3975 resultaten.
CAVE CANEM
poëzie
3.4 met 15 stemmen
3.961 Dol worden kan geen mens beletten;
Maar laat ten minste wijze wetten
Mijn huid beschermen voor zijn tand.…
Zou zo een lucht vol dreiging zijn
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
773 ontveld
ontstemd
los van lijf
geraakt is
wat kan haar hand nog weren
als alle spieren bloot
zijn in de naaktste aarzeling
met zeven laden in haar been
sleept zij het onbewuste voort
als hout dat houdt
zolang het vragen duurt
de achtste in haar borst
tepels als ogen
zo is zij haar eigen monster
dat giftige melk spuit
wiens huid…
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 de nacht viel over je gebronsde huid
die naast me uitgespreid lag op het laken
al tastend trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de…
zittend naakt
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
825 weliswaar gelaakt
met veel gedonder
maar teneinde mijn uiterlijk
geenszins verzaakt
het was ook niet erop
of eronder
ontkleed liep
ik door de stad
de ogen omhoog
het regende niet, gelukkig,
ik werd dan niet nat
alhoewel
wat zouden de druppels doen
hun weg zoekend langs het behaarde
zouden ze schitteren als glas
mijn huid…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 Zachtjes dompel ik mijn voeten
in het mediterrane blauw
Dit is het gevoel van thuiskomen
Ver weg van de regen en kou
De warme zon streelt mijn huid
en laat haar stralen gloeien
Het land waar tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik…
Lust & Liefde
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
6.347 Langzaam startend, lief en zacht
strelend, kussend, voel hoe ik smacht
Je mooie huid, je lieve lach
Brengt mij zo veel geluk, iedere dag
Je legt me neer en kijkt me aan
niet wetend waar naar toe te gaan
Je likt mijn nek, mijn buik, zo warm
ik voel je harder worden als ik je omarm
Mijn verlangen wordt wild en sterk
iets wat ik aan jou nu…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig
beloven een mooie dag
De tijd lijkt steeds trager te tikken
Aardse en groene geuren dringen om aandacht
Terwijl een rilling mijn huid…
Panopticum
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.301 Het oog dat alles ziet
Elke blik, zucht of schreeuw,
Is eindelijk onder de mensen
Elke streling of nare trek
Elke trilling van de huid
Het goudstof van uw wensen
Pure data voor een
Zwerm van slimme bots,
Wervelend om onze lijven
Als in een koker geschoven
Is er geen ontkomen aan
Dit grote schrijven
Als maden snuffelen zij
Aan het…
Vele nadelen en één voordeel
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.461 dat is lekker dat kan leuk worden
de overgang heeft toegeslagen
heb eens gezocht op internet
en er wachten mij zware dagen
allereerst is daar het humeur
je bent blijkbaar niet te genieten
je huid wordt droog en slap tegelijk
je gaat rimpelen en krijgt hangtieten
je temperatuur stijgt onverwachts
je begint aan alle kanten te zweten
en wat…
Aanraking
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
3.145 Ik voel een zoete regen
van woorden
tegen mijn naakte lijf
tintelend zacht
Hand in hand zweven wij
door de ruimte
Wij kussen en plukken
sterren
De bruine warmte
van jouw huid
die de mijne laat leven
in koude winternacht
Elkaar warmend.…
Carpe Diem
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.667 Laat voor je gaat mij nog eenmaal beminnen
het lijf dat ik zolang heb liefgehad;
ik koester met mijn tederzachte zinnen
je zwakke lichaam en je huid zo glad.
We kunnen deze strijd niet overwinnen;
het einde komt te snel, hoe wreed is dat
jij aanstonds rust onder het kille linnen,
mij slechts de warmte rest van tranennat.…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
De Stier
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.034 Zo stoer-vast was de kop, twee ogen groot,
de jonge bek, neusgaten en het paar
knobbels van horens, nog niet uitgegroeid,
de huid sneeuw-blank met vlekken glanzend bruin.
