Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Dagdroom

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Achterover leunend in mijn luie stoel m’n voeten op de tafel, de ogen half toe dromend van jou, ver weg, warmbuikgevoel Stevie Ray speelt “Lenny”, ik doe alsof ik meedoe oh..samen luisteren, vast ineen gestrengeld gezicht tegen gezicht, onz' wangen gelijmd met tranen het is zo fijn te dromen met jou mijn engel je bent ver weg maar laat me in…

Vannacht

hartenkreet
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Als dan het laatste vers zichzelve schrijft, omdat ik verdwijn, Vallen druppels zout ogenvocht langzaam...heel erg langzaam, naar omlaag! De letters, punten, komma's van de nog ongeschreven verzen, verdwijnen ze in oneindige leegte? Of zweven ze mee... Met de ochtendwind?…

Komt zomaar langs

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Mijn grote liefde mag ik niet aanraken, komt zomaar langs waar de zon een vrij spel speelt met blije vogels en konijnen op een uitgestrekt lachend grasveld mijn grote liefde krijg ik niet zo ver is het park, dichtbij hier vandaan in de lucht waar muggen zoemen mijn grote liefde is de blauwe lucht die boven het grasland hangt in momenten…
mobar23 juni 2014Lees meer >

Vlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver, ver weg van mijn duinen, van mijn zachtste stranden, de boulevard, de schuren, de Hollandse bollen die broeien, die zich verbergen voor mij neem me mee, naar je kruidige bergen, droge havervelden, naar jouw gezichten vol groeven, je klare water, mag ik meeglijden op je fluit, je viool, meezinken…
Ralameimaar19 augustus 2014Lees meer >

Napoleonbol

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Selma, snoepje van me, wat smaak je ineens zuur, ineens ben je weer ver weg als een zwart gat en is de leegte onverdraaglijk eenzaam als een graf. Kan ik als astronaut je gedaante nog bereiken of kan ik beter met seances het contact herstellen?…

Zij heeft niet te leen gegeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
het koren buigt in warme wind het koor zingt en tokkelt op Davids akkoorden verheugd galmen de zangers in de toren tot ver in het noorden te horen…

Daar waar dromen woonden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Ze vond dat, waar ze zo naar zocht ze onbewust van droomde, het was niet ver ver van haar huis het was daar waar dromen woonden. Want zonder het te weten, vertrapt en roekeloos was ze weer vergeten? als op een zolder in een doos?…
WouterLAM25 september 2019Lees meer >

Regels

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 619
gaan en in hoeverre wij van regels houden regeltjes van geboorte tot ver voorbij het graf o soms wil ik zo graag en ik ben vast niet de enige van het overschot aan regeltjes af…
catrinus20 april 2022Lees meer >

Wereldreis

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 377
Ze reist de hele wereld rond, Bezoekt ver weg gelegen plaatsen, Van toeristische paradijzen, Tot stille en ver afgelegen oorden. Dat doet zij met de gordijnen dicht, Bij een kleine schemerlamp, In haar knusse luie stoel, Met de reisgidsen in haar hand.…

Vlinder kistje

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.315
Schoonheid weerkaatst magie betovert een traan glinsterend in zonlicht verbloemt verdriet onbereikbaar verlangen voert gedachten naar eindeloze tijd vriendschap kwistig verstrooid draagt ver over vlaktes van eenzaamheid boven de wolken een waas van sterren noodlot stuurloos levert strijd weerbarstig als de ziel…
Carin17 juli 2005Lees meer >

Waar moet ik al die passie in me laten....

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.138
Allang was ik over de hele aarde, zover als ver is erop uitgetogen. Mits niet mijn levensloop door onverklaarde gesterntemacht naar jou was toegebogen zodat ik pas in jou mijzelf ontwaarde. Mijn hoop en dichten, hunkeren en pogen gaan nu nog alleen naar jouw wezen uit, dat heel mijn reden van bestaan omsluit.…
kevin15 februari 2003Lees meer >

die vleugels draagt

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 975
ik ving je met de lucht die vleugels draagt ik heb je vlucht heel eventjes vertraagd je wilde niet meer landen er was geen nest voorhanden waarin je met begrip zou kunnen wonen je koos dromen ver voorbij de horizon de ijlte waar het leven ooit begon je zult komen en weer vliegen vrijheid mag je niet aan mij verliezen…

JIJ

hartenkreet
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.723
Hoe heeft het zo ver kunnen komen waar is het mis gegaan wanneer ben jij gestopt met dromen over samen verder gaan Hoe kan iets wat zo goed voelt er zomaar niet meer zijn wat heb jij dan bedoeld met; bij jou voel ik me fijn de spanning tussen jou en mij was daar vanaf dag één door jou ging ik weer leven zonder jou, ben ik alleen.…
Trees30 april 2003Lees meer >

voor jou

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.336
Ik kom niet ver en haal dingen uit verhalen.... Zo maak ik mijn reis... Zet verhalen op papier en lees wat daar van overbleef.... Dat het rijmt en soms ook dicht.. Is niet te geloven... Leg gevoelens in de woorden neer en dat is wat ik je geef....…

