizonten
Noch in brahman's altoze
eeuwige sereniteit
der atmosferisch-
stratosferisch
peilloos diepe ijlten
rondom de planeet
Het rust in het zenit,
windstilte van de ziel…
De opstanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 ik heb je
voorzichtig
afgestoft
het dof
openbaarde
als eerste
een stukje lach
alsof ik nu
pas echt
de hemel zag
zacht en warm
begon schoonheid
te stralen
in het raken
van je ziel
nooit was
ons contact
zo intens geweest
een feest dat over
zeven hemelen
verspreid de
opstanding laat zien
naar een totaal
nieuwe aarde en…
Rouwroep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Ik door zwerend zeer gelooide ziel
ik hoef niet meer
mijn lijf en piel zijn rouw geroepen
het leven sloeg mij nu genoeg.
Daar kwam ’t gevaar te naderbij
het milde motor brommen
werd een hels het oor verdovend grommen.
Een laatste vlinderslag
een grimme branielach
wat zeer niet al vermag!…
uitgaand
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
558 om hier te verkeren
voedt het landschap mijn ziel,
het bestaat in mijn levende doden
die hier zo vaak passeren…
Volledig brak
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 met grijze vingers
krabde de dag
aan het duister van
de nacht wat
overbleef was koud
en nat bedruppeld
de ziel putte het
riool met zicht op
de hemel door
schuimende stuwing
van het uiterst
smerige water
het nirwana bleek
een zilte droom
die stokte tussen
eb en vloed en juist
op dat dood tij
kwam ik volledig brak…