Ik riep hem aan en nader kwam hij toen,
ik zag de poten-buiging en zijn gaan
en zijn plots stilstaan, stil bij de rivier.…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Schaduw in de mist
Soms is alles zo vaag
Zo ver weg
Probeer het te pakken, doch
geen gevoel,onbereikbaar
Mijn ogen zijn nat
Mijn huid is kil
De mond wijd open
Klaar voor een schreeuw
Geen geluid, ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 wij drijven met de stroom mee
door donker wordende lucht
als ijsbloemen in een hittegolf
het eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken
Ik keer je langzaam in het licht
er spiegelen letters op jouw huid…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
2.4 met 31 stemmen
2.891 Al zal ik nooit meer met je kunnen delen
Hoe je schouder aanvoelt zit vast in mijn huid.
Al zal ik nooit meer met je kunnen bekvechten
Je reactie zit opgeslagen in mijn hoofd.
Al zeg je nooit meer dat je van me houdt
Die woorden leven voort in mijn hart.
Jij, al ben je er niet meer
Je leeft voort in mij
Jij bent een deel van mij.…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor
je transformeerde liefde
over eeuwen heen
de lading vonkte toen
je weer verscheen
mijn vingers brandden
op je huid…
in voortijdig lijnenspel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.189 ik zag kleuren vloeien
in voortijdig lijnenspel
nog branden we geen vingers
aan ons vurig overspel
de hitte moet nog komen
na het gloeien van glazuur
in het mozaïek van dromen
leggen wij de liefde puur
we lijnen warmte uit
in harmonie met voelen
ik hoor in tonen van je huid
de muziek van jouw bedoelen
we passen in ons paradijs
van…
zwart wit getoetst
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.834 Bekijk mijn handen
Strijk glad die kreukels
Voel de ruwe huid
Betast de blauwe aders
Dat afgestompte duimpje
Die korte vingers
De afgekloven nagels
Het knokige geheel
Niks rank en slank
Wel kort en krom
Nooit glanzend gelakt
Altijd mat antiek gevlekt
Ben je teleurgesteld?
Zijn dat pianohanden?
Wees eerlijk.. ongeloof?…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Mijn huid kleeft aan het laken,
tekent tralies op het raam …
tot de leegte zich vergrijpt
aan mijn ingekraste naam.…
Binnenstebuiten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
991 Van dichtbij
is mijn gezicht
een levende landkaart
Ik word geteisterd getekend
door de tijd
krassen in mijn huid
die mijn spiegelbeeld
steeds vaker verrassen
Ik word kriegel
van rimpels die niet passen
bij een man als ik
zo jong van geest
draai me maar
binnenstebuiten
waar het beest in mij ontsnapt
door de openstaande deuren die…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 De zonnestralen van de winter
laten warmte achter op mijn huid
Het is bijna lente, nog even
en de knopjes komen uit
Ik ben gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Ik vergeet, dat ik weet
dat het weer regenen gaat
de boeren hebben weer de kolder
mest ruik je door heel de polder
Maar ik ben…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 geen files op de Waterweg
alleen de tijd staat stil
de boulevard, net aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we…
whiplash
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.667 als ik denk: nu gaat het
sta ik plotseling alleen
nergens vind ik houvast
begrip is werelds verloren schat
ik moet opnieuw leren leven
niet terugzien op wat ik had
het ijs wordt niet meer dikker
elke dag ga ik er doorheen
onbegrip zal ik trotseren
de wereld lijkt van steen
ieder leeft op een eigen eiland
verscholen in zijn eigen huid…
azuurde je de hemel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
899 in blauw kristal
azuurde je de hemel
verschoof het prisma
van het gans heelal
in kou kwam helderheid
de ultra violette stralen
konden nu hun gram gaan
halen op de onbedekte huid
het aardse aangezicht
verkankerde voor mens
en dier veranderde het
leven in een eindeloze hel
de zon scheen fel
en zonder ozonlaag
muteerde evolutie
tot…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten
in mijn vermoeide huid…
Gerookte meisjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.295 Haar roze huid, een bloesem zo teer,
zo teer als gerookte zalm.
Een afgebladderde vioolkist steunt tegen de muur.
De sigarettenpeuk vol kwijl
bungelt in de scheve mondhoek.
Bruingrauw vagebondenvel met pukkels
en longen zo teer,
zo vol teer, kuchen en kreunen
tot de verroeste hoest
uit kankergaten naar buiten slijmt.…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 , niet zonder
enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp gesneden klompen
modderig getekend ontstoken irriterend
rood de bijtende huid…