Schommelpaard

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
De weemoed naar dat ver gebied, het graag zien dat ik ween, ligt op die zolder niets te zijn. Mijn dromen daar omheen.…

Schommelpaard

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
De weemoed naar dat ver gebied, het graag zien dat ik ween, ligt op die zolder niets te zijn. Mijn dromen daar omheen.…

Veertien

netgedicht
2.3 met 333 stemmen aantal keer bekeken 37.217
Je zult je zinnen nu verzetten krakend zet je, je eerste schreden in de boze mensenwereld van waaruit je de regenboog kunt raken met je mooie oog of liggend in het gras een zachte wolk voorbij ziet drijven ver weg zo zal dat gaan en we lopen met je mee zo langs de zee zo langs de zee.…
Geert Loman14 februari 2003Lees meer >

De leegte

netgedicht
4.1 met 248 stemmen aantal keer bekeken 45.789
Ogen zo leeg diep in zichzelf gekeerd bang voor wat komen zal de val in het diepe van het onbekende zo ver weg maar zo voorspelbaar je mond die niets meer zegt zo stil een streepje geen warmte meer waar is je stem je vriendelijke trekjes waar ben jij kan je me nog horen de leegte zo sterk het is nu beter het lichaam blijft…

Gebroken lak

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
zag een opening naar jou in de vinger van je hand gebroken lak op alle nagels overviel je in de stress van bezig zijn je handen warm zacht hun onverzorgdheid deed je maar even pijn ik gaf niet om die uiterlijkheden ze stamden uit een ver verleden maakte je nagels rond en schoon en lakte ze in de kleur van onze droom…

a dreaming dance

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.158
mijn vingers missen het strelend raken ogen staren ver van mij weg zoekend naar jouw tranen geen woord verlaat mijn mond want al wat ik zeg zweeft door stervende eikenlanen of draait slechts in mijn nabijheid rond daarom stuur ik je een wens; i am still here in a dreaming dance…

l' arbre et le vent

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 634
ver van tijd, de woorden die op schaduwen lijken omdat niemand op hen wacht hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt nog voor het naamloos vervreemden van mijn slapend lichaam ik zal sterven, onverwacht wanneer ik, als een boom in de wind, word tot verlatenheid de neerslag zal niet ontbreken steeds lager met een nog lichtere…

huis

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.108
dit huis verdraagt geen felle lichten en ook niets wat het trillen doet alleen het reciteren van gedichten en zachte zuchten doen het goed het geruisloos verschijnen en verdwijnen van zonnevlekken op de plankenvloer het kalme waaien van gordijnen en ver verwijderd duivengekoer en de weerspiegeling van kaarsen in de ruit wanneer de nacht…

Ga niet door start

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Geef me een hart van marmer en ik geef je het bloed van vers gesneden bloemen! Al zal er geen as waaien over de Straat van Gibraltar en al zal er geen hout in de aarde van Granada rotten, wanneer ik nu vertrek zal het voor altijd zijn.…

Springtij

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
De zee kookt, ik heb het zelf gezien ver weg aan de einder gloeit een oranjerode bron die bruisende schuimkopjes verwarmt totaan branding eindelijk weer hot-nieuws onder de zon. Eerst een teen, dan een been voorzichtig, er zijn muistromingen en kolken, half in de warme zee half tussen de groene wolken…

armoede

hartenkreet
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.698
Je bent zoals je bent rijk of zonder een cent wat is nu geld het is je gezondheid wat telt maar je gezondheid wordt slecht als je tegen de armoede vecht en denk nu niet het is ver van mij vandaan hopelijk kom je er zelf nooit voor te staan het lijkt mij erg om geen eten te kunnen kopen en alleen maar te moeten hopen dat iemand in je omgeving…

Vriendschapsdag

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Je bent ver weg van hier: in gedachten misschien nog verder dan in afstand of tijd. Toch kan ik je niet vergeten, al is er veel wat ons scheidt. Jong zijnde droomde ik grootse dromen van begrip en trouw, van verstaan en altijd er zijn voor mekaar, maar het leven liep zo anders dan gepland. Ben ik boos of ontgoocheld?…
Adeleyd3 augustus 2008Lees meer >

de hemel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 977
De stilte van de nacht de maan die mij toelacht een vallende ster hij komt van ver de zon verdwijnt achter de maan het begint te regenen laat de hemel nu een traan daar boven is het een pracht tafereel het lijkt wel een podium of een toneel met de sterren als acteur de maan is dan de souffleur en ik ben het publiek het is prachtig gewoon…

Een kind dichten

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 928
Gerijpt door de herfstzon breek ik mijn gelooide bast werp ik zaden ver van mij voorbij mijn rangeerterrein. Het zal toch één keer lukken vruchtbare grond te treffen en mijn kind te dichten als de zachte lenteregen valt.…

verbeelding

netgedicht
4.1 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.526
ik schrap de verveling uit mijn verbeelding als dagen zich zonder ver zicht vullen ontken dan de leegte van mijn bestaan gedachten willen slechts dromen omhullen mijn handen aaien bloemen van nabij zal ze raken noch storen in hun pracht ze bloeien hun onbesproken gedrag zij aan zij vertellen van schoonheid in stilte van…