58141 resultaten.
Bakgeheimen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
781 De straf werd voor de brave ziel
verminderd met een kwart.
Hij hoorde 't in z'n cel. Er viel
een baksteen van z'n hart.
Wat niet in zijn vermogen lag,
was vreugd na jaren lik.
Je zag het aan z'n oogopslag:
een bakblik was z'n blik.
Ze dacht: 'Ik monter hem wat op,'
Opdat het ijs dan brak,
vertelde zij de man een mop.…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden samengesmolten staan
Gevangen in de tijd
Eenstemmige melodie
Onze zielen bevrijd
In pure poëzie…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Straal gij ons zondig harte rein,
Door louter ziel en zinnen,
Gij Zonnetje van binnen!…
Extase
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.741 Diepe verbinding laat harten hopen
stralend ontvangend en puur
haar hete schoot vouwt zich open
een teder intiem feest en vreugdevuur
ontvangen en geven dansen briljant
in een ritmisch samengaan hand in hand.…
Ik ben een dichter en der Schoonheid zoon
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.814 En zó zal ik, die altijd dichter ben,
Nooit enkel lijden, daar geen ogenblik
Der schoonheid wonder van mijn ziel zal vliên.…
ik was bij je
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
517 in mijn hart ben ik net zo bang als jij
en toch ben ik bij je
uren heb je gepraat en overwogen
en ik ben bij je
afscheid nemen van jezelf
is een eenzaam gevecht
moed overmand door verdriet
want een ander uitzicht zag je niet
en ik ben bij je
om de ziekte had je niet gevraagd
maar spontaan gekregen
wel nam je in je handen
hoe…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 En merkt de buurt iets in hun wezen,
Dat haar mishaagde of geviel,
Dan noemt zij hen terstond naar deze
Opvallendheid van lijf of ziel.
En God, Wiens ogen ’t hart doorboren,
Heeft nog een nieuwe naam bereid;
En wie die naam heeft mogen horen,
Geroepen tot de zaligheid.…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
807 Jouw liefde verder weg dan ooit
mijn tranen vragen diepe stilte
dit hart is van een ziel beroofd
en ademt enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder…
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel
mijn geest heb ik nu leeg
de ruimte wil ik vullen met plezier
woorden op een dun papier
jouw vleugels zijn een blijde veeg…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 en ziel zijn vaste
posten op balans mijn liefde
blijft de vaste buffer in
de sluiter samen onvoorzien…
Woorden op een dun papier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
672 wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel
mijn geest heb ik nu leeg
de ruimte wil ik vullen met plezier
geen woorden op een dun papier
maar vleugels als een blijde veeg…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Het zijn niet alleen de kleuren en geluiden
maar ook de geuren van rozen en seringen
en ja.... zeker en vast
is er een rust van binnen
omdat mijn wezen, mijn hart, mijn Ziel
deze natuurstilte mag omarmen, mag beminnen.
Tot ik slapen ga...…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 er is iemand gestorven
in mijn ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 in mijn hart, porselein
had een bijzondere vorm van keramiek
en vrat mijn eenvoudige liefde voor je op
als was ze er helemaal niet.…
Afscheid.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Als we staan op een verlaten station
waar de laatste trein zo gaat vertrekken
krijg ik het koud binnen in mijn ziel
zal ik jou hierna dan nooit meer zien.
Met betraande ogen kijk ik naar die
grote klok waar de wijzers net hamers
zijn, die in mijn hart de spijkers slaan.…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 Mijn ziel wordt vol van eeuwigheid.…
bemind
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
805 Aan je hart en ziel ben ik toegekomen
en in mijn dromen
was ik nimmer uitgeblust.
Ik heb je bemind met mijn ogen en oren
je kon mijn liefde horen
in elke ademtocht.
Ik heb je gegeven wat je zocht,
daarom was je niet verloren.…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 en ziel ", 1995
kunstenaar: Irmlinda de Vries…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 ze houdt van esdoorn en van ebben
waar in het diepe hart
zij vastgeklonken klanken hoort
die om bevrijding smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen…
Als ik je zou kunnen zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Dan trek ik mijn stoutste paar schoenen aan
En loop vastberaden naar je toe
Ga misschien toch wat nerveus voor je staan
Maar overtuigd van wat ik doe
Dan zou ik je zeggen dat vanaf het moment dat ik voor je viel
Mijn hart niet meer van mij is geweest
Dat je me raakt tot in het diepst van mijn ziel
En dat ik van jou houd, met alles wat ik ben…
Verborgen tuinen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
684 ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Er ligt een onderhuidse wens
in morgen, een gedachte
die zich wortelt in mijn ziel.
Een ritme dat mijn hart beweegt.
Een onaanraakbare verte. Een zucht.
Ik wacht, laat de uren glippen
en een geluidloze schreeuw
verlaat mijn lippen.
Vandaag schrijf ik mijn eerste vleugels.…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 met helium gevuld
kon mijn dolende ziel ontsnappen
aan de demonische kwelgeesten
opnieuw vond ik bestaansgrond
kon weer dicht bij de aarde leven
ik hoefde niet langer te weten
wat er achter de horizon is
ik kwam thuis…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.
Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen in de woestijn.
Rijm ontstaat vanzelf,
wanneer woorden elkaar gaan zoeken.
Ritme beweegt spontaan,
wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…
Mijn vriendschap met die merel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Zo'n simpel
geluk duurt in een mensenleven toch
maar even; zo dicht bij het hart
als een groot fortuin.…
Een stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Dat langzaam ingeslopen zich dichter
ingraaft in je ziel.
Het hart verduistert. Het geluid van
zijn ritme ontluistert. Het in het
lichaam gevangen houdt wankelmoedig
voortstuwend en tot breken toe instabiel.
Een stil verdriet van geluidloze snikjes
en bittere glimlachjes.…
Zelfgenoegzaamheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Om dan de weg naar buiten te vinden
als het hart zich van alle beklemmingen
heeft bevrijd.…
Wreed.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
905 Mellieke, vergeef me - kon je niet meer helpen, bloed niet te stelpen -
Ziel gebroken en het hart verscheurd, aangespoelde schelpen.
Schildpad drinkt de tranen in een onbestaanbaar land
Ik beland ooit met u ooit samen met aangespoelde schelpen op het strand.…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Woorden van zee strekken zich in kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan…
Hij vertrok in de nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
572 hij vertrok in de nacht
zo plots en onverwacht
geen deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die…