8933 resultaten.
onzichtbaar
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
2.636 ik zag niet
hoe jouw ogen zochten
langs de bladeren op de grond
alsof je leefde
in de dood
met hen
de laatste schaduw nog leek vast te klampen
en uiteindelijk besloot
nogmaals zeg ik je
ik zag het niet
noch het tuinpad
waar je laatste voetstap
nog afgedrukt staat
-als bemind-
ik zag niet hoe je naar me omkeek
ik hoorde…
aarde
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.439 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
terugkeer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.152 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
paardebloem
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.380 Bevreesd zonder hoop,
Bedrogen, leeggezogen
Door dit vacuüm
Waarin ik als een
Levensloze zaaddrager
Zweef, vol verlangen
Wat grond te vinden
Om in te kunnen groeien.
Maar zelfs de aarde
Laat mij niet in mijn
Waarde. Ik werd onbewust
Geplukt in onschuld
En word nu langzaam
Maar zeker omhuld door een
Dikke mist van dood.…
Eitjes rapen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.634 Met zijn
kleine voetjes
stapt hij vrolijk in 't rond
In zijn hand
'n bakje voor de eitjes
vindt hij er al snel één op de grond
Kraait hij vrolijk en blij
en verdwijnt het eitje
stilletjes in zijn mond
Met z'n pretoogjes en z'n mooie lach
rent hij speurend verder
alsof de Paashaas echt bestond…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken
ik leg me wel
terug neer op de grond…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud
van een van de dieren
in dit ondoordringbaar woud
maar zich in de grond…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Altijd anders
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.069 Tijdens de laatste ronde
met zijn Spaanse hond
knispert het gras onder
lange slanke hondenpoten
lichte vorst
platgewalste herfstbladeren verzachten
de harde grond
putten lijken te glimmen
vierkant en donkere strepen horizontaal
een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras
grofvuil
de Spaanse gromt in eigen taal.…
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…
Santé of lustmoord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
657 eerst strip ik zijn vel
als een slinger wind
ik hem rond mijn vinger
gelijk het scherpe mes
ligt zijn lot in mijn handen
een oog valt op de grond
dan ga ik hem vierendelen
en te water laten
de wonden bestrooid met zout
opgevoerd tot het kookpunt
zal ik hem smoren leren
in eigen sop
als een kannibaal
moet ik ‘m prikken en prakken…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…
Jouw kleerscheuren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.028 het waren jouw kleerscheuren
die je hier had laten liggen
welke me pas opvallen wanneer
ik er bijna over struikel
ik waande me op grote hoogte
waar de wind mijn rokken deed bollen
het spiegelbeeld bleek in diepe rouw
buigende treurwilg helde over
pardoes val ik op de grond
verwens ik jou ten zeerste
als ik 'n plan smeed
*…
Het tijdelijk moment
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
577 jij groeide
kaarsrecht
naar de hemel
twee zijtakken
als oogst van
leven samen delen
ik stond
in dezelfde grond
tot de zon ons vond
maar botte uit
in breedtegroei
zonder snoei
jouw hemel
kon ik niet bereiken
wilde bij de aarde blijven
haar omarmen
en mezelf warmen
aan het tijdelijk moment
zo rechtlijnig
was je pad dat…
Wintersnippertjes
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 hoor, een winterlied
zweeft over de berijpte
sluimerige grond
midwinterhorens
blazen herkenningsklanken
hoorbaar in het rond
schaduwlicht tekent
de berk huiveringwekkend
tot een ijzige reus
dwarrelsneeuwvlokjes
smelten in ademwolkjes
op een warme neus
kaarsjes in glaasjes
gloeien langs het weggetje
een vertrouwde sfeer
het…
achterover
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
599 Een nieuw begin
komt nooit te laat
een vogel zingt
een boom die praat
Geen eind in zicht
de weg is gelukkig lang
open ogen
nooit meer bang
Geen droom te klein
geen plan te groot
het licht dat schijnt
eenden in de sloot
Dit valt op je neus
een zacht gebaar
krokussen uit de grond
gelukkig echt waar…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
Vluchtheuvel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
581 het huis is een vluchtheuvel
waar zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger
niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend
zo dichter bij het eind
probeer ik…
aan Marie
poëzie
2.5 met 11 stemmen
2.126 Nu rollen zij tezamen snel
Mij uit een minnaars mond
En dansen in een woordenwel
Uit 's harten diepste grond.…
Valse regenbogen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
707 ik voelde haar bui
ogen donkerden snel
armen schokten in weerklank
nog steeg de spanning
door het broeierig geluid
van haar lage stem
zij ontlaadde met
wijzende vingers
in het oplichten van schuld
ik voelde de inslag
stond aan de grond genageld
verschroeid door haar blik
als de donder ben ik weggegaan
een reepje zon liet valse…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.081 Veeg mijn tranen niet van me af
Laat ze zitten, laat ze lopen
Ze moeten blijven bestaan
Ze moeten laten zien
Dat ik je nog steeds mis
Dat je me nog steeds raakt
Zelfs na al die jaren
Veeg ze niet weg
Laat ze lopen, wegzakken in de grond
Laat ze leven, in mijn bloemen zichtbaar
Rode rozen waar jij zoveel van hield.…
Gas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 De grond onder het Gronings landschap beeft
'Haar verten wijds en stil', zo spreekt de dichter
Toch zegt de meter op de schaal van Richter
Dat elk gebouw het binnenkort begeeft
Dan zit men in het noorden met de brokken
Dus hoogste tijd dat Kamp eens flink gaat schokken.…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
Ben ik een muskusrat?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Wij zijn watermollen want,
wij wonen onder de grond.
Wij zijn woelmuizen want,
wij graven en woelen.
Wij zijn waterkonijnen want,
wij zijn delicatessen.
Wij zijn waterbeheerders want,
wij ventileren jullie dijken.
Wat of wie ben ik eigenlijk?
Een muskusrat?
Nee! Wij zijn meer dan dat.…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 Op een vloer van glas
zet zij voorzichtig haar stappen
ze is bang dat hij breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt…
zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 bijvoorbeeld dat zij zo leuk is
misschien moet je haar bellen
intussen zie je wat krokussen
bloeien volgens de media maar
dat zie je zelf niet en denk je niet aan
als je al iets ziet is het haar gezicht
haar haar, haar ogen, haar lach
en haar stem die je altijd hoort
al zo lang in het echt
maar ook in je hoofd
zo dicht bij de grond…
MOEDER VAN VER AL 3.
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.196 Zo gaarne, moeder, wou ik zoveel weten
wat in de hemel en de grond gebeurde
wat in het gras geboren werd en geurde
en onbedachtzaam overdag vergeten.
Ik wou de achterkant zien van de wolken
de wind in zijn begin, horen vertellen
hoe lelies overwinteren en libellen.…
Madeliefjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Door de zure grond
zijn er in Gouda
overal duizenden madeliefjes
waarop het lijkt alsof
het sneeuwt in juni.
Als kind reeg ik die lieve
bloemetjes aaneen door met
mijn nagels een sneetje
in het steeltje te maken
en er dan een andere
madelief door te steken.…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…