5764 resultaten.
Donderdag, half tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 De muziek die streamt is op zijn einde,
de naderende stilte wordt gevuld,
door kaarslicht op tafel en
in de vensterbank.
Venkelthee staat af te koelen
tot drinkbaar. Een verstorende
reclameboodschap leidt de stilte in.
Mijn laptop ruist, de cursor
knippert me vragend aan. Welke
woorden zullen er in
de volgende regel staan?…
azuurblauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 je zuurstokroze mooiste jurkje
je kleine arm steekt uit
naar verdronken dromen
onder het water je hoofdje
je ogen bron van verstilde tranen
ze zien het licht niet
in deze duisternis
in deze lange nacht
sleurde de heldere zee
jouw onschuld
naar het kille einde
ik zie je
met gesloten ogen
verder leven?…
Zoals dankbaar wuivend riet...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 Pas aan het einde wil ik buigen,
zoals dankbaar wuivend riet.…
Sonnet voor Tineke
gedicht
3.5 met 2 stemmen
7.829 Je kunt als dame in de stad
Geen eindeloze einden sjouwen,
Immers het tippelen door vrouwen
Wordt vaak ten kwade opgevat.
Daarom toog ik op dievenpad,
Zoekend de schaduw der gebouwen
Tot ik een vond voor Vindicat.
Nimmer zal mij die daad berouwen:
Laat ieder mij als schurk beschouwen,
Jíj noemt me held, 't is meer dan dat.…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan…
de hemel was dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik leefde
zonder einde
in het middelpunt
op de platte aarde
elke dag een nieuwe zon
waar was de vorige gebleven
wachtte ze tot zij weer mocht
misschien was ze opgegeten
aan de koepel
de vastgeplakte sterren
ze gaven licht bij duisternis
de hemel was dichtbij
onbekommerde kreukels
en onvolkomen barstjes maakten
schoorvoetend…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn laatste zonnebad
voordat de eerste
vorst gaat komen als einde…
morning has broken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 einde bericht denkt u
maar helaas 't relaas
kent nog een wrang vervolg
de machinist hield zich
aanvankelijk groot
maar at die dag geen hap
dronk meer dan goed voor hem was
en slapen deed hij ook al niet…
Zag leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 ik was vertwijfeld
ten einde raad
zocht contact maar
iedereen had haast
kringen vergingen
zonder bericht
had geen perspectieven
zonder dat zicht
ik wist dat
dit moment ooit
dichtbij zou komen
door alles buitengesloten
verstoken van
ieder teken dat aangaf
wie en wat ik was
niemand bevestigde dat
zag leegte
van onbekenden
vond…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van leven dat geen einde…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 'k Ben niet meer die
ik was, hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
de koeien en de paardenbloem
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 dat ene bloempje dat laat je staan
zo niet, is dit het einde van hun… verhaal!…
Wens
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
808 och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
het hardhout warm
rustend in mijn hand
mijn adem trillend
zangerig langs het riet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
gelijk een goudvink
zijn toonverhoging
aan het einde van
een liedje zet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
ik kan enkel klanken
laten dansen uit mijn pen…
Dromen met open ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 Zoals wel vaker
was de nacht weer
langer dan de slaap
Zweefde weg op ijle tonen
van de wind die haren streelt
droomde nog met open ogen
toen de storm wind tegen werd
Bleef staan terwijl ik vallen moest
de zwaartekracht wellicht voorbij
tot een kort moment van stilte
aan het evenwichtig hangen
abrupt een einde maakte
Languit in een…
in gepaste piëteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 zacht dansten
vlammen op
voedende hitte
trok kleur
verbanden uiteen
die ooit een
organisch geheel
hebben gevormd
het was geen
verslinden maar
een genoeglijk
welbevinden
om deze apotheose
tot een goed
einde te brengen
met gepaste piëteit
in eerbiedig waken
leken de draden
van levenden te
raken aan het
fysiek verscheiden
uit…
cyperse (over poes Joekeltje)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 brutale, maar o zo lief
Joekeltje kakte op de trap
en als je er iets van zei of haar te eten gaf
dan spinde zij zachtkens, vol begrip
dacht even na, miauwde 'verhip'
maar zag er niet vanaf
Joris, de kater van de buren
wilde haar gedrag niet langer verduren
en na een brutale haal over haar neus
bleef voor Joekeltje de enige keus
een einde…
Anker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Bron
zonder einde
(was er niet
wel een begin?)
iedere minuut
één druppel,
iedere druppel
één leven,
geschakeld,
verbonden
meer
stil in de grot.
Druppels blijven volgen,
versmelten
en toch hebben ze
geen weet van elkaar,
anders dan
via water.
Maan trekt
aan het meer
onder de rots,
al zien ze elkaar
nooit.…
Zomervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 enige zekerheid
Misschien is er meer, moeten we
ons voorbereiden, onwetend
waarop, behalve dan op dat
nietszeggende doodgaan
alsof dat ons doel is
of de uitkomst van ons leven
alsof
de dieren en de planten die leven
om te leven en anders niet
zouden bestaan, er niet toe doen
Het houdt een keer op, blijkbaar
is er geen begin zonder einde…
Vermannen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 van een vrouw
haar stem met haar mooie hoge klanken
ik neem ze in me op
net als haar vloeiende woorden
schitterende poëzie met
adembenemende gevoelens
lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken
tranen wil ze liever verbranden
omdat verdriet niet opraakt
alsof het de nieuwe mode is
jezelf continu maar op te blazen
dit kan niet het einde…
Waarschuwende droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Plots wist ik het; mijn ziel was in gevaar
Mijn psyche zond me een alarmsignaal
Er moest een naaste worden ingelicht
Een inktinjectie, was het einde daar?
Een drukverband; het letsel bleek fataal
Een codicil, orgaan was dit gedicht…
Veilig opgesloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
379 er zijn woorden opgesloten
binnen in, geen zinnige zin
is goed genoeg voor een begin
bij het eerste woord
valt alles om, te lang gewikt, gewogen
gezwegen met mededogen
ongeremd opstandig zijn ze
het eind is zoek
vanuit elke invalshoek ongehoord
doof en veilig, geloven in heilig,
volgorde en verband
altijd resterend in gezond verstand…
WEER BIJNA VRIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 vandaag moet ik weer denken
aan een grijs verleden
niet bestaand voor de wereld
enkele jaren meer
dan 75 jaar geleden
ik was klein toen
en kwetsbaar en nu aan
het eind ben ik het weer en
willen ze me weer wat aandoen
soms begrijp ik het
allemaal niet meer
het is zo bevreemdend
onwerkelijk en raar
net als toen heb ik niets misdaan…
Spullig leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 Er komt geen einde aan.
Ik voel neigingen om te vluchten.
Naar wat er nu gebeurt op straat.
Naar superieur koffie drinken.
Met gelijkgestemde mensen,
die ook van hele goeie koffie,
en van ouwehoeren houwen.
Morgen zal ik weer verder gaan.
Met gisteren verzamelen.
Met spullig leven.…
Onbegrip
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 het Heilige
hierboven daar
kom jij
ook eens
voor te
staan
de vraag
zal gesteld
worden hoe
heb jij
het op
aarde gedaan
jouw zoon
was het
einde net
wat jij
had gedacht
oh wat
gebeurt nu
ineens dit
had jij
als ouder
niet verwacht
die lieverd
wil bij
voorkeur als
mooie vrouw
door het
verdere leven…
Fingerspitzengefühl
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
458 ik zag hoe
vlugge vingers
orde in een
chaos brachten
door natuurlijke
krachten hun
bestemming te wijzen
geen dwang of
verbale eisen
maar met
fingerspitzengefühl
problemen
naar de juiste
paden leiden
jij had ook de
innemende lach
die ontspanning
bracht in een grimmig
presteren waarbij
proberen vaak
het kortste einde had…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie dooi
Die tunnel kent een eind…
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 glinsterden
geluiden zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde staat
eenzaamheid begrijpt
totaal verlaten
resoneert alleen
nog angst voor
het einde…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…
Het openhaardvuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 onder een
warme zon
kabbelen
herinneringen
als golven tegen
het wit gele zand
dat vele jaren
verblijf is geweest
voor vakanties
zonder eind
in het zeldzaam
winterse van
vandaag de dag
is de warmte
nog voelbaar
als wij de dromen
van het verre
strand lezen die
opvlammen in
het openhaardvuur
guur tocht nog
de koude wind
en